Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
13 және 14 ғасырлардағы Дархам епископы, Дархам епискобы Антоний Бек (Бек және Беке деп те жазылады; шамамен 1245 – 3 наурыз 1311) – Дархам епискобы және Иерусалим патриархы болған.
13th and 14th century Bishop of Durham
the bishop of Durham
Antony Bek (also spelled Beck and Beke; c.1245 – 3 March 1311) was a bishop of Durham and the Patriarch of Jerusalem.
Ерте өмір
Бек пен оның үлкен ағасы Томас Бек, рыцарьлар әулетінің мүшелері болды. Олардың әкесі Уолтер Бек, Линкольнширдегі Эресбиде жерлерге иелік еткен. Тағы бір ағасы – Джон Беке, Эресбидің 1-ші бароны, ол отбасының Эресбидегі жерлерін басқарды. Уолтер, Йорк архиепискобы Уолтер де Грейдің немере қызы Еваға үйленген. Бек шамамен 1245 жылы туған, ол Уолтердің үшінші ұлы болды. Англия королі Генрих III-нің мұрагері. Ол 1275 жылға дейін Дурхемнің архидиаконы, сондай-ақ Йорк преценторы болды және Личфилд, Лондон және Уэллсте пребендтерге ие болды. Бек 1270 жылы Эдуардтың крест жорығына қатысқанда онымен бірге болды. Эдуард крест жорығынан оралғаннан кейін, 1274 жылдың 21 қыркүйегінде Бекті киім-кешек сақтаушысы қызметіне тағайындады, бірақ Бек бұл лауазымды бір айдай ғана атқарды, ал қазан айында оның орнына ағасы Томас Бек тағайындалды. 1275 жылы Эдуард Бекті Лондон мұнарасының констеблі етіп тағайындады. Бек сондай-ақ Эдуардтың қызы Элеонораның Арагон мұрагері Альфонсоға үйленуі жөнінде келіссөздер жүргізу үшін Арагонға жіберілді.
Bek and his elder brother Thomas Bek were members of a family of knights. Their father was Walter Bek, who held lands at Eresby in Lincolnshire. Another brother was John Beke, 1st Baron Beke of Eresby, who held the family lands in Eresby. Walter had married Eve, the niece of Walter de Gray, Archbishop of York. Bek was born about 1245 and was Walter's third son. the heir of King Henry III of England. He was Archdeacon of Durham by 1275, as well as precentor of York and held prebends at Lichfield, London, and Wells. Bek accompanied Edward when the prince went on Crusade in 1270. When Edward returned from crusading, he appointed Bek to the office of Keeper of the wardrobe on 21 September 1274, but Bek held the office for only about a month, and was replaced in October with his brother Thomas Bek. Edward named Bek the constable of the Tower of London in 1275. Bek was also sent to Aragon to negotiate the marriage of Edward's daughter Eleanor to the heir of Aragon, Alfonso.
Дарем епискобы
Эдуард I 1283 жылы Бекті Дурхам епископы етіп сайлады. Дәл сол құлшылық ету рәсімі кезінде Бек қасиетті Вильгельмнің Йорк қаласындағы Йорк соборындағы жаңа киелі орынға сүйегін көшірді. 1286 жылы Шотландия королі Александр III қайтыс болғаннан кейін Бек Шотландияға, Александрдың мұрагері Норвегияның Маргарет үшін Едуардтың өкілі ретінде жіберілді, оған Эдуардтың ұлы, принц Эдуардқа үйлену жоспарланған еді. Алайда, Маргарет осыдан кейін көп ұзамай қайтыс болды, ал Эдуард шотланд тәжін мұрагерлікке шешу үшін шақырылды. Бек Едуард патшаның келіссөздерінде жұмыс істеді және сонымен қатар өкіл ретінде қызмет етті. 1294 жылы патша Бек пен басқалармен бірге неміс патшасы Нассаулық Адольфқа және Кельн архиепископына дипломатиялық миссиямен жіберді. Эдуардтың Шотландиядағы жорықтарына қатысқан епископ 1296 жылы Бречинде Шотландия королі Иоанн I-нің бас иелігін қабылдады және 1298 жылы Фолкирк шайқасында ағылшын армиясының бір бөлімін басқарды. 1306 жылдың 26 ақпанында Бек Иерусалим патриархы атанды. Қыркүйек айында, Эдуард I қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай, Эдуард II Бекке тиесілі жерлерді және құқықтарды қайтарды. Бек патшалық титулы оны Англиядағы ең жоғары дін қызметкері етіп белгіледі, және осы мәртебесінің арқасында ол 1308 жылы тамплиерлердің ісін тергеуге тағайындалды. 1309 жылы ол, ақыры, Дурхам монастырына барып, жаңа аббат оның және капелласы епископқа қарсы даудан туындаған ешқандай сот процесін бастамайтынын мәлімдеді. Оның салтанаттылығы туралы әңгімелер көп, және оның кеңесшілерінің саны 140 рыцарьдан тұрды. Бек бай адам болды, оның мүлігі қайтыс болған кезде 6000 маркаға бағаланды, соның ішінде Линкольнширдегі Сомертон қамалы және басқа да жерлер бар еді. Ол сондай-ақ Дурхам қамалының Ұлы залын салдырды. Епископ қайтыс болғаннан кейін оны қасиетті деп жариялауға тырысты, бірақ бұл әрекеттер сәтті болмады. Бек сонымен қатар тазалығымен және батылдығымен де танымал болды.
Edward I secured Bek's election as bishop of Durham in 1283. During his consecration, Bek had the remains of Saint William of York moved to a new shrine in York Minster. Bek was sent to Scotland after the death of King Alexander III of Scotland in 1286, to act on Edward's behalf for Alexander's heir Margaret of Norway, who was bethrothed to Edward's son Prince Edward. However, Margaret died soon after this, and Edward was brought in to decide the succession of the Scottish throne. Bek was employed by King Edward in the negotiations and also served as a spokesman. In 1294 the king sent Bek, along with others, on a diplomatic errand to the German king Adolf of Nassau and the archbishop of Cologne. Taking part in Edward's campaigns in Scotland, the bishop received the surrender of King John I of Scotland at Brechin in 1296, and led one division of the English army at the Battle of Falkirk in 1298. who named Bek Patriarch of Jerusalem on 26 February 1306. In September, shortly after the death of Edward I, Edward II restored Bek's lands and rights. Bek's title of patriarch made him the senior ecclesiastic in England, and it was probably due to that status that he was named the main investigator of the Templars in 1308. In 1309, he finally managed to visit the priory at Durham, and the new prior announced that he and the chapter would not institute any more legal proceedings against the bishop stemming from the dispute. His extravagance was legendary, and his retinue was large, and consisted of 140 knights. Bek was a wealthy man, and his personal estate at his death was valued at 6000 marks. Somerton Castle in Lincolnshire and elsewhere. He also built Durham Castle's Great Hall. Some efforts were made after the bishop's death to have him canonized, but nothing came of these efforts. Bek was known for his chastity and bravery also.