Генетикалық түрлендірілген тағдардың қауіпсіздігін бағалауда маңызды теңдестік ұғымы
Substantial equivalence
Генетикалық түрлендірілген азықтардың қауіпсіздігін бағалауда маңызды теңдестік ұғымы, дәстүрлі азықтармен салыстыру арқылы анықталады. OECD 1993 ж. қабылдады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тамақ қауіпсіздігінде маңызды теңдестік концепциясы жаңа тағамның, әсіресе генетикалық түрлендірілген (ГТ) тағамның қауіпсіздігін, оны уақыт өте келе қалыпты қолдануда қауіпсіз екені дәлелденген ұқсас дәстүрлі тағаммен салыстыру арқылы бағалауға болатынын білдіреді. Бұл алғаш рет 1993 жылы Экономикалық ынтымақтастық және даму ұйымы (ЭЫДҰ) тарапынан тамақ қауіпсіздігі саясаты ретінде қалыптастырылды. Тамақ қауіпсіздігін тексеру процесінің бастапқы кезеңі – маңызды теңдестік, ол жаңа тағамның дәстүрлі аналогымен салыстырғандағы токсикологиялық және қоректік ерекшеліктерін анықтауға мүмкіндік береді. Айырмашылықтар талданып, бағаланады және қосымша тексерулер жүргізілуі мүмкін, нәтижесінде тағамның қауіпсіздігіне қорытынды баға беріледі.
In food safety, the concept of substantial equivalence holds that the safety of a new food, particularly one that has been genetically modified (GM), may be assessed by comparing it with a similar traditional food that has proven safe in normal use over time. It was first formulated as a food safety policy in 1993, by the Organisation for Economic Co operation and Development (OECD). As part of a food safety testing process, substantial equivalence is the initial step, establishing toxicological and nutritional differences in the new food compared to a conventional counterpart—differences are analyzed and evaluated, and further testing may be conducted, leading to a final safety assessment.
Шығу тегі
Генетикалық модификацияланған тағамдарды дәстүрлі тағамдармен салыстыру тұжырымдамасы қауіпсіздікті бағалау негізі ретінде алғаш рет 1990 жылы ФАО/ДДСҰ биотехнология және азық-түлік қауіпсіздігі жөніндегі бірлескен сарапшылар кеңесінде (лауазымды тұлғалар мен өнеркәсіп өкілдерінің ғылыми конференциясы) ұсыныс ретінде енгізілді, бірақ «элеулі баламалық» термині қолданылмады. Бұл терминді қабылдағаннан кейін, «элеулі баламалық» ОЭСР-дің азық-түлік қауіпсіздігі саясаты ретінде қалыптастырылды, бұл алғаш рет 1993 жылғы «Заманауи биотехнология арқылы алынған азық-түліктердің қауіпсіздігін бағалау: тұжырымдамалар мен қағидалар» есебінде сипатталды. Жаңа өнім немесе технологияны қолданыстағы өніммен салыстыру тәсілі ғылым мен техниканың түрлі салаларында ұзақ жылдар бойы қолданылып келеді. Адамдардың тамақтануының қауіпсіздігі, күтілетін тұтыну жағдайларында мақсатты қолданудан зиян келмейтініне жеткілікті сенімділік болуы керек деген тұжырымдамаға негізделген. Тарихи тұрғыдан алғанда, дәстүрлі тәсілдермен дайындалған және ұзақ уақыт бойы қолданылған азық-түліктер, тіпті олардың құрамында табиғи уыттар немесе қоректік заттар болған жағдайда да, қауіпсіз деп есептелген. Принцип бойынша, егер маңызды қауіп анықталмаса, азық-түлік қауіпсіз деп қарастырылады. (ОЭСР, 1993)
The concept of comparing genetically modified foods to traditional foods as a basis for safety assessment was first introduced as a recommendation during the 1990 Joint FAO/WHO Expert Consultation on biotechnology and food safety (a scientific conference of officials and industry), although the term substantial equivalence was not used. Adopting the term, substantial equivalence was formulated as a food safety policy by the OECD, first described in their 1993 report, "Safety Evaluation of Foods Derived by Modern Biotechnology: Concepts and Principles. The underlying approach of comparing a new product or technique to an existing one has long been used in various fields of science and technology. refn|group=note|"The safety of food for human consumption is based on the concept that there should be a reasonable certainty that no harm will result from intended uses under the anticipated conditions of consumption. Historically, foods prepared and used in traditional ways have been considered to be safe on the basis of long term experience, even though they may have contained natural toxicants or anti nutritional substances. In principle, food has been presumed to be safe unless a significant hazard was identified." (OECD, 1993) >
Бала асырап алу
ГМ тағамдарды реттеуге қатысты тәсілдер елдеріне қарай әртүрлі, бірақ ГМ тағамдардың қауіпсіздігін бағалаудың негізгі принципі – елеулі баламалық болып табылады. Бұл принцип ұлттық және халықаралық агенттіктерге қатысты, оларға Канаданың тағамдық инспекция агенттігі (CFIA), Жапонияның Денсаулық сақтау, еңбек және әл-ауқат министрлігі (MHLW), АҚШ-тың Тағам және дәрі-дәрмек басқармасы (FDA), Біріккен Ұлттар Ұйымының Тағам және ауыл шаруашылығы ұйымы (FAO) және Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымы кіреді. 1997 жылы Еуропалық Одақ жаңа тағамды бағалау процедурасын енгізді, онда өндіруші нарықтағы тағаммен елеулі баламалығын растағаннан кейін, ғылыми дәлелдермен бірге үкіметтік хабарлама беру коммерциялық өндіріс үшін жалғыз талап болып табылады. Алайда, генетикалық түрлендірілген организмдерден (ГМО) жасалған тағамдар осы талаптан тыс және міндетті түрде рұқсат алуды қажет етеді. Элеулі баламалықты анықтау үшін өндіруші өзгертілген өнімді, ұқсас өзгертілмеген тағамдағы токсиндер, қоректік заттар немесе аллергендер сияқты мақсатты компоненттерде күтпеген өзгерістерге тексеріп қарады. Өндірушінің деректері содан кейін реттеуші органмен бағаланады. Егер реттеуші органдар өзгертілген және өзгертілмеген өнімдер арасында маңызды айырмашылық жоқ деп шешсе, онда тағамның қауіпсіздігін қосымша тексеру қажет болмайды. Бірақ, егер өнімнің табиғи баламасы болмаса, немесе өзгертілмеген тағамнан айтарлықтай өзгешеліктер байқалса, немесе реттеуші органдардың басқа себептері болса (мысалы, егер ген бұрын тағам құрамында болмаған белокты өндірсе), қосымша қауіпсіздік сынақтары қажет болуы мүмкін.
Approaches to GM food regulation vary by country, while substantial equivalence is generally the underlying principle of GM food safety assessment. This is the case for national and international agencies that include the Canadian Food Inspection Agency (CFIA), Japan's Ministry of Health, Labour and Welfare (MHLW), the US Food and Drug Administration (FDA), and the United Nations' Food and Agriculture Organization (FAO) and World Health Organization. In 1997, the European Union established a novel food assessment procedure whereby, once the producer has confirmed substantial equivalence with an existing food, government notification, with accompanying scientific evidence, is the only requirement for commercial release, however, foods containing genetically modified organisms (GMOs) are excluded and require mandatory authorization. To establish substantial equivalence, the modified product is tested by the manufacturer for unexpected changes to a targeted set of components such as toxins, nutrients, or allergens, that are present in a similar unmodified food. The manufacturer's data is then assessed by a regulatory agency. If regulators determine that there is no significant difference between the modified and unmodified products, then there will generally be no further requirement for food safety testing. However, if the product has no natural equivalent, or shows significant differences from the unmodified food, or for other reasons that regulators may have (for instance, if a gene produces a protein that has not been a food component before), further safety testing may be required.
Мәселелер
Елеулі баламалықтың тиімділігіне сын айтылған.
There have been criticisms of the effectiveness of substantial equivalence.