Томас Саттон: Лондондық Хартерхаус негізін қалаушысы және байлығымен танымал азамат
Thomas Sutton
Томас Саттон (1532-1611) – Англиялық мемлекеттік қызметкер, Лондондық Хартерхаус мектебінің негізін қалаушы. Билік, білім беру, көмір кеніштері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Томас Саттон (1532 – 12 желтоқсан 1611) – Линкольнширдегі Кнайт қаласында туған ағылшын мемлекеттік қызметкері және кәсіпкер. Ол Лондон Чартерхаусы мен Чартерхаус мектебінің негізін қалаушы ретінде танымал.
Thomas Sutton (1532 – 12 December 1611) was an English civil servant and businessman, born in Knaith, Lincolnshire. He is remembered as the founder of the London Charterhouse and of Charterhouse School.
Өмір
Саттон Линкольн қаласының лауазымды тұлғасының ұлы болды және Итон колледжінде, содан кейін Кембридж университетінің Сент-Джон колледжінде білім алды. Өмірінің көп бөлігінде ол Солтүстіктегі қару-жарақ сақтаушысының (Master of the Ordnance) беделді лауазымын атқарды, яғни Англияның солтүстігіндегі әскери жабдықтау және бекіністерге жауапты болды. 1578 жылы ол Ньюкаслдан оңтүстікке қарай орналасқан Уикхэм және Гейтсхед поместьелерін жалға алды, осылайша алғашқы байлығының көп бөлігін аймақтағы көмір шахталарынан және бес жылдан кейін осы жалға беру құқығын сатудан тапты. 1582 жылы ол Чалфонт Сент-Джайлз (Бакс) қаласының Джон Гарднердің қызы және Сток Ньюингтонның Джон Дадлидің жесірі Елизаветаға үйленді. Дадли Уорвик және Лестер графтарының алыс туысы болды, олар үлкен қор жинаған еді, және бұл неке Саттонның жылдық кірісін екі еседен астам арттырды. Ол де Вир отбасының бес жүз жылдан астам уақыт бойы иеленген поместьелеріне ие болды, сонымен қатар Ессекстегі Сафрон Уолденге жақын орналасқан Хаддок, Литтлбери және Балшам поместьелері де оның меншігінде болды. Мансабының кейінгі кезеңінде Саттон Англиядағы маңызды қарыз берушілердің біріне айналды, ол фермерлерден бастап, сол заманғың көрнекті сарайлықтарға, бизнесмендерге және саясаткерлерге, соның ішінде Лорд Бергли, сэр Эдвард Кок, сэр Персиваль Виллоуби, лорд Комптон және Сассекс графы сияқтыларға, бірнеше шиллингтен мыңдаған фунт стерлингке дейін қарыз берді, әдетте жылдық пайыздық мөлшерлемесі он пайызды құрады. Бұл істерін ол Хомертон қаласындағы үйінде жүзеге асырды. Ол сол кезде Англиядағы ең бай адамдардың бірі саналды, оның жылдық кірісі шамамен 4836 фунт стерлингке жетеді, ал оның есептері оның жеке күйі 50 000 фунт стерлингтен асып түсетінін көрсетті, көбінесе оған қарызды көптеген адамдардың төленбеген міндеттемелері мен кепілдемелері түрінде. Бұл зор байлық Саттонға замандастары арасында «Кресус» және «Бай Саттон» деген лақап аттарды сыйлады.
Sutton was the son of an official of the city of Lincoln, and was educated at Eton College and at St John's College, Cambridge. For much of his life he held the prestigious role of Master of the Ordnance in the North, which meant that he was responsible for military supplies and fortification in the north of England. He also obtained the lease of the manors of Whickham and Gateshead, just south of Newcastle, in 1578, and so gained much of his early wealth from the coal mines in the area and from the sale of this lease five years later. In 1582, he married Elizabeth, the daughter of John Gardiner of Chalfont St Giles, Bucks and the widow of John Dudley of Stoke Newington. Dudley was a distant cousin of the earls of Warwick and Leicester, who had amassed a considerable fortune and this marriage more than doubled Sutton's annual rent income. which had been in possession of the de Vere family for over five hundred years, and, among other landholdings, he also owned the manors of Haddock, Littlebury, and Balsham, all near Saffron Walden in Essex. Later in his career, Sutton became one of the chief moneylenders in England, securing loans worth as little as a few shillings and as much as thousands of pounds to everyone from farmers to some of the most prominent courtiers, businesspeople, and politicians of his era, including Lord Burghley, Sir Edward Coke, Sir Percival Willoughby, Lord Compton, and the Earl of Sussex, among others, generally at the standard rate of ten percent per annum. at his house in Homerton. He was then considered one of the richest individuals in England, with an estate worth approximately £4,836 per annum; and his accounts showed that he was personally worth over £50,000, mostly in the form of outstanding obligations and recognizances from the many people in debt to him. This immense wealth earned Sutton the nicknames among his contemporaries of "Croesus" and "Riche Sutton".
Мұра
Саттон өзінің байлығының бір бөлігін 80 мұқтаж ер адамға арналған қайырымдылық үйін құруға бөлді, сонымен қатар Лондон қаласының шетінде, Чартерхаус алаңындағы үйінің орнында 40 балаға арналған мектеп ашты. Бұл мекеме Чартерхаустағы Король Джеймс ауруханасы деп аталды, бірақ кейін Чартерхаустағы Саттон ауруханасы деп белгілі болды. Қайырымдылық үйі бастапқы орнында сақталды, ал мектеп, қазір Чартерхаус мектебі, 1872 жылы Суррейдегі Годалмингке көшірілді. Лондон ғимараттары Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде бомбалардан қирап, 1950 жылдары қайта жаңартылды. Саттонның жеке гербі – алтын түсті фонға, үш қызыл шеңбер арасында орналасқан шевронға үш күміс ай жалғастырылған – бүгінгі күнге дейін мектепте қолданылып келеді. Джон Обри Саттонның Бен Джонсонның «Волпоне» пьесасындағы түлкі Волпоне кейіпінің прототипі болғаны туралы, көбінесе шындықтан алыс аңыздың пайда болуына себепкер болды.
Sutton left part of his fortune to be invested in establishing an almshouse for 80 impoverished gentlemen, combined with a school for 40 boys, on the site of his house off Charterhouse Square, on the outskirts of the City of London. This institution was to be named the Hospital of King James in Charterhouse, although it later became known as Sutton's Hospital in Charterhouse. The almshouse survives on the original site; while the school, now Charterhouse School, relocated to Godalming, Surrey, in 1872. The London buildings were badly damaged by bombs during the Second World War, but were restored during the 1950s. Sutton's personal arms, blazoned Or, on a chevron between three annulets gules three crescents of the field, are still used by the school. John Aubrey is responsible for the almost certainly spurious legend that Sutton was the original of Volpone the fox in Ben Jonson's play Volpone.