Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапон фрегаты Шохеи Мару (昇平丸) – Бакуматсу дәуіріндегі Токугава сёгунатының бұйрығымен Сацума домені Перри экспедициясына және шетелдік әскери кемелердің Жапонияның аумақтық суларына енуіне жауап ретінде салған желкенді фрегат. Ол 1853-1854 жылдары қазіргі Кагосима префектурасының Сакуражима аймағында салынған. Шохеи Маруды Екінші дүниежүзілік соғыста Spadefish су асты кемесі Корея жанында батып кеткен осы аттас жолаушылар/жүк кемесімен шатастырмау керек.
Japanese frigate
Shōhei Maru ( 昇平丸) was a sailing frigate constructed on orders of the Tokugawa shogunate of Bakumatsu period Japan by Satsuma Domain in response to the Perry Expedition and increasing incursions of foreign warships into Japanese territorial waters. She was built from 1853 to 1854 at Sakurajima in what is now Kagoshima Prefecture. Shōhei Maru should not be confused with the World War II passenger/cargo vessel of the same name, sunk by the submarine Spadefish off of Korea.
Өмірбаян
XVII ғасырдың басынан бастап Токугава шогунаты Жапонияны сыртқы ықпалдардан оқшаулау саясатын ұстанды. Шетелдік сауда тек голландтармен және қытайлармен ғана жүргізіліп, қатаң үкіметтік монополия аясында Нагасакиде ғана шектелді. Шетелдіктерге Жапонияға аяқ басуға, ал жапондықтарға шетелге шығуға рұқсат берілмеді. 1635 жылдың маусым айында үлкен, теңізге лайықты кемелерді салуға тыйым салатын заң қабылданды. Алайда, XIX ғасырдың басында оқшаулау саясаты күшін жойды. 1846 жылы коммодор Джеймс Биддл басқаратын американдық ресми экспедиция екі кемемен, оның ішінде 72 зеңбірекпен қаруланған әскери кемемен, сауда үшін портер ашу мақсатымен ресми миссиямен келді, бірақ сауда туралы келісімге қол жеткізуге тырысқан өтініштері қабылданбады. 1853 жылдың шілдесінде коммодор Перри келгеннен кейін, жапон үкіметі елдің астанасына төнген бұрын-соңды болмаған қауіпті қалай тойтару керектігі туралы қызу пікірталас бастады, және барлық келісімге келген мәселе – Жапонияның жағалау қорғанысын дереу нығайту қажеттігі болды. Үлкен кемелерді салуға тыйым салатын заң жойылды, және көптеген феодалдық иеліктер әскери кемелерді салуға немесе сатып алуға бірден кірісті. Олардың ішінде Урага бугио кеңсесі салған Хоо Мару және Мито домені салған Асахи Мару болды. Рюкю аралдарындағы Жапонияның егемендігін қорғау қажеттігін негілдеп, Сацума даймио Шимазу Нариакира 1852 жылдың желтоқсан айында Токугава шогунатынан үлкен теңіз кемелерін салуға тыйым салуды алып тастау туралы өтініш жасады. Сакуражимада кеме жасаушылық шеберхана салынды және жаңа кеме 1853 жылдың мамыр айында, тіпті коммодор Перридің және оның "Қара кемелер" флотының 1853 жылдың шілдесінде Эдо шығанағына келгенінен бұрын іске қосылды. Шохей Маруды салу күтілгеннен ұзаққа созылды және ол 1854 жылдың 12 желтоқсанында, Хоо Мару аяқталғаннан кейін шамамен алты ай өткен соң пайдалануға берілді.
Since the beginning of the seventeenth century, the Tokugawa shogunate ruling Japan pursued a policy of isolating the country from outside influences. Foreign trade was maintained only with the Dutch and the Chinese and was conducted exclusively at Nagasaki under a strict government monopoly. No foreigners were allowed to set foot in Japan, and no Japanese was permitted to travel abroad. In June 1635 a law was proclaimed prohibiting the construction of large, ocean capable vessels. However, by the early nineteenth century, this policy of isolation was increasingly under challenge. In 1846, an official American expedition led by Commodore James Biddle on an official mission with two ships, including one warship armed with 72 cannons, asking for ports to be opened for trade, but his requests for a trade agreement were refused. Following the July 1853 visit of Commodore Perry, an intense debate erupted within the Japanese government on how to handle the unprecedented threat to the nation’s capital, and the only universal consensus was that steps be taken immediately to bolster Japan’s coastal defenses. The law forbidding construction of large vessels was repealed, and many of the feudal domains took immediate steps to construct or purchase warships. These included the Hōō Maru constructed by the Uraga bugyō office, and the Asahi Maru constructed by Mito Domain. Citing the need to protect Japanese sovereignty over the Ryukyu Islands, Satsuma daimyō Shimazu Nariakira successfully petitioned the Tokugawa shogunate to lift the prohibition on the construction of large ocean going vessels in December 1852. A shipyard was constructed on Sakurajima and the new vessel was launched in May 1853 even before the visit July 1853 visit of Commodore Perry, and his fleet of "Black Ships" to Edo Bay. Shōhei Maru took longer to complete than was anticipated, and was commissioned on December 12, 1854, almost six months after Hōō Maru was completed.
Дизайн
Шохей Мару - үш мачталы, жалпы ұзындығы 4 метр, ені 4 метр, суыру көлемі 370 тонна болатын желкенді кеме. Ағаштан салынған бұл кеме, замандас суреттерінде әрбір енінде бес зеңбірекпен қаруланған күйінде бейнеленген. Оның желкендері Токугава теңіз күштеріне тән қара жолақтармен әшекейленген. 1855 жылғы гравюрада күннің шығуын бейнелейтін туымен суреттелген. Жаңа кеме, Голландиядан Деджима сауда бекеті арқылы алынған нұсқаулықтар мен Жапония суларындағы шетел кемелерін бақылау арқылы салынған. Накахама Манжиро жеке тәжірибесінен пайдаланып, оның дизайнына үлес қосуы мүмкін, бірақ бұл нақты емес.
Shōhei Maru was a three masted barque rigged sailing vessel, with an overall length of , beam of , and displacement of 370 tons. Of wooden construction, she was depicted in contemporary artwork as being armed with five cannon on each beam. Her sails had black bands, characteristic of Tokugawa naval vessels. She was depicted in an 1855 print as flying the rising sun flag. The new ship was apparently built using manuals obtained from the Netherlands via the trading outpost of Dejima, and occasional observations of foreign vessels roaming the waters off Japan. Nakahama Manjirō may have contributed to its design from his personal experiences, but this is uncertain.
Қызмет өтілі
1855 жылы ақпанда Шохеи Мару Эдоға ауыстырылды және 1855 жылы тамызда Токугава шогунатының теңіз күштеріне қабылданып алынды. Кейіннен ол Нагасаки теңіз оқу орталығына оқу кемесі ретінде жіберілді. Мейдзи қалпына келтіруінің Бошин соғысынан кейін Шохеи Мару жаңа Мейдзи үкіметі тарапынан тартып алынды, бірақ кеме Жапон императорлық теңіз күштері үшін тым ескі болып саналды және Канрин Марумен бірге отарлау министрлігіне берілді, сондай-ақ Хоккайдоның солтүстік аралын дамыту үшін көліктік құрал ретінде пайдаланылды. 1870 жылғы 2 наурыздағы дауылдан кейін, қазіргі Хоккайдо облысының Каминокуни ауданының жанындағы құм сілкіпке шағылып, кеме қирады.
Shōhei Maru was transferred to Edo in February 1855 and commissioned into the Tokugawa shogunate navy in August 1855. It was later assigned to the Nagasaki Naval Training Center as a training vessel. Following the Boshin War of the Meiji Restoration, Shōhei Maru was seized by the new Meiji government, but was considered too obsolete for use by the fledgling Imperial Japanese Navy and was assigned to the Colonization Ministry together with the Kanrin Maru and as a transport for the development of the northern island of Hokkaidō. She was wrecked after she ran aground on a sandbar off what is now Kaminokuni, Hokkaidō after a storm on 2 March 1870.