Кіріспе
"Табиғи түр" – заттарды интеллектуалды түрде топтастыру немесе жіктеу тәсілі, ол адам мүдделерінен гөрі нақты әлемді көрсетеді. Джон Дьюи шартсыз табиғи түрлерге сенудің қате екенін, ол ескірген ғылыми тәжірибелердің қалдығы деп санайды. Хилари Путнам семантикалық негіздемелермен табиғи түрлерге сипаттамалық көзқарасқа қарсы тұрады. Хасок Чанг пен Расмус Винтер табиғи түрлердің пайдалы және дамитын ғылыми фактілер екенін жаңадан қолдайды.
Джон Дьюи
1938 жылы Джон Дьюи «Логика: зерттеу теориясы» атты еңбегін жариялады. Ол қазіргі ғалымдардың индукция және дедукция арқылы түрлерді қалай құрайтынын және олардың табиғи түрлерді неге пайдаланбайтынын түсіндірді. Философиялық мәселе – адамдар белгілі бір түрдің байқалмаған мысалдарының, бірнеше байқалған мысалдармен бірдей қасиеттерге ие болатынына қалай сенімді түрде болжауға болады. Дәстүрлі жауап Аристотельдің адамдар білетін нәрселерді екі түрлі айғақпен сипаттайды деген пікірінен туындады. Экзистенциалдық түрлер – қасиеттерді байқау арқылы белгілі – «жалпы» айғақтарда айтылады. Концептуалды түрлер – қасиеттер тобын интуитивті тану арқылы белгілі – «әмбебап» айғақтарда айтылады. Оның кіріспе абзацы үш бөлімнен тұратын тәсілін баяндады. Біріншіден, ол индуктивті түрде ойлаудың логикалық және ғылыми заңдылығын сұраққа қойды: түрдің барлық мүшелеріне жатқызылған қасиеттерді көрсететін бірнеше мысалдарды санап беру: «Индукцияны растауға не себеп болады?». Куин үшін индукция көрінетін ұқсастықтарды қайталап байқау арқылы кепілдендірілген түрлерді ашады. Екіншіден, ол түстердің кейбір логикалық оқиғаларға қарамастан, табиғи түрлердің сипаттамалық белгісі бола алатынын болжады: қара емес, қарға емес және жасыл көк изумруд сияқты гипотетикалық түсті түрлер. Соңында, ол адамның психологиялық құрылымы индукцияның қисынсыз табысын түсіндіре алады деп болжады: «табиғи түрлерге деген туа біткен қабілетіміз». Ол логикалық гипотезадан бастады, егер барлық қарғалар қара болса – байқалатын табиғи түр, онда қара емес қарғалар да табиғи түр: «әр қара қарға барлық қарғалар қара екендігі туралы заңды растайды». Ортақ жалпы қасиеттерді байқау болашақ тәжірибеде бөлісуді растайтын индуктивті әмбебап болжамды талап етеді: «Әрбір ақылға қонымды [әмбебап] үміт [жалпы] жағдайлардың ұқсастығына байланысты, сонымен бірге ұқсас себептердің ұқсас әсерін күтуге деген бейімділігімізбен бірге». «Түрдің түсінігі мен ұқсастығының түсінігі бір [әмбебап] түсініктің нұсқалары немесе бейімделулері болып көрінеді. Ұқсастық бірден түрге байланысты анықталады; өйткені заттар бір түрдің екеуі болған кезде ұқсас болады». Путнам сипаттамалық және дәстүрлі тәсілдерді табиғи түрлерге семантикалық ойлау арқылы қабылдамауды түсіндіреді және табиғи түрлерді сипаттамалық процестер арқылы немесе қасиеттердің шексіз тізімдерін жасау арқылы ойлауға болмайды деп талап етеді. Путнамның «Егіз Жер» ой эксперименті «Егіз Жердегі» «судың» баламалы нұсқасымен кездескенде «су» сөзінің кеңейтілуін қарастыруды сұрайды. Бұл «су» химиялық XYZ құрамында, H2O-ға қарама-қарсы. Алайда, басқа сипаттауға болатын барлық аспектілерде ол Жердің «суымен» бірдей. Путнам «су» сияқты заттың сипаттамалары табиғи түрді анықтау үшін жеткіліксіз деп санайды. Кейбір факторлар, мысалы химиялық құрамы, сарапшылармен ақылдаспаса, түсініксіз болып қалуы мүмкін. Сарапшылардың берген ақпараты Путнамның пікірінше, табиғи түрлерді анықтайды. Табиғи жан терминінің мәні мен тиісті терминін жеткізу үшін негізгі фактілерді жеткізу процесі Путнамның лимон мен жолбарысты сипаттау мысалында көрсетілген. Лимонның әсерін, оның мағынасын, біреуге лимонды көрсету арқылы жеткізуге болады. Ал жолбарыстың жағдайында, оны біреуге көрсету әлдеқайда күрделі, бірақ баяндамашы оның негізгі деректерін жеткізу арқылы жолбарыстың не екенін оңай түсіндіре алады. Жолбарыстың негізгі ерекшеліктерін көрсету арқылы (мысалы, үлкен мысық, төрт аяқты, қызғылт сары, қара жолақ, т.б.), тыңдаушы «жолбарыс» сөзін дұрыс қолдана алады және оның ұзындығын дәл атай алады. Оның табиғи түрлеріне ғылыми пәндер жатады, олардың әрқайсысы өздерінің зерттеу әдістері мен сыныптамалары немесе таксономиялары бар. Чангтың үлесі Кендигтің «табиғи түрлендіру іс-әрекеті» немесе «практикалық бұрылыс» химияның жетілген пәніндегі сыныптамаларды хабарлау арқылы көрсетілді. Ол Куиннің табиғи түрлер – бұл нақты жалпы заттар деген негізгі болжамдарын ашық түрде қабылдамады. «Мен осы тарауда (табиғи) түр туралы айтсам, мен заттардың жиынтығын емес, [әмбебап] жіктелу концепциясын білдіремін». Оның түрлері адамзаттың ғылым мен философия деп аталатын білімді іздеу іс-әрекеттерінің үздіксіз нәтижесінде пайда болады. «Бұл ұғымдарды объектілер емес, түсініктер тұрғысынан қарастыра отырып, мен былай деп айтамын: егер біз өз зерттеулерімізде тұрақты және тиімді жіктелетін түсініктерді тапсақ, біз оларды бағалауымыз керек (оларды «табиғи түрлер» деп атау осының бір анық жолы болар еді), бірақ біз мәңгілік мәнді тапқанбыз деп есептемейміз». Ол сондай-ақ Берд пен Тобиннің жоғарыдағы үшінші цитатамыздағы ұстанымын қабылдамады. «Александр Берд пен Эмма Тобиннің табиғи түрлерді анықтауы осы жерде көмектеседі, себебі: «Түрдің табиғи екенін айту, ол адамға тәуелді емес топтауға немесе ретке келтіруге сәйкес келеді» дегенді білдіреді. Менің көзқарасым дәл керісінше, ғылыми зерттеулер адамға тәуелді». Чанг үшін индукция «эпистемикалық итерация» арқылы шартты кепілді түрлерді құрайды – тиісті қасиеттердің тұрақты қосылуын ашу үшін жіктемелерді дамыту арқылы жасайды: «негізгі жіктелу концепциялары табиғатпен тікелей ғылыми айналысу арқылы жақсарылады және түзетіледі. Мұндай айналысудың кез келген маңызды және ұзақ мерзімді [құралдық] табысы қолданылған жіктелу концепцияларына сенімділік тудырады және оларды «табиғи» деп санауға шақырады». Басқа мысалдардың қатарында Чанг химиягерлердің «элемент» түрін қайта анықтау процесін индуктивті итеративті процесс ретінде хабарлады. Бастапқы гипотеза от немесе қышқылдармен ыдырамайтын нәрсе – элемент. Кейбір химиялық реакциялардың қайтымды екенін білу реакциялар арқылы салмақтың тұрақты екенін ашуға әкелді. Содан кейін кейбір реакциялар нақты және өзгермейтін салмақ қатынастарын қамтиды, тұрақты қасиеттерді түсінуді жақсартады. «Салмақ реттелуін анықтау және түсіндіруге жасалған әрекеттер Джон Дальтон және басқалардың химиялық атомдық теориясын дамытуға әкелді. Химиялық элементтер кейінірек атомдық санмен (ядродағы протондар санымен) қайта анықталды». Чанг оның химиядағы жіктелу практикасының мысалдары дәстүрлі болжамның қате екенін растады, яғни табиғи түрлер санадан тәуелсіз шындық ретінде бар. Ол бұл сенімді әлемдегі табиғаттан тыс араласуды көзге елестетуге байланыстырды, қисынсыз индукцияға емес. Ол дәстүрлі индукцияның жұмыс істеуіне туа біткен психологиялық қабілеттердің көмектесетініне қатысты танымал сенімді қарастырмады. «Табиғи түр туралы көптеген әңгімелер объективті [жалпы] табиғат тәртібіне қатысты интуитивті метафизикалық эссенциализммен жетекшілікке алынды, оның [әмбебап] білімін тек табиғаттан тыс болған нәрсе ғана ала алады. Мұндай табиғи емес табиғи түрлер туралы ұғымнан бас тартайық. Екеріңіз, табиғи түрлерді ғылыми практика арқылы табуға және жақсартуға болатын нәрсе ретінде қарастыру керек». Размус Винтердің Табиғи түрлер мен ғылыми практикадағы жіктемеге үлесі Географиялық ақпарат ғылымының (GIS) жаңа дисциплинасында табиғи объектілер мен сапаларға жаңа мағына берді. Бұл «интердисциплина» мәліметтердегі үлгілерді табу және оның нәтижелерін бірегей табиғи түрлер ететін әдістерді қолдана отырып, кеңістіктік түрлерді көрсетумен айналысады. Бірақ ол құралдық қасиеттерді анықтау үшін индукцияны қолдана отырып түрлерді жасай береді. «Географиялық деректерді жинау және жинақтау, географиялық деректер базасын құру және кеңістіктік талдау, визуализация және карта жасау кеңістік, объектілер, қатынастар және процестерді ұйымдастыруды, типологиялық жіктеуді және жіктеуді қажет етеді. Мен табиғи...»
Chang's contribution displayed Kendig's "natural kinding activities" or "practice turn" by reporting classifications in the mature discipline of chemistry—a field renowned for examples of timeless natural kinds: "All water is H2O;" "All gold has atomic number 79." He explicitly rejected Quine's basic assumption that natural kinds are real generic objects. "When I speak of a (natural) kind in this chapter, I am referring to a [universal] classificatory concept, rather than a collection of objects." His kinds result from humanity's continuous knowledge seeking activities called science and philosophy. "Putting these notions more unambiguously in terms of concepts rather than objects, I maintain: if we hit upon some stable and effective classificatory concepts in our inquiry, we should cherish them (calling them 'natural kinds' would be one clear way of doing so), but without presuming that we have thereby found some eternal essences. He also rejected the position taken by Bird and Tobin in our third quote above. "Alexander Bird and Emma Tobin’s succinct characterization of natural kinds is helpful here, as a foil: ‘to say that a kind is natural is to say that it corresponds to a grouping or ordering that does not depend on humans’. My view is precisely the opposite, to the extent that scientific inquiry does depend on humans." For Chang, induction creates conditionally warranted kinds by "epistemic iteration"—refining classifications developmentally to reveal how constant conjunctions of relevant traits work: "fundamental classificatory concepts become refined and corrected through our practical scientific engagement with nature. Any considerable and lasting [instrumental] success of such engagement generates confidence in the classificatory concepts used in it, and invites us to consider them as 'natural'." Among other examples, Chang reported the inductive iterative process by which chemists gradually redefined the kind "element." The original hypothesis was that anything that cannot be decomposed by fire or acids is an element. Learning that some chemical reactions are reversible led to the discovery of weight as a constant through reactions. And then it was discovered that some reactions involve definite and invariable weight ratios, refining understanding of constant traits. "Attempts to establish and explain the combining weight regularities led to the development of the chemical atomic theory by John Dalton and others. Chemical elements were later redefined in terms of atomic number (the number of protons in the nucleus)." Chang claimed his examples of classification practices in chemistry confirmed the fallacy of the traditional assumption that natural kinds exist as mind independent reality. He attributed this belief more to imagining supernatural intervention in the world, than to illogical induction. He did not consider the popular belief that innate psychological capacities enable traditional induction to work. "Much natural kind talk has been driven by an intuitive metaphysical essentialism that concerns itself with an objective [generic] order of nature whose [universal] knowledge could, ironically, only be obtained by a supernatural being. Let us renounce such an unnatural notion of natural kinds. Instead, natural kinds should be conceived as something we humans may succeed in inventing and improving through scientific practice." Rasmus Winther's Contribution to Natural Kinds and Classification in Scientific Practice gave new meaning to natural objects and qualities in the nascent discipline of Geographic Information Science (GIS). This "inter discipline" engages in discovering patterns in—and displaying spatial kinds of—data, using methods that make its results unique natural kinds. But it still creates kinds using induction to identify instrumental traits. "Collecting and collating geographical data, building geographical data bases, and engaging in spatial analysis, visualization, and map making all require organizing, typologizing, and classifying geographic space, objects, relations, and processes. I focus on the use of natural kinds , showing how practices of making and using kinds are contextual, fallible, plural, and purposive. The rich family of kinds involved in these activities are here baptized mapping kinds." He later identified sub kinds of mapping kinds as "calibrating kinds," "feature kinds," and "object kinds" of "data model types." Winther identified "inferential processes of abstraction and generalization" as methods used by GIS, and explained how they generate digital maps. He illustrated two kinds of inquiry procedures, with sub procedures to organize data. They are reminiscent of Dewey's multiple steps in modern inductive and deductive inference. Methods for transforming generic phenomena into kinds involve reducing complexity, amplifying, joining, and separating. Methods for selecting among generic kinds involves elimination, classification, and collapse of data. He argued that these methods for mapping kinds can be practiced in other disciplines, and briefly considered how they might harmonize three conflicting philosophical perspectives on natural kinds. Some philosophers believe there can be a "pluralism" of kinds and classifications. They prefer to speak of "relevant" and "interesting" kinds rather than eternal "natural" kinds. They may be called social constructivists whose kinds are human products. Chang's conclusions that natural kinds are human created and instrumentally useful would appear to put him in this group. Other philosophers, including Quine, examine the role of kinds in scientific inference. Winther does not examine Quine's commitment to traditional induction generalizing from small samples of similar objects. But he does accept Quine's willingness to call human identified kinds that work natural. "Quine holds that kinds are "functionally relevant groupings in nature" whose recognition permits our inductions to "tend to come out right." That is, kinds ground fallible inductive inferences and predictions, so essential to scientific projects including those of GIS and cartography." Finally, Winther identified a philosophical perspective seeking to reconstruct rather than reject belief in natural kinds. He placed Dewey in this group, ignoring Dewey's rejection of the traditional label in favor of "warranted assertions." "Dewey resisted the standard view of natural kinds, inherited from the Greeks Instead, Dewey presents an analysis of kinds (and classes and universals) as fallible and context specific hypotheses permitting us to address problematic situations effectively." Winther concludes that classification practices used in Geographic Information Science are able to harmonize these conflicting philosophical perspectives on natural kinds. "GIS and cartography suggest that kinds are simultaneously discovered [as pre existing structures] and constructed [as human classifications]. Geographic features, processes, and objects are of course real. Yet we must structure them in our data models and, subsequently, select and transform them in our maps. Realism and (social) constructivism are hence not exclusive in this field."