1975 жылғы Германия Гран-присі: Рейтеманның жеңісі және Nürburgring рекордтары

Кіріспе

1975 жылғы Германия Гран-приі — 1975 жылғы 3 тамызда Нюрбургрингте өткен Формула-1 автожарысы. Бұл 1975 жылғы Жүргізушілер әлем чемпионатының және 1975 жылғы Формула-1 Өндірушілер халықаралық кубогының 14 жарысының 11-і болды. Бұл Германияның 37-ші Гран-приі және Нюрбургрингте өткен 34-ші Гран-приі еді. Жарыс трассаның 14 айналымында өткізілді. Жарысты аргентиналық жүргізуші Карлос Рютеманн Brabham BT44B машинасымен жеңіп алды, бұл оның маусымдағы алғашқы жеңісі болды. Рютеманн француз жүргізушісі Жак Лаффиттің Williams FW04 машинасынан 1 минут 37 секундқа озып шықты. Лаффиттің бұл нәтижесі таңғажайып еді, өйткені ол Формула-1-де алғаш рет ұпай жинады. Бұл сондай-ақ британдық команда директоры Франк Уильямс басқаратын алғашқы Формула-1 командасы Frank Williams Racing Cars үшін ең жоғары жетістік болды. Бұл команданың үшінші подиумға шығуы болғанмен, олардың өз машиналарынде алғашқы және жалғыз подиумы еді. Бұған дейін 1969 жылғы Монако Гран-приі мен 1969 жылғы АҚШ Гран-приінде клиенттік Brabham машинасымен екінші орынға ие болған. Әлем чемпионатының көшбасшысы Ники Лауда Ferrari 312T машинасымен үшінші орынды 46 секундтан кейін иеленді. Эмерсон Фиттипальдидің McLaren M23 машинасы іске келмей қалғандықтан, Лауда ұпайларын 17 ұпайға дейін арттырды, ал Рютеманн екінші орынға қайта оралды.

Квалификациялық жиынтық

Ники Лауда (6:58.6) көрсеткен поул-позиция уақыты. Жүргізушілердің талабы бойынша трассаға қосымша Armco және басқа да қауіпсіздік шаралары орнатылды. Орташа жылдамдық Nordschleife трассасында өткен кез келген жарыстың ең жоғары орташа жылдамдығы болып қалады. Лаудадан кейін поул-позицияда Карлос Пейс (Brabham), Джоди Шектер және Патрик Депайлер (Tyrrell), Клей Регаццони (екінші Ferrari), Жохен Масс (McLaren), Ханс Йоахим Стук (March), Эмерсон Фиттипальди (екінші McLaren), Джеймс Хант (Hesketh) және Карлос Рютеман (екінші Brabham) тұрды.

Жарыс қорытындылары

Бастапқыда Лауда, 10-орыннан старт алған Пейс, Депайлер, Масс, Регаццони және Рютеманмен бірге поулдан көш бастады. Депайлер Нордкурведегі сол жақ бұрылыста Пейсті озуға қол жеткізді. Бірінші шеңбердің соңында Лауда, Депайлер, Пейс, Рейтман және Регаццони көш бастады. Шектердің старты нашар болды, ол 20-орынға түсіп, қатарға қарай жылжуға кірісті. Бұл McLaren командасы үшін жаман күн болды, өйткені 6-орындағы Фиттипальди тесік алып, 4-шеңберде зақымдалған ілгегімен жарыстан шықты; ал Масс Фухсрёреде (Foxhole) дөңгелегін жоғалтып, ауыр апатқа ұшырады, бірақ жарақат алмады. March командасының да жағдайы нашарлады: Стук төртінші шеңберде қозғалтқышының бұзылуына байланысты жарыстан шықты. Регаццони үшінші шеңберде Рейтманды озуға қол жеткізді, ал төртінші шеңбердің басында Лауда, Депайлер, Пейс, Регаццони, Рейтман және Хант көш бастады. Лауда мен Депайлер күресіп, басқа көшбасшылардан алшақтады, бұл күрес 7-шеңберге дейін жалғасты, онда Депайлер тесік алып, артқы ілгегін жөндеу үшін пит-стопқа кірді; ол қайтадан жолға шықты, бірақ ескі Нюрбургрингте 7 минуттан астам уақыт жоғалтты. Пейс те тесік алып, ілгегін зақымдады, ол 6-шеңберде Каррусельдің жанында жарыстан шықты, ал 6-орынға көтерілген Шектер 8-шеңберде апатқа ұшырады. Депайлер мен Пейстің бақытсыздығы Регаццониге 2-орынға көтеріліп, Ferrari командасына 1-2 мүмкіндігін берді, бірақ Регаццонидің қозғалтқышы істен шығып, Рейтман 2-орынды алды, Хант 3-орынды, Том Прайс 4-орынды, ал Жак Лаффит 5-орынды (сәйкесінше 17-ші және 15-ші орындардан старт алды) иеленді. Бірақ 10-шеңберде Лауда да оң жақ алдыңғы дөңгелегінен тесік алып, Рейтман оны Айскерведе озуға қол жеткізді, ал Хант та кейіннен оны озуға мүмкіндік алды. Лауда пит-стопқа жеткенде, оның машинасының алдыңғы спойлері зақымдалып, басқару нашарлады. Ferrari командасы зақымдалған дөңгелекті ауыстырды (сол кездегі пит-стоптар қазіргі пит-стоптармен салыстырғанда өте баяу болды; жарыстар көбінесе бір жиын дөңгелектермен өткізілді). Ferrari командасы жұмысын аяқтағаннан кейін Лауда пит-стоптан жылдам шықты, бірақ Рейтман мен Хант көзден жоғалды; Прайс пен Лаффит та оны озуға қол жеткізді. Лауда өзінің алдындағы 4 жүргізушіден кейін қуалай бастады және Хант дөңгелек жинағының бұзылуына байланысты жарыстан шыққаннан кейін 4-орынға көтерілді, содан кейін Прайсты озуға қол жеткізіп, 3-орынды иеленді, оның кабинасына жанармай ағып, жарыс қарқынында жүре алмады. Рейтман, Лаффиттен 2 минутқа жуық, Лаудадан бір минутқа жуық озып, жетекшілікті ұстап, жылдың жалғыз жеңісін тіркеді; және Хуан Мануэль Фангиодан бері Германия Гран-приін жеңген алғашқы (және соңғы) аргентиналық жүргізуші болды. Лаффит екінші орынды иеленді, бұл 1969 жылы Пирс Курейджбен күрес жүргізген Williams командасының ең жоғары нәтижесімен тең болды; ал Лаудамен бұрын көшбасшылық үшін күрескен және 9-орында тұрған Депайлер Лауданы қуып жетіп, оны озуға тырысты, бірақ сәтті болмады. Ол Лауданың нашар басқарылатын 3-орындағы Ferrari-сінің артында аяқтады. Прайс 4-орынды иеленді, содан кейін австралиялық болашақ әлем чемпионы Алан Джонс Грэм Хиллдің Embassy Hill машинасымен, ал голландиялық Ле-Ман жеңімпазы Гийс Ван Леннеп Ensign машинасымен соңғы ұпайлық орынды 6-орында аяқтады. Жеңісімен Рейтман чемпионатта 2-орынға көтерілді, Фиттипальдиден 1 ұпайға көтерілді, бірақ Лаудадан 17 ұпайға артта қалды; чемпионатқа 3 жарыс қалғанда, Лауданың бірінші чемпионаты дерлік қалыптасқандай көрінді.

At the start, Lauda took the lead from pole with Pace, Depailler, Mass, Regazzoni and Reutemann who made a lightning start from 10th. Depailler passed Pace at the Nordkurve left hander. At the end of the first lap, the order was Lauda, Depailler, Pace, Reutemann, and Regazzoni. Scheckter had a terrible start, he dropped to 20th and began to work his way through the field. It was a bad day for the McLaren team, as sixth placed Fittipaldi had a puncture and retired on lap 4 with damaged suspension; and Mass had lost a wheel at the Fuchsröhre (Foxhole) and crashed heavily, he was unhurt. March's day went rapidly south too: Stuck retired with engine failure on the fourth lap. Regazzoni got past Reutemann on the third lap, and the order by the start of the fourth lap was Lauda, Depailler, Pace, Regazzoni, Reutemann, and Hunt. Lauda and Depailler battled and began to pull away from the other front runners, and this battle raged on until the 7th lap, when Depailler had a puncture and went into the pits to repair his rear suspension; he went out again, but had lost a lap which at the old Nürburgring, was more than 7 minutes of lost time. Pace went off with a puncture and damaged his suspension, he retired near the Karrusell on the 6th lap, and Scheckter who had climbed to 6th, crashed out on the 8th lap. Depailler and Pace's misfortunes allowed Regazzoni to come up to 2nd and make it a Ferrari 1–2, but then Regazzoni's engine failed and Reutemann took 2nd, with Hunt 3rd, Tom Pryce in the Shadow 4th and Jacques Laffite in the Williams in 5th (who started 17th and 15th respectively). But on the 10th lap, Lauda too suffered a puncture of his right front tire, and Reutemann was able to pass him at the Eiskurve and Hunt was able to get by as well later on. By the time Lauda had reached the pits, his car had sustained damage to the front spoiler, and the handling was made poor. The Ferrari team changed the damaged tire (pit stops in those days were extremely slow compared to today's pit stops; races were usually run on one set of tires). By the time the Ferrari team had finished their work, Lauda stormed out of the pits; but Reutemann and Hunt were out of sight; Pryce and Laffite had passed him, too. Lauda charged after the 4 runners ahead of him and he climbed to 4th after Hunt had a wheel hub failure and retired on the 11th lap; and then he was able to inherit 3rd after he passed Pryce, who had fuel leaking into his cockpit and could not drive at race pace. Reutemann, who was almost 2 minutes ahead of Laffite, who was nearly a minute ahead of Lauda – held onto the lead to record his only victory of the year; and became the first (and so far last) Argentine driver since Juan Manuel Fangio to win the German Grand Prix. Laffite finished second, which equalled the struggling Williams team's highest ever finish with Piers Courage in 1969; and Depailler, whom Lauda had been fighting for the lead with earlier and was a lap down in 9th place caught up to and started to push Lauda and attempted unsuccessfully to unlap himself; he finished close behind Lauda's ill handling 3rd placed Ferrari. Pryce finished an excellent 4th, followed by Australian future world champion Alan Jones in Graham Hill's Embassy Hill car, with Dutch Le Mans winner Gijs Van Lennep in an Ensign rounding out the last points finishing slot in 6th place. With his victory, Reutemann moved into 2nd place in the championship, 1 point ahead of Fittipaldi, but 17 points behind Lauda; and with only 3 races left in the championship, Lauda's first championship looked to be virtually a lock.

Іріктеу

Поз № Жүргізуші Ұйымдама Уақыт Алшақтық 1 12 Ники Лауда Ferrari 6:58.6 – 2 8 Карлос Пасе Brabham Ford 7:00.0 + 1.4 3 3 Джоди Шектер Tyrrell Ford 7:01.3 + 2.7 4 4 Патрик Депайе Tyrrell Ford 7:01.4 + 2.8 5 11 Клей Регаццони Ferrari 7:01.6 + 3.0 6 2 Йошен Масс McLaren Ford 7:01.8 + 3.2 7 10 Ханс Йоахим Штук March Ford 7:02.1 + 3.5 8 1 Эмерсон Фиттипальди McLaren Ford 7:02.7 + 4.1 9 24 Джеймс Хант Hesketh Ford 7:02.7 + 4.1 10 7 Карлос Ройтеман Brabham Ford 7:04.0 + 5.4 11 9 Витторио Брамбилла March Ford 7:06.0 + 7.4 12 17 Жан-Пьер Жарие Shadow Ford 7:07.1 + 8.5 13 27 Марио Андретти Parnelli Ford 7:08.2 + 9.6 14 6 Джон Уотсон Lotus Ford 7:09.4 + 10.8 15 21 Жак Лаффит Williams Ford 7:10.0 + 11.4 16 16 Том Прайс Shadow Ford 7:10.1 + 11.5 17 23 Тони Брайс Hill Ford 7:10.9 + 12.3 18 5 Ронни Петерсон Lotus Ford 7:11.6 + 13.0 19 28 Марк Донохью March Ford 7:11.8 + 13.2 20 20 Иан Эшли Williams Ford 7:15.9 + 17.3 21 22 Алан Джонс Hill Ford 7:18.6 + 20.0 22 30 Уилсон Фиттипальди Fittipaldi Ford 7:19.1 + 20.5 23 25 Харальд Эртль Hesketh Ford 7:19.5 + 20.9 24 19 Гис ван Леннеп Ensign Ford 7:20.4 + 21.8 25 14 Лелла Ломбарди March Ford 7:36.4 + 37.8 26 35 Тони Триммер Maki Ford 7:43.1 + 44.5
*Қызыл түспен көрсетілген орындар ілікпей қалған жазбаларды білдіреді.

Жарыс

Орын № Тәуекелсіздік жүргізушісі Конструктор Айналым Уақыт/Шығу Тұрғызылған ұя Шарлар 1 7 Карлос Рейтеманн Brabham Ford 14 1:41:14.1 10 9 2 21 Жак Лаффит Williams Ford 14 + 1:37.7 15 6 3 12 Ники Лауда Ferrari 14 + 2:23.3 1 4 4 16 Том Прайс Shadow Ford 14 + 3:31.4 16 3 5 22 Алан Джонс Hill Ford 14 + 3:50.3 21 2 6 19 Гис ван Леннеп Ensign Ford 14 + 5:05.5 24 1 7 29 Лелла Ломбарди March Ford 14 + 7:30.4 25 8 25 Харальд Эртль Hesketh Ford 14 + 7:40.9 23 9 4 Патрик Депайе Tyrrell Ford 13 + 1 Айналым 4 10 27 Марио Андретти Parnelli Ford 12 Оттық қалды 13 Ret 24 Джеймс Хант Hesketh Ford 10 Дөңгелек 9 Ret 11 Клей Регаццони Ferrari 9 Қозғалтқыш 5 Ret 23 Тони Брайс Hill Ford 9 Апат 17 Ret 3 Джоди Скехтер Tyrrell Ford 7 Апат 3 Ret 17 Жан Пьер Жарье Shadow Ford 7 Шина 12 Ret 8 Карлос Пасе Brabham Ford 5 Ілмек 2 Ret 30 Уилсон Фиттипальди Fittipaldi Ford 4 Қозғалтқыш 22 Ret 10 Ханс Йоахим Штук March Ford 3 Қозғалтқыш 7 Ret 1 Эмерсон Фиттипальди McLaren Ford 3 Ілмек 8 Ret 9 Витторио Брамбилла March Ford 3 Ілмек 11 Ret 6 Джон Уотсон Lotus Ford 2 Ілмек 14 Ret 5 Ронни Петерсон Lotus Ford 1 Айналым 18 Ret 28 Марк Донохью March Ford 1 Шина 19 Ret 2 Йошен Масс McLaren Ford 0 Апат 6 DNS 20 Иан Эшли Williams Ford Апат 20 DNQ 35 Тони Триммер Maki Ford Ілмек Дереккөз: