Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
15 ғасырдағы Йорк архиепискобы сайланған және Линкольн епискобы Ричард Флеминг (шамамен 1385 – 1431 жылдың 25 немесе 26 қаңтары), Линкольн епискобы және Оксфордтағы Линкольн колледжінің негізін қалаушы, Йоркширдегі Крофтон қаласында туған.
15th century Archbishop of York elect and Bishop of Lincoln
Richard Fleming (c. 1385 – 25 or 26 January 1431), Bishop of Lincoln and founder of Lincoln College, Oxford, was born at Crofton in Yorkshire.
Өмірбаян
Флеминг әулеттік ақсүйектер отбасынан шыққан еді. Оның әпкесі Сесили Флеминг «Генрих IV-нің кеңесшісі және оң қолы» Роберт Уотертонға үйленген. Оның туысы Роберт Флеминг, Рипон қаласына жақын Уаттың эсквайры Роберт Флемингтің заңсыз ұлы болған (1459 жылы қайтыс болған). Флеминг Оксфорд университетінде білім алған. Диплом алғаннан кейін, 1406 жылы Йорк соборында пребендари, ал келесі жылы университетте кіші проктор болып тағайындалды. 1409 жылы ол Джон Уиклифтің еңбектерін тексеруге және олардағы еретикалық идеяларды анықтауға шақырылған он екі цензордың құрамына кірді. Сол жылы ол Уиклифтің кейбір қателіктерін жақтағандығы үшін жария оқылымда айыпталды, бұл архиепископ Арунделдің наразылығына себеп болды. Флеминг өзінің күдігінен ақталған немесе еретінен бас тартқан болуы керек, өйткені ол 1411 жылы Уиклифтің қателіктерінің тізімі жарияланған кезде цензура комиссиясының мүшесі болды (Нигман, 2003, 208–10 бб.). 1415 жылға дейін Флеминг Линкольнширдегі Бостон шіркеуінің пасторы болып тағайындалды. Ол 1416 жылдың соңынан 1418 жылдың басына дейін Констанц соборында қатысты, онда ол көптеген уағыздар айтты, олардың барлығы дін қызметкерлерінің реформасына қатысты үлкен алаңдаушылықты көрсетті (Нигман, 1997, 2000, 2003, 2008а, 2008б). 1419 жылдың 20 қарашасында ол папалық бұйрық бойынша Линкольн епископы болып тағайындалды және 1420 жылдың 28 сәуірінде Флоренцияда Мартин V оны Линкольн епископы етіп киеледі. Ол 1428–1429 жылдары Павия және Сиена соборларына қатысты және папаның қатысуымен ағылшын «ұлтының» құқықтарын қорғап, консилиаризмнің радикалды жақтаушыларына қарсы папалық билікті қолдаған сөз сөйледі; бұл уағыз, әдетте, сақталмаған. Осы оқиғада ол папаның жеке кеңесшісі болып тағайындалған болуы мүмкін. 1424 жылдың ақпанында Йорк архиепископтығы бос болғандықтан, папа оны Флемингке берді; бірақ жас король Генрих VI регенттік кеңесі бұл тағайындауды растаудан бас тартты, ал Флеминг 1425 жылдың шілдесінде осы лауазымнан бас тартты. 1427 жылы Флеминг Уиклифтің ересіне қарсы теологтарды даярлау мақсатында Оксфордта колледж құруға рұқсат алды. Уиклифтің денесін эксгумациялап, өртеу туралы Констанц соборының шешімін орындау міндеті епископ Флемингке жүктелді, бірақ ол бұл міндетті он жылдан астам уақытқа соқтырды. Ол 1431 жылдың қаңтарында Линкольнширдегі Слифорд қаласында қайтыс болды. Оның өлімінде Оксфордтағы Линкольн колледжінің құрылысы аяқталмаған болса да, колледждің болашағы ақырында қамтамасыз етілді және Флемингтің қолжазба кітаптары колледж кітапханасының негізгі қорына айналды (де ла Маре, 1962–3).
Fleming was descended from a gentry family. His aunt, Cecily Fleming had married Robert Waterton, 'Henry IV's esquire and right hand man'. His nephew, Robert Flemming, was likely an illegitimate son of Robert Flemming, esquire, of Wath, near Ripon (d.1459). Fleming was educated at University College, Oxford. Having taken his degrees, he was made prebendary of York in 1406, and the next year was junior proctor of the university. In 1409 he was appointed to the committee of twelve censors who were commissioned to examine the writings of John Wyclif and determine the heretical ideas they contained. Later that year he was accused of supporting some of Wyclif's errors in a public disputation, for which he incurred the censure of Archbishop Arundel. Fleming must have either been exonerated or renounced his supposed heresy because he was still a member of the committee of censors when its list of Wycliffe's errors was published in 1411 (Nighman, 2003, pp. 208–10). Before 1415 Fleming was instituted to the rectory of Boston in Lincolnshire. He attended the Council of Constance from late 1416 to early 1418 where he delivered a number of sermons which survive, all of which reveal a strong concern for clerical reform (Nighman, 1997, 2000, 2003, 2008a, 2008b). He was nominated to the see of Lincoln by papal provision on 20 November 1419 and on 28 April 1420 he was consecrated as bishop of Lincoln by Martin V in Florence. He attended the Council of Pavia and Siena in 1428–1429 and, in the presence of the pope, reportedly made an eloquent speech in vindication of the rights of the English "nation" and in support of papal authority against the more radical proponents of conciliarism; this sermon apparently does not survive. It was probably on this occasion that he was named chamberlain to the pope. In February 1424 the see of York being vacant, the pope conferred it on Fleming; but the regency council of the young king Henry VI refused to confirm the appointment, and Fleming resigned the appointment in July 1425. In 1427, Fleming obtained a royal licence empowering him to found a college at Oxford for the special purpose of training theologians to combat Wyclif's heresy. To Bishop Fleming was entrusted the execution of the decree of the Council of Constance for the exhumation and burning of Wycliffe's remains, though Fleming delayed fulfilling this duty for over a decade. He died at Sleaford, Lincolnshire, in January 1431. Although his foundation of Lincoln College, Oxford, was incomplete at the time of his death, the college's future was eventually secured and Fleming's manuscript books became the core collection of the collegiate library (de la Mare, 1962–3).