Кіріспе
Chopsocky (немесе chop socky) сөзі chop suey сөзімен ойнау арқылы жасалған, «chop» (каратэде қолдың жиегімен соққы беруге қатысты) және «sock» (ұстау сияқты) сөздерін біріктіреді. Chopsocky фильмдері көбінесе асыра бағаланған сюжеттермен, жоғары деңгейдегі арнайы эффектілермен (әсіресе, нақты төбелес сахналарында шамадан тыс және кейде ерекше дыбыс эффектілерімен) және шектен тыс зорлық-зомбылықпен ерекшеленеді. Бұл жанр нашар дубляжбен де танымал. «Chopsocky» термині көбінесе бұқаралық ақпарат құралдарында жекпе-жек өнері туралы фильмдерді атау үшін қолданылса да, бұл сөз сыни көзқарас білдіруі мүмкін. Сонымен қатар, бұл термин Азия, әсіресе Гонконгта түсірілген жекпе-жек өнері фильмдерін жалпылама атау үшін де қолданылады, бірақ міндетті түрде теріс мағына бермейді. Variety журналы «chopsocky» терминін жай ғана жекпе-жек өнері туралы фильм деп анықтаған.
Chopsocky (or chop socky The word is a play on chop suey, combining "chop" (as in karate chop referring to a strike with the edge of the hand) and "sock" (as in a punch). Chopsocky movies are usually characterized by overblown storylines, over the top special effects (particularly exaggerated and sometimes bizarre sound effects during the actual fight scenes), and excessive violence. The genre is also known for its clumsy dubbing. Although the term "chopsocky" is commonly used as a name of martial arts cinema by the general media, the word can be disparaging as well. Another common meaning is a generalization for martial arts movies from Asia or Hong Kong in particular, without necessarily having the negative connotation. Variety magazine, the originator of the term, defined "chopsocky" simply as a martial arts film with no negative connotations.
Кунг-фу маниясы (1970-1980 жылдар)
Гонконгтың экшн киносының халықаралық әсері бастапқыда жекпе-жек өнері фильмдері түрінде болды, әсіресе 1970-ші жылдардағы кунг-фу фильмдері және ең алдымен Брюс Лидің фильмдері. Оның Гонконгтағы жекпе-жек өнерінің стилін Батысқа таныстыруға жасаған алғашқы әрекеттері американдық телешоулар арқылы жүзеге асты, мысалы, "The Green Hornet" (1966 жылы дебют) және "Kung Fu" (1972 жылы дебют). "Кунг-фу қызығы" 1973 жылдың басында Гонконгтың жекпе-жек өнері фильмдерінің бұрын-соңды болмаған шетелдегі кассалық табысымен басталды. Индонезияда туған актер Ло Лидің басты рөлде ойнаған "Король Боксер" ("Бес саусақтың өлімі") американдық кассада ең жоғары орын алған алғашқы Гонконг фильмі болды, бұл Брюс Лидің "Биг Босс" ("Фурияның құлақтары") фильмінің американдық кассада табысқа ие болуына жол ашты. 1973 жылдың мамыр айында Гонконгтың экшн киносы АҚШ кассалық тарихындағы біріншілікке шықты, үш шетелдік фильм бірден алғашқы үш орынды иеленді: "Фурияның құлақтары", "Lady Whirlwind" ("Deep Thrust") және "Бес саусақтың өлімі". Ли өзінің табысын келесі айда АҚШ кассасында бірінші орын алған "Қарсылық құты" ("The Chinese Connection") фильмімен жалғастырды, сондай-ақ бұл фильм ақ жұмысшы табының арасында да танымал болды. Кунг-фу фильмдері Азия, Еуропа және үшінші әлем елдерінде де әлемдік табысқа ие болды. Куан Хсинг Чен мен Бенг Хуат Чуа Гонконг фильмдеріндегі "Аждаһаға кіру" сияқты жекпе-жек көріністерінің "жақсылық пен жамандық арасындағы элементарлық оқиғаны тамашалықпен көрсету" әдісіне әсер еткенін айтты. Жапонияда "Fist of the North Star" (1983–1988) және "Dragon Ball" (1984–1995) манга және аниме франшизалары Гонконгтың жекпе-жек өнері фильмдеріне, әсіресе 1970-ші жылдардағы Брюс Лидің "Аждаһаға кіру" және Джеки Чанның "Мас шебер" (1978) сияқты кунг-фу фильмдеріне әсер етті. Өз кезегінде, "Солтүстік жұлдызының тұмсығы" және әсіресе "Аждаһа добы" 1980-жылдардан бастап танымал "Шонен" манга және аниме трендтерін қалыптастырды. Үндістанда да Гонконгтың жекпе-жек өнері фильмдері хинди масала фильмдеріне әсер етті. Үндістанда Брюс Ли фильмдерінің ("Аждаһаға кіру" сияқты) табысынан кейін, "Дивар" (1975) және кейінгі хинди фильмдері 1970-ші жылдардағы Гонконгтың жекпе-жек өнері фильмдерінен шабыттанған жекпе-жек көріністерін 1990 жылға дейін пайдаланды. Хинди киносының экшн-көріністері Голливудқа қарағанда Гонконгқа ұқсас болды, акробатика мен трюктерге баса назар аударылды және кунг-фу (индиялықтардың түсінігінде) үнділік жекпе-жек өнерлерімен, мысалы, пехлванимен біріктірілді. Гонконгтың "Аждаһаға кіру" сияқты жекпе-жек фильмдері жекпе-жек ойындарының негізін қалады. "Street Fighter" видео ойынының франшизасы (1987 жылы дебют) "Аждаһаға кіру" фильмінен шабыттанды, ойын халықаралық жекпе-жек турниріне негізделген, ал әрбір кейіпкердің этникалық, ұлттық және жекпе-жек стилі ерекше болды. "Street Fighter" кейіннен шыққан барлық жекпе-жек ойындары үшін үлгі болды. Бастапқы "Кунг-фу шебері" (1984) ойыны Брюс Лидің "Өлім ойыны" (1972) және Джеки Чанның "Тамақ үстіндегі доңғалақтар" (1984) фильмдеріне негізделген. Брюс Ли фильмдерінің табысы оның Джит Куне До жүйесі арқылы Батыста аралас жекпе-жек өнерінің (MMA) тұжырымдамасын танымал етуге көмектесті. 2004 жылы Ultimate Fighting Championship (UFC) негізін қалаушы Дана Уайт Лиді "аралас жекпе-жек өнерінің әкесі" деп атады. Паркурға Гонконгтың экшн фильмдеріндегі Джеки Чанның акробатикалық трюктері, сондай-ақ Брюс Лидің философиясы да әсер етті.