Кіріспе

Польша-Литвалық ақсүйек әйел, Konstancja Czartoryska есімді басқа адамдар

Принцесса Konstancja Czartoryska (шамамен 1696 жыл немесе 29 қаңтар 1700 – 27 қазан 1759) – Польша-Литвалық ақсүйек әйел және король Станислав Август Пониатовскийдің анасы. Ол Familia (саяси партия) ішіндегі жетекші күш ретінде саяси рөл атқарды.

Өмір

Ол магнат князь Казимеж Чарторыски мен оның әйелі Изабелла Эльжбета Морстынның қызы болды. Ол француздық әсермен сәнді білім алды. 1720 жылдың 14 қыркүйегінде Станислав Пониатовскийге тұрмысқа шықты. Неке Якуб Генрик Флемингтің көмегімен Пониатовский және Чарторыски отбасы арасындағы одақ ретінде жасалды. Тұрмысқа шыққаннан кейін ол патша сарайына жиі қатысты. Констанция Чарторыска отбасының ішінде зор ықпалға ие болды және күйеуі мен бауырларының саяси мансабының қозғаушы күші ретінде танылды. Патша сарайындағы байланыстары арқылы ол бауырларының мансабына көмектесті. Ол Август Чарторыскиді императорлық қызметтен кетуге көндірді. 1733 жылы король II Август қайтыс болғаннан кейінгі тақ мұрагерлігі мен патша сайлауы кезінде Констанция Чарторыска, анасы және Мария Зофия Чарторыска Familia партиясының ең ықпалды тұлғалары ретінде сипатталды. Француз елшісі Станислав Пониатовский мен Йозеф Потоцкийге байланысты Станислав Лещинскийді сайлау мәселесі бойынша келіссөздер жүргізді. 1733 жылдың қыркүйегінде ол отбасымен бірге Варшавадан кетіп, Польша мұрагерлігі соғысын Гданьскіде өткізді. Ол білім мен саясатқа қызығушылық танытқан, анасына адал және балаларының жақсы білім алуын қамтамасыз еткен, сол кездегі Польшадағыдан өзгеше жағдай. 1736 жылдың қаңтарында ол Козалинге сапар шегіп, Михаль Чарторыскиді III Августы патша ретінде қолдауға көндірді. 1739 жылы Варшаваға қайта оралды. Констанция Чарторыска көп уақытын саясатқа арнады, негізінен өзінің және күйеуінің отбасының біріккен саяси партия ретінде одақ құруына жәрдемдесті, және Станислав Августтың күнделігінде ол әрқашан отбасылық жиналыстарға қатысып, партияның саяси бағытында қозғаушы күш болды; көбінесе Михаль Чарторыскиді қолдады, бірақ оның эмоционалдық көңіл күйін жұмсарта отырып, Аугуст Чарторыскимен мәселелерді конструктивті түрде талқылады. 1743 жылы оның ұлы Казимеж Адам Тарламен жекпе-жекке шықты, себебі ол Тарланың әйелімен билеген. Ұлы алғашқы жекпе-жектен зардапсыз шыққаннан кейін, ол ұлына ұяттан гөрі өлгенін көргенді жақсы көретінін айтқан деседі. Бұл екінші жекпе-жекке әкелді, онда Тарла әйгілі Маримонт жекпе-жегінде қаза тапты. 1745 жылы ол Ежи Игнаци Любомирский мен Черняк Станислав және Антоний Любомирский арасындағы жанжалды шешті. 1752 жылы француз елшісінің әйелі, графня де Бролье, оны Л. А. Дюперрон де Кастерді улауға қатысқан деп айыптады және оны кез келген нәрсеге қабілетті тұлға ретінде сипаттады. 1753 жылы ол ұлын Франциядан қайтарды және Ч. Х. Уильямспен бірлесіп оны Ресейге жіберуді қолдады. 1755 жылы ол Польшаның Жеті жылдық соғысқа қатысуына қарсы болғаны және бауырларымен келіспеушіліктерінен, олар оның пікірін құрметтемегендіктен, отбасылық саяси партиядағы саяси ықпалын жоғалтты. Анасының өлімі оны депрессияға түсірді және дінге деген қызығушылығын арттырды.

Мәдениетте

Ол Мария Дерналовичтің "Portret Familia" романында суреттелген (1974 ж.).