Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз ақыны және романист Марселин Десборд Вальмор (20 маусым 1786 – 23 шілде 1859) – француз романтизм ақыны және романист.
French poet and novelist
Marceline Desbordes Valmore (20 June 1786 – 23 July 1859) was a French Romantic poet and novelist.
Ерте өмір және білім
Десборд Валмор Дуайда дүниеге келген. Француз революциясынан кейін оның әкесінің бизнесі қирады, ол анасымен бірге алыс туысынан қаржылық көмек іздеп Гваделупаға сапар шекті. Марселиннің анасы сол жерде сары аурудан қайтыс болды, ал жас қыз қалайда Францияға оралды. 16 жасында Дуайда сахнада мансабын бастады. 1817 жылы ол күйеуі, "екінші қатардағы" актер Проспер Ланчантин Валморға үйленді.
Desbordes Valmore was born in Douai. Following the French Revolution, her father's business was ruined, and she traveled with her mother to Guadeloupe in search of financial help from a distant relative. Marceline's mother died of yellow fever there, and the young girl somehow made her way back to France. At age 16, back in Douai, she began a career on stage. In 1817 she married her husband, the "second rate" actor Prosper Lanchantin Valmore.
Мансап
Десбордс Валмор 1819 жылы өзінің алғашқы поэзиялық туындысы – «Élégies et Romances» еңбегін жариялады. 1821 жылы ол «Veillées des Antilles» повестік шығармасын жариялады. Оның құрамында Франциядағы құлдар туралы әңгімелер жанрына үлес қосқан «Сара» повесі бар. Дебордес Валмор Дуай, Руан, Париждегі Комикалық опера және Брюссельдегі Моне театрында актриса және әнші ретінде өнер көрсетті, онда ол Бомаршедің «Севиль шаштаразы» пьесасындағы Розин рөлін ерекше шеберлікпен ойнады. 1823 жылы ол сахнадан кетті. Кейіннен ол романшы Оноре де Бальзакпен дос болып, ол бір кезде «La Cousine Bette» романының басты кейіпкеріне одан шабыттанғанын жазды. Дебордес Валмор жазушы Луиза Кромбахпен дос болды, ол Дебордес Валморды Мари Пап Карпантьемен таныстырды. 1845 жылы Кромбах лесбияндық үшін сотталғаннан кейін олардың достығы аяқталды. 1819 жылы оның инновациялық элегиялар жинағы жарық көргенімен, ол француз романтикалық поэзиясының негізін қалаушылардың бірі ретінде танылды. Оның поэзиясы сонымен қатар қараңғы және көңіл көтерілмейтін тақырыптармен де белгілі, бұл оның өміріндегі қиындықтарды көрсетеді. 1884 жылы Пол Верлен жариялаған танымал «Les Poètes maudits» антологиясына енген жалғыз әйел жазушы – ол. Оның өлеңдерінің жинағы Фридрих Ницшенің кітапханасында болған.
Desbordes Valmore published Élégies et Romances, her first poetic work, in 1819. In 1821 she published the narrative work Veillées des Antilles. It includes the novella Sarah, a contribution to the genre of slave stories in France. Desbordes Valmore appeared as an actress and singer in Douai, Rouen, the Opéra Comique in Paris, and the Théâtre de la Monnaie in Brussels, where she notably played Rosine in Beaumarchais's Le Barbier de Séville. She retired from the stage in 1823. She later became friends with the novelist Honoré de Balzac, and he once wrote that she was an inspiration for the title character of La Cousine Bette. Desbordes Valmore was a friend of the writer Louise Crombach, who introduced Desbordes Valmore to Marie Pape Carpantier. Their friendship ended after Crombach was prosecuted for lesbianism in 1845. The publication of her innovative volume of elegies in 1819 marks her as one of the founders of French Romantic poetry. Her poetry is also known for taking on dark and depressing themes, which reflects her troubled life. She is the only female writer included in the famous Les Poètes maudits anthology published by Paul Verlaine in 1884. A volume of her poetry was among the books in Friedrich Nietzsche's library.