Кіріспе

Жазбаша өрнектің неврологиялық бұзылысы

Дисграфия – жазу қабілетіне, негізінен қолжазбаға, сондай-ақ ойдың тұжырымдалуына әсер ететін жазудағы кемшіліктерге байланысты неврологиялық бұзылу және оқу қиындығы. Бұл – арнайы оқу қиындығы (SLD), сонымен қатар транскрипция қиындығы, яғни қолжазбаның бұзылуымен, орфографиялық кодтаумен және саусақтардың қимылымен (жазу үшін қажетті бұлшықеттердің қозғалысы) байланысты жазу бұзылысы. Ол көбінесе басқа оқу қиындықтарымен және нейробиологиялық бұзылыстармен, мысалы сөйлеу қиындығы, назар жетіспеушілігі және белсенділік артық бұзылысы (АДГҚ) немесе даму координациясының бұзылуы (ДҚБ)мен бірге жүреді. Психикалық аурулардың диагностикалық және статистикалық нұсқаулығында (DSM V) дисграфия белгілі бір оқу қиындықтарының жалпы категориясы бойынша нейробиологиялық даму бұзылысы ретінде сипатталады. Дисграфия – адамның жазу дағдылары оның жасына, интеллектуалдық деңгейіне және жасқа сай білімге сәйкес күтілетін деңгейден төмен болғанда кездеседі. DSM жазу, жазу процесіндегі моторлық дағдыларды ғана білдіре ме, әлде орфографиялық дағдылар мен жазу қағидаларын да қамтиды ма, деген мәселе нақты көрсетілмеген. Дисграфияның бүкіл әлемде таралу деңгейі диагностикалаудағы қиындықтар мен зерттеулердің жетіспеушілігіне байланысты белгісіз.

Этимология

Дисграфия сөзі грек тіліндегі "dys" – "бұзылған" және " γραφία graphía – "қолмен жазу" деген мағынаны білдіретін сөздерден құралған. Бұл жағдай адамдарға жазу процесінде ырғақ пен уақытты болжау, бақылау және оны жүзеге асыру қиындықтарын тудыруы мүмкін. Дисграфиясы бар адамдар көбінесе жазудың белгілі бір деңгейінде қабілетті болады және саусақтарының өзара қозғалысын қажет ететін басқа да іс-әрекеттерде қиындықтарға тап болуы мүмкін. Сондықтан, ересектер, жасөспірімдер және балалардың барлығы дисграфияға шалдығуы мүмкін екені анықталды. Зерттеулер көрсеткендей, даму дисграфиясы бар жоғары білім алушы студенттер, жүйке дамуының бұзылулары жоқ әріптестерімен салыстырғанда, қолмен жазу, ұсақ моторика және күнделікті моторлық функциялармен елеулі қиындықтарды бастан кешіреді.

Жіктеу

Дисграфия көбінесе басқа оқу қиындықтарымен және/немесе нейробиологиялық даму бұзылыстарымен бірге жүреді, мысалы, дислексия, назар тапшылығы және гипербелсенділік синдромы (ADHD) немесе ауызша және жазбаша тілді үйренудегі қиындықтар (OWL LD). Бұл адамның дисграфиясының түріне әсер етуі мүмкін. Турет синдромы, аутизм спектрінің бұзылысы (ASD) және диспраксия да дисграфиясы бар адамдарда жиі кездеседі. Дегенмен, дисграфияның үш негізгі түрі бар. Дисграфияның түрлері туралы мәліметтер аз, және тізімде келтірілгеннен басқа да қосымша түрлері болуы мүмкін. Кейбір адамдарда екі немесе одан көп түрдің белгілері бірігіп кездесуі мүмкін, ал жеке белгілердің көрінісі мұнда сипатталғаннан өзгеше болуы мүмкін. Ең көп кездесетін түрі – моторлық аграфия, ол бас миының моторлық қабығының, яғни париеталдық бөлігінің зақымдануынан туындайды.

Дислексия

Дислексиялық дисграфияны (кейде тілдік дисграфия деп аталады) басқа түрлерден ерекшелендіретін бірнеше белгі бар. Дислексиялық дисграфиясы бар адамдарда әдетте ауызша және жазбаша сөздерді дұрыс жазуда қиындықтар болады, бұл көбінесе фонемалық сипатқа ие. Олардың ерікті түрде жазған жұмыстары көбінесе оқылмайтын, артық немесе кем әріптерімен, сөздердің ортасында қажетсіз үлкен әріптермен немесе кеңістіктермен толған болады, бұл әрбір сөзді тануды қиындатады. Олар сондай-ақ әріптерге ұқсамайтын символдарды да қосуы мүмкін. Жазу процесі көбінесе ұзақ ойлану мен түзетуді талап етеді. Дислексиялық дисграфиясы бар адамдардың көшірме жұмыстары жақсы сақталады, сонымен қатар сурет салу қабілеттері де сақталған. Олардың саусақпен соғу жылдамдығы (ұсақ моторикалық мәселелерді анықтау әдісі) қалыпты, бұл кемшіліктің мишық зақымдануынан туындамағанын көрсетеді. Моторлық дисграфиясы бар адамдар дұрыс бармақпен ұстаумен күреседі және қаламды немесе қарындашты дұрыс ұстамағандықтан жазу көбінесе қисық болады.

Ғарыштық

Аумақтық дисграфиясы бар адамның кеңістік туралы түсінігі бұзылады. Бұл бұзылған кеңістіктік қабылдау спонтанды жазудағы, көшірудегі жазудың оқылмауына, әріптер арасындағы қалыптан тыс аралыққа және сурет салу қабілетінің айқын түрде нашарлауына себеп болады. Олардың ауызша жазуы және саусақпен соғу жылдамдығы қалыпты, бұл осы түрдің моторикалық емес екенін көрсетеді. Шындығында симптомдар көрінісінде мұнда келтірілгеннен өзгеше болуы мүмкін. Мидың оң жарты шарында зақымдануы бар адамдарда аумақтық дисграфия дамуы мүмкін.