Күн сәулесін шағылыстыратын планета фазалары: Меркурий, Венера сияқты планеталардың фазалары, фаза бұрышы және оларды телескоп арқылы байқау мүмкіндігі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Күн сәулесін шағылыстыратын планетаның бөлігі
Part of planet seen to reflect sunlight
Планеталық фаза – белгілі бір тұру орнынан қарағанда планетаның бетінен күн сәулесі шағылысып көрінетін бөлігі, сонымен қатар бұл фазаның болатын уақыт кезеңі. Фаза планета, Күн және Жер арасындағы бұрыш – фазалық бұрыш арқылы анықталады.
A planetary phase is a certain portion of a planet's area that reflects sunlight as viewed from a given vantage point, as well as the period of time during which it occurs. The phase is determined by the phase angle, which is the angle between the planet, the Sun and the Earth.
Төменгі планеталар
Жер орбитасынан кіші орбиталары бар екі планета – Меркурий және Венера – телескоп арқылы көрінген Ай сияқты, фазалардың толық диапазонын көрсетеді. Олардың фазалары Жерден қарағанда Күннің қарамағында, жоғары тұстасқанда (superior conjunction) "толық" болады. Олардың орбиталары Жер орбитасының жазықтығында болмағандықтан, оларды осы кезде көруге болады, әдетте олар аспанда Күннің жоғары немесе төмен тұсында көрінеді. Жер бетінен оларды көру қиын, себебі Жер атмосферасында шашыраған күн сәулесі кедергі келтіреді, бірақ ғарыштан бақылаушылар тікелей күн сәулесі көздеріне жетпесе, оларды оңай көре алады. Планеталардың фазалары төменгі тұстасқанда (inferior conjunction) "жаңа" болады, ол кезде олар Күн мен Жердің арасынан өтеді. Кейде олар Күн дискісі арқылы өтіп бара жатқандай көрінеді, бұл планетаның транзиті деп аталады. Олардың орбиталарындағы аралық нүктелерде бұл планеталар жарты ай және дөңгелек фазалардың толық диапазонын көрсетеді.
The two inferior planets, Mercury and Venus, which have orbits that are smaller than the Earth's, exhibit the full range of phases as does the Moon, when seen through a telescope. Their phases are "full" when they are at superior conjunction, on the far side of the Sun as seen from the Earth. It is possible to see them at these times, since their orbits are not exactly in the plane of Earth's orbit, so they usually appear to pass slightly above or below the Sun in the sky. Seeing them from the Earth's surface is difficult, because of sunlight scattered in Earth's atmosphere, but observers in space can see them easily if direct sunlight is blocked from reaching the observer's eyes. The planets' phases are "new" when they are at inferior conjunction, passing more or less between the Sun and the Earth. Sometimes they appear to cross the solar disk, which is called a transit of the planet. At intermediate points on their orbits, these planets exhibit the full range of crescent and gibbous phases.
Жоғары планеталар
Жер орбитасының сыртында айналатын жоғары планеталар толық фазалар спектрін көрсетпейді, себебі олардың максималды фазалық бұрыштары 90°-тан кіші. Марс көбінесе айқын дөңгелек пішінде көрінеді, оның максималды фазалық бұрышы 45°. Юпитердің максималды фазалық бұрышы 11,1°, ал Сатурнның 6°. Сондықтан олардың фазалары көбінесе толық болады.
The superior planets, orbiting outside the Earth's orbit, don't exhibit a full range of phases since their maximum phase angles are smaller than 90°. Mars often appears significantly gibbous, it has a maximum phase angle of 45°. Jupiter has a maximum phase angle of 11.1° and Saturn of 6°. so their phases are almost always full.