Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Реймонд VI (; 27 қазан 1156 – 2 тамыз 1222) – 1194 жылдан 1222 жылға дейін Тулуза графы және Прованс маркизі болды. 1173 жылдан 1190 жылға дейін Мелгиль графы (Рамон IV ретінде) тағы да болды.
Raymond VI (; 27 October 1156 – 2 August 1222) was Count of Toulouse and Marquis of Provence from 1194 to 1222. He was also Count of Melgueil (as Raymond IV) from 1173 to 1190.
Ерте өмір
Реймонд Гард облысының Сен-Жилл қаласында дүниеге келді, ол Реймонд V-тің және Франциядан шыққан Констанцияның ұлы еді. Оның анасының ата-аналары Франция королі Людовик VI және оның екінші әйелі Аделаида де Мориен болды. Оның анасының інілері Франция королі Людовик VII-ні қоса алғанда, көп болды. 1194 жылы ол әкесінен кейін Тулуза графы болды. Ол бірден Арагонның Альфонсо II-імен де, Тренкавель әулетімен де бейбітшілік орнатты.
Raymond was born at Saint Gilles, Gard, the son of Raymond V and Constance of France. His maternal grandparents were Louis VI of France and his second wife Adélaide de Maurienne. His maternal uncles included Louis VII of France. In 1194 he succeeded his father as count of Toulouse. He immediately re established peace with both Alfonso II of Aragon and with the Trencavel family.
Чиркенемен проблемалар
Раймонд VI Альбигендік крест жорығының (1209–1229) бірінші нысаны болды деп саналады. Раймонд VI кең аумақтарға ие болғанмен, оларды бақылау қиын болды. Франция короліне теориялық тұрғыдан адал болудан өзге, Раймонд Провансты Киелі Рим императорының вассалы ретінде ұстады. Англияның Генрих II көршілес Аквитанияны әйелі Элеонора Аквитания арқылы басқарды, ол Тулузаға әжесі Филиппа Тулуза арқылы талап етуге құқылы болды, ал Филиппа Тулуза графы Вильгельм IV-нің қызы еді. Арагонның Альфонсо II Лангедок ісіне араласып, Арагонның жаңадан бағындырылған жерлерін отарлау үшін солтүстіктен көші-қонды ынталандырды. Тулузада Раймонд қауымдық бостандықтарды сақтап, салықтан босату мерзімін ұзартты және қауымдық аумаққа қорғаныш ұсынды. Ол ақын және мәдениет адамы болды, соғысқа қарсы болғанмен, күш-қуаты жетіспеді деуге болмайды. Анри Пиреннің сөзіне сәйкес, "XII ғасырдың соңында Лангедок шіркеуді және дәуірді діни иерархия мен әлеуметтік тәртіпті айыптап, апостолдық қарапайымдыққа қайтаруға ұмтылған мистиктерге толы болды". Бастапқыда Иннокентий III катарлармен бейбіт жолмен күресуге тырысып, зардап шеккен аймақтарға бірнеше легаттар мен өкілдер жіберді. Граф Раймонд өз вассалдарымен үнемі қақтығыста болғанына қарамастан, көмек көрсетуден бас тартты, ал қалалардың автономиясын ескере отырып, Кеннет Сеттон Раймондтың "тілек білдіргенімен, ерестікке тиімді қарсы тұра алмайтынына" күмән келтіреді. Симон де Монфорт 1216 жылдың қыркүйегінде Раймонд қалаға келе жатыр деп ойлаған болуы мүмкін; дегенмен, ол Бокаирден асығыс оралып, қаланы жартылай тонады, бұл жаза ретінде жасалғандай көрінді. Соңында, 12 қыркүйекте 1217 жылы Раймонд қайтадан Тулузаға кірді. Симон де Монфорт дереу қаланы қайтадан қоршауға алды. Симон қоршау кезінде (1218 жылдың 25 маусымында) қаза тапты; оның орнын ұлы Амаури VI де Монфорт басты, және бес жыл бойы крест жорығы әлсіреп қалды. Людовик VIII-нің 1219–1226 жылдардағы жорықтарының сәтсіздігі, ақырында Раймонд пен оның ұлы мен мұрагеріне аумақтарының көп бөлігін қайтаруға мүмкіндік берді.
Raymond VI was arguably the first target of the Albigensian crusade (1209–1229). Raymond VI held vast territories but his control of them was problematic. Aside from theoretically owing allegiance to the King of France, Raymond held Provence as a vassal of the Holy Roman Emperor. Henry II of England controlled neighboring Aquitaine through his wife Eleanor of Aquitaine, who had a claim to Toulouse through her grandmother, Philippa of Toulouse, daughter of William IV, Count of Toulouse. Alfonso II of Aragon was involved in the affairs of Languedoc, stimulating emigration from the north to colonize newly reconquered lands in Aragon. In Toulouse, Raymond maintained the communal freedoms, extended exemptions from taxation, and extended his protection to the communal territory. A poet and a man of culture, he hated war but did not lack energy. According to Henri Pirenne, "At the end of the 12th century Languedoc was swarming with those mystics who aspired to lead the Church and the age back to apostolic simplicity, condemning both the religious hierarchy and the social order". At first Innocent III tried to deal with the Cathars by peaceful conversion, sending into the affected regions a number of legates or representatives. Count Raymond declined to assist, although constantly embroiled with his vassals, and given the autonomy of the towns, Kenneth Setton questions whether Raymond "could have coped effectively with the challenge of heresy even if he had wished to do so". Simon de Montfort possibly believed that Raymond was on his way to the city in September 1216; at any rate he returned in great haste from Beaucaire and conducted a partial sack of the city, apparently intended as punishment. Finally, on 12 September 1217, Raymond re entered Toulouse again. Simon de Montfort immediately besieged the city once more. Simon was killed during the siege (25 June 1218); his son Amaury VI of Montfort took his place, and for five years the Crusade faltered. The failure of Louis VIII's campaigns, from 1219 to 1226, finally permitted Raymond, and his son and successor, to recover most of their territories.
Өлім
Рамон 1222 жылдың тамызында күтпеген және жедел ауруға шалдығып, көбінесе сөйлей алмай қалды. Бірақ айтылғандарға қарағанда, ол әлі де есте сақтап, түсіне алды, себебі Сент-Сернин аббаты оның қасына асығысымен келгенде, ол аббатқа құрмет көрсету үшін қолын созды. Сент-Жан госпиталінің бауырлары оның үстіне лақтырған крест белгісі бар матаға сүйді, содан кейін күтпеген жерден қайтыс болды. Оның денесі үйіне әкелінді, бірақ ол ешқашан жерленбеді және қазірге дейін жерленбеген күйде. 1998 жылы оқиғаға жаңа бұрылыс болды: Тулузадағы Сен-Жан қонақ үйінде, бұрынғы Госпитальерлердің үлкен приораты орналасқан жерде қазба жұмыстары жүргізілген кезде ортағасырлық саркофаг табылды және бір сәтте ол Рамон VI-ның сүйектерін қамтуы мүмкін деп ойланды. Тулуза қаласының мэрі Доминик Бодис осы мүмкіндікті пайдаланып, Рим папасынан Рамон VI-ның айыпталуын (экскоммуникациясын) алып тастауын сұрады, бірақ нәтиже болмады.
Following an abrupt and unexpected illness that left him mostly speechless, Raymond died in August 1222. But from what was said, he was still able to remember and understand things because he extended his hands in a show of devotion to the Abbot of Saint Sernin, as soon as the Abbot hurried to his side. He kissed a pall bearing a cross when the Brothers of the Hospital of St. John threw it over him, and then he died unexpectedly. His body was taken to their home, but it was never buried there and is still unburied as of now. In 1998, there was a new twist to this story: during excavations at the Hôtel Saint Jean in Toulouse, the site of the former Grand Priory of the Knights Hospitaller, a medieval sarcophagus was discovered, and for a moment it was believed that it might contain the bones of Raymond VI. The mayor of Toulouse, Dominique Baudis, took the opportunity to ask the Pope to lift Raymond VI's excommunication, without success.
Өнер саласында
Реймонд VI АҚШ-тағы Миннесота Жоғарғы Сотының төбесіндегі төрт тұлғаның бірі ретінде бейнеленген. Оның суреті Мұса, Конфуций және Сократтың суреттерімен қатар орналасқан, әр сурет заңның бір қырын көрсетеді. Реймонд VI-ның суреті "Қайшықты мүдделерді келтіру" деп аталады, ал көрініс 1208 жылы Рим папасының өкілінің алдында тұрған Тулуза графы Реймонд VI-ны бейнелейді. Реймонд қалалық бостандықтар, салықтан босату және шіркеуден қауымдық жерді қорғау үшін сәтті күресті. Өзінің катарлық вассалдарына тиіспеу үшін, ол діни еркіндік идеясын қорғады, бірақ бұл Албигой крест жорығының себептерінің біріне айналғандықтан, бұл күресі толыққанды табысқа жетпеді. Суреттерді Джон ЛаФардж 1903 жылы салған. 1889 жылы Тулузадағы Капитольде көрсетілген "Тулуза графы Реймонд VI, 1156-1222 жылдары шіркеуден шеттетілген" атты суретте суретші Рене Анри Раву Реймонд VI-ны шіркеу есігінің алдында суреттеген.
Raymond VI is represented as one of four figures on the ceiling of the Minnesota Supreme Court in the United States. His painting is next to Moses, Confucius, and Socrates, each painting representing an aspect of law. Raymond VI's painting is entitled "The Adjustment of Conflicting Interests", and the scene is of Raymond VI of Toulouse standing before the papal legate in 1208. Raymond argued successfully for city freedoms, extended exemptions from taxation, and protection of the communal territory from the church. Not wanting to target his Cathar vassals, he also defended, albeit with less success—since it became one of the causes of the Albigensian Crusade—the idea of religious freedom. The paintings were made by John LaFarge in 1903. In 1889, in a painting exhibited at the Capitole in Toulouse and entitled "Raimond VI Count of Toulouse, the excommunicated 1156 1222", the painter René Henri Ravaut depicted Raymond VI left at the door of the Church.