Ресейлік князь Михаил Воронцов: өмір және әскери жолы
Mikhail Semyonovich Vorontsov
Князь Михаил Воронцов (1782-1856): Ресейлік генерал, Наполеон соғыстары мен Кавказ соғысындағы жеңістерімен танымал. Биографиясы, әулеті туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ресей князі және фельдмаршал (1782–1856) Михаил Семенович Воронцов (Князь Михаил Семенович Воронцов; 30 мамыр 1782 [Е.К. 19 мамыр 1782] – 18 қараша 1856 [Е.К. 6 қараша 1856]) – Ресей ақсұлуы және фельдмаршал, Наполеон соғыстарындағы жетістіктерімен және 1844 жылдан 1853 жылға дейінгі Кавказ соғысына қатысқандығымен әйгілі.
Russian prince and field marshal (1782–1856)
Prince Mikhail Semyonovich Vorontsov (Князь Михаил Семёнович Воронцов; 30 May 1782 [O. S. 19 1782]18 November 1856 [O. S. 6 1856]) was a Russian nobleman and field marshal, renowned for his success in the Napoleonic Wars and most famous for his participation in the Caucasian War from 1844 to 1853.
Ерте өмір
Воронцов 1782 жылғы 30 мамырда Ресей империясының Санкт-Петербург қаласында дүниеге келді. Ол Екатерина Алексеевна Сенявина мен граф Семен Воронцовтың жалғыз ұлы еді. Михаил және оның қарындасы Кэтрин (кейіннен Джордж Герберттің әйелі болған) балалық шағы мен жастығын Лондонда әкесімен өткізді, ол Ұлыбританиядағы Ресей елшісі қызметін атқарды. Ол Императорлық канцлер Александр Воронцовтың, Елизавета Воронцованың және принцесса Дашкованың сіңілі баласы, Ұлы Екатеринаның досы және патша Петр III-ті тақтан түсіріп, оның әйелін таққа отырғызған төңкерістің қатысушысы болды.
Vorontsov was born on 30 May 1782, in Saint Petersburg in the Russian Empire. He was the only son of Ekaterina Alekseevna Seniavina and Count Semyon Vorontsov. Mikail and his sister, Catherine (who later became the wife of George Herbert, 11th Earl of Pembroke), spent their childhood and youth with his father in London, where his father was the Russian Ambassador to Great Britain. He was the nephew of Imperial Chancellor Alexander Vorontsov, Elizaveta Vorontsova and Princess Dashkova, a friend of Catherine the Great and a conspirator in the coup d'état that deposed Tsar Peter III and put his wife on the throne.
Мансап
1803 - 1804 жылдары Кавказда Павел Цыцианов пен Гуляковтың қол астында қызмет етті. Ол 1812 жылы Наполеонның Ресейге шабуыл жасауы кезінде князь Петр Багратионның Екінші Батыс армиясындағы құрастырылған гранадерлер дивизиясына қолбасшылық етті. Бородино шайқасында оның дивизиясы алдыңғы қатарда болды және маршал Даву басқарған үш француз дивизиясы шабуыл жасады. Оның дивизиясындағы 4000 сарбаздың тек 300-і ғана шайқастан аман қалды. Воронцов жараланды, бірақ 1813 жылы армияға қайта қосылды. Ол жаңа гранадерлер дивизиясына қолбасшылық етті және Денневиц шайқасында және Лейпциг шайқасында шайқасты. Ол 1815-1818 жылдары Франциядағы оккупациялық корпустың қолбасшысы болды. Сарай Қырымдағы Алупка қаласының жанында Қырым тауларының етегінде орналасқан. Бүгінде ол Қырымдағы ең көне және ең ірі сарайлардың бірі және Қырымның оңтүстік жағалауындағы ең танымал туристік орындардың бірі. Ол ағылшын сәулетшісі Эдвард Блор және оның көмекшісі Уильям Ханттың ағылшын Ренессансының жаңару стилін еркін түсіндіру арқылы жобаланған. Ғимарат бірнеше сәулеттік стильдердің қосындысы, бірақ ешқайсысына да толық сәйкес келмейді. Бұл стильдердің арасында шотланд барондық стилі, Индо-сарациндық жаңару архитектурасы және готикалық жаңару архитектурасының элементтері бар. Мүсіннің алдында князь Воронцов пен оның әйелінің мраморлы қабірлері орналасқан Трансфигурация соборы тұр. 1936 жылы кеңес үкіметі соборды қиратқаннан кейін Воронцовтың мәйіті жергілікті зиратқа жасырын түрде қайта жерленді. Собор 2000-шы жылдардың басында қайта салынды. Воронцов пен оның әйелінің мәйіті 2005 жылы салтанатты түрде шіркеуге көшірілді.
From 1803 to 1804, he served in the Caucasus under Pavel Tsitsianov and Gulyakov. He commanded the composite grenadiers division in Prince Petr Bagration's Second Western Army during Napoleon's invasion of Russia in 1812. At the Battle of Borodino, his division was on the front line and was attacked by three French divisions under Marshal Davout. Of the 4,000 men in his division, only 300 survived the battle. Vorontsov was wounded but recovered to rejoin the army in 1813. He commanded a new grenadiers division and fought at the Battle of Dennewitz and the Battle of Leipzig. He was the commander of the corps of occupation in France from 1815 to 1818. The palace is located at the foot of the Crimean Mountains near the town of Alupka in Crimea. Today, it is one of the oldest and largest palaces in Crimea and one of the most popular tourist attractions on Crimea's southern coast. It was designed in a loose interpretation of the English Renaissance revival style by English architect Edward Blore and his assistant William Hunt. The building is a hybrid of several architectural styles, but faithful to none. Among those styles are elements of Scottish Baronial, Indo Saracenic Revival Architecture, and Gothic Revival architecture. In front of the statue stands the Transfiguration Cathedral with the marble tombs of Prince Vorontsov and his wife. After the Soviets demolished the cathedral in 1936, Vorontsov's remains were secretly reburied in a local cemetery. The cathedral was rebuilt in the early 2000s. The remains of Vorontsov and his wife were solemnly transferred to the church in 2005.