Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1975 жылғы Монако Гран-приі – Монакода 1975 жылғы 11 мамырда өткен Формула-1 автожарысы. Бұл 1975 жылғы Жүргізушілер әлем чемпионатының және 1975 жылғы Формула-1 Өндірушілер халықаралық кубогының 14 жарысы ішіндегі бесінші жарыс болды. 1929 жылы алғаш рет өткізілген жарыстан бері бұл 33-ші Монако Гран-приі еді. Жарыс үш километрлік қалалық трассада жоспарланған 78 айналымның 75-інде өтті, жарыс қашықтығы 245 километрді құрады. Жарысты австриялық жүргізуші Ники Лауда жеңіп алды, бұл жаңа Ferrari 312T үшін алғашқы жеңіс болды. Бұл жеңіс Феррари үшін Монакодағы 20 жылдық үзіліске соң қойды. Лауда жарыс барысында үстемдік танытты, тек пит-стоп кезінде ғана көшбасшылықтан шықты. Ол Эмерсон Фиттипальдидің McLaren M23 көлігінен екі секундқа озып жеңіске жетті. Карлос Пейс Brabham BT44B көлігімен үшінші орынға ие болды. Бұл сонымен қатар 1962 жылғы F1 маусымының 179-шы және соңғы Гран-приі, сондай-ақ 1968 жылғы әлем чемпионы Грэм Хилл үшін F1 маусымы болды, бірақ ол 176 жарысқа қатысқаннан кейін біліктілікке өте алмады.
The 1975 Monaco Grand Prix was a Formula One motor race held in Monaco on 11 May 1975. It was race 5 of 14 in both the 1975 World Championship of Drivers and the 1975 International Cup for Formula One Manufacturers. It was the 33rd Monaco Grand Prix since the race was first held in 1929. It was held over 75 of the scheduled 78 laps of the three kilometre street circuit, for a race distance of 245 kilometres. The race was won by Austrian driver Niki Lauda giving the new Ferrari 312T its first win. The win broke a 20 year drought at Monaco for Ferrari. Lauda dominated the race, only losing the lead during a pitstop. He won by two seconds over the McLaren M23 of Emerson Fittipaldi. Carlos Pace finished third in his Brabham BT44B. This was also both the 179th and final Grand Prix for F1 season of 1962 and F1 season of 1968 World Champion Graham Hill, although he failed to qualify after 176 race starts.
Айналымдағы өзгерістер және біліктілік қорытындылары
Гран-при жарыстарының болашағы екі апта бұрын өткен Испания Гран-приінен кейін күмәнда болды. Шаралар дереу қабылдануы керек еді: қосымша қоршаулар мен қауіпсіздік желілері орнатылды, борттар қайта орналастырылды және шикан өзгертілді. Жаңа шаралар енгізілді: старттық тор жаңадан реттелді және барынша 18 машинамен шектелді. Бұл соңғы өзгеріс Грэм Хиллдің ілікпеге түсу мүмкіндігіне әсер етті: Монаконың бес дүркін жеңімпазы жаттығуларда түрлі проблемаларға тап болды және 0.377 секундқа ілікпеден өтпеді. Джон Уотсон мен Клей Регаццони жаттығу кезінде соқтығысты, ал Surtees командасына көліктерінен Еуропаны қолдайтын саяси стикерлерді алып тастау бұйрық берілді. Ілікпе сынағынан өтпегеннен кейін Хилл 17 маусым мен 176 жарыстан соң Embassy Hill командасына назар аудару үшін жүргізушіліктен кетуін жариялады. Ferrari-дегі Ники Лауда поул позициясын жеңіп алды, бірақ сенсациялық түрде алдыңғы қатарда Том Прайс болды, ол Shadow көлігін тізгіндеді, ал 12 ай бұрын ол "жеткіліксіз тәжірибелі" деп танылған еді. Жан-Пьер Жариер мен Ронни Петерсон екінші қатарды иеленді.
The future of Grand Prix racing was under scrutiny following the disastrous Spanish Grand Prix held two weeks prior. Actions had to be taken quickly: extra guard rails and catch fences were erected, kerbing resited and the chicane was modified. New measures were introduced: the grid was staggered and in addition would be restricted to just 18 cars. This last change affected Graham Hill's chance to qualify: the five time Monaco winner had all sorts of practice problems and failed to qualify by 0.377 seconds. John Watson and Clay Regazzoni collided in practice, whilst the Surtees team was ordered to remove pro Europe political stickers from its cars. After failing his qualifying attempt for the start, Hill announced his retirement as a driver after 17 seasons and 176 races to concentrate on his Embassy Hill team. Niki Lauda, in a Ferrari, claimed pole position, but sensationally sharing the front row was Tom Pryce, driving a Shadow, who just 12 months earlier had been deemed 'too inexperienced' to compete. Jean Pierre Jarier and Ronnie Peterson filled the second row.