Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Францияның Эльзас аймағынан шыққан шарап.
Wine from the Alsace region of France
Alsace Grand Cru – Францияның Эльзас шарап аймағының белгілі бір учаскелерінде жасалған шараптар үшін бақыланатын тектік атау. Grand Cru AOC 1975 жылы INAO ұйымымен мойындалды, кейін 1983, 1992 және 2007 жылдары кеңейтілді. Шараптар Эльзас АОК аймағындағы таңдалған жерлерден, 200-300 метр биіктікте орналасқандардан шығарылады. Grand Cru мәртебесіне ие болу үшін шарап ең алдымен Эльзас АОК ережелеріне, содан кейін басқа да қатаң талаптарға сай болуы керек. Мысалы, жүзімдіктің гектарына шамамен 55 гектолитрден аспауы керек, шарап Grand Cru мәртебесіне ие бір атаулы жүзімдіктен (Эльзаста lieu dit деп аталады) жасалуы керек, ал жүзімдіктің атауы этикеткада көрсетілуі тиіс. 2018 жылғы мәліметтер бойынша 51 жер Grand Cru ретінде тіркелген, соңғы қосылған жер 2007 жылдың қаңтарында Аммершвирдің Каефферкопф жүзімдігі болды.
Alsace Grand Cru is an Appellation d'Origine Contrôlée for wines made in specific parcels of the Alsace wine region of France. The Grand Cru AOC was recognized in 1975 by the INAO with subsequent expansion in 1983, 1992 and 2007. The wines come from selected sites in the Alsace AOC region, located at altitudes between 200 m and 300 m. To qualify for Grand Cru status, a wine must first meet the Alsace AOC rules and then other strict requirements. For example, the yield of the vineyards has to be 55 hectoliters per hectare or less, the wine has to come from a single named vineyard (called a lieu dit in Alsace) of Grand Cru status, and the name of the vineyard must be on the label. As of 2018, 51 lieux dits are listed as Grand Cru, the latest addition being Kaefferkopf of Ammerschwihr in January 2007.
Орта ғасырлар
Эльзаста "cru" жүзімдіктері туралы түсінік өте ерте пайда болды. 613 жылы болашақ король Дагоберт Штейнклотцтағы жүзімдіктерді Хаслах аббаттығына сыйлады. 762 жылы Руффахта Страсбург архиепископы Хеддо Эттенхайм аббаттығын құрып, Vorbourg жүзімдіктерінен табыс көріп отырды. 777 жылы Беннвихрда Эльзас арқылы өтіп бара жатқан мисси доминици Карлға Маркрендегі Бену Виллер ("Бенудің иелігі") шараптарының сапасы жайлы жақсы хабар жеткізді. Сигольшеймде 783 жылғы жарғыда Сигольтесберг жүзімдігі (қазіргі Мамбург) жақын жердегі иелер мен монастырлардың ортақ меншігі екені жарияланды. Кинцхаймда 9-ғасырда Эберсмунстер бенедиктин аббаттарының Праэлатенбергте ("Прелаттар төбесі") жүзімдіктері болды. Бұл жер 823 жылдан бері өңделіп келеді. Даленхайм мен Шрахбергхаймда 884 жылы жарғы бойынша Энгельберг жүзімдігінің жоғары сапалы екені мәлімделді. 9-ғасырда Винценхаймда Мурбах аббаттығының сыйы ретінде Хенгст жүзімдігі алғаш рет аталды. Холандсбург иелері мен Кайзербергтің сот судьясы француз революциясына дейін оның феодалдық құқықтарын бөлісіп алды. 1000 жылдан Ренессансқа дейін басқа Эльзас жерлері де ақсүйектерге немесе дін қызметкерлеріне тиесілі болды. Эльзас жарғыларының байлығы Эльзас Grands Crus жерлерінің шекарасын белгілеудің тарихи негізін құрады.
In Alsace, the concept of cru vineyards came very early. In 613, the king to be Dagobert gave vines on the Steinklotz to the abbey of Haslach. In Rouffach in 762, Heddo, Archbishop of Strasbourg, founded the abbey of Ettenheim and made his income from the vines of the Vorbourg. In Bennwihr in 777, the missi dominici passing through Alsace reported favorably to Charlemagne on the quality of Beno Villare ("Beno's domain") wines from the Marckrain. In Sigolsheim, a charter of 783 notified that the Sigoltesberg vineyard (the current Mambourg) was the common property of the nearby lords and monasteries. In Kintzheim in the 9th century, the Benedictine abbots of Ebersmunster owned vines on the Praelatenberg ("Prelates hill"). This lieu dit has been farmed since 823. In Dahlenheim and Scharrachbergheim, a charter declared a high quality vineyard of the Engelberg in 884. In Wintzenheim in the 9th century, a gift from the abbey of Murbach cited the Hengst vineyard for the first time. The lords of Hohlandsbourg and the bailiff of Kayserberg shared its feudal rights until the French Revolution. Between 1000 and the Renaissance, other Alsatian lieux dits have been owned by the nobility or the clergy. The wealth of the Alsatian charter binders formed the historical basis for the delimitation of the Alsace Grands Crus lieux dits.
Қазіргі заманғы
Эльзас шарап өсіру аймағы Франциядағы басқа шарап өсіру аймақтарынан ерекшеленеді. 1919 жылғы Версаль келісімінен кейін Эльзас Францияға қайтарылғаннан кейін, бұрынғы Рейхсландтағы неміс заңдары көбінесе жергілікті заң ретінде сақталды. Бұл жағдай Эльзас шараптарының танылуына кедеріс келтірді. Эльзас шараптарының тегін анықтаған 1945 жылғы жергілікті қаулы, 1962 жылғы Эльзас AOC-ін құру туралы жарлықтың негізі болды. Осы қаулыда да, жарлықта да географиялық атаулар туралы еш сөз жоқ, немесе круларға сілтеме жасалмаған. 1975 жылғы жарлық "Alsace Grand Cru" атауын енгізу арқылы жағдай өзгерді. Оның бірінші бабында шараптардың ең алдымен Эльзас AOC ережелеріне сай болуы керектігі нақты көрсетілген. 1983 жылы тағы 25 жер белгіленді. 1985 жылы INAO Эльзас Grand Crus тізімін кеңейтуге келісім берді. Сол жылы жарлық арқылы 25 жаңа атау қосылды. 1984 жылы Vendange Tardive және Sélection de Grains Nobles атаулары енгізілді. 1993 жылы Руффах Ворбург жеріне қабылданды. 2001 жылы максималды өнімділік мөлшері төмендетілді. 2005 жылы жүзім отырғызуға қатысты ерекшеліктерге рұқсат берілді. Соңғы жаңару 2007 жылы болды, нәтижесінде Grand Cru жүзімдіктерінің саны 51-ге жетті.
The Alsace wine region is distinct from other French wine regions. After the 1919 Treaty of Versailles and the return of Alsace into France, German law in this previous Reichsland was largely retained as local law. This situation held up the recognition of Alsace wines. A 1945 local ordinance designating the origin of Alsatian wines was used as the basis for the 1962 decree establishing the Alsace AOC. Neither the ordinance nor the decree contained a word about geographical designations or an allusion to crus. The situation began to evolve with a decree in 1975 which created the designation "Alsace Grand Cru". Its first article makes clear that wines have first to meet the Alsace AOC rules. Then, a decree in 1983 designated an additional 25 lieux dits. In 1985, the INAO agreed to an increase in the Alsace Grands Crus list. The same year, a decree added 25 new names. In 1984, the Vendange Tardive and Sélection de Grains Nobles designations were introduced. In 1993, Rouffach was admitted in the Vorbourg lieu dit. In 2001, the maximal yield was reduced. In 2005, exceptions to vine planting were allowed. The most recent additions were in 2007, bringing the total to 51 grand cru vineyards.
География
Эльзас гран-крулары Францияның солтүстік-шығысында, Эльзас аймағында, 47 коммунаның аумағында (14-і Баз-Рейн департаментінде, 33-і Жоғарғы-Рейн департаментінде) – солтүстіктегі Марленхаймнан бастап, Страсбургтан батысқа қарай, оңтүстіктегі Таннға дейін, Мюльхауздан батысқа қарай өндіріледі.
Alsace grands crus are produced in north eastern France, in the region Alsace, on the territory of 47 communes (14 in Bas Rhin and 33 in Haut Rhin), from Marlenheim at northern end, westward from Strasbourg, to Thann at southern end, westward from Mulhouse.
Геология және орография
Эльзас жазығы Жоғарғы Рейн жазығының оңтүстік бөлігін алып жатыр, ол Олигоцен кезеңінде құлау нәтижесінде пайда болған және Миоцен кезеңінен бері Рейн өзенімен қалыптасып келеді. Жүзімдіктер Вогез тауларының төменгі беткейлерінде, грабеннің жарықша зонасында орналасқан, жақын орналасқан биік жерлерден ағып түсетін көптеген өзендер мен арналардың аллювиалды жайылмаларымен жабылған. Бұл жер асты материалдарының әртүрлілігін және олардың тізбектелуін түсіндіреді, олар шынайы мозаика құрайды: әк тас, гранит, тақтатас, гнейс немесе құмтас. Көбінесе, Вогез алқабының жоғарғы бөлігі ежелгі тау жыныстарынан тұрады: плутондық және метаморфты жыныстар, мысалы, гранит, гнейс немесе тақтатас. Жүзімдіктер отырғызылған учаскелердің көлбеулігі зор, олар 478 метрге дейін көтеріледі (Осенбах маңында). Беткейлердің төменгі бөлігі әк тас немесе мергель қабаттарынан тұрады, көлбеуі тегіс жерлерде лоесспен жабылған. Жазық Рейн өзенімен әкелінген аллювиумның қалың қабатынан тұрады (сілті және қиыршық тас). Бұл аймақ басқаларына қарағанда құнарлы, оның бетіне жақын (5 метрден кем тереңдікте) маңызды сулы горизонт орналасқан: Жоғарғы Рейн сулы горизонті. Мұндай ерекшеліктер әрбір Grand Cru-ға ерекше теруардан пайда көруге мүмкіндік береді, оны климат одан да ерекшелендіреді.
The Alsace plain occupies the south part of the Upper Rhine Plain, which formed from a collapse during the Oligocene and is followed since the Miocene by the river Rhine. The vineyard stays on the lower slopes of the Vosges Mountains, on the fault zone of the graben, covered by alluvial fans of the many rivers and creeks flowing from the nearby heights. This explains the variety of the subsurface materials and their succession forming a true mosaic: limestone, granite, shale, gneiss or sandstone. Mainly, the upper part of the slopes of the sub Vosge hills consists of old rocks: pluton and metamorphic rocks like granite, gneiss or slate. Vine planted parcels are rather steep and climb up to 478 m height (near Osenbach). The lower part of the slopes consists of layers of limestone or marl covered by loess where the slope is rather smooth. The plain consists of a thick layer of alluvium deposited by the Rhine (silt and gravel). This zone is more fertile than the others, with an important aquifer close to the surface (less than 5 m deep): the Upper Rhine aquifer. Such differences allow each Grand Cru to benefit from a particular terroir, even more differentiated by the climate.
Климатология
Батысында Вогеж таулары Эльзас шараптық жүзімдіктерін жел мен жаңбырдан қорғайды. Көбінесе батыс желдері Вогез тауларының шығыс беткейінде ылғалдылығын жоғалтып, Эльзас жазығына фён желдері түрінде жетеді. Эльзастағы жауын-шашынның орташа мөлшері Францияның барлық шарап өсіру аймақтарының арасында ең аз. Колмар Франциядағы ең құрғақ қалалардың бірі. Осының салдарынан климат осы ендікте күтілгеннен гөрі жылырақ: жылдық орташа температура шамамен 1,5 °C жоғары. Климаты жартылай континенттік, құрғақ, ыстық көктемдермен, күннөлді және құрғақ жаздармен, ұзақ күздермен және суық қыстармен сипатталады. Әрбір Grand Cru өзінің ерекше микроклиматынан пайда көреді, ол әр жерде сөзсіз өзгеше болады.
On the western side, the Vosges Mountains shield the Alsatian vineyards from wind and rain. Predominately western winds lose their moisture on the eastern side of the Vosges and arrive as Foehn winds into the Alsace plain. The precipitation mean in Alsace is the least of all French wine regions. Colmar is one of the driest cities in France. Consequently, the climate is more temperate than expected at this latitude: the annual mean temperature is about 1.5 °C higher. The climate is semi continental and dry with hot springs, sunny and dry summers, long autumns and cold winters. Each of the Grands Crus benefits from a microclimate, inevitably different from place to place.