Кіріспе

Америкалық белсенді.

Мысырда туған Дарвиш – Мысыр армиясының генерал-лейтенантының қызы. 1956 жылы Израиль қорғаныс күштерінің шабуылында қаза тапқаннан кейін Мысыр президенті Гамал Абдель Насер оны «шаһид» деп атаған. Дарвиш оның өліміне «Орта Шығыс ислам мәдениеті мен балаларды туғаннан бастап жек көрушілікке үйрететін үгіт-насихатты» кінәлайды. 1978 жылы ол күйеуімен бірге АҚШ-қа көшіп, онда христиан дінін қабылдады. 2001 жылғы 11 қыркүйектегі шабуылдардан кейін ол ислам тақырыптарында жазды. Оның әкесі, полковник Мұстафа Хафиз, әкесінің тарапынан түрік текті. 1950 жылдары оның египеттік отбасы Газаға көшкен, өйткені оның әкесі президент Гамал Әбдел Насердің тапсырмасымен Газадағы Мысыр армиясы барлау қызметінің командирі болып тағайындалған, ол Мысырдың бақылауында болған. Хафиз Израильдің оңтүстік шекарасына шабуылдар жасаған және 1951-1956 жылдар аралығында көптеген израильдіктерді, олардың көп бөлігі бейбіт азаматтарды өлтірген федайиндерді құрды. 1956 жылдың шілдесінде Нони алты жаста болғанда, оның әкесі Израиль қорғаныс күштерінің операциясы кезінде пошта бомбасымен қаза тапты. Бұл қастандықты Йехошафат Харкаби жоспарлаған. Суэц каналын ұлттықтандыру туралы мәлімдеме жасаған сөзінде Насер Хафиздің өлімі үшін бүкіл Мысыр кек алатынын айтқан. Дарвиштің сөзінше, Насер оған және оның бауырларына: «Кім әкеңнің өлімі үшін еврейлерді өлтіріп, кек алады?» деп сұраған. Дарвиш – бұрынғы мұсылман және «Ескі мұсылмандар біріктірілді» деген топты басқарған, оған мұсылмандарға қарсы белсенді Памела Геллердің «Американың бостандықты қорғау бастамасы» ұйымы қолдау көрсеткен. Дарвиш Израильдің жақтасы және «Израиль үшін арабтар» тобын құрған. Ол: «Мен Израильді қолдаймын деген себеппен арабтарға қарсымын деуге болмайды, менің мәдениетім реформаға зәру, және ол өз іштен келуі керек» дейді.

Ислам туралы пікірлер

Дарвиш исламның әлемге VII ғасырдағы Арабия түбегінің мәдениет нормаларын таңуға тырысатын авторитарлық идеология екеніне сенеді. Ол исламды "қастандық күш" деп жазып, оған қарсы тұрып, оны шектеу қажеттігін айтады. "Бүкіл дін мен оның мәдениеті Құдайдың сенбегендерді өлтіруге бұйырғанына сенетінін ұғыну қиын" деп мәлімдейді ол. Оның пікірінше, ислам мен шариғат – әлемдегі қайғы-қасіретті арттыратын керітартпа идеология. Құранды "күшті, қоздыратын және сыйсыз" мәтін деп сипаттайды және әйелдерге қатыгездік көрсету, гомосексуалистерді қуғындау, ар-намыс үшін кісі өлтіру, діннен тайғандардың басын кесу және зина жасағандарды таспен жазалау – бұл ислами мәтіндерден тікелей туындаған құбылыстар. Дарвиш Американы исламдастыруды тоқтату және Ұлттарды исламдастыруды тоқтату ұйымдары ұйымдастырған бірнеше конференциялар мен митингтерге қатысып, қарсы жихад қозғалысының бір бөлігі ретінде танылды.

Қабылдау

Сыншылар Дарвишті "шариғат қорқынышы индустриясының" бір бөлігі ретінде жұмыс істеді деп айыптады. Профессор Дипа Кумардың сөзіне қарағанда, Нони Дарвиш "мұсылмандар мен арабтарға жасалған нәсілшілдік шабуылдарды" заңдастыруға көмектескен. 2008 жылғы мақаласында Макс Блюментал Дарвишті Барак Обаманы "саяси мұсылман" деп сипаттағанын және Исламның "шынайы дін емес" екенін айтқанын жазды. 2011 жылы Нью-Йоркте терроризм тақырыбында өткен тыңдауда Дарвиш: "Араб балаларының білімі – белгілі бір топ адамдарды өлтіруді жақсы ғана емес, қасиетті санауға баулу" деген пікір білдірді. Сол кездегі Нью-Йорк штатының сенаторы Эрик Адамс оны "жеккөрушілік пен уландыруға" тартты деп айыптады. 2012 жылы Оңтүстік кедейлік заң орталығы Дарвишті "мұсылмандарға қарсы түрлі теориялар мен насихатты таратушы, экстремистік исламфобтар" тобының құрамында екенін мәлімдеді. 2017 жылы SPLC Дарвиштің "Линда Сарсурдың балаларын еврейлерді өлтіру үшін бергісі келетіні және Америкаға шариғатты әкелгісі келетіні" сияқты негізсіз мәлімдемелер жасағанын хабарлады. 2018 жылғы мақаласында Стивен Финк Дарвишті өзіне сенімділік беру үшін "бұрынғы мұсылман" статусын пайдаланғаны үшін сынады. Сондай-ақ, Дарвиштің: "Мұсылман болу – шариғат мемлекетіне бағынуға ант беру, ал ол ант кез келген нағыз діннің басымдығы саналатын адам құқықтарын талап етуге кедергі келтіреді. Сондықтан Исламның ең үлкен жаулары – христиандық пен иудаизм және олардың құндылықтарына негізделген елдер. Мұсылмандар мұсылман емес адамдарға қайырлылық сезімін білдіре алмайды. Мұсылман емес, қудаланған азшылықтарға көрсетілген қайрымдылық діннен тайғанауға себеп болады. Мұсылман қатал және мойынсыздау болуы керек" деген сөздерін де сынға алды. Финк: "Дүниежүзілік мұсылман американдықтарын отандас немесе тең адам ретінде танудан гөрі, Дарвиштің шариғат қорқынышы индустриясы мұсылмандарды антиамерикандық роботтарға айналдырады" деп жазды.

Жарияланған еңбектер

Дарвиш өзінің 2009 жылдан бері интернетте тарап жүрген электрондық хат тізбегінде оған жатқызылған "Мусылман әйелдерінің қуаныштары" атты эссе авторы екенін жоққа шығарады.