Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1952 жылғы Голландия Гран-приі – 1952 жылғы 17 тамызда Зандворт трассасында өткен Формула-2 жарысы. Бұл 1952 жылғы Жүргізушілер әлем чемпионатының 8 жарысының 7-і болды, мұнда әр Гран-при әдетте қолданылатын Формула-1 ережелерінің орнына Формула-2 ережелері бойынша өткізілді. 90 айналымдық жарысты «Феррари» командасының жүргізушісі Альберто Аскари жеңіп алды, ол жарысқа поул позициясынан бастаған еді. Оның командаластары Джузеппе Фарина және Луиджи Виллорези екінші және үшінші орындарды иеленді. Аскари осы жарыста жеңіске жетіп, ең көп жарыс жеңісін тіркеген Фангионың рекордын жаңартты – оның жетінші жеңісі осы жарыс болды.
The 1952 Dutch Grand Prix was a Formula Two race held on 17 August 1952 at the Circuit Zandvoort. It was race 7 of 8 in the 1952 World Championship of Drivers, in which each Grand Prix was run to Formula Two rules rather than the Formula One regulations normally used. The 90 lap race was won by Ferrari driver Alberto Ascari after he started from pole position. His teammates Giuseppe Farina and Luigi Villoresi finished in second and third places. Ascari overtook Fangio's record for the most race wins, scoring his seventh at this race.
Жарыс туралы есеп
Луиджи Виллорези, 1951 жылғы маусымның соңғы кезеңінен бері Әлем чемпионаттарында қатыспаған, Голландия Гран-приіне Феррари құрамына оралды, Пьеро Таруффиді алмастырды, және әдеттегі жүргізушілер Нино Фарина мен Альберто Аскаримен бірге шықты, соңғысы екі апта бұрын Жүргізушілер чемпионатының титулын жеңіп алған еді. Шарль де Торнако да Зандвортта Ecurie Francorchamps командасы атынан Ferrari машинасын жүргізді. Гордини бұрынғы жарыстағы үш жүргізушісін – Бехра, Манзон және Тринтиньян француздық үштігін – енгізді, ал бельгиялық жүргізуші Пол Фрер Ecurie Belge командасынан Simca Gordini машинасын басқарды. HWM командасы британдықтар Лэнс Маклин мен Дункан Гамильтонды жергілікті жүргізуші Дри ван дер Лофпен жұптастырды. Стартқа шыққан жалғыз голланд жүргізушісі Ян Флинтерман болды, ол Чико Ланди мен Джинно Бьянкомен бірге Escuderia Bandeirantes үшін Maserati-де қатысты. Германиядағы сәтсіз өнер көрсеткеннен кейін, заводтық Maserati командасы тағы да стартқа шықпады. Кен Даунингтің Connaught машинасы, Майк Хоторнның Cooper Bristol, Кен Уортонның Frazer Nash және Стирлинг Мосс ERA машинасы алаңды толықтырды. Феррарилер тағы да квалификацияда басымдық танытты, Аскари маусымдағы төртінші поул-позициясын алды, Фарина екінші орында қалды. Майк Хоторн жаттығуларда өте жақсы өнер көрсетіп, кішкентай Cooper Bristol машинасымен бірінші қатардан стартқа жол ашты, Виллорезидің Феррариін екінші қатарға ысырып жіберді. Тринтиньянның Гордини екінші қатарды аяқтады, ал оның командаластары Бехра мен Манзон үшінші қатарда Уортонның Frazer Nash машинасымен бірге орналасты. Хоторн бес айналым бойы Феррарилермен күресті, содан кейін олар әдеттегі формацияларын қайта қалыпқа келтірді. Аскари Фарина мен Виллорезиді Феррари машинасының тағы бір шеруімен жеңіске жеткізді, Хоторн төртінші орынды иеленді, Феррари үштігінен екі айналым қалып қойды. Бұл Аскаридің бес қатарынан бергі жеңісі (бесінші ең жылдам айналыммен бірге) және жалпы есепте жетінші жеңісі болды, ол Фангионың Әлем чемпионатындағы ең көп жеңіс рекордсын бұзды. Манзон мен Тринтиньянның Гордини машиналары Хоторннан бір айналым кейін бесінші және алтыншы орындарды иеленді. Стирлинг Мосс ERA машинасымен жетінші орынға дейін көтерілді, бірақ жарыстан шығуға мәжбүр болды. Фаринаның подиумға көтерілуі оны Жүргізушілер чемпионатында екінші орынға көтерді, ол қатыспаған Таруффиді басып өтті. Голландия Гран-приіне қатыспаған швейцариялық жүргізуші Руди Фишер төртінші орында қалды, ал Майк Хоторнның нәтижесі оны Фишермен тең ұпай бойынша бесінші орынға көтерді.
Luigi Villoresi, absent from the World Championship since the final round of the 1951 season, returned to the Ferrari lineup for the Dutch Grand Prix, replacing Piero Taruffi, alongside regulars Nino Farina and Alberto Ascari, the latter of which had clinched the Drivers' Championship title two weeks previously. Charles de Tornaco also drove a Ferrari at Zandvoort, on behalf of the Ecurie Francorchamps team. Gordini entered the same three drivers from the previous event, the French trio of Behra, Manzon and Trintignant, while Belgian driver Paul Frère drove an Ecurie Belge entered Simca Gordini. The HWM team partnered Britons Lance Macklin and Duncan Hamilton with the local driver Dries van der Lof. The only other Dutch driver on the grid was Jan Flinterman, who took part in a Maserati for Escuderia Bandeirantes alongside Chico Landi and Gino Bianco. The works Maserati team were once again absent from the grid, following an unsuccessful appearance in Germany. The field was completed by the Connaught of Ken Downing, Mike Hawthorn's Cooper Bristol, Ken Wharton's Frazer Nash and Stirling Moss in an ERA. The Ferraris once again dominated qualifying, with Ascari taking his fourth pole position of the season, ahead of Farina in second. Mike Hawthorn shone in practice, gaining a front row start for his little Cooper Bristol, relegating Villoresi's Ferrari to the second row of the grid. Trintignant's Gordini completed row two, while his teammates Behra and Manzon were joined on the third row by Wharton in the sole Frazer Nash. Hawthorn fought valiantly with the Ferraris for five laps before they resumed their usual formation. Ascari led Farina and Villoresi home in another Ferrari procession, with Hawthorn gaining fourth place, two laps behind the Ferrari trio. This was Ascari's fifth consecutive victory (along with a fifth consecutive fastest lap), and his seventh victory in total, breaking Fangio's record for the most World Championship race wins. The Gordinis of Manzon and Trintignant finished a further lap behind Hawthorn, taking fifth and sixth place, respectively. Stirling Moss got up as high as seventh in the ERA before having to retire. Farina's podium finish took him to second place in the Drivers' Championship standings, overtaking the absentee Taruffi. Swiss driver Rudi Fischer, also not present at the Dutch Grand Prix, remained in fourth, while Mike Hawthorn's result took him to fifth in the standings, level on points with Fischer.