Кіріспе
Бенджамин Бриттеннің композициясы. «Соғыс реквиемі», Op. 66 – Бенджамин Бриттеннің британдық хор және оркестрлік композициясы, көбінесе 1961 жылы жазылып, 1962 жылдың қаңтарында аяқталған. «Соғыс реквиемі» Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде бомбалаудан қиратылған түпнұсқа XIV ғасырлық құрылыстың орнына салынған жаңа Ковентри соборының қасиетке берілу рәсімі үшін орындалды. Дәстүрлі латын мәтіндері, бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде жазылған Уилфред Оуэннің қосымша литургиялық өлеңдерімен керемет үйлесімде келеді.
The War Requiem, Op. 66, is a British choral and orchestral composition by Benjamin Britten, composed mostly in 1961 and completed in January 1962. The War Requiem was performed for the consecration of the new Coventry Cathedral, which was built after the original fourteenth century structure was destroyed in a World War II bombing raid. The traditional Latin texts are interspersed, in telling juxtaposition, with extra liturgical poems by Wilfred Owen, written during World War I.
Britten scored the work for soprano, tenor and baritone soloists, chorus, boys' choir, organ, and two orchestras (a full orchestra and a chamber orchestra). The chamber orchestra accompanies the intimate settings of the English poetry, while soprano, choirs and orchestra are used for the Latin sections; all forces are combined in the conclusion. The Requiem has a duration of approximately 80–85 minutes. In 2019, War Requiem was selected by the Library of Congress for preservation in the National Recording Registry for being "culturally, historically, or aesthetically significant".
Бриттен шығарманы сопрано, тенор және баритон солистері, хор, ұлдар хоры, орган және екі оркестр (толық оркестр және камералық оркестр) үшін жазды. Камералық оркестр ағылшын поэзиясының лирикалық бөлімдеріне сүйемелдесе, сопрано, хорлар мен оркестр латын бөлімдері үшін қолданылады; барлық күштер қорытынды бөлімде біріктіріледі. Реквиемнің ұзақтығы шамамен 80–85 минутты құрайды. 2019 жылы Конгресс кітапханасы «Соғыс реквиемін» «мәдени, тарихи немесе эстетикалық маңызы бар» есебінен Ұлттық дыбыс жазбалар тізіліміне енгізу үшін таңдады.
The War Requiem, Op. 66, is a British choral and orchestral composition by Benjamin Britten, composed mostly in 1961 and completed in January 1962. The War Requiem was performed for the consecration of the new Coventry Cathedral, which was built after the original fourteenth century structure was destroyed in a World War II bombing raid. The traditional Latin texts are interspersed, in telling juxtaposition, with extra liturgical poems by Wilfred Owen, written during World War I.
Britten scored the work for soprano, tenor and baritone soloists, chorus, boys' choir, organ, and two orchestras (a full orchestra and a chamber orchestra). The chamber orchestra accompanies the intimate settings of the English poetry, while soprano, choirs and orchestra are used for the Latin sections; all forces are combined in the conclusion. The Requiem has a duration of approximately 80–85 minutes. In 2019, War Requiem was selected by the Library of Congress for preservation in the National Recording Registry for being "culturally, historically, or aesthetically significant".
Құрамы
Соғыс реквиемі алғаш рет 1962 жылғы 30 мамырда орындалды. Ол екінші дүниежүзілік соғыс кезінде бомбалаудан қиратылғаннан кейін салынған жаңа Ковентри соборының қасиеттілік рәсіміне арналған тапсырыс бойынша жазылған. Қайта қасиеттеу мерекесі – өнер фестивалі болды, оның аясында Майкл Типпет өзінің «Приам патшасы» операсын жазды. Бриттен, бейбітшіл және саналы түрде әскери қызметтен бас тартқан адам, оған композиция жазуда толық еркіндік берген тапсырыстан шабыттанды. Ол қаза тапқандарға арналған дәстүрлі латын реквиемін ағылшын ақыны Уилфред Оуэннің соғыс туралы тоғыз өлеңімен үйлестірді. 1893 жылы туған Оуэн, 1918 жылғы 4 қарашада Францияда Самбр-Уаз каналын кесіп өту кезінде шайқаста қаза тапты, оған дейін біржақты тоқтау туралы келісімге бір апта қалған еді. Ол өмірінің соңында көп танылмағанмен, кейіннен ұлы соғыс ақындарының бірі ретінде танылды. Филип Рид Бриттеннің «Соғыс реквиемі» композициясының дамуын Кембридж музыкалық нұсқаулығында талқылады. Бриттен өзінің композициясына Джузеппе Верди сияқты басқа композиторлардың реквиемдерінің стильдік әсерін мойындады. Дэвид Б. Грин осы шығармада Бриттеннің діни музыканы «құлықтауы» туралы айтты. Бриттен бұл шығарманы Роджер Берниге, Пирс Данкерлиге, Дэвид Гиллге және Майкл Холлидейге арнады. Берни мен Холлидей, соғыста қаза тапқан, тиісінше Питер Пирс пен Бриттеннің достары болды. Бриттен Пирс қорының «Соғыс реквиемі» веб-сайтында айтылғандай, Данкерли, Бриттеннің ең жақын достарының бірі, 1944 жылы Нормандияға қонуға қатысты. Басқа арналғандардан айырмашылығы, ол соғыстан аман қалды, бірақ 1959 жылдың маусым айында, үйлену тойынан екі ай бұрын өз өмірін өз қолымен аяқтады. Басқа қаза тапқандардың ешқайсысының белгілі қабірі жоқ, бірақ олар жоғалғандарға арналған ескерткіштерде мәңгі есте қалды.
Премьера
Бриттеннің мақсаты – әншілердің бірігіп орындауы арқылы бірлік рухын көрсету үшін, алғашқы орындаушыларды Галина Вишневская (орыс), Питер Пирс (ағылшын) және Дитрих Фишер-Дискау (неміс) етіп таңдау болды. Премьераға жақын уақытта Кеңес үкіметі Вишневскаяға шараға қатысу үшін Ковентриге баруға рұқсат бермеді, бірақ кейіннен Лондонда жазу жасауға рұқсат алды. Он күннің ішінде Хизер Харпер сопрано рөлін орындады. Ковентри соборы фестивалі комитеті Бриттеннің туындысының премьерасында жалғыз дирижер боларына үміттенгенімен, иық сырқаты оны басты дирижерлік қызметтен бас тартуға мәжбүр етті. Дегенмен, ол камералық оркестрді басқарды, бұл туынды талап етпейтін және Бриттен ешқашан жоспарламаған жеке дирижерлер дәстүрін қалыптастырды. Премьера 1962 жылдың 30 мамырында қайта жаңартылған соборда, Мередит Дэвис (сопрано және хормен бірге) және композитор (тенор мен баритонмен бірге) басқарған Бирмингем қаласының симфониялық оркестрі мен Мелос ансамблінің қатысуымен өтті. Бриттеннің тілегі бойынша, қойылымнан кейін қошамет болған жоқ. Бұл үлкен жетістікке ие болды, сыншылар мен көрермендер оны Лондонда және шетелде заманауи шедевр деп мойындады. Премьерадан кейін әпкесіне жазған хатында Бриттен өзінің музыкасы туралы: «Бұл адамдарды ойлануға жетелейді деп үміттенемін» деді. Партитураның титулдық бетінде Уилфред Оуэннің сөздерін келтірді:
«Менің тақырыбым – соғыс және соғыстың қайғысы. Аяны – поэзияның мәні. Бүгінгі таңда поэттің қолынан келетіні – ескерту жасау ғана». Уақыт белдеулерінің айырмашылығына байланысты, Оңтүстік жарты шардағы премьера Солтүстік Америкадағы премьерадан 12 сағатқа ертерек болды, бірақ екеуі де бір күні, 1963 жылдың 27 шілдесінде өтті. Оңтүстік жарты шардағы премьера Жаңа Зеландияның Веллингтонда өтті, онда Джон Хопкинс Жаңа Зеландияның Ұлттық оркестрін (қазір Жаңа Зеландия симфониялық оркестрі) және Корольдік Крайстчерч музыкалық қоғамын, сонымен қатар солистер Питер Бейли, Грейм Гортон және Анжела Шоуды басқарды. Солтүстік Америкадағы премьера Танглвудта өтті, онда Эрих Лайнсдорф Бостон симфониялық оркестрін Филис Кертин, Николас Ди Вирджилио, Том Краузе және Хор Про Музика мен Колумб Бойхоры хорларымен, бала сопрано Томас Фридманмен бірге жүргізді. Голландиялық премьера 1964 жылы Голландия фестивалі аясында өтті. Амстердамның Концертгебу оркестрі мен Нидерланд радио хорын Бернард Хайтинк басқарды, ал камералық оркестрді (Концертгебу оркестрінің музыканттарынан құралған) өзі Бриттен басқарды. Солистер Вишневская, Фишер-Дискау және Пирс болды, олар алғаш рет бірлесіп орындады.
All a poet can do today is warn. Because of time zones, the southern hemisphere premiere was about 12 hours ahead of that in North America, though they were on the same day, 27 July 1963. The southern hemisphere premiere was in Wellington, New Zealand, with John Hopkins conducting the New Zealand National Orchestra (now the New Zealand Symphony Orchestra) and the Royal Christchurch Musical Society, with soloists Peter Baillie, Graeme Gorton and Angela Shaw. The North American premiere was at Tanglewood, with Erich Leinsdorf conducting the Boston Symphony Orchestra with soloists Phyllis Curtin, Nicholas Di Virgilio, Tom Krause and choruses from Chorus Pro Musica and the Columbus Boychoir, featuring boy soprano Thomas Friedman. The Dutch premiere took place during the Holland Festival, in 1964. The Concertgebouw Orchestra of Amsterdam and the Netherlands Radio Choir were conducted by Bernard Haitink; the chamber orchestra (consisting of Concertgebouw Orchestra instrumentalists) by Britten himself. The soloists were Vishnevskaya, Fischer Dieskau and Pears, in their first public performance together.
Басқа да танымал өнерлері
The English Chamber Choir бұл шығарманы Your Country Needs You атты "соғысқа қарсы дауыстар" кешінде орындады. Түпнұсқа собордың қирауының 70 жылдығының қарсаңында 2010 жылы 13 қарашада жаңа соборда "Реквием" қойылымы өтті. Онда сопрано Клэр Раттер, тенор Дэниел Норман, баритон Стивен Гадд, Парламент хоры, Сент-Михаил әншілері, Лондонның неміс хоры, ESO камералық оркестрі, Саутбанк симфониясы және Ковентри соборының қыздар хоры қатысты. Оны Саймон Овер және Пол Леддингтон Райт жүргізді. Жазылған нұсқасы бір күннен кейін Classic FM радиостанциясында эфирге шықты. 2010 жылдың 17 қарашасында Вестминстер соборында сол орындаушылармен екінші қойылым өтті. 50 жылдығына арналған концертті 2012 жылдың 30 мамырында Ковентри соборында Андрис Нельсон жетекшілігімен Бирмингем қаласының симфониялық оркестрі орындады. Линкольншир бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғанының жүз жылдығын еске алу шарасының аясында Линкольн соборында Бриттеннің соғыс реквиемі орындалды. 2018 жылдың 3 қарашасында Линкольн хор қоғамының, Гейнсборо хор қоғамының, Сканторп хор қоғамының, Гримсби филармониялық қоғамының, Лут хор қоғамының, Нейштадт Лидертафельдің және Линкольн соборының хоршылары Линкольншир камералық оркестрімен бірге өнер көрсетті. Солистер Рейчел Николлс (сопрано), Алессандро Фишер (тенор) және Джулиен Ван Маллертс (баритон) болды. Органмен Джеффри Макинсон, ал фортепианомен Джонатон Гуинг ойнады. Дирижерлер Марк Уайлд, Сьюзан Холлингворт және Арик Прентис болды.
Фильмге бейімделу
1988 жылы Дерек Джарман "Соғыс реквиемі" атты туынды экранға бейімдеді, 1963 жылғы жазбасы саундтрек ретінде қолданылды, оны Дон Бойд өндірді және BBC қаржылады. Бұл фильмде Лоуренс Оливье қартайған соғыс ардагері рөліндегі соңғы киножұмысын жасады.