Кіріспе

Джон Гилберт Авилдсен (21 желтоқсан 1935 – 16 маусым 2017) – американдық кинорежиссер. Ол «Рокки» (1976) фильмін режиссерлік еткенімен әйгілі, бұл жұмысы үшін ол «Үздік режиссер» номинациясында «Оскар» сыйлығын алды. Сонымен қатар, ол «Каратэ кісі» франшизасының алғашқы үш фильмін (1984–1989) түсіргенімен де танымал. Оның басқа фильмдері: «Джо» (1970), «Барысты сақта» (1973), «Формула» (1980), «Көршілер» (1981), «Маған сүйен» (1989), «Рокки V» (1990), «8 секунд» (1994) және «Тозақ» (1999).

Ерте өмір

Авилдсен Иллинойс штатының Оук Парк қаласында Айви (Гилберттен туған) және Кларенс Джон Авилдсеннің ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Индиан Маунтин мектебінде, Хотчкисс мектебінде және Нью-Йорк университетінде оқыды.

Мансап

Артур Пенн мен Отто Премингер фильмдерінде режиссердің ассистенты болып бастағаннан кейін, 1969 жылғы «Оның сыртында» фильмінде операторлық жұмыс істеп, Авильдсеннің төмен бюджетті «Джо» (1970) фильмі жұлдыз Питер Бойль үшін жақсы пікірлер алды және 100 мың долларлық бюджеттен 26 миллион долларлық кассалық табысқа ие болды. Авильден бұл ерте жетістігін 1971 жылғы төмен бюджетті культтік комедия «Cry Uncle!» (Ұлыбританияда «Superdick» деп, видеода «American Oddballs» деп шығарылды) артынан жалғастырды. Бұл фильм Troma Entertainment кітапханасындағы 1971 жылғы американдық фильм, онда Ален Гарфилд басты рөлде ойнады. Одан кейін «Айғырды құтқару» (1973) фильмі үш «Оскар» номинациясын алды, соның ішінде жұлдыз Джек Леммон «Ең жақсы актер» сыйлығын жеңіп алды. Оның ең үлкен жетістігі – 1976 жылғы «Рокки» фильмі, оны жазушы және жұлдыз Сильвестр Сталлонемен бірлесіп режиссерлік етті. Фильм үлкен сынға және коммерциялық табысқа ие болды, 1976 жылдың ең табысты фильмі атанды, он номинацияны «Оскарға» ие болды және үш сыйлықты жеңіп алды, соның ішінде «Ең жақсы фильм» және «Ең жақсы режиссер» сыйлықтары. Кейін Авильден серияның соңғы фильмі деп күтілген «Рокки V» (1990) фильмін түсірді. Ол Марлон Брандо мен Джордж С. Скотттың қатысуымен «Формула» (1980) құпия драмасының режиссері болды, бұл үшін «Ең нашар режиссер» номинациясында «Раззи» сыйлығына ұсынылды. Авильденнің басқа фильмдері: «Көршілер» (1981), «Мәңгілікке» (1988), «Маған сүйен» (1989), «Бірлік күші» (1992), «8 секунд» (1994) және «Каратэ баласы» фильмінің алғашқы үш бөлімі. Ол «Серпико» (1973) және «Сатурдайт Найт Фивер» (1977) фильмдерінің бастапқы режиссері болды, бірақ продюсерлер Мартин Брегман және Роберт Стигвудпен келіспеушіліктер туындағаннан кейін жұмыстан босатылды. «Серпико» режиссерлігінен алынғанмен, Авильден фильмдегі нағыз адам Франк Серпикомен ұзақ жылдар бойы дос болып, тіпті 1980-ші жылдардың басында Нью-Йорктің Лонг-Айленд аймағында ортақ мүлікке ие болды. Оның соңғы фильмі – Жан-Клод Ван Даммның қатысуымен түсірілген «Inferno» (1999) болды. Авильденнің өмірі, мансабы және фильмдері туралы деректі фильм оның қайтысынан екі ай өткен соң, 2017 жылдың тамызында жарық көрді. Дерек Уэйн Джонсон режиссерлік еткен және продюсерлікке атсалысқан «Джон Г. Авильдсен: Жеңілістер патшасы» (2017) Сильвестр Сталлоне, Ральф Макио, Мартин Скорсезе, Джерри Вайнтрауб және Берт Рейнольдс сияқты тұлғалармен сұхбаттасуды қамтиды. Бұл деректі фильм Ларри Пауэлл мен Том Гаррет жазған «Джон Г. Авильдсеннің фильмдері: Рокки, Каратэ баласы және басқа да жеңілістер» кітабына қосымша материал болып табылады.

Жеке өмір

Авильденнің алғашқы әйелі Мари Ольга Матуриевич (Мелисса Макколл) болды. Ажырасқаннан кейін, ол 1987 жылы актриса Трейси Брукс Суопеге үйленді; олар 2006 жылы бөлісіп кетті. Тағы бір ұлы, Джонатан Авильден, "Каратэ кид" 3-бөлімі мен "Рокки V" фильмдерінде түсті. Оның үлкен ұлы Энтони, ал қызы Пенелопа Авильден болды. Джонның Трейси Суоппен Бриджит есімді қызы да болды. Оның ұлы Энтони Авильден мәлімдемесінше, өлімінің себебі - қарын безінің қатерлі ісігі.