Пуэрторикандықтар: Тарихы, мәдениеті және демографиясы

Кіріспе

Пуэрто-Рикодан шыққан немесе өзін мәдени тұрғыдан пуэрторикалық санаған адамдар – Пуэрто-Рикодан шыққан адамдардың кең санаты.

Пуэрто-Риколықтар (lang es), ең көп танымал атауы – Борикуа, сондай-ақ Боринкиньос, Боринканос немесе Пуэрторо деп те аталады, – Пуэрто-Рико халқы, Пуэрто-Риконың тұрғындары мен азаматтары және олардың ұрпақтары, соның ішінде материктік АҚШ-та тұратындар.

Шолу

Пуэрто-Риконың көпшілігімен ортақ мәдениет көбінесе Испания дәстүрлерінен, әсіресе Андалусия мен Канар аралдарынан тараған Батыс мәдениеті деп аталады. Пуэрто-Рикоға Испанияның басқа аймақтарынан, мысалы Каталониядан, сондай-ақ Франция, Ирландия, Италия және Германия сияқты басқа еуропалық елдерден де көші-қон болған. Пуэрто-Рико африкалық мәдениеттің де ықпалына ішкен, көптеген пуэрторикалықтар африкалықтардың ұрпақтары, бірақ таза африкалық текті пуэрторикалықтар азшылықты құрайды. Бүгінгі пуэрторикалықтардың арасында 1493 жылы еуропалық отарлаушылар келген кезде аралды мекендеген аборигендік таино тайпаларының іздері де бар (шамамен 10-15%). Халық генетикасы саласындағы соңғы зерттеулер Пуэрто-Риконың гендік қорының орташа есеп бойынша басым бөлігі еуропалық екенін, сонымен қатар Сахара төменгі Африка, Солтүстік Африка гуанчтары және жергілікті американдық элементтер бар екенін көрсетті. Соңғы екеуі Канар аралдарының аборигендерінен және Пуэрто-Риконың Колумбтан бұрынғы таино халқынан шыққан. Әлем бойынша пуэрторикалықтар мен олардың ұрпақтарының саны 8-10 миллионға жетеді деп есептеледі, олардың көпшілігі Пуэрто-Рико аралдарында және АҚШ материгінде тұрады. АҚШ-та пуэрторикалықтар Одақтың барлық штаттарында кездеседі, ал АҚШ-тағы пуэрторикалықтардың жалпы санына қатысты ең көп пуэрторикалықтар тұратын штаттар – Нью-Йорк, Флорида, Нью-Джерси және Пенсильвания, сондай-ақ Массачусетс, Коннектикут, Калифорния, Иллинойс және Техас штаттарында да көптеген пуэрторикалықтар бар. 2009 жылғы Америкалық қоғамдық сараптамасы бойынша, «туған» пуэрторикалықтардың жалпы саны 3 859 026 адамды құрайды. Сондай-ақ, халықтың 3 644 515-і (91,9%) Пуэрто-Рикода, ал 201 310-ы (5,1%) АҚШ-та туған. Пуэрто-Рикодан тыс жерде туғандардың жалпы саны 322 773 (8,1%) адамды құрайды. АҚШ-тан тыс жерде туған 108 262 адамның (пуэрторикалықтардың 2,7%) 92,9% Латын Америкасында, 3,8% Еуропада, 2,7% Азияда, 0,2% Солтүстік Америкада, ал 0,1% Африка мен Океанияда дүниеге келген.

The culture held in common by most Puerto Ricans is referred to as a Western culture largely derived from the traditions of Spain, and more specifically Andalusia and the Canary Islands. Puerto Rico has also received immigration from other parts of Spain such as Catalonia as well as from other European countries such as France, Ireland, Italy and Germany. Puerto Rico has also been influenced by African culture, with many Puerto Ricans partially descended from Africans, though Afro Puerto Ricans of unmixed African descent are only a significant minority. Also present in today's Puerto Ricans are traces (about 10 15%) of the aboriginal Taino natives that inhabited the island at the time European colonizers arrived in 1493. Recent studies in population genetics have concluded that Puerto Rican gene pool is on average predominantly European, with a significant Sub Saharan African, North African Guanche, and Indigenous American substrate, the latter two originating in the aboriginal people of the Canary Islands and Puerto Rico's pre Columbian Taíno inhabitants, respectively. The population of Puerto Ricans and descendants is estimated to be between 8 and 10 million worldwide, with most living on the islands of Puerto Rico and in the United States mainland. Within the United States, Puerto Ricans are present in all states of the Union, and the states with the largest populations of Puerto Ricans relative to the national population of Puerto Ricans in the United States at large are the states of New York, Florida, New Jersey, and Pennsylvania, with large populations also in Massachusetts, Connecticut, California, Illinois, and Texas. For 2009, the American Community Survey estimates give a total of 3,859,026 Puerto Ricans classified as "Native" Puerto Ricans. It also gives a total of 3,644,515 (91.9%) of the population being born in Puerto Rico and 201,310 (5.1%) born in the United States. The total population born outside Puerto Rico is 322,773 (8.1%). Of the 108,262 who were foreign born outside the United States (2.7% of Puerto Ricans), 92.9% were born in Latin America, 3.8% in Europe, 2.7% in Asia, 0.2% in Northern America, and 0.1% in Africa and Oceania each.

Ата-бабалары мен генетика

Пуэрто-Риконың түпкі тұрғындары – тайно тайпасы, олар аралды Борикен немесе Боринкен деп атаған; алайда, Американың басқа да аймақтарындағыдай, испандық отарлаушылар келгеннен кейін жергілікті халықтың саны тез азайды. Расалық араласудан басқа, америкалықтардың, әсіресе Пуэрто-Рикодағы америкалықтардың санына кері әсер еуропалық аурулардың салдарынан болды, оларға америкалықтардың табиғи иммунитеті болмады, мысалы, қызылша, жұқпалы безгек, құйрықша, тұмау және тіпті қарапайым суық тию. Шындығында, Жаңа дүниенің көптеген америкалық тұрғындары осы еуропалық ауруларға байланысты және олардан зарар шегу нәтижесінде қайтыс болды деп есептеледі, ал аман қалғандары испан отарлаушыларымен және қоныс аударушылармен болған соғыстардағы өлімдерден одан әрі азайды. 18 және 19 ғасырларда мыңдаған испандықтар Канар аралдарынан Пуэрто-Рикоға көшіп келді, сондықтан аралдағы толық ауылдар мен қалалар канариялық иммигранттармен құрылды, ал олардың ұрпақтары кейін аралдағы халықтың көп бөлігін құрады. 1791 жылы Сен-Домингода (Гаитиде) құлдар француз билеушілеріне қарсы көтерілді. Көптеген француздықтар қазіргі Доминикан Республикасы арқылы Пуэрто-Рикоға қашып, аралдың батыс жағалауында, әсіресе Маягуэсте қоныстанды. Кейбір пуэрто-рикандықтардың тегі британдық, атап айтқанда, 17 және 18 ғасырларда осында қоныстанған шотланд және ағылшын халқы. Испания 1815 жылғы Корольдік жарлықты қайта жаңғырту арқылы испандық емес еуропалықтарды аралға қоныстануға тартуды көздеді, сол себепті 19 ғасырда мыңдаған корсикалықтар (арал 1768 жылдан бері француздық болғанымен, халық тоскан итальян тіліне ұқсас итальян диалектінде сөйледі) Пуэрто-Рикоға көшіп келді. Олардан кейін Германиядан және 1840 жылдардағы Ұлы ашаршылықтан зардап шеккен Ирландиядан да аз көлемде иммигранттар келді. Содан кейін Еуропаның басқа елдерінен және Қытайдан да иммигранттар келді. 20 ғасырдың басында еврейлер Пуэрто-Рикоға қоныстана бастады. Пуэрто-Рикоға қоныс аударған алғашқы үлкен еврей тобы 1930 және 1940 жылдары Германия басып алған Еуропадан қашқан еуропалық босқындар болды. Еврейлердің аралға екінші толқыны 1950 жылдары болды, Фидель Кастро билікке келгеннен кейін мыңдаған кубалық еврейлер Кубадан қашып келді.

The original inhabitants of Puerto Rico are the Taíno, who called the island Borikén or Borinquen; however, as in other parts of the Americas, the native people soon diminished in number after the arrival of Spanish settlers. Besides miscegenation, the negative impact on the numbers of Amerindian people, especially in Puerto Rico, was almost entirely the result of Old World diseases that the Amerindians had no natural/bodily defenses against, including measles, chicken pox, mumps, influenza, and even the common cold. In fact, it was estimated that the majority of all the Amerindian inhabitants of the New World died out due to contact and contamination with those Old World diseases, while those that survived were further reduced through deaths by warfare with Spanish colonizers and settlers. Thousands of Spanish settlers also immigrated to Puerto Rico from the Canary Islands during the 18th and 19th centuries, so many so that whole Puerto Rican villages and towns were founded by Canarian immigrants, and their descendants would later form a majority of the population on the island. In 1791, the slaves in Saint Domingue (Haiti), revolted against their French masters. Many of the French escaped to Puerto Rico via what is now the Dominican Republic and settled in the west coast of the island, especially in Mayagüez. Some Puerto Ricans are of British heritage, most notably Scottish people and English people who came to reside there in the 17th and 18th centuries. When Spain revived the Royal Decree of Graces of 1815 with the intention of attracting non Spanish Europeans to settle in the island, thousands of Corsicans (though the island was French since 1768 the population spoke an Italian dialect similar to Tuscan Italian) during the 19th century immigrated to Puerto Rico, along with German immigrants as well as Irish immigrants who were affected by the Great Famine of the 1840s, immigrated to Puerto Rico. They were followed by smaller waves from other European countries and China. During the early 20th century Jews began to settle in Puerto Rico. The first large group of Jews to settle in Puerto Rico were European refugees fleeing German–occupied Europe in the 1930s and 1940s. The second influx of Jews to the island came in the 1950s, when thousands of Cuban Jews fled Cuba after Fidel Castro came to power.

Этногенез

XVI ғасырда испандықтардың келуімен, аурулар мен аралас некелер арқылы жергілікті тайно халқының саны азая бастады. Көптеген испан еркектері тайно және Батыс Африка әйелдерін әйелдікке алды, ал испан отарлау кезеңінің алғашқы ғасырларында аралдағы халықтың көп бөлігі растық жағынан аралас болды. "1530 жылға қарай 14 жергілікті әйел испандықтарға үйленді, тіпті испандықтардың көптегенінің қарындастары немесе жақындары болғанын ескермесек". Испания билігі кезінде, 1815 жылғы Ылтипат жарлығының нәтижесінде, жаппай көші-қон аралдың этникалық құрамын өзгертті. Пуэрто-Рико 19 ғасырдың басында халықтың үштен екі бөлігі қара және мулаттардан тұрса, 20 ғасырдың ортасына қарай шамамен 80% ақ халыққа айналды. Бұл, испан билігі кезінде расаға қатысты көзқарастың жеңілдеуімен, Regla del Sacar арқылы көрнекті болды. Испания билігі кезінде Пуэрто-Рикода Regla del Sacar немесе Gracias al Sacar сияқты заңдар болды, олар аралас текті адамдарға ақ деп саналу үшін белгілі бір мөлшерде ақы төлеуге мүмкіндік берді, бұл Америка Азаматтық соғысынан кейін АҚШ қоғамындағы "бір тамшы ережесіне" керісінше болды. Зерттеулер көрсеткендей, орташа пуэрторикалықтың нәсілдік тегінің араласуы (өздік сәйкестігіне қарамастан) шамамен 64% еуропалық, 21% африкалық және 15% жергілікті тайно, еуропалық тегі аралдың батыс жағында күштірек, ал Батыс Африка тегі шығысында күштірек, ал тайно тегінің деңгейі (кейбір зерттеулерге сәйкес, шамамен 5%-дан 35%-ға дейін) аралдың оңтүстік-батысында ең жоғары. АҚШ-та өзін ақ пуэрторикалық деп таныстырған 96 сау адам және өзін қара пуэрторикалық деп таныстырған 96 адамның үлгісін зерттеу көрсеткендей, барлығының үш ата-бабасының (еуропалық, африкалық және үнді) үлесі болғанмен, пропорциялар айтарлықтай айырмашылықтарды көрсетті. Жеке тұлғаларға байланысты, көбінесе олардың өзі танысқан нәсілімен сәйкес болса да, африкалық тегі 10%-дан кемнен 50%-дан астамға дейін, ал еуропалық тегі 20%-дан кемнен 80%-дан астамға дейін ауытқып келді. Үнді тегі аз өзгеретін, әдетте 5%-бен 20% аралығында, өзіндік сәйкестігіне қарамастан.

The native Taino population began to dwindle, with the arrival of the Spanish in the 16th century, through disease and intermarriage. Many Spaniard men took Taino and West African wives and in the first centuries of the Spanish colonial period the island was overwhelmingly racially mixed. "By 1530 there were 14 native women married to Spaniards, not to mention Spaniards with concubines." Under Spanish rule, mass immigration shifted the ethnic make up of the island, as a result of the Royal Decree of Graces of 1815. Puerto Rico went from being two thirds black and mulatto in the beginning of the 19th century, to being nearly 80% white by the middle of the 20th century. This was compounded by more flexible attitudes to race under Spanish rule, as epitomized by the Regla del Sacar. Under Spanish rule, Puerto Rico had laws such as Regla del Sacar or Gracias al Sacar, which allowed persons of mixed ancestry to pay a fee to be classified as white, which was the opposite of "one drop rule" in US society after the American Civil War. Studies have shown that the racial ancestry mixture of the average Puerto Rican (regardless of racial self identity) is about 64% European, 21% African, and 15% Native Taino, with European ancestry strongest on the west side of the island and West African ancestry strongest on the east side, and the levels of Taino ancestry (which, according to some research, ranges from about 5% 35%) generally highest in the southwest of the island. A study of a sample of 96 healthy self identified White Puerto Ricans and self identified Black Puerto Ricans in the U. S. showed that, although all carried a contribution from all 3 ancestral populations (European, African, and Amerindian), the proportions showed significant variation. Depending on individuals, although often correlating with their self identified race, African ancestry ranged from less than 10% to over 50%, while European ancestry ranged from under 20% to over 80%. Amerindian ancestry showed less fluctuation, generally hovering between 5% and 20% irrespective of self identified race.

Ақ

1899 жылғы санақта, Испания-Америка соғысында Испания Пуэрто-Риконы басып алып, АҚШ-қа қосып алғаннан кейін, Испания Пуэрто-Риконы АҚШ-қа өткізген жылы, халықтың 61,8% ақ терілі деп тіркелді. 2020 жылғы АҚШ санағында өзін ақ терілі деп атаған пуэрто-рикалықтардың саны 17,1% немесе Пуэрто-Рикода тұратын 3,285,874 адамның 560,592-сін құрады, бұл 2010 жылғы санақтағы 75,8% көрсеткіштен төмендеп, Пуэрто-Рикодағы нәсілге қатысты көзқарастардың өзгергенін көрсетеді. 2010 жылға дейінгі АҚШ-тың барлық санақтарында пуэрто-рикалықтардың көпшілігі өзін "ақ терілі" деп жариялаған. Пуэрто-рикалықтардың еуропалық тегінің басты көзі – испандықтар (оның ішінде канарлықтар, каталондықтар, кастилиялықтар, галисиялықтар, астуриялықтар, андалусиялықтар және басктар). Пуэрто-Рикодағы канарлық мәдени әсері – 1493 жылдан 1890 жылға дейін және одан кейін осы иммигранттардың күшімен құрылған көптеген ауылдардың маңызды бөлігі болып табылады. Көптеген испандықтар, әсіресе канарлықтар, Пуэрто-Риконы испандық байланыстары және басқа бұрынғы испандық колонияларымен салыстырғандағы жақын орналасуы себепті таңдады. Олар Канар аралдарына ұқсас ортада қауіпсіздік пен тұрақтылықты іздеді, ал Пуэрто-Рико олар үшін ең қолайлы болды. Бұл уақытша жер аудару ретінде басталып, тұрақты көші-қонға айналып, Пуэрто-Рикоға испандық немесе еуропалық көші-қонның соңғы маңызды толқыны болды. Еуропалық халықтың басқа көздері – корсикалықтар, француздар, итальяндықтар, португалдықтар (әсіресе Азор аралдарынан келгендер), гректер, немістер, ирландтар, шотландтар, мальтийліктер, голландтар, ағылшындар және даттар.

Қара

2020 жылғы АҚШ халық санағында халықтың 7,0% өзін қара нәсілді деп атады. Игбо тайпасы, алайда мұндай өзін-өзі анықтау этникалық-саяси сипатта болуы мүмкін, себебі таза канды таино халқы енді жеке генетикалық топ ретінде жоқ. Пуэрто-Риколықтардың арасындағы үнді халқының қанасы шамамен 5%-тан 35%-қа дейін ауытқиды, ал орташа көрсеткіш шамамен 15% құрайды. Үндістандық, бангладештік, бутандық, камбоджалық, қытайлық, филиппиндық, хмонг, индонезиялық, жапондық, корейлік, лаос, малайзиялық, непалдық, пакистандық, шри-ланкалық, тайвандық, тайлық, вьетнамдық және басқа да азиялықтар. Бірақ, ең ірі топтар Қытай мен Үндістаннан келген. Бұл топтар халықтың 0,1%-ын құрады.

Басқа

"Бірнеше басқа нәсілге" немесе "Екі немесе одан көп нәсілге" жататын адамдар 2020 жылғы халық санауында халықтың 75,3%-ын құрады. Пуэрто-Риконың орташа тұрғыны аралас нәсілді болғанымен, олар көбінесе өзінің басым мұрасымен немесе фенотипімен анықталатын. Дегенмен, 2020 жылғы санауда көп нәсілді деп өзін таныстырған пуэрто-риколықтардың саны 49,8%-ға жетті, ал тағы 25,5%-ы "басқа нәсіл" деп белгіледі, бұл пуэрто-риколықтардың өзін қабылдауындағы айқын өзгерісті көрсетеді. Бұл пуэрто-риколықтардың аралас нәсілдік мұрасының барлық қырларын қабылдауға көбірек дайын екендігін және АҚШ-тағы стандартты нәсілдік жағдайға жатпайтынын көрсетеді, сондықтан "басқа нәсіл" деп өзін таныстырғандардың саны көп. Ұқсас құбылыс АҚШ-тың материктік бөлігіндегі жалпы АҚШ халқының испаниялық/латиноамерикандық топтарында да байқалды. Көптеген адамдардың испандықтар, африкалықтар және таинолардың екі немесе одан да көп негізін қалаушы топтарынан шыққан тегі бар, бірақ испандық тегі халықтың көпшілігінде басым. Латын Америкасының көптеген этникалық топтары сияқты, пуэрто-риколықтар да көп буындық аралас нәсілді, бірақ олардың көпшілігі ата-тегі жағынан еуропалыққа жақын. Пуэрто-риколықтарды "тең араласқан" деп сипаттауға болады, олар "мулат", "квадрон" немесе үш нәсілді болып табылады, бұл Куба мен Доминикан Республикасындағы аралас халықтарға өте ұқсас. National Geographic Genographic Project мәліметтері бойынша, "орташа пуэрто-риколықтың ДНК-сында 12% үндістер, 65% Батыс Еуразиялықтар (Жер Шығысы, Солтүстік Еуропа және/немесе Таяу Шығыс) және 20% Сахара асты Африкалық ДНК бар". Генетикалық тұрғыдан алғанда, тіпті таза испан тегі бар адамдардың көпшілігінде Солтүстік және кейбір жағдайларда Батыс Африкалық тегі болуы мүмкін, әсіресе Канар аралдарынан келген негізін қалаушы халықтардан. Өзін қара пуэрто-риколық деп таныстырғандардың өте аз бөлігі ғана араласқан африкалық тегінен шыққан, ал генетикалық тұрғыдан араласқан үндістердің саны Пуэрто-Рикода техникалық тұрғыдан жойылған, өйткені олардың тегінде үндістердің шағын үлесі бар. Зерттеу деректері пуэрто-риколықтардың 60%-ы аналық тегі үндістерден шыққан екенін және әдеттегі пуэрто-риколықтың 5%-дан 15%-ы аралас үнді тегіне ие екенін көрсетеді. Бұл адамның нәсілдік, этникалық, саяси немесе экономикалық жағдайына қарамастан осылай. Көптеген пуэрто-риколықтар аралдағы барлық мәдениеттердің бай үлесін жақсы біледі. Бұл әртүрлілікті көптеген пуэрто-риколықтардың күнделікті өмірінде, мысалы, тамақ, музыка, би және сәулетке қатысты латын, африкалық және таинолық ықпалдарында көруге болады.

People of "Some other race alone" or "Two or more races" constituted 75.3% of the population in the 2020 Census. Although the average Puerto Rican is of mixed race, They more often identified with their predominant heritage or phenotype. However, in the 2020 census, the amount of Puerto Ricans identifying as multiracial went up to 49.8% and an additional 25.5% identified as "some other race", showing a marked change in the way Puerto Ricans view themselves. This may show that Puerto Ricans are now more open to embracing all sides of their mixed race heritage and do not view themselves as part of the standard race dynamic in the United States hence the high number of people identifying as "some other race", a similar phenomenon went on in the mainland United States with the overall US Hispanic/Latino population. Most have significant ancestry from two or more of the founding source populations of Spaniards, Africans, and Tainos, although Spanish ancestry is predominant in a majority of the population. Similar to many other Latin American ethnic groups, Puerto Ricans are multi generationally mixed race, though most are European dominant in ancestry, Puerto Ricans who are "evenly mixed" can accurately be described "Mulatto", "Quadroon", or Tri racial very similar to mixed populations in Cuba and Dominican Republic. According to the National Geographic Genographic Project, "the average Puerto Rican individual carries 12% Native American, 65% West Eurasian (Mediterranean, Northern European and/or Middle Eastern) and 20% Sub Saharan African DNA." In genetic terms, even many of those of pure Spanish origin would have North and, in some cases, West African ancestry brought from founder populations, particularly in the Canary Islands. Very few self identified Black Puerto Ricans are of unmixed African ancestry, while a genetically unmixed Amerindian population in Puerto Rico is technically extinct despite a minuscule segment of self identified Amerindian Puerto Ricans due to a minor Amerindian component in their ancestral mixture. Research data shows that 60% of Puerto Ricans carry maternal lineages of Native American origin and the typical Puerto Rican has between 5% and 15% Native American admixture. regardless of the individual's particular racial, ethnic, political, or economic background. Many Puerto Ricans are consciously aware of the rich contribution of all cultures represented on the island. This diversity can be seen in the everyday lifestyle of many Puerto Ricans such as the profound Latin, African, and Taíno influences regarding food, music, dance, and architecture.

Көшіп кету

Испания отарлау дәуірінде Пуэрто-Рикодан Санто-Домингоға (ДР), Кубаға, Виргин аралдарына және Венесуэлаға, сондай-ақ кері бағытта айтарлықтай көші-қон болды, себебі көршілес колониялар арасындағы көші-қон, әсіресе бірдей еуропалық державаның билігінде болғанда, кең таралған құбылыс еді. Осы кезеңде осы аймақтарға көшіп келген Пуэрто-Риколықтардың көпшілігі жергілікті халыққа сіңіп, олармен араласты. АҚШ үкіметі орнаған алғашқы жылдары, 1900 жылдан 1940 жылға дейін, Пуэрто-Рико экономикасы шағын және дамылмаған, негізінен ауыл шаруашылығына тәуелді болды. Осы кезеңде Пуэрто-Риколықтардың көші-қонының бағыттары Доминикан Республикасы, Виргин аралдары және Бостон, Филадельфия, Балтимор, Майами, Нью-Орлеанс сияқты АҚШ қалалары болды, ең бастысы – Нью-Йорк қаласы және Солтүстік Джерси аймағы. 1900 жылдан 1901 жылға дейін 5000-нан астам Пуэрто-Риколық Гавайиге көшіп келді. Пуэрто-Риколықтардың АҚШ-тың солтүстік-шығысына көші-қоны 1890 жылдардың басында басталды, бірақ ол кезде ағын өте аз болды. 1940 жылдары Пуэрто-Риколықтардың тәуелсіздікке ұмтылысы бірте-бірте төмендеп, АҚШ-қа қосылу және оған тәуелді болуға деген ниеттері күшейді. Осының нәтижесінде, көптеген Пуэрто-Риколықтар АҚШ-ты жақсы көріп, АҚШ азаматтығының мүмкіндіктерін толық пайдаланды. АҚШ-қа Пуэрто-Риколықтардың үлкен ағыны басталды, әсіресе Солтүстік-Шығыс және Орта Батыстағы өнеркәсіптік қалаларға, бұл Пуэрто-Риколықтардың басқа елдерге және тіпті АҚШ-тың Балтимор, Нью-Орлеанс және Гавай сияқты аймақтарына көшіп кетуінің күрт төмендеуімен бірге жүрді. 1940 жылдан 1960 жылға дейін АҚШ-та тұратын Пуэрто-Риколықтардың саны 69 967-ден 892 513-ке дейін өсті. Қазіргі уақытта АҚШ-та шамамен 5,9 миллион Пуэрто-Риколық тұрады. Олардың көпшілігі Солтүстік-Шығыс аймағында және Флорида штатында, сондай-ақ Нью-Йорк, Орландо, Филадельфия, Майами, Чикаго, Тампа және Бостон қалаларында шоғырланған. Пуэрто-Рикодан тыс жерде тұратын Пуэрто-Риколықтардың 95% -тан астамы АҚШ-та (АҚШ штаттары) тұрады, бірақ Пуэрто-Риконың өзінен және АҚШ-тың басқа аумақтарынан келген Пуэрто-Риколықтардың саны да артып келеді. Басқа елдердегі Пуэрто-Риколықтардың саны салыстырмалы түрде аз, Флорида мен АҚШ-тың Солтүстік-Шығысындағыдай, белгілі бір аудандар мен қалаларға үстемдік етуге жеткіліксіз. Көпшілікке мәлім болғандай, Пуэрто-Риконың көршілерінде Пуэрто-Рико мен АҚШ материгінен тыс Пуэрто-Риколықтардың ең ірі қауымдастықтары орналасқан: батысқа қарай Доминикан Республикасында – шамамен 20 000 Пуэрто-Риколық, ал шығысқа қарай АҚШ Виргин аралдарында – 7 759 адам, бұл аумақтың халқының 8,9% құрайды, бұл көрсеткіш АҚШ-тың кез келген штаты немесе аумағы үшін Пуэрто-Рикодан (95,5%) кейін және Коннектикуттан (8,0%) бұрын екінші орында тұрады. Канада, Испания, Мексика, Ұлыбритания және Еуропа мен Кариб бассейні/Латын Америкасының басқа елдерінде де Пуэрто-Риколықтардың шағын тобы бар. Пуэрто-Рико АҚШ аумағы болғандықтан, аралдан кеткен Пуэрто-Риколықтардың басым көпшілігі АҚШ материгіне барады, олардың арасында барлық табыс деңгейі мен өмір салтынан адамдар бар. Дегенмен, АҚШ-тан тыс жерде, соның ішінде Пуэрто-Рикодан және басқа аумақтардан тыс жерде тұратын Пуэрто-Риколықтардың көпшілігі, әдетте, қаржылық жағдайы жақсы және кәсіпкерлік қабілеттерімен ерекшеленеді, олар қоныстанған елдерде үйлер мен бизнеске ие. Басқа елдердегі Пуэрто-Риколықтардың санына қатысты статистикалық есептер көбінесе Пуэрто-Рикода туған этникалық Пуэрто-Риколықтарға қатысты ғана болады. Пуэрто-Рикода туған, бірақ кейін мақсатты елге көшіп барған Пуэрто-Риколық емес адамдар, әдетте, Пуэрто-Рико халқының санына енгізілмейді, әсіресе егер олардың мақсатты елде туған кем дегенде бір ата-анасы болса, мысалы, Пуэрто-Рикода туған және кейін өз ата-бабаларының еліне оралған Доминикан, Куба немесе Мексика шыққан адамдар Пуэрто-Рико халқының санына енгізілмейді, бірақ "қайтып келген эмигрант" ретінде есептеледі. Сол сияқты, АҚШ материгінде туған Пуэрто-Риколықтар "америкалықтар" статистикасына енгізіледі, сондықтан шетелдегі Пуэрто-Риколықтардың саны сәл көп болуы мүмкін, өйткені олардың кейбіреулері штаттарда туған және жергілікті үкімет статистикасында "пуэрто-риколық" емес, "америкалық" ретінде есептеледі.

During the Spanish colonial period, there was significant migration from Puerto Rico to Santo Domingo (DR), Cuba, the Virgin Islands, and Venezuela, and vice versa, because migration between neighboring colonies especially under the same European power, was common. Nearly all Puerto Ricans who migrated to these areas during these times, assimilated and intermixed with the local populations. In the early days of US rule, from 1900 to the 1940s, the Puerto Rican economy was small and undeveloped, it relied heavily on agriculture. At this time, Puerto Rican migration waves were mainly to Dominican Republic, the Virgin Islands, and US cities such as Boston, Philadelphia, Baltimore, Miami, New Orleans, and most importantly metropolitan area surrounding New York City and North Jersey. Over 5,000 Puerto Ricans migrated to Hawaii from 1900 to 1901. Puerto Rican migration to the US northeast started as early as the 1890s; however, it was a very, very small flow at the time. During the 1940s, Puerto Rican desire for independence slowly started to decline while desire for statehood and dependence on the US started rise, due to this more Puerto Ricans started to look at the US more favorably and take full advantage of their US citizenship, huge flows of Puerto Ricans started to arrive in the United States, particularly industrial cities in the Northeast and Midwest, coinciding with a strong decline in Puerto Ricans migrating to other countries and even other areas in the US like Baltimore, New Orleans, and Hawaii. From 1940 to 1960, the stateside Puerto Rican population rose from 69,967 to 892,513. In the modern day, there are about 5.9 million Puerto Ricans in the US mainland. Large concentrations can be found in the Northeast region and in Florida, in the metropolitan areas of New York, Orlando, Philadelphia, Miami, Chicago, Tampa, and Boston, among others. Though, over 95% of Puerto Ricans living outside of Puerto Rico, live in the United States (US states), there is a significant and growing number of Puerto Ricans, mainly from Puerto Rico itself but to a lesser degree stateside Puerto Ricans as well, living outside the 50 States and the US territory of Puerto Rico. Puerto Rican populations in other countries are very small, not large enough to have dominance over certain neighborhoods and cities like in Florida and the US Northeast. Unsurprisingly, Puerto Rico's neighbors have the biggest Puerto Rican communities outside Puerto Rico and the US mainland, to the west Dominican Republic with as high as 20,000 Puerto Ricans according to some sources, and to the east US Virgin Islands with 7,759, 8.9% of the territory's population, second highest percentage of any US state or territory, after Puerto Rico (95.5%) and before Connecticut (8.0%). There are small numbers of Puerto Ricans in other countries like Canada, Spain, Mexico, United Kingdom, and other countries in Europe and the Caribbean/Latin America. Due to Puerto Rico being a US territory, the vast majority of Puerto Ricans leaving the island go to the mainland United States, comprising Puerto Ricans of all income brackets and lifestyles. However, majority of the small number of Puerto Ricans living outside of the United States, including outside of Puerto Rico and other territories, are usually financially well off and entrepreneurial, owning homes and businesses in the countries they choose to settle in. Statistical counts of Puerto Rican populations in other countries usually only center on ethnic Puerto Ricans born in Puerto Rico. Non Puerto Ricans born in Puerto Rico and later moving to target country usually wouldn't be included in a Puerto Rican population count, especially if they have ancestry of at least one parent born in target country, for example people of Dominican, Cuban, or Mexican etc ancestry born in Puerto Rico and later returning to their ancestral country wouldn't be counted in a Puerto Rican population count, but likely rather counted as a "returning emigrant". Similarly, Puerto Ricans born in the mainland United States would be counted under an "American" statistic, so the Puerto Rican populations abroad may be slightly larger as some may be stateside born and counted as "American" rather than "Puerto Rican" on local government statistics on immigrants.

Тіл

Испан және ағылшын тілдері бүкіл Одақтас мемлекеттердің ресми тілдері болып табылады. 1902 жылы қабылданған, тек ағылшын тіліндегі заң 1991 жылдың 5 сәуірінде жойылды. 1993 жылдың 28 қаңтарында Пуэрто-Риконың заң шығарушы ассамблеясы №1 заңды мақұлдап, испан және ағылшын тілдерін Пуэрто-Риконың ресми тілдері деп қайта бекітті. Пуэрто-Рико округінің АҚШ округтік сотының барлық ресми іс-шаралары ағылшын тілінде жүргізіледі. Пуэрто-Рико үкіметінің атқарушы тармағының ресми тілдері – испан және ағылшын тілдері, испан тілі басым тіл болып табылады. Халықтың 10%-дан аз бөлігі ағылшын тілінде сөйлейді. Пуэрто-Рико испан тілі – аралдағы бизнес, білім беру және күнделікті өмірдің басым тілі. АҚШ халық санағы бюросының 2015 жылғы жаңарту мәліметтері бойынша: ересектердің 94,1%-ы испан тілінде сөйлейді, 5,8%-ы тек ағылшын тілінде сөйлейді және испан тілінде аз біледі, 78,3%-ы ағылшын тілінде «өте жақсы» сөйлей алмайды, 15,8%-ы ағылшын және испан тілінде еркін сөйлейді, 0,1%-ы басқа тілдерде сөйлейді. Пуэрто-Рикодағы мемлекеттік мектептерде оқыту толыққанды түрде испан тілінде жүргізіледі. 1400-ден астам мемлекеттік мектептің шамамен ондайында тек ағылшын тілінде оқытуды мақсат еткен пилоттық бағдарламалар іске асырылды. Оқытушылар тарапынан наразылықтар жиі кездеседі, мүмкін, олардың көпшілігі ағылшын тілін жетік меңгермегендіктен. Ағылшын тілі екінші тіл ретінде оқытылады және бастауыш мектептен жоғары мектепке дейін міндетті пән болып табылады. Саңыраулар қауымының көп бөлігі бар, бірақ дерек көздерінің жетіспеуіне байланысты нақты саны белгісіз. АҚШ материгінен жалғасып жатқан отарлау салдарынан үлкен американдық қол тілі (ASL) жергілікті Пуэрто-Рико қол тілін (PRSL, сондай-ақ LSPR: Lenguaje de Señas Puertorriqueño) ығыстырып жатыр. ASL-дің диалектісі немесе түрі деп есептелгенімен, қазіргі уақытта Пуэрто-Рико қол тілінің өзара түсіністік деңгейі немесе оның ASL сияқты франко-қол тіліне жататыны белгісіз. Шындығында, Пуэрто-Риконың саңыраулары ағылшын, испан және қолмен сөйлейтін ағылшын тілдерін қатаң оқытудан кейін LSPR туралы айтуға тартыншақтық танытады. Бүгінде ASL, PRSL және қолмен сөйлейтін испан тілдері арасында белсенді байланыс бар.

Spanish and English are the official languages of the entire Commonwealth. A 1902 English only language law was abolished on April 5, 1991. Then on January 28, 1993, the Legislative Assembly of Puerto Rico approved Law Number 1 again making Spanish and English the official languages of Puerto Rico. All official business of the U. S. District Court for the District of Puerto Rico is conducted in English. The official languages of the executive branch of government of Puerto Rico are Spanish and English, with Spanish being the primary language. English is the primary language of less than 10% of the population. Puerto Rican Spanish is the dominant language of business, education and daily life on the island. The US Census Bureau's 2015 update provides the following: 94.1% of adults speak Spanish, 5.8% speak only English and little to no Spanish, 78.3% do not speak English "very well", 15.8% are fully bilingual in both English and Spanish, 0.1% speak other languages. Public school instruction in Puerto Rico is conducted almost entirely in Spanish. There have been pilot programs in about a dozen of the over 1,400 public schools aimed at conducting instruction in English only. Objections from teaching staff are common, perhaps because many of them are not fully fluent in English. English is taught as a second language and is a compulsory subject from elementary levels to high school. Home to a sizeable deaf community, the actual numbers are unknown due to unavailable source data. Due to ongoing colonization from the US mainland, the larger American Sign Language (ASL) is supplanting the local Puerto Rican Sign Language (PRSL, also known as LSPR: Lenguaje de Señas Puertorriqueño). Although assumed to be a dialect or variant of ASL, it is currently unknown the degree of mutual intelligibility between Puerto Rican Sign Language nor whether it is even a Francosign language like ASL. Indeed, there is a hesitancy amongst Puerto Rican Deaf to even mention LSPR after heavy handed oralist education of English, Spanish, and Signed English. Today, there is much contact between ASL, PRSL, and Signed Spanish.

Дін

Аралда көптеген діни сенімдер өкілдік етілген. Пуэрто-Рикодағы діни құрамы (2006 жылғы мәлімет бойынша) оң жақтағы кестеде келтірілген.

Дін | Жататындар | Халқының %
------- | -------- | --------
Христиан | 3,752,544 | 97.00%
Дінсіздер/басқалар | 76,598 | 1.98%
Спиритуалист | 27,080 | 0.70%
Мұсылман | 5,029 | 0.13%
Индуист | 3,482 | 0.09%
Иудей | 2,708 | 0.07%
Буддист | 1,161 | 0.03%

Аралдағы Пуэрто-Рико тұрғындарының көпшілігі христиандар. Спиритуализмде үлкен жақтастар тобы бар. Мұсылмандар, индустар, яһудилер және буддистер де аз ғана өкілдік етеді. Рим католиктері испандықтардың 15 ғасырда келгенінен бері Пуэрто-Риколықтардың басты христиан діні болып табылады, бірақ АҚШ билігі тұсында протестанттар, мормондар, Пятидесятниктер және Ехоба куәгерлерінің саны артып, қазіргі Пуэрто-Риконы конфессияаралық, көп дінді қоғамға айналдырды. Африка-Кариб діні Сантерия да тараған. 1998 жылы жарияланған хабарға сәйкес, "Пуэрто-Рико енді көбінесе католик емес" делінген. Сауалнама жүргізуші Пабло Рамос халықтың 38%-ы католик, 28%-ы Пятидесятник, ал 18%-ы тәуелсіз шіркеулердің мүшелері екенін жазды. Дегенмен, 2014 жылдың наурыз айында Associated Press агенттігінің мақаласында "Пуэрто-Риколықтардың 70 пайызынан астамы өзін католик деп санайды" делінген. CIA World Factbook бойынша, Пуэрто-Рико халқының 85%-ы католик, ал 15%-ы протестант және басқа діндерді ұстанады.

Саяси және халықаралық мәртебесі

Пуэрто-Рико тұрғындары 1917 жылғы Джонс-Шафрот заңының қабылдануы нәтижесінде АҚШ азаматтары болды. Бұл заң Конгресс шешімімен қабылданғандықтан, АҚШ Конституциясына енгізілген түзету емес, сондықтан Пуэрто-Риконың қазіргі АҚШ азаматтығын Конгресс қайтарып алуға құқылы, себебі олар 14-ші түзету бойынша емес, заңмен берілген азаматтар. Джонс заңы бойынша 1899 жылға дейін туған пуэрто-рикандықтар Пуэрто-Риконың натурализацияланған азаматтары деп есептелді, ал 1898 жылдан кейін туғандар, егер пуэрто-рикандық испандық азаматтығында қалу ниетін білдірмесе, АҚШ азаматтары болды. 1948 жылдан бастап Конгресс АҚШ-та немесе Пуэрто-Рикода туған барлық пуэрто-рикандықтардың АҚШ азаматтары болып туғанын шешті. Пуэрто-Рикода тұратын пуэрто-рикандықтар мен АҚШ азаматтары президент сайлауында дауыс бере алмайды, өйткені бұл құқық АҚШ Конституциясы бойынша штаттар мен Колумбия округіне ғана берілген, сайлаушылар алқасы арқылы. Дегенмен, Демократиялық және Республикалық партиялар Пуэрто-Рикода мемлекеттік лауазымдарға үміткерлерді тікелей ұсынбаса да, президенттік номинациялар кезінде аралға штат деңгейіндегі делегациялар береді. Делегаттарды іріктеу процесінің нәтижесінде Пуэрто-Рикода президенттік праймериздер жиі өткізіледі. Пуэрто-Рикода тұратын АҚШ азаматтары АҚШ өкілдерін немесе сенаторларын сайламайды. Бірақ Пуэрто-Рико Өкілдер палатасында Резидент комиссар арқылы өкілдік етіледі, ол өкіл сияқты міндеттерді атқарады, бірақ палатадағы заңдардың соңғы бекітілуіне қатысты дауыс бере алмайды. Резидент комиссар пуэрто-рикандықтармен төрт жылдық мерзімге сайланады және конгресс комитеттерінде жұмыс істейді. АҚШ штаттарында тұратын пуэрто-рикандықтардың штаттарда тұратын басқа АҚШ азаматтарымен бірдей құқықтары мен мүмкіндіктері бар. Заңмен АҚШ азаматтары ретінде, Пуэрто-Рикода туған пуэрто-рикандықтар АҚШ армиясына қатысуға құқылы және міндетті әскери қызметке алынған кезде оған қатысты. Пуэрто-рикандықтар 1898 жылдан бері АҚШ-тың барлық соғыстары мен қақтығыстарына қатысты, соның ішінде Бірінші дүниежүзілік соғыс, Екінші дүниежүзілік соғыс, Корея соғысы, Вьетнам соғысы, Перс шығанағы соғысы, Ауғанстандағы соғыс және Ирак соғысы. 2007 жылдан бастап Пуэрто-Рико Мемлекеттік департаменті пуэрто-рикандықтарға Пуэрто-Рико азаматтығының куәліктерін беру бойынша регламент әзірледі. Осы куәлік алу үшін өтініш беруші Пуэрто-Рикода туған болуы керек; Пуэрто-Рикодан тыс жерде, Пуэрто-Рикода туған ата-анасынан туған болуы керек; немесе кем дегенде бір жыл Пуэрто-Рикода тұратын АҚШ азаматы болуы керек. Бұл азаматтық Испаниямен халықаралық деңгейде мойындалады, Испания Пуэрто-Риконы Иберо-Америкалық ел деп санайды. Сондықтан пуэрто-рикандық азаматтар Испанияда екі жыл тұрғаннан кейін ғана (қалыпты 10 жылдың орнына) Испания азаматтығына өтініш бере алады.

Puerto Ricans became citizens of the United States as a result of the passage of the Jones–Shafroth Act of 1917. Since this law was the result of Congressional legislation, and not the result of an amendment to the United States Constitution, the current U. S. citizenship of Puerto Ricans can be revoked by Congress, as they are statutory citizens, not 14th Amendment citizens. The Jones Act established that Puerto Ricans born prior to 1899 were considered naturalized citizens of Puerto Rico, and anyone born after 1898 were U. S. citizens, unless the Puerto Rican expressed his/her intentions to remain a Spanish subject. Since 1948, it was decided by Congress that all Puerto Ricans, whether born within the United States or in Puerto Rico, were naturally born United States citizens. Puerto Ricans and other U. S. citizens residing in Puerto Rico cannot vote in presidential elections as that is a right reserved by the U. S. Constitution to admitted states and the District of Columbia through the Electoral College system. Nevertheless, both the Democratic Party and Republican Party, while not fielding candidates for public office in Puerto Rico, provide the islands with state sized voting delegations at their presidential nominating conventions. Delegate selection processes frequently have resulted in presidential primaries being held in Puerto Rico. U. S. citizens residing in Puerto Rico do not elect U. S. representatives or senators. However, Puerto Rico is represented in the House of Representatives by an elected representative commonly known as the Resident Commissioner, who has the same duties and obligations as a representative, with the exception of being able to cast votes on the final disposition of legislation on the House floor. The Resident Commissioner is elected by Puerto Ricans to a four year term and does serve on congressional committee. Puerto Ricans residing in the U. S. states have all rights and privileges of other U. S. citizens living in the states. As statutory U. S. citizens, Puerto Ricans born in Puerto Rico may enlist in the U. S. military and have been included in the compulsory draft when it has been in effect. Puerto Ricans have fully participated in all U. S. wars and military conflicts since 1898, including World War I, World War II, the Korean War, the Vietnam War, the Gulf War, the War in Afghanistan, and the Iraq War. Since 2007, the Puerto Rico State Department has developed a protocol to issue certificates of Puerto Rican citizenship to Puerto Ricans. In order to be eligible, applicants must have been born in Puerto Rico; born outside of Puerto Rico to a Puerto Rican born parent; or be an American citizen with at least one year residence in Puerto Rico. The citizenship is internationally recognized by Spain, which considers Puerto Rico to be an Ibero American nation. Therefore, Puerto Rican citizens have the ability to apply for Spanish citizenship after only two years residency in Spain (instead of the standard 10 years).

Колониядан шығару және референдумдар

1953 жылдан бері БҰҰ Пуэрто-Риконың саяси мәртебесін және оған «тәуелсіздікке» немесе «деколонизацияға» қол жеткізуде қалай көмектесу керектігін қарастырып келеді. 1978 жылы Арнайы комитет АҚШ пен Пуэрто-Рико арасында «колониялық қарым-қатынас» бар екенін анықтады. БҰҰ-ның Арнайы комитеті өз есептерінде Пуэрто-Риконы жиі ұлт ретінде атап көрсетеді, себебі халықаралық деңгейде Пуэрто-Рико халқы көбінесе өзінің ұлттық ерекшелігі бар Кариб теңізінің ұлты ретінде қарастырылады. Соңғы рет 2016 жылғы маусымдағы есепте Арнайы комитет АҚШ-ты Пуэрто-Рикода өзін-өзі анықтау процесін жеделдетуге шақырды. Бұл топ АҚШ-ты Пуэрто-Рико халқының өзін-өзі билеу және тәуелсіздік құқығын толық жүзеге асыруына мүмкіндік беретін процесті жеделдетуге шақырды, сондай-ақ Пуэрто-Рико халқына егеменді түрде шешімдер қабылдауға және жұмыссыздық, шеттетілу, төлемсіздік және кедейлік сияқты өзекті экономикалық және әлеуметтік қажеттіліктерін шешуге мүмкіндік беруге шақырды. Пуэрто-Рико территория ретінде мәртебесін сақтап қалу немесе штат ретінде мәртебесіне өту туралы шешім қабылдау үшін төрт референдум өткізді. Төртінші референдум, Пуэрто-Рико мәртебесі туралы референдум 2012 жылғы 6 қарашада өтті. Оның нәтижесінде дауыс бергендердің 54% аралдың территориялық саяси мәртебесін сақтап қалуға қарсы және жаңа мәртебеге қолдау көрсетті. Жаңа мәртебеге дауыс бергендердің 61,1% штаттық болуды таңдады. Бұл штаттық болуды жақтаушылар үшін ең табысты референдум болды. Алдыңғы барлық референдумдарда штаттық болу үшін берілген дауыстар американдық территория болып қалу үшін берілген дауыстармен шамалас болды, ал қалғаны тәуелсіздік үшін болды. АҚШ-тың штаттық болуын қолдау әрбір кезекті халықтық референдумда артып келеді. 2017 жылғы бесінші Пуэрто-Рико мәртебесі туралы референдум 2017 жылғы 11 маусымда өтті және үш нұсқа ұсынылды: «Штаттық», «Тәуелсіздік/Еркін қауымдастық» және «Қазіргі территориялық мәртебе». Тіркелген сайлаушылардың 23% дауыс берді, олардың 97% штаттық болуға дауыс берді. Штаттық болудың артықшылықтарына жылына 10 миллиард доллар көлемінде қосымша федералдық қаражат, президенттік сайлауда дауыс беру құқығы, Әлеуметтік қамсыздандыру және Medicare жәрдемақыларының жоғарылауы, сондай-ақ мемлекеттік органдар мен муниципалитеттердің банкроттыққа өтініш беру құқығы кіреді. Қазіргі уақытта бұл мүмкіндікке тыйым салынған. Пуэрто-Рико халқы штаттық болуға дауыс бергеніне қарамастан, АҚШ Конституциясының Территориялық бабына сәйкес Пуэрто-Риконың мәртебесіне өзгерістер енгізу үшін АҚШ Конгресінің қадамдары қажет болады.

Since 1953, the UN has been considering the political status of Puerto Rico and how to assist it in achieving "independence" or "decolonization." In 1978, the Special Committee determined that a "colonial relationship" existed between the US and Puerto Rico. The UN's Special Committee has referred often to Puerto Rico as a nation in its reports, because, internationally, the people of Puerto Rico are often considered to be a Caribbean nation with their own national identity. Most recently, in a June 2016 report, the Special Committee called for the United States to expedite the process to allow self determination in Puerto Rico. More specifically, the group called on the United States to expedite a process that would allow the people of Puerto Rico to exercise fully their right to self determination and independence. allow the Puerto Rican people to take decisions in a sovereign manner, and to address their urgent economic and social needs, including unemployment, marginalization, insolvency and poverty". Puerto Rico has held four referendums to determine whether to retain its status as a territory or to switch to some other status such as statehood. The fourth, the Puerto Rican status referendum, 2012 occurred on November 6, 2012. The result a 54% majority of the ballots cast against the continuation of the island's territorial political status, and in favor of a new status. Of votes for new status, a 61.1% majority chose statehood. This was by far the most successful referendum for statehood advocates. In all earlier referendum, votes for statehood were matched almost equally by votes for remaining an American territory, with the remainder for independence. Support for U. S. statehood has risen in each successive popular referendum. The fifth Puerto Rican status referendum of 2017, was held on June 11, 2017, and offered three options: "Statehood", "Independence/Free Association", and "Current Territorial Status." With 23% of registered voters casting ballots, 97% voted for statehood. Benefits of statehood would include an additional $10 billion per year in federal funds, the right to vote in presidential elections, higher Social Security and Medicare benefits, and a right for its government agencies and municipalities to file for bankruptcy. The latter is currently prohibited. Even with the Puerto Ricans' vote for statehood, action by the United States Congress would be necessary to implement changes to the status of Puerto Rico under the Territorial Clause of the United States Constitution.