Генерал-фельдмаршал Герберт Плумер: Өмірбаяны мен әскери жолы

Кіріспе

Британ армиясының генералы (1857–1932)

Филд-маршал Герберт Чарльз Онслоу Плюмер, 1-ші виконт Плюмер, (13 наурыз 1857 – 16 шілде 1932) – Бірінші дүниежүзілік соғыстағы жоғары шенді британ армиясының офицері. 1915 жылғы сәуірде Ипрдің екінші шайқасында V корпусына қолбасшылық еткеннен кейін, 1915 жылғы мамырда Екінші армияға басшылық етті және 1917 жылғы маусымда Мессин шайқасында неміс армиясымен шешуші жеңіске жетті. Бұл шайқас корольдік инженерлердің туннель салу бригадалары орналастырған бірнеше минаның бір уақытта жарылуымен басталды, нәтижесінде неміс шебінде 19 ірі кратер пайда болды және бұл жарылыс адамзат тарихындағы ең күрделі жарылыс деп танылды. Кейін ол Рейн армиясының бас қолбасшысы, содан кейін Мальта губернаторы қызметтерін атқарды, ал 1925 жылы Палестинадағы британдық мандаттың жоғары комиссары болып тағайындалды және 1928 жылы зейнетке шықты.

Ерте өмір және білім

Герберт Плумер Торквей, Девон қаласындағы Малпас ложасының иесі Холл Плумердің (сэр Томас Плумердің немересі) және Кенсингтондағы Генри Тернлидің қызы Луиза Элис Плумердің ұлы болды. Ол Итон колледжінде және Сандхерсттегі Корольдік әскери колледжінде білім алды.

Әскери мансап

Плумер 1876 жылдың 11 қыркүйегінде 65-ші жаяу полкіне лейтенант болып кірді. Ол Үндістандағы полкіне қосылды және 1879 жылдың 29 сәуірінде батальонының адъютанты болды. 1882 жылдың 29 мамырында капитандыққа көтеріліп, 1884 жылы Нил экспедициясының бөлігі ретінде батальонымен Суданға аттанды. Плумер 1884 жылдың ақпанында Эль-Теб шайқасында және наурыз айында Тамай шайқасында болды, сондай-ақ хабарламаларда есімдері тілге алынды. Ол 1886 жылдан 1887 жылға дейін Англияның Камберлидегі штаб колледжінде оқыды, ал 1890 жылдың 7 мамырында Джерсиде генерал-адъютанттың орынбасары болып тағайындалды. 1893 жылдың 22 қаңтарында майор болып жоғарылатылып, 1895 жылдың желтоқсанында Кейп колониясының бас қолбасшысының әскери хатшысы болып тағайындалғанға дейін Йорк және Ланкастер полкінің 2-ші батальонына жіберілді. Ол 1896 жылы Оңтүстік Родезияға Джеймсон шабуылынан кейін жергілікті полиция күштерін қарусыздандыру үшін барды, содан кейін сол жылы екінші Матабеле соғысы кезінде Матабеле көмек күштеріне басшылық ету үшін оралды. 1897 жылдың 8 мамырында подполковник болып жоғарылатылып, Альдершотта генерал-адъютанттың орынбасары болды. 1899 жылы Плумер Оңтүстік Родезияға оралды, онда ол атты жаяу әскер күшін құрды және 1900 жылдың 17 қазанында подполковник шеніне көтеріліп, Екінші Бур соғысы кезінде Мафекингтің құтқарылуына жетекшілік етті. Ол 1900 жылдың 29 қарашасында полковник болып тағайындалды, содан кейін 1901 жылдың ақпанында Хамельфонтейнде генерал Кристиан де Веттің вагон паркін басып алған аралас күштің құрамына кірді. Плумер 1902 жылдың сәуірінде Ұлыбританияға оралды және екі айдан кейін король Эдуард VII оны қабылдады. 1902 жылдың 23 маусымындағы хабарламада соғыстың соңғы кезеңінде Оңтүстік Африкадағы бас қолбасшы лорд Китченер Плумердің "өте жоғары деңгейдегі әскери қабілеттерін үнемі көрсеткенін" жазды. Ол 1902 жылдың 22 тамызында майдандағы еңбегі үшін генерал-майор болып тағайындалды және 1902 жылдың 1 қазанында 1-ші армия корпусы құрамындағы 4-ші бригаданың командирі болды. Келесі жылы ол IV армия корпусының 10-шы дивизиясының бас қолбасшысы, ал 1903 жылдың желтоқсанында Шығыс округінің бас қолбасшысы болды. Ол 1904 жылдың ақпанында әскери күштердің генерал-квартирмейстері, 1906 жылдың сәуірінде 7-ші дивизияның бас қолбасшысы, ал 1907 жылдың мамырында Ирландия командасының 5-ші дивизиясының бас қолбасшысы болды. Әскери міндеттерімен қатар, ол 1910 жылдан 1912 жылға дейін Лондон скауттарының комиссары болып қызмет етті.

Plumer was commissioned as a lieutenant into the 65th Regiment of Foot on 11 September 1876. He joined his regiment in India and became adjutant of his battalion on 29 April 1879. Promoted to captain on 29 May 1882, he accompanied his battalion to the Sudan in 1884 as part of the Nile Expedition. Plumer was present at the battle of El Teb in February 1884 and the battle of Tamai in March, and was mentioned in Despatches. He spent from 1886 to 1887 attending the Staff College at Camberley, England, before being appointed Deputy Assistant Adjutant General in Jersey on 7 May 1890. He was promoted to major on 22 January 1893 and posted to the 2nd Battalion the York and Lancaster Regiment before being appointed assistant military secretary to the General Officer Commanding Cape Colony in December 1895. He went to Southern Rhodesia in 1896 to disarm the local police force following the Jameson Raid and then later that year returned there to command the Matabele Relief Force during the Second Matabele War. He became deputy assistant adjutant general at Aldershot with promotion to brevet lieutenant colonel on 8 May 1897. In 1899 Plumer returned to Southern Rhodesia where he raised a force of mounted infantry and, having been promoted to the substantive rank of lieutenant colonel on 17 October 1900, he led them at the Relief of Mafeking during the Second Boer War. He was promoted to colonel on 29 November 1900 and was then given command of a mixed force which captured General Christiaan de Wet's wagon train at Hamelfontein in February 1901. Plumer arrived back in the United Kingdom in April 1902, and two months later was received in audience by King Edward VII on his return. In a despatch dated 23 June 1902, Lord Kitchener, Commander in Chief in South Africa during the latter part of the war, wrote how Plumer had "invariable displayed military qualifications of a very high order. Few officers have rendered better service." He was promoted to major general for distinguished service in the field on 22 August 1902, and was appointed Commander of the 4th Brigade within 1st Army Corps on 1 October 1902. The following year he became General Officer Commanding 10th Division within IV Army Corps and General Officer Commanding Eastern District in December 1903. He became Quartermaster General to the Forces in February 1904, General Officer Commanding 7th Division in April 1906 and General Officer Commanding 5th Division within Irish Command in May 1907. In addition to his military duties, he served as the Commissioner for London Boy Scouts from 1910 to 1912.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

1914 жылы Францияға келген Сэр Джеймс Гриерсонның күтпеген өлімінен кейін Плюмер Дуглас Хейгпен бірге Британ экспедициялық корпусының екі корпусының біріне қолбасшылық етуге қарастырылды: ақырында бұл лауазым Хорас Смит Дорриенге берілді. Плюмер 1915 жылдың ақпан айында Францияға жіберілді және 1915 жылдың сәуір айында Ипрдің екінші шайқасында басшылық еткен V корпусының құрамына кірді. Ол мамыр айында Екінші армияға қолбасшылық етті және 1915 жылдың 11 маусымында толық генерал шеніне көтеріліп, 1917 жылдың маусымында Мессен шайқасында неміс әскеріне қарсы айқын жеңіске жетті. Шайқас Корольдік инженерлердің туннель қазу бригадалары орналастырған бірнеше минаның бір уақытта жарылуымен басталды. Жарылыс салдарынан 19 үлкен кратер пайда болды және ол адамзат тарихындағы ең күрделі жарылыс ретінде танылды. Миналар жарылғаннан кейін Плюмердің әскері окоптардан шығып, 3000 метрге жылжыды. 1919 жылдың 31 шілдесінде ол фельдмаршал болып тағайындалды, ал 1919 жылдың 18 қазанында Мессин және Билтон бароны Плюмер атанды. 1925 жылдың тамызында ол Палестинадағы Британдық мандаттың жоғары комиссары болып тағайындалды. Ол арабтардың британ үкіметінің Балфур декларациясында берген уәделерін қайта қарауға жасаған қысымын тойтарды және сионистермен де, араб ұлтшылдарымен де қатаң түрде сөйлесті. Бір күні араб делегациясы еврей батальондарының бас шіркеулерге өз полк туларын орнату туралы ұсынысына қарсылық білдіріп, «салдары үшін жауапкершілік алмаймыз» деді. Плюмер: «Ешқандай мәселе жоқ, сіздерден салдары үшін жауап беруді талап етпейміз. Мен жауапкершілікті өз үстіме аламын». Палестинада Плюмер «шын мәнінде әділ» репутациясын алды және сол аймақтағы еврей және араб қауымдарының арасында тұрақты түрде танымал болған сирек британдық әкімшілердің бірі болды. Жеке өмірінде ол еврей халқының отанының құрылуына қолдау көрсетті, бірақ жоғары комиссар ретінде қызмет еткен кезде арабтардың мүдделерін де «әділдікпен қарастыруға» тырысты. 1927 жылдың 24 шілдесінде ол Бельгиядағы Ипр қаласындағы Менин қақпасының ескерткішінің ашылу салтанатын өткізді. Плюмер 1929 жылдың 3 маусымында «ұзақ және көрнекті қоғамдық қызметтері» үшін Виконт Плюмер титулына ие болды.

Following the unexpected death of Sir James Grierson on his arrival in France in 1914, Plumer was considered for command of one of two Corps of the British Expeditionary Force alongside Douglas Haig: this position eventually went to Horace Smith Dorrien. Plumer was sent to France in February 1915 and given command of V Corps which he led at the Second Battle of Ypres in April 1915. He took command of the Second Army in May and, having been promoted to full general on 11 June 1915, he won an overwhelming victory over the German Army at the Battle of Messines in June 1917. The battle started with the simultaneous explosion of a series of mines placed by the Royal Engineers' tunnelling companies beneath German lines. The detonation created 19 large craters and was described as the loudest explosion in human history. After the mines were fired, Plumer's men left their trenches and advanced 3,000 yards. He was promoted to field marshal on 31 July 1919, and was created Baron Plumer of Messines and of Bilton on 18 October 1919. In August 1925 he was appointed High Commissioner of the British Mandate for Palestine. He resisted Arab pressure to reverse commitments made by the British Government in the Balfour Declaration, and dealt firmly with both the Zionists and the Arab Nationalists. On one occasion, an Arab delegation protested a proposal by Jewish battalions to install their regimental colours in the chief synagogues, saying they "wouldn't be responsible for the consequences". Plumer replied, 'That's all right, you're not asked to be responsible for the consequences. I'll be responsible." In Mandatory Palestine Plumer gained a reputation as being "genuinely even handed" and was one of the few British administrators who was consistently popular with both the Jewish community and the Arab community in that territory. Privately, he was sympathetic to the cause of establishing a homeland for the Jewish people; however, he tried his best to "be fair" to Arab concerns as well while he was High Commissioner there. On 24 July 1927 he conducted the inauguration ceremony for the Menin Gate memorial at Ypres in Belgium. Plumer was created Viscount Plumer for his "long and distinguished public services" on 3 June 1929.

Өлім

Плумер 1932 жылғы 16 шілдеде Лондондағы Найтсбридждегі үйінде 75 жасында қайтыс болды. Оның мәйіті кейін Вестминстер аббаттығына қойылды.