1952 жылғы Италия Гран-присі: Аскаридің жеңісі және чемпионаттың аяқталуы

Кіріспе

1952 жылғы Италия Гран-приі – 1952 жылдың 7 қыркүйегінде Монцада өткен Формула-2 жарысы. Бұл 1952 жылғы Жүргізушілер әлем чемпионатының сегізінші және соңғы кезеңі болды, мұнда әр Гран-при әдетте қолданылатын Формула-1 ережелерінің орнына Формула-2 ережелері бойынша өткізілді. 80 айналымдық жарысты «Феррари» командасының жүргізушісі Альберто Аскари жеңіп алды, ол жарысқа поул позициясынан бастаған еді. Жозе Фройлан Гонсалес «Мазерати» командасы үшін екінші орынды, ал Аскаридың командаласы Луиджи Виллорези үшінші орынды алды.

Жарыс туралы есеп

1952 жылы Ferrari командасының үстемдігіне байланысты, Әлемдік жүргізушілер чемпионаты маусым аяқталуға бір ай қалғанда Италия Гран-приімен шешілді. Дегенмен, Ferrari өз үй жарысына бес жүргізушіні тіркеді, олардың қатарында Голландия Гран-приінің үштік тобы – Әлем чемпионы Альберто Аскари, Нино Фарина және Луиджи Виллорези, сондай-ақ маусым бойы Scuderia үшін жарысқан Пьеро Таруффи мен Андре Симон болды. Жекеменшік Ferrari-лер де көптеп қатысты, оның ішінде Фишер мен Стък жұптасып шыққан Ecurie Espadon командасы, Ecurie Francorchamps командасының Чарльз де Торнакосы, Луи Розье және Питер Уайтхед. Maserati командасы 1952 жылғы Әлем чемпионатында алғашқы және жалғыз рет қатысты, Феличе Бонетто, Франко Роль және Хосе Фролан Гонсалес үш машинаны жүргізді. A6GCM машиналарын Escuderia Bandeirantes командасының үштік тобы – Бианко, Кантони және Ланди де пайдаланды, ал Энрико Плате командасының Туло де Графенрид және дебютант Альберто Креспо ескі 4CLT/48 машинасымен жарысты, ол команданың өзгертілген қозғалтқыштарымен жабдықталған еді. Gordini бұрынғы жүргізушілер құрамын сақтап, Бехра, Манзон және Тринтиньянмен жарысты, ал Джонни Клас Монцада Simca Gordini жекеменшік машинасымен қатысты. HWM Питер Коллинз бен Ланс Маклин үшін екі машинаны тіркеді, ал австралиялық Тони Гейз жекеменшік HWM машинасымен жарысты. Британ Гран-приінен кейін қатыспаған Connaught командасы Стирлинг Мосс (бұрынғы жарыста ERA үшін жүргізген), Деннис Пур және Кеннет МакАльпиннен тұратын үш машинамен чемпионатқа оралды. Бұл жарысқа барлығы 24 машина қатысуға рұқсат етілді, сондықтан жарысқа тіркелген 35 жүргізушінің 11-і ілікпеді. Олардың ішінде барлық HWM машиналары, үш жекеменшік Ferrari және екі Энрико Плате тіркеген Maserati машинасы болды. Аскари үшінші рет қатарынан (және маусымның бесінші рет) pole position-ды жеңіп алды, ал алдыңғы қатарды оның командаластары Виллорези мен Фарина, сондай-ақ Gordini-дің Тринтиньян машинасы толықтырды. Гонсалестің Maserati машинасы екінші қатардан, Таруффи мен Симонның қалған Ferrari машиналарымен және Роберт Манзонның Gordini машинасымен бірге старт алды. Үшінші қатарда Стирлинг Мосс басқаратын Connaught машинасы, француз Эли Байолдың жалғыз OSCA машинасы, Бехраның үшінші және соңғы Gordini машинасы және Майк Хоторнның жекеменшік Cooper Bristol машинасы болды. Бонетто мен Рольдің қалған Maserati машиналары төртінші қатардан старт алып, 13-ші және 16-шы орындарға орналасты. Хосе Фролан Гонсалес жарыс басталғанда бірінші орынға шықты, Аскари екінші орында қалды. Аргентиналық жарыстың алғашқы 36 айналымында көшбасшылықты сақтап тұрды, бірақ баяу тоқтау Аскари мен Виллорезидің Ferrari машиналарына оны озуға мүмкіндік берді. Аскари жарыстың қалған бөлігінде көшбасшылықты сақтап, Әлем чемпионатында алтыншы рет жеңіске жетті. Гонсалес Виллорезиді қуып желіп, оны озып, маусымның жалғыз чемпионатында екінші орынға ие болды. Виллорези үшінші орынды алып, тұғырнаманы толықтырды, бұл оның қатарынан екінші үшінші орыны болды. Фарина төртінші орында, ал Феличе Бонеттоның екінші Maserati машинасы көшбасшылардан бір айналым қалып, бесінші орында финишқа жетті. Қалған Ferrari машиналарының ішінде Симон мен Таруффи алтыншы және жетінші орындарды иеленді. Таруффи ұпай ала алмағандықтан, ол Жүргізушілер чемпионатында Нино Фаринаны озуға мүмкіндік алмай қалды. Ferrari командасы алғашқы үш орынды басып алды, әлем чемпионы Альберто Аскари командаластары Фарина мен Таруффиден озып кетті.

Due to the dominance of the Ferrari team throughout 1952, the World Drivers' Championship had already been clinched a month prior to the season ending Italian Grand Prix. Nevertheless, Ferrari entered five drivers for their home race, with their Dutch Grand Prix trio—World Champion Alberto Ascari, Nino Farina and Luigi Villoresi—being joined by Piero Taruffi and André Simon, both of whom had competed for the Scuderia at various points of the season. There were also a number of privateer Ferraris, including the Ecurie Espadon pairing of Fischer and Stuck, as well as Charles de Tornaco of Ecurie Francorchamps, Louis Rosier and Peter Whitehead. The works Maserati team appeared for the first and only time in the 1952 World Championship, running three cars for Felice Bonetto, Franco Rol and José Froilán González. Also running A6GCMs were the Escuderia Bandeirantes trio of Bianco, Cantoni and Landi, while Enrico Platé's drivers—Toulo de Graffenried and debutant Alberto Crespo—ran the older 4CLT/48 equipped with the team's own revised engines. Gordini retained their previous driver lineup of Behra, Manzon and Trintignant, while Johnny Claes drove a privateer Simca Gordini at Monza. HWM entered a pair of cars for Peter Collins and Lance Macklin, with Australian Tony Gaze running a privateer HWM. The Connaught team, absent since the British Grand Prix, returned to the Championship with a three car entry consisting of Stirling Moss (who had driven for ERA at the previous event), Dennis Poore and Kenneth McAlpine. For this event, only 24 cars were allowed to take the start, meaning that 11 of the 35 drivers who had entered the race failed to qualify. These included all of the HWMs, three of the privateer Ferraris, and both of the Enrico Platé entered Maseratis. Ascari took his third consecutive pole position (and his fifth of the season), and the front row was completed by his teammates Villoresi and Farina, and the Gordini of Trintignant. The Maserati of González started from the second row, alongside the remaining works Ferraris of Taruffi and Simon, and the Gordini of Robert Manzon. Row three consisted of Stirling Moss in the leading Connaught, Frenchman Élie Bayol in the sole OSCA, Behra in the third and final works Gordini, and Mike Hawthorn in his privateer Cooper Bristol. The remaining works Maseratis of Bonetto and Rol were only able to make the fourth row of the grid, starting from 13th and 16th, respectively. José Froilán González emerged in first place at the start of the race, ahead of Ascari in second. The Argentine remained in the lead for the first 36 laps of the race, until a slow pit stop allowed the Ferraris of Ascari and Villoresi to pass him for first and second, respectively. Ascari held the lead for the remainder of the race, and, in so doing, took his sixth consecutive World Championship race victory. González caught up with Villoresi and passed him to take second place in his only Championship race of the season. Villoresi completed the podium by taking his second consecutive third place finish. Farina was not far behind in fourth place, while the second Maserati of Felice Bonetto took the final points position in fifth, finishing a lap down on the leaders. The remaining works Ferraris of Simon and Taruffi finished in sixth and seventh place, respectively. As Taruffi finished outside the points, he was unable to overtake Nino Farina in the Drivers' Championship standings. The Ferrari team monopolised the top three positions, with World Champion Alberto Ascari ahead of teammates Farina and Taruffi.

Кірістер

Жоқ Жүргізуші Қатысушы Конструктор Шасси Қозғалтқыш Тыра 2 Роберт Манзон Equipe Gordini Gordini Gordini T16 Gordini 20 2.0 L6 4 Морис Тринтьян Gordini Gordini T16 Gordini 20 2.0 L6 6 Жан Бера Gordini Gordini T16 Gordini 20 2.0 L6 8 Андре Симон Scuderia Ferrari Ferrari Ferrari 500 Ferrari Type 500 2.0 L4 10 Нино Фарина Ferrari Ferrari 500 Ferrari Type 500 2.0 L4 12 Альберто Аскари Ferrari Ferrari 500 Ferrari Type 500 2.0 L4 14 Пьеро Таруффи Ferrari Ferrari 500 Ferrari Type 500 2.0 L4 16 Луиджи Виллорези Ferrari Ferrari 500 Ferrari Type 500 2.0 L4 18 Руди Фишер Ecurie Espadon Ferrari Ferrari 500 Ferrari Type 500 2.0 L4 20 Ханс Штук Ferrari Ferrari 212 Ferrari 166 2.0 V12 22 Феличе Бонетто Officine Alfieri Maserati Maserati Maserati A6GCM Maserati A6G 2.0 L6 24 Франко Рол Maserati Maserati A6GCM Maserati A6G 2.0 L6 26 Хосе Фройлан Гонсалес Maserati Maserati A6GCM Maserati A6G 2.0 L6 28 Кеннет МакАльпин Connaught Engineering Connaught Lea Francis Connaught A Lea Francis 2.0 L4 30 Деннис Пур Connaught Lea Francis Connaught A Lea Francis 2.0 L4 32 Стирлинг Мосс Connaught Lea Francis Connaught A Lea Francis 2.0 L4 34 Эли Байол Élie Bayol OSCA OSCA 20 OSCA Tipo 2000 2.0 L6 36 Эрик Брендон Ecurie Richmond Cooper Bristol Cooper T20 Bristol BS1 2.0 L6 38 Алан Браун Cooper Bristol Cooper T20 Bristol BS1 2.0 L6 40 Кен Уортон Scuderia Franera Cooper Bristol Cooper T20 Bristol BS1 2.0 L6 42 Майк Хоторн Leslie D. Hawthorn Cooper Bristol Cooper T20 Bristol BS1 2.0 L6 44 Пьеро Дузио Piero Dusio Cisitalia BPM Cisitalia D46 BPM 2.0 L4 46 Жино Бьянко Escuderia Bandeirantes Maserati Maserati A6GCM Maserati A6G 2.0 L6 48 Чико Ланди Maserati Maserati A6GCM Maserati A6G 2.0 L6 50 Эйтель Кантони Maserati Maserati A6GCM Maserati A6G 2.0 L6 52 Лэнс Маклин HW Motors HWM Alta HWM 52 Alta F2 2.0 L4 54 Питер Коллинз HWM Alta HWM 52 Alta F2 2.0 L4 56 Тони Гейз Tony Gaze HWM Alta HWM 52 Alta F2 2.0 L4 58 Альберто Креспо Enrico Platé Maserati Platé Maserati 4CLT 48 Platé 2.0 L4 60 Туло де Граффенрид Maserati Platé Maserati 4CLT 48 Platé 2.0 L4 62 Луи Розье Ecurie Rosier Ferrari Ferrari 500 Ferrari Type 500 2.0 L4 64 Билл Астон W. S. Aston Aston Butterworth Aston NB41 Aston Butterworth F4 2.0 F4 66 Джонни Клэс Vicomtesse de Walckiers Simca Gordini Simca Gordini T15 Gordini 1500 1.5 L4 68 Питер Уайтхед Peter Whitehead Ferrari Ferrari 125 Ferrari 166 2.0 V12 70 Шарль де Торнако Ecurie Francorchamps Ferrari Ferrari 500 Ferrari Type 500 2.0 L4
Дереккөздер:

No Driver Entrant Constructor Chassis Engine Tyre 2 Robert Manzon Equipe Gordini Gordini Gordini T16 Gordini 20 2.0 L6 4 Maurice Trintignant Gordini Gordini T16 Gordini 20 2.0 L6 6 Jean Behra Gordini Gordini T16 Gordini 20 2.0 L6 8 André Simon Scuderia Ferrari Ferrari Ferrari 500 Ferrari Type 500 2.0 L4 10 Nino Farina Ferrari Ferrari 500 Ferrari Type 500 2.0 L4 12 Alberto Ascari Ferrari Ferrari 500 Ferrari Type 500 2.0 L4 14 Piero Taruffi Ferrari Ferrari 500 Ferrari Type 500 2.0 L4 16 Luigi Villoresi Ferrari Ferrari 500 Ferrari Type 500 2.0 L4 18 Rudi Fischer Ecurie Espadon Ferrari Ferrari 500 Ferrari Type 500 2.0 L4 20 Hans Stuck Ferrari Ferrari 212 Ferrari 166 2.0 V12 22 Felice Bonetto Officine Alfieri Maserati Maserati Maserati A6GCM Maserati A6G 2.0 L6 24 Franco Rol Maserati Maserati A6GCM Maserati A6G 2.0 L6 26 José Froilán González Maserati Maserati A6GCM Maserati A6G 2.0 L6 28 Kenneth McAlpine Connaught Engineering Connaught Lea Francis Connaught A Lea Francis 2.0 L4 30 Dennis Poore Connaught Lea Francis Connaught A Lea Francis 2.0 L4 32 Stirling Moss Connaught Lea Francis Connaught A Lea Francis 2.0 L4 34 Élie Bayol Élie Bayol OSCA OSCA 20 OSCA Tipo 2000 2.0 L6 36 Eric Brandon Ecurie Richmond Cooper Bristol Cooper T20 Bristol BS1 2.0 L6 38 Alan Brown Cooper Bristol Cooper T20 Bristol BS1 2.0 L6 40 Ken Wharton Scuderia Franera Cooper Bristol Cooper T20 Bristol BS1 2.0 L6 42 Mike Hawthorn Leslie D. Hawthorn Cooper Bristol Cooper T20 Bristol BS1 2.0 L6 44 Piero Dusio Piero Dusio Cisitalia BPM Cisitalia D46 BPM 2.0 L4 46 Gino Bianco Escuderia Bandeirantes Maserati Maserati A6GCM Maserati A6G 2.0 L6 48 Chico Landi Maserati Maserati A6GCM Maserati A6G 2.0 L6 50 Eitel Cantoni Maserati Maserati A6GCM Maserati A6G 2.0 L6 52 Lance Macklin HW Motors HWM Alta HWM 52 Alta F2 2.0 L4 54 Peter Collins HWM Alta HWM 52 Alta F2 2.0 L4 56 Tony Gaze Tony Gaze HWM Alta HWM 52 Alta F2 2.0 L4 58 Alberto Crespo Enrico Platé Maserati Platé Maserati 4CLT 48 Platé 2.0 L4 60 Toulo de Graffenried Maserati Platé Maserati 4CLT 48 Platé 2.0 L4 62 Louis Rosier Ecurie Rosier Ferrari Ferrari 500 Ferrari Type 500 2.0 L4 64 Bill Aston W. S. Aston Aston Butterworth Aston NB41 Aston Butterworth F4 2.0 F4 66 Johnny Claes Vicomtesse de Walckiers Simca Gordini Simca Gordini T15 Gordini 1500 1.5 L4 68 Peter Whitehead Peter Whitehead Ferrari Ferrari 125 Ferrari 166 2.0 V12 70 Charles de Tornaco Ecurie Francorchamps Ferrari Ferrari 500 Ferrari Type 500 2.0 L4 Sources:

— Карло Дузио, #44 Cisitalia BPM үшін аталған қосалқы жүргізуші, Гран-приге қатыспады.

Іріктеу

Орын № Тәуекелші Жүргізуші Ұйымдама Уақыт Аралық 1 12 Альберто Аскари Ferrari 2:05.7 — 2 16 Луиджи Виллорези Ferrari 2:06.6 +0.9 3 10 Нино Фарина Ferrari 2:07.0 +1.3 4 4 Морис Тринтьиньян Gordini 2:07.2 +1.5 5 26 Хосе Фроилан Гонсалес Maserati 2:07.6 +1.9 6 14 Пьеро Таруффи Ferrari 2:07.8 +2.1 7 2 Роберт Манзон Gordini 2:08.2 +2.5 8 8 Андре Симон Ferrari 2:09.1 +3.4 9 32 Стирлинг Мосс Connaught Lea Francis 2:09.8 +4.1 10 34 Эли Байол OSCA 2:10.6 +4.9 11 6 Жан Бера Gordini 2:10.8 +5.1 12 42 Майк Хоторн Cooper Bristol 2:11.2 +5.5 13 22 Феличе Бонетто Maserati 2:11.6 +5.9 14 18 Руди Фишер Ferrari 2:11.8 +6.1 15 40 Кен Уортон Cooper Bristol 2:12.2 +6.5 16 24 Франко Рол Maserati 2:12.7 +7.0 17 62 Луис Розье Ferrari 2:12.7 +7.0 18 48 Чико Ланди Maserati 2:13.0 +7.3 19 30 Деннис Пур Connaught Lea Francis 2:14.0 +8.3 20 36 Эрик Брендон Cooper Bristol 2:14.0 +8.3 21 38 Алан Браун Cooper Bristol 2:15.0 +9.3 22 28 Кеннет МакАльпин Connaught Lea Francis 2:15.1 +9.4 23 50 Эйтель Кантони Maserati 2:15.9 +10.2 24 46 Жино Бьянко Maserati 2:17.1 +11.4 25 70 Шарль де Торнако Ferrari 2:17.5 +11.8 26 58 Альберто Креспо Maserati Platé 2:17.8 +12.1 27 60 Туло де Граффенрид Maserati Platé 2:18.4 +12.7 28 54 Питер Коллинз HWM Alta 2:18.6 +12.9 29 68 Питер Уайтхед Ferrari 2:18.8 +13.1 30 56 Тони Гейз HWM Alta 2:20.3 +14.6 31 64 Билл Эстон Aston Butterworth 2:20.7 +15.0 32 52 Лэнс Маклин HWM Alta 2:21.0 +15.3 33 20 Ханс Штук Ferrari 2:22.8 +17.1 34 44 Пьеро Дузио Cisitalia BPM Уақыт жоқ — 35 66 Джонни Клаэс Simca Gordini Gordini Уақыт жоқ — Көздері:

*Жасыл түсті жазбалар жарысқа ілікпеді.