Кіріспе

Киттер шығанағы – табиғи мұздық бейне, немесе мұздық порты, ол әлем мұхитының ең оңтүстік нүктесінде, Антарктидадағы Рузвельт аралының солтүстігіндегі Росс мұздық шельфінің алдыңғы бөлігіне еніп жатқан. Росс теңізі Оңтүстік полюстен әлдеқайда оңтүстікке созылады – Гулд жағалауын қамтиды, ол Оңтүстік полюстен шамамен қашықтықта орналасқан, – бірақ осы кеңістіктің көп бөлігі ашық теңіз емес, Росс мұздық шельфімен жабылған.

Ашылуы және атауы

Эрнест Шеклтон 1908 жылғы 24 қаңтарда «Нимрод» экспедициясы барысында осы маңда көптеген киттерді көргендіктен бұл жерге ат қойған.

Тарих

Оңтүстік полюске сапар шегіп жүрген кезінде норвегиялық зерттеуші Роалд Амундсен Уэльс шығанағында Фрамхайм деп аталатын уақытша база құрды. База 1911 жылдың қаңтарынан 1912 жылдың ақпанына дейін пайдаланылды және Амундсеннің "Фрам" кемесінің құрметіне аталды. Уэльс шығанағы Ричард Э. Бёрдтың бірінші (1928–1930), екінші (1933–1935) және үшінші (1939–1941) экспедициялары үшін логистикалық қолдау базасы болды.

Уэльс шығанағының конфигурациясы үнемі өзгеріп отырды. 1934 жылы екінші Бёрд экспедициясы жүргізген зерттеу нәтижесінде бұл нысан екі жеке мұз жүйесінің тоғысқан жерінде орналасқандығы анықталды, ал олардың қозғалысына Рузвельт аралының ықпалы тиді. 1955 жылдың қаңтарында USS Atka кемесімен келген АҚШ Әскери-теңіз күштерінің командирі Глен Джейкобсен мұздың қалыңдауы мұзды порты уақытша қолдануға жарамсыз екенін анықтады. 1987 жылы Росс мұздық шельфінен B 9 айсбергісі бөлінген кезде Уэльс шығанағы толығымен жойылды. Росс континенттік шельфінің орталық бөлігіндегі теңіз астындағы аңғарлар жиынтығы – Уэльс шығанағының шатқалары – осы шығанақпен байланысты аталды.