Ваң Цзо: Қытай Коммунистік партиясына қосылған бандит басшысы, Мао Цзэдунның ізбасары. Жіньган тауларындағы қозғалысы, билік күресіндегі трагедиясы туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ван Цуо (; 1898 жылдың мамырында туған – 1930 жылдың 24 ақпанында қайтыс болған), сондай-ақ Ван Юньхуэй (王雲輝) немесе Ван Юньфэй (王雲飛) деп те аталған, «Нандугу» (南斗) лақап атымен белгілі болған. 1923 жылдан бастап Цзянси провинциясының Цзиньган тауларында қарақшылықпен айналысқан, кейін Қытай Коммунистік партиясына қосылып, Цзянси кеңесі құрылған кезеңде Мао Цзэдунның сенімді серігіне айналды. Бірақ, бұл оның Қытай Коммунистік партиясы ішіндегі билік күресінде өмірін құрбан етуіне себеп болды.
Wang Zuo (; May 1898 – February 24, 1930), also Wang Yunhui (王雲輝) or Wang Yunfei (王雲飛), nicknamed Nandougu (南斗牯), was a former bandit chieftain who operated in the Jinggang Mountains of Jiangxi, from 1923, and then joined the Chinese Communist Party, becoming a protégé of Mao Zedong during their formative period in the Jiangxi Soviet. However, this cost him his own life in the following power struggle within the Communist Party of China.
Коммунистік дәуірдің алғашқы кезеңдері
Юань Вэньчайдың ықпалымен Ван Цзуо 1925 жыл шамасында Суйчуань (遂川) округінің жергілікті коммунистерімен байланысқа түсті, ал оның тобы 1926 жылы шаруалардың өздігінен қорғану күші ретінде мойындалды. 12 сәуір оқиғасынан кейін Ван Цзуо, Юань Вэньчай сияқты, коммунистер жағында қалуға шешім қабылдады және жергілікті жерде тірі қалған жалғыз екі коммунистік күш болды, олардың әрқайсысының құрамында шамамен алпыс мылтықтан болды. Юань мен Ван екеуі де тіршілік үшін бандиттік қызметтерін қайта бастағанда жаңа стратегияларды қабылдады, олар тек ең бай жер иелері мен саудагерлерді нысанаға алды, олар халықтың көп бөлігі үшін жек көрілетін еді. Осылайша, олар төменгі және шағын шаруалардың ғана емес, сондай-ақ шағын бизнес иелері сияқты орта таптың көптеген өкілдерінің қолдауын жеңіп алды. Нәтижесінде, осы табысты тәжірибе олардың кейінгі құлдырауында айыпталып, қылмыстық іс қозғалған кезде оларға тағылған айыптамалардың себебіне айналды, олардың болашақ серіктері оларды «революцияны толыққанды жүзеге асырмағаны» және «оңшыл болып кеткені» үшін кінәлады. Халықтың жақсы экономикалық жағдайы бар өкілдерінен күшті қолдауға ие болған коммунистер, сауда арқылы қажетті азық-түлікпен тұрақты қамтамасыз етілді, ал ең бай жергілікті билеушілерден тәркіленген мүліктер оларға көмектесті. Осының арқасында коммунистер батылданып, жергілікті үкіметтік күштерге қарсы партизандық соғыс жүргізуге көшті, олар Юань мен Ван күштерін олардың күшті халықтық қолдауының арқасында жоя алмады. Алайда, Ван мен оның адамдарының бандиттік әрекеттері Юань мен оның адамдарына қарағанда күштірек болды, және Ван Юань сияқты төменгі таптың қолдауын алғанымен, орта таптан алған қолдауы Юань Вэньчайдың қолдауындай емес еді. Осы себепті және таудың ішіндегі орналасқан жерінің салдарынан Ван Цзуо мен оның адамдары жергілікті ұлтшыл үкіметке қарсы партизандық соғыста Юань Вэньчай мен оның адамдарындай белсенді болған жоқ. Дегенмен, 1927 жылдың шілде айында коммунистердің бұйрығымен Юаньнің күштері мен Ванның күштері Йонгсин (永新) округіне шабуыл жасап, жергілікті түрмеде ұсталған 80-нен астам Коммунистік партия агенттерін босатып алды. Қала қысқа мерзімге басылып алынғанымен, коммунистердің оны ұстап тұруы мүмкін емес екені анық болды, сондықтан олар партизандық соғысты жалғастыру үшін көп ұзамай тауларға қайтып кетті.
Under the influence of Yuan Wencai, Wang Zuo came into contact with the local Communists in Suichuan (遂川) county around 1925, and his group were recognized as a peasant self defence force in 1926. After the April 12 Incident, Wang Zuo, like Yuan Wencai, decided to stay with communist side, and became the only two surviving communist forces locally, each had around sixty rifles respectively. Both Yuan and Wang adopted new strategies when they resumed their banditry activities for survival in that they had only targeted the richest landlords and merchants who were mostly hated by the general population. In doing so, they had managed not only to win the support of lower and lower middle classes, but also that of many members of the middle class such as small business owners. Consequently, this successful practice also became the source of their crimes they were accused of in their subsequent downfall, when their future comrades accused them for being "Not carrying out the revolution completely" and "Being rightist". Due to the popular support from those with better economic status, the communists were able to secure a steady supply of provisions needed via trade, and helped with properties confiscated from the richest local strongmen, the communists became bolder and concentrated on guerrilla warfare against local governmental forces which were incapable of exterminating Yuan's and Wang's forces due to the strong popular support the communists enjoyed. However, Wang and his men had heavier influence of banditry than Yuan and his men, and although Wang enjoyed almost exclusive popular support of lower class like Yuan, his popular support from the middle class was not as great as that of Yuan Wencai. Because of this and his location deep in the mountains, Wang Zuo and his men were not as active as Yuan Wencai and his men in their guerrilla warfare against the local nationalist government. Nonetheless, in July 1927, under the order of communists, Yuan's men and Wang's men raided Yongxin (永新) county, freeing over 80 Communist Party agents held in the local jail converted from a gaol. Although the town was briefly occupied, it was obvious that it was impossible for the token communist force to hold the town and thus they soon withdrew to the mountains to continue their guerrilla warfare.
Мао Цзэдунға қосылу
1927 жылдың 30 қыркүйегінде Мао Цзэдун Цзиньшаньның солтүстігіндегі Ёнсин (永新) округінің Санван (三湾) ауылына келді, сәтсіз Күздік жиынның қалдықтарымен бірге Юань Вэнчай мен Ван Цзуоға хат жіберіп, жергілікті жерде коммунистік база құруға көмек сұрады. 1927 жылдың 3 қазанында Маоның күштері Нинган қаласына (宁冈) жетіп, конференция өткізді, онда Мао Юань мен Ванды күшпен жою ұсынысын жеке ветолады және тез арада Юань Вэнчаймен одақ құрды. Ван Цзуо Маомен байланыс орнатуға тырысты, 1927 жылдың қазан айының соңында ол сәтті жүзеге астырды. Юань Вэнчайдың көмегімен Ван 1927 жылдың 24 қазанында Үлкен құдық (Дажин, 大井) ауылында Мао Цзэдунмен кездесті. Ван Цзуо бастапқыда сәл күдікпен қарады, бірақ Юань сияқты Мао Ванға жетпіс мылтық пен ат жабдықтарын, сондай-ақ оның күштеріне әскери оқыту үшін коммунистік нұсқаушыларды ұсынды, осылайша 1927 жылдың 27 қазанында Цзипиндегі (茨坪) Ванның базасына оны шақыруға Уанды көндірді. Ван Маоның адамдарына көп ұзамай 25 тонна күріш пен үлкен ақшалай көмек берді. Мао Цзэдун Ван Цзуоға жаттықтырушы және коммунистік партия өкілі ретінде көмектесу үшін тек бір кадрды, Хэ Чангонгты (何长工) жіберді. Хэ Чангонг оған Инь Даои (尹道一) бастаған жер иелерінің әскерлік жасағына қарсы күресуге көмектесті, ол оның адамын мазалаған еді, соның арқасында ол жеңіліске ұшырады. Қыс жақындаған сайын Мао Цзиньпиннің Маопингтегі базасынан Дзинганшанды Дациннен қорғау үшін кері шегінді. 1928 жылдың ақпан айында Юань Вэнчай мен Ван Цзуоның күштері ресми түрде коммунистік әскерге 1-ші армия, 1-ші дивизия, 2-ші полк ретінде қосылды. Юань полк командирі, Ван полк командирінің орынбасары, ал Хэ Чангонг коммунистік партия өкілі (何长工) болып тағайындалды. 17 ақпанда олар Синьчжэнде Гоминьданның Цзянси армиясының батальонына сәтті шабуыл жасап, жаудың қолбасшысын өлтіріп, жүзден астам тұтқынға алды. Ван Цзуо 1928 жылдың сәуір айында Қытай коммунистік партиясына қосылды. Алайда Ван Цзуо үшін Қытай коммунистік партиясына емес, Мао Цзэдунның тобына қосылды деу дұрыс болар еді, өйткені оның адалдығы негізінен коммунистік партияға емес, Маоға қатысты болды, бұл ақырында Мао Ли Лисан мен Сян Чжунфамен билік күресінен жеңілгенде оның құлдырауына және соңғы өліміне себеп болды. Көп ұзамай Ван Мао Цзэдунмен бірге оңтүстік Хунань провинциясындағы Лингсян округіне Чжу Дэге көмекке барды. Бұл арада Цзинганшанды жер иелерінің жасақтары басып алып, оны қайтадан басып алу қажет болды. Чжу Дэнің сарбаздары Цзиньганшан базасына қосылғаннан кейін, олар төртінші "Қызыл армия" болу үшін қолданыстағы күштермен біріктірілді. Юань мен Ванның 2-ші полкі 32-ші полк болып қайта аталды. Сол жылы Чжу Дэнің 28-ші және 29-шы полктері Хунаньға кірді. 32-ші полкке Маопингті Гоминьданның Цзянси бөлімдерінің алға жылжуынан қорғау және оның қайтып келгеніне дейін қорғау міндеті берілді. 1929 жылдың қаңтар айында Қызыл Армияның басым бөлігі Цзинганшанды қалдырып, Руйцзинде жаңа база құрды, Пэн Дэхуайдың қол астында 800-ге жуық бұрынғы Гоминьдан әскерін қалдырды. Жаңа жылдан кейін Пэннің адамдары мен Ван Цзуо мен Юань Вэнчайдың 32-ші полкі Цзиньганшанды қорғау үшін қалды. Бір апта бойы күшті қысымға ұшыраған Пэн аман қалған үш ротасын жинап, жау блокадасын бұзып, ауыр зардап шекті. Келесі жылы Юань Вэнчай мен Ван Цзуо өз адамдарымен бірге тауларда аман қалды және партизандық соғыста бандиттікке оралған болуы мүмкін. Гоминьданның оларға қарсы қайта-қайта жүргізілген тазалау операциялары нәтижесіз болды, өйткені коммунистік күштер тек бай жер иелерінен мүлікті тәркілеп, шаруаларға бөліп берді. Нәтижесінде мұндай бандитизм жергілікті халық тарапынан оң қабылданып, Гоминьдан күштерімен ынтымақтасудан бас тартты.
On September 30, 1927, Mao Zedong arrived at Sanwan (三湾) village of Yongxin (永新) county, just north of Jinggangshan, with the remnants from the abortive Autumn Harvest Uprising, and sent letters to both Yuan Wencai and Wang Zuo to ask their help to establish a communist base locally. On October 3, 1927, Mao's force reached the town of Ninggang (宁冈) and held a conference, at which Mao personally vetoed the suggestion to eliminate Yuan and Wang by force, and quickly established an alliance with Yuan Wencai. Wang Zuo actively seek to establish contact with Mao and in the late October, 1927, he successfully did so. With the help of Yuan Wencai, Wang met Mao Zedong at the village of Greater Well (Dajing, 大井) on October 24, 1927. Wang Zuo was initially somewhat wary, but as with Yuan, Mao approached Wang with a large gift of seventy rifles and horse saddles, and the offer of Communist instructors to give his force military training, thus successfully convinced Wang to welcome him into Wang's base at Ciping (茨坪) on October 27, 1927. Wang provided Mao's men with 25 tons of rice and huge amount of money soon afterward. Mao Zedong sent only one cadre, He Changgong (何长工) to assist Wang Zuo as the trainer and communist party representative, and He Changgong (何长工) helped him defeat a landlord militia unit headed by Yin Daoyi (尹道一), which had been harassing his men, he was won over. As winter approached, Mao withdrew from his forward base of Maoping to defend Jinggangshan from Dajing. In February 1928, the forces of Yuan Wencai and Wang Zuo were officially incorporated into the regular communist army as the 1st Army, 1st Division, 2nd Regiment. Yuan was named as the regimental commander, and Wang as the deputy regimental commander, with He Changgong as the communist party representative (何长工). On February 17, they participated in a successful attack at Xincheng on a battalion of the Kuomintang's Jiangxi Army, killing the enemy commander and taking more than a hundred prisoners. Wang Zuo joined the Communist Party of China in April 1928. However, it must be said for Wang Zuo, it was more accurate to say he joined Mao Zedong's clique than the Communist Party of China, since his loyalty was mostly to Mao personally, instead of to the communist party, which eventually caused his downfall and final death when Mao lost the power struggle with Li Lisan and Xiang Zhongfa. Soon afterwards, Wang accompanied Mao Zedong to Lingxian county in southern Hunan province in aid of Zhu De. Jinggangshan had meanwhile been overrun by landlord militia and had to be reconquered. After Zhu De's soldiers joined the Jinggangshan base, they were merged with the existing forces to become the Fourth "Red Army". Yuan and Wang's 2nd Regiment was renamed the 32nd Regiment. Later in the year, Zhu De's 28th and 29th regiments crossed into Hunan. The 32nd Regiment was given the assignment of securing Maoping from the advance of the Kuomintang's Jiangxi units until his return. In January 1929, the bulk of the Red Army left Jinggangshan to establish a new base at Ruijin, leaving around 800 ex Kuomintang troops under Peng Dehuai. Just after the New Year, it was agreed that Peng's men and the 32nd Regiment of Wang Zuo and Yuan Wencai should stay behind to defend Jinggangshan. Under intense pressure for about a week, Peng gathered together his three surviving companies and broke through the enemy blockade with heavy casualties. For the next year Yuan Wencai and Wang Zuo survived with their men in the mountains and may have returned to banditry in their guerrilla warfare. The Kuomintang's repeated mop up operations against them proved to be futile because the communist forces only confiscated property from wealthy landlords, and distributing to peasants. As a result, such banditry was viewed positively by the local general populace, which refused to corporate with the Kuomintang forces.
Құлаудың прелюдиясы
Цзиньганшань мен Цзянси Советтері 1930 жылдардың басында Қытай Коммунистік партиясы ішіндегі билік күресінен қорғалмады. Сян Чжунфа мен Ли Лисан Коминтерннің басшылығымен және қолдауымен билікке көтерілді, олардың экстремалды солшылдық саясаты Қытайдағы барлық коммунистік базаларға, соның ішінде Цзинганшанға әсер етті. Жаңа коммунистік басшылықтың экстремалды солшылдығы Мао Цзэдун әскери авантюризм деп атаған, оның ішінде ірі қалаларды басып алу әрекеттері, Қытай революциясына қатысты негізсіз оптимизмнің нәтижесі және советтік революция үлгісінің тікелей көшірмесі болды. Жаңа стратегия сол кезде Қытай үшін жарамсыз екені анық болды, және Пэн Дехуай, Чжу Де және Чэн И сияқты көптеген командирлер өздерінің қарсылығын білдірді, соның ішінде Ван Цуо және Юань Вэнчай, бірақ жаңа басшылық өз саясатын өзгертуден бас тартқандықтан, бұл бекер болды. Нәтижесінде коммунистік күштер осы негізсіз саясатты жүзеге асыруға тырысқандағы апатты жеңілістерге ұшырады. Мао Цзэдун Сян Чжунфа мен Ли Лисанның әскери авантюризміне қарсы болды, бірақ жеңіліп, уақытша коммунистік басшылықтан шеттетіліп, оңтүстік Цзянсиге жіберілді. Маоның жаңа лауазымы тең дәрежеде болып көрінсе де, шын мәнінде ол төмендетілді. Бұдан басқа, 1928 жылдың маусым және шілде айларында Мәскеуде өткен Қытай Коммунистік партиясының 6-шы Ұлттық конференциясында коммунистердің жоғары басшылары "Кеңес үкіметінің ұйымдастыру мәселелері" туралы қаулы қабылдады (关于苏维埃政权组织问题决议案), онда көтеріліс сәтті аяқталғанға дейін бандиттерді пайдалануға болатыны, ал кейін оларды жою қажеттігі айтылды. Бұл қаулы Ли Лисан мен Сян Чжунфаға Маоға қарсы күресте тиімді құрал берді, ал Юань Вэнчай мен Ван Цуо сияқты адамдар нысанаға алынды. Алайда саяси күрес коммунистердің жоғары басшылығымен ғана шектелмеді. Кәсіби әскери саяхаткер Пэн Дехуай өзінің жеке қарсылығына қарамастан, бұйрықтарға адал бойынсұнып, мүмкін емес тапсырмаларды орындауға тырысты, бұл анық жеңілістерге әкелді. Ван Цуо мен Юань Вэнчай тек сөзбен ғана қарсылық білдірмей, сонымен қатар жаңа коммунистік партия басшылығының негізсіз бұйрықтарына мойынсұнудан бас тартып, Мао Цзэдунның стратегиясын іске асыруды жалғастырды. Олардың әрекеттері Ван Цуо мен Юань Вэнчайға өз күштерінің көп бөлігін сақтауға мүмкіндік берген сәттілікке әкелді. Алайда Ван Цуо мен Юань Вэнчайдың осы салыстырмалы табысы оларды коммунистік партияда көмектесуге пайдасыз ғана емес, сонымен қатар олардың құлдырауына себепкер болды, өйткені өз күштерін сақтау жаңа коммунистік басшылық үшін үлкен қауіп ретінде қарастырылды, себебі үлкен әскери күшпен оларды саяси жағынан жою қиынырақ болар еді. Олардың негізгі қолдаушысы және қорғаушысы Мао Цзэдун биліктен шеттетілгеннен кейін Ван Цуо мен Юань Вэнчайдың күндері санаулы болды. 1928 жылдың ортасында Мәскеуде өткен 6-шы коммунистік ұлттық конференцияның шешімі Цзиньганшандағы коммунистік базаға қыс мезгілінде жетті. 1929 жылдың басында Мао бұл мәселені талқылау үшін Байлу (柏露) конференциясын өткізді. Юаньмен келіспеушілікке ұшыраған Юань (永新) округінің коммунистік партия хатшысы Ван Хуай (王怀) және Нинган (宁冈) округінің коммунистік партия хатшысы Ю Чаоцин (尤超清) резолюцияға сәйкес Юань мен Ванды өлім жазасына кесуді талап етті, бірақ олардың ұсынысы Мао тарапынан қайтадан ветоланды. Нәтижесінде Ван коммунистік базадағы күштерге қолбасшылық етуді жалғастыратындығы туралы келісімге келді, ал Юань штаб бастығы болып тағайындалды және оңтүстік Цзянсиге шабуыл жасаған коммунистік күштермен бірге орналастырылды.
Jinggangshan and Jiangxi Soviet were not immune to the power struggles within the Communist Party of China in the early 1930s. Xiang Zhongfa and Li Lisan succeeded in rising to power under the direction and support of the Comintern and their extreme leftist policy inevitably effected all communist bases in China, including Jinggangshan. The extreme leftism of the new communist leadership included what Mao Zedong called military adventurism, which included attempts to take over the large cities, a result of unrealistic optimism on the Chinese revolution and a direct copy of the Soviet model of urban revolution. The new strategy was obvious unfit for China at the time, and many commanders such as Peng Dehuai, Zhu De and Chen Yi voiced their opposition, Wang Zuo and Yuan Wencai included, but it was useless because the new leadership refused to change its policy. As a result, the communist forces met disastrous defeats in attempts to carry out this unrealistic policy. Mao Zedong strongly opposed the military adventurism of Xiang Zhongfa and Li Lisan, but lost and was temporarily forced out of the communist leadership and sent to southern Jiangxi. Although Mao's new position appeared to have the equal rank, in reality Mao was demoted. Furthermore, during the 6th National Conference of Communist Party of China held from June to July 1928 in Moscow, the top brass of communists passed the resolution on the "Organizational Problems of Soviet Government" (关于苏维埃政权组织问题决议案), in which it clearly stated that the bandits could only be utilized before the success of uprising, but afterward, they must be eliminated. This resolution had provided excellent ammo for Li Lisan and Xiang Zhongfa in their power struggle against Mao, and people like Yuan Wencai and Wang Zuo were obviously targets. However, the political struggle did not end at the top leadership of the communists. In contrast to the professional soldier Peng Dehuai who faithfully attempted to carry out the impossible missions by dutifully obeying the orders despite his personal opposition, which ended in obvious defeats, Wang Zuo and Yuan Wencai not only voiced their opposition in words, but also carried it out in action by simply refusing to obey the unrealistic orders from the new communist party leadership and continued to practice Mao Zedong's strategy. The result of their actions was the obvious success that enabled Wang Zuo and Yuan Wencai to have most of their force preserved. However, the relative success of Wang Zuo and Yuan Wencai not only proved to be useless in helping them within the communist party, but it also served as a catalyst of their downfall because their success of preserving their own forces was viewed as an urgent threat by the new communist leadership, since with greater military force, it was more difficult to remove them politically. With their primary supporter and protector Mao Zedong falling out from power, Wang Zuo's and Yuan Wencai's days were numbered. When the resolution from the communist 6th National Conference held in the mid 1928 in Moscow reached the communist base in Jinggangshan, it was already winter. In the beginning of 1929, Mao held the Bailu (柏露) Conference to discuss the issue. Wang Huai (王怀), the communist party secretary of Yongxin (永新) county and You Chaoqing (尤超清), the communist party secretary of Ninggang (宁冈) county, who had been at odds with Yuan and Wang insisted on executing Yuan and Wang according to the resolution but their suggestion was once again vetoed by Mao. The resulting decision was a compromise that Wang would remain to command forces in the communist base, while Yuan would be named as the chief of staff and deployed with the communist force striking southern Jiangxi.
Өлім
1930 жылғы 23 ақпанның түнінде Пэн Дехуайды ұйықтап жатқан жерінен Сян Чжунфа мен Ли Лисанның екі лейтенанты, жергілікті партия хатшылары Чжу Чанкси (朱昌偕) және Ван Хуай (王怀) оятты. Олар Пэнге Ван Цзуо мен Юань Вэнчайдың Гоминьданға көшкені туралы хабар келгенін, сатқындарды жою үшін әскерді орналастыруға Пэннің қолы керек екенін айтты. Қызығы, Чжу Чанкси (朱昌偕) мен Ван Хуай (王怀) тарапынан қолдау көрсеткен Ю Чаоцин (尤超清) Ван мен Юаньды коммунистермен таныстырған болатын. Ван мен Юаньның мұндай қадамға баратынына сенбеген Пэн бастапқыда бас тартты және оларды қорғауға тырысты. Сян Чжунфа мен Ли Лисанның үш лейтенанты сөздерін өзгертті, хабардың жалған екенін, оларды мәселенің мән-жайын анықтау үшін кездесуге шақыруға болатынын, қажет болған жағдайда күш қолданылатынын айтты. Пэн Дехуайдың қарсылығын сезіп, олар Пэнге жағдайды шиеленістірмеу үшін жоспарланған кездесуге бармай, орнында қалуын өтінді. Бұл тактика Пэн Дехуайды қолына қолтаңба қоюға көндірді, ал үш адам 300-ден астам сарбазды алып, келесі қадамды жоспарлауға кетті. Пэн Дехуайдың лагерінен шыққаннан кейін үш адам дереу Мао Цзэдунның бұйрығын жасап, Юань мен Ванды әскери жағдайды талқылау үшін кездесуге шақырды. Бірақ Ван Цуо мен Юань Вэнчай кездесуге келгенде, олар түсініксіз жағдайда атылып өлтірілді, көтеріліс жасауға тырысқанда тұзаққа түскен болуы мүмкін деген болжам бар. Ван терезеден қашып құтылуға тырысты, бірақ өзенді кесіп өтуге талпынғанда суға батып қайтыс болды.
In the late night of February 23, 1930, Peng Dehuai was awakened from his bed by Xiang Zhongfa's and Li Lisan's two lieutenants, the local party secretaries Zhu Changxie (朱昌偕) and Wang Huai (王怀), who told Peng that they had just received intelligence claiming Wang Zuo and Yuan Wencai had defected to Kuomintang, and thus they need Peng's signature to deploy troops to exterminate the traitors. Ironically, one of the supporters of Zhu Changxie (朱昌偕) and Wang Huai (王怀), You Chaoqing (尤超清), was the one who introduced Wang and Yuan to the communists. Knowing both Wang and Yuan would not do such thing, Peng initially refused and argued with them to defend Wang and Yuan. The three lieutenants of Xiang Zhongfa and Li Lisan then changed their story by claiming that the intelligence indeed appeared to be a rumor, and they were to be invited to a meeting to clear things up, some force would be deployed just in case. Sensing Peng Dehuai's opposition, the three also asked Peng not to be involved by staying where he was instead of going to the planned meeting, for the sake of not to agitate situation. This tactic finally convinced Peng Dehuai who give his signature, and the three men led over 300 troops away to plot their next move. After leaving Peng Dehuai's camp, the three immediately faked Mao Zedong's order to lure both Yuan and Wang to the supposed meeting to discuss the military situation. But once Wang Zuo and Yuan Wencai reached the meeting, they were shot in obscure circumstances, allegedly ambushed while trying to rebel. Wang managed to escape out a window but drowned while attempting to cross a river.
Мұра
Сол жылдың қазан айында Мао Цзэдун Цзянси кеңесінің биліктегі шенеуніктерді оның бұрынғы одақтастарының өлтірілуіне кінәлады. Бірақ Ван Цуоның өліміне кім бұйрық бергені әлі анық емес, алайда Цзянси Коммунистік партиясының бірнеше шенеунігі күдікпен қаралып отыр. Ван Цуоның інісі Ван Юнлон (王雲隆), 32-ші полктің офицері, бауырласының әскерлеріне жетекші болды және Гоминьданға қашып кетті. Ван Юнлонның (王雲隆) қазасынан кейін Ван Цуоның ұлы оның орнына басшылық етті, және коммунистер тек 1949 жылы, шамамен екі онжылдықтан кейін Цзиньганшанды қайта басып алды. 1949 жылдан кейін Юань мен Ван идеологиялық тұрғыдан түзетілген, коммунистік әскерге айналған қарақшылардың үлгісі ретінде көрсетілді. Екеуі де Қытай революциясының шейіттері деп танылды. 1951 жылы Ванның қабірі Дацинге көшірілді, онда оның құрметіне ескерткіш орнатылды. Тарих көрсеткендей, Пэн Дехуай Юань Вэнчай мен Ван Цуоның өліміне тікелей қатысқан жоқ, бірақ бұл Мао Цзэдунтың оны кінәлауына кедергі болмады, және Пэн Дехуай 30 жылдан кейін қуғынға ұшырады. Ван Цуо мен Юань Вэнчайдың өлімі Пэннің Маоға қарсы жасаған қылмыстарының бірі болып саналды, және бұл айып Мәдени революция кезінде, Пэн Дехуай Қызыл гвардиямен күрескенде қайтадан көтерілді.
As early as October of that year, Mao Zedong criticised the officials in power of the Jiangxi Soviet for the assassination of his old allies. Just who gave the order for the death of Wang Zuo, however, is still not clear, although a number of officials of the Jiangxi Communist Party were implicated. Wang Yunlong (王雲隆), Wang Zuo's younger brother and an officer of the 32nd Regiment, became the new leader of his brother's men, and defected to Kuomintang. After Wang Yunlong (王雲隆)'s death, Wang Zuo's son became the leader and it was not until nearly two decades later in 1949 when the communists were finally able to retake Jinggangshan. After 1949, both Yuan and Wang were marked as examples of ideologically reformed bandits who had been transformed into Communist soldiers. Both were recognised as martyrs of the Chinese Revolution. In 1951 Wang's grave was moved to Dajing, where a monument was erected in his honour. Although Peng Dehuai was not directly involved in the death of Yuan Wencai and Wang Zuo, as proved by the history, that did not prevent Mao Zedong from blaming it on Peng, and Peng Dehuai was persecuted 30 years later, the death of Wang Zuo and Yuan Wencai was one of the alleged crime Peng committed against Mao, and this alleged crime again appeared during the Cultural Revolution when Peng Dehuai was struggled by the Red Guards.