1995 жылғы Формула-1 әлем чемпионаты

Кіріспе

1995 жылғы FIA Формула-1 әлем чемпионаты – FIA Формула-1 автожарыстарының 49-шы маусымы. Онда 1995 жылғы Формула-1 жүргізушілер және 1995 жылғы Формула-1 конструкторлар арасындағы әлем чемпионаттары өткізілді, олар 26 наурызда басталып, 12 қарашада аяқталған он жеті кезеңдік серияда бірдей күресте болды. Майкл Шумахер екінші рет қатарынан жүргізушілер чемпионатында жеңіске жетті, ал «Бенетон» командасы конструкторлар чемпионатында жеңімпаз атанды – бұл «Бенетон» командасының алғашқы және жалғыз конструкторлар титулы. Шумахер чемпиондыққа қадам басып, тоғыз жарыста жеңіске жетіп, 1992 жылғы Формула-1 маусымында Найджел Манселлдің көрсеткен нәтижесімен теңесті. Ол «Уильямс-Рено» командасының жүргізушісі Деймон Хиллмен де бәсекелестігін жалғастырды, оның ішінде Ұлыбритания және Италия Гран-прилерінде соқтығысулар орын алды. Аталған екі жарыстың да жеңімпазы Шумахердің командаласы Джонни Герберт болды, ол өзінің алғашқы екі Формула-1 жеңісін тойлады. Хиллдің «Уильямс» командасынан болған әріптесі Дэвид Коултар Португалияда алғашқы жеңісін алды, ал «Феррари» командасының Жан Алеси Канадада өзінің жалғыз Формула-1 жеңісіне қол жеткізді. 1988 жылғы Формула-1 маусымындағы «Хонда» командасы сияқты, осы маусымда «Рено» қозғалтқыштары бір жарыстан басқа барлық жарыста жеңіске жетті.

Жүргізушілер мен конструкторлар

1995 жылғы FIA Формула-1 әлем чемпионатында келесі командалар мен жүргізушілер бақ сынасты. Барлық командалар Goodyear компаниясымен жабдықталған шиналарды пайдаланды.

The following teams and drivers competed in the 1995 FIA Formula One World Championship. All teams competed with tyres supplied by Goodyear. Entrant Constructor Chassis Engine No Driver Rounds Mild Seven Benetton Renault Benetton Renault B195 Renault RS7 3.0 V10 1 Michael Schumacher All 2 Johnny Herbert All Nokia Tyrrell Yamaha Tyrrell Yamaha 023 Yamaha OX10C 3.0 V10 3 Ukyo Katayama 1–13, 15–17 Gabriele Tarquini 14 4 Mika Salo All Rothmans Williams Renault Williams Renault FW17FW17B Renault RS7 3.0 V10 5 Damon Hill All 6 David Coulthard All Marlboro McLaren Mercedes McLaren Mercedes MP4/10MP4/10BMP4/10C Mercedes FO 110 3.0 V10 7 Mark Blundell 1–2, 5–17 Nigel Mansell 3–4 8 Mika Häkkinen 1–14, 16–17 Jan Magnussen 15 Footwork Hart Footwork Hart FA16 Hart 830 3.0 V8 9 Gianni Morbidelli 1–7, 15–17 Massimiliano Papis 8–14 10 Taki Inoue All MTV Simtek Ford Simtek Ford S951 Ford EDB 3.0 V8 11 Domenico Schiattarella 1–5 12 Jos Verstappen 1–5 Total Jordan Peugeot Jordan Peugeot 195 Peugeot A10 3.0 V10 14 Rubens Barrichello All 15 Eddie Irvine All Pacific Team Lotus Pacific Ford PR02 Ford EDC 3.0 V8 16 Bertrand Gachot 1–8, 15–17 Giovanni Lavaggi 9–12 Jean Denis Delétraz 13–14 17 Andrea Montermini All Junior Larrousse F1 Larrousse Ford LH95 Ford ED 3.0 V8 19 Christophe Bouchut None 20 Éric Bernard None Parmalat Forti Ford Forti Ford FG01 Ford EDD 3.0 V8 21 Pedro Diniz All 22 Roberto Moreno All Minardi Scuderia Italia Minardi Ford M195 Ford EDM 3.0 V8 23 Pierluigi Martini 1–9 Pedro Lamy 10–17 24 Luca Badoer All Ligier Gitanes Blondes Ligier Mugen Honda JS41 Mugen Honda MF 301 3.0 V10 25 Aguri Suzuki 1–3, 9, 15–16 Martin Brundle 4–8, 10–14, 17 26 Olivier Panis All Scuderia Ferrari Ferrari 412T2 Ferrari 044/1 3.0 V12 27 Jean Alesi All 28 Gerhard Berger All Red Bull Sauber Ford Sauber Ford C14 Ford ECA Zetec R 3.0 V8 29 Karl Wendlinger 1–4, 16–17 Jean Christophe Boullion 5–15 30 Heinz Harald Frentzen All

| № | Команда | Конструктор | Шасси | Қозғалтқыш | Жүргізуші | Кезеңдер |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | Mild Seven Benetton Renault | Benetton Renault | B195 | Renault RS7 3.0 V10 | Михаэль Шумахер | Барлығы |
| 2 | | | | | Джонни Герберт | Барлығы |
| 3 | Nokia Tyrrell Yamaha | Tyrrell Yamaha | 023 | Yamaha OX10C 3.0 V10 | Укё Катаяма | 1–13, 15–17 |
| 4 | | | | | Габриэле Таркуини | 14 |
| 5 | | | | | Мика Сало | Барлығы |
| 6 | Rothmans Williams Renault | Williams Renault | FW17FW17B | Renault RS7 3.0 V10 | Дэймон Хилл | Барлығы |
| 7 | | | | | Дэвид Култхард | Барлығы |
| 8 | Marlboro McLaren Mercedes | McLaren Mercedes | MP4/10MP4/10BMP4/10C | Mercedes FO 110 3.0 V10 | Марк Блунделл | 1–2, 5–17 |
| 9 | | | | | Найджел Мэнселл | 3–4 |
| 10 | | | | | Мика Хяккинен | 1–14, 16–17 |
| 11 | | | | | Ян Магнуссен | 15 |
| 12 | Footwork Hart | Footwork Hart | FA16 | Hart 830 3.0 V8 | Джанни Морбиделли | 1–7, 15–17 |
| 13 | | | | | Массимилиано Папис | 8–14 |
| 14 | | | | | Таки Иноуэ | Барлығы |
| 15 | MTV Simtek Ford | Simtek Ford | S951 | Ford EDB 3.0 V8 | Доменико Скиаттарелла | 1–5 |
| 16 | | | | | Жос Верстаппен | 1–5 |
| 17 | Total Jordan Peugeot | Jordan Peugeot | 195 | Peugeot A10 3.0 V10 | Рубенс Баррикелло | Барлығы |
| 18 | | | | | Эдди Ирвайн | Барлығы |
| 19 | Pacific Team Lotus | Pacific Ford | PR02 | Ford EDC 3.0 V8 | Бертран Гашо | 1–8, 15–17 |
| 20 | | | | | Джованни Лаваджи | 9–12 |
| 21 | | | | | Жан-Денис Делетраз | 13–14 |
| 22 | | | | | Андреа Монтермини | Барлығы |
| 23 | Junior Larrousse F1 | Larrousse Ford | LH95 | Ford ED 3.0 V8 | Кристоф Бушу | Жоқ |
| 24 | | | | | Эрик Бернар | Жоқ |
| 25 | Parmalat Forti Ford | Forti Ford | FG01 | Ford EDD 3.0 V8 | Педро Диниз | Барлығы |
| 26 | | | | | Роберто Морено | Барлығы |
| 27 | Minardi Scuderia Italia | Minardi Ford | M195 | Ford EDM 3.0 V8 | Пьерлуиджи Мартини | 1–9 |
| 28 | | | | | Педро Лами | 10–17 |
| 29 | | | | | Лука Бадоер | Барлығы |
| 30 | Ligier Gitanes Blondes | Ligier Mugen Honda | JS41 | Mugen Honda MF 301 3.0 V10 | Агури Сузуки | 1–3, 9, 15–16 |
| 31 | | | | | Мартин Брундл | 4–8, 10–14, 17 |
| 32 | | | | | Оливье Панис | Барлығы |
| 33 | Scuderia Ferrari | Ferrari | 412T2 | Ferrari 044/1 3.0 V12 | Жан Алези | Барлығы |
| 34 | | | | | Герхард Бергер | Барлығы |
| 35 | Red Bull Sauber Ford | Sauber Ford | C14 | Ford ECA Zetec R 3.0 V8 | Карл Вендлингер | 1–4, 16–17 |
| 36 | | | | | Жан-Кристоф Буллион | 5–15 |
| 37 | | | | | Хайнц-Харальд Френтцен | Барлығы |

Өмірбаян

1995 жылғы Халықаралық Автомобиль Федерациясының (FIA) Супер Лицензиясының талаптарына байланысты жүргізушілердің ереуілдеу қаупі туды. Бұл лицензия FIA-ға жүргізушілерден қосымша жарнамалық шараларға қатысуды талап етуге және чемпионатты сынаудан тыйым салуға мүмкіндік берді. Бұл мәселе жарысқа дейін басқарушы орган тарапынан шешіліп, барлық жүргізушілердің қатысуы қамтамасыз етілді.

Команданың өзгеруі

1994 жылғы маусымның соңында Lotus командасы 36 жылдық спорт тарихынан кейін F1-ден кетіп, 6 пилот және 7 конструкторлар чемпионатында жеңіс оді. Команда 1995 жылғы қаңтарда жұмысын тоқтатқанға дейін, команданың активтерін 1976 жылғы Формула-1 чемпионы Джеймс Ханттың інісі Дэвид Хант сатып алды, ол кейіннен Lotus атауын Pacific Grand Prix командасы Pacific Team Lotus деген атпен қолданатынын мәлімдеді. Эрик Бернар мен Кристоф Бушуттан тұратын Larrousse командасы жарысқа қатысуға келмеді. Француз үкіметінен қаржылай көмек келмегендіктен, команда ақшадан қырылды. 1995 жылғы шасси әлі дайын болмағандықтан, команда иесі Жерар Ларрусс Сан-Марино Гран-приінен бастап жарысқа қатысу үмітімен маусымның алғашқы екі кезеңін өткізіп жіберді. Маусымға машина дайындауға уақыт жетпеді. DAMS Formula 3000 командасымен келіссөздер жүргізілді, бірақ DAMS басшысы Жан-Поль Дрио Ларрусты сатып алып, команданы өздері басқаруды қалады. Малайзиялық Petronas мұнай компаниясымен демеушілік келісімге қол жеткізе алмағаннан кейін, Дрио 13 ақпанда 1995 жылы F1-ге қатысу жоспарларынан бас тартқанын жариялады. Ол Формула 3000-ге оралып, 1996 жылғы F1 маусымында F1-ге қатысуға дайындалуды жоспарлады. Формула 3000 командасы Forti Формула-1-ге көтерілді, олардың Forti FG01 машинасы қолмен ауыстырылатын беріліс қорабы бар соңғы F1 машинасы болды. Ligier командасының мәртебесі мен меншігі күдік тудырды. Мартин Брундл 1995 жылға олармен келісімге келгенде, Том Уокиншоу команда басшысы болады деген қауесет тарады, өйткені Брундл мен Уокиншоудың бұрынғы табысты ынтымақтастығы болған. Уокиншоу 1994 жылғы F1 маусымында Benetton үшін инженерлік директор болып жұмыс істеді, бірақ команданың Германия Гран-приінде заңсыз отын сүзгісін қолданғаны анықталғаннан кейін, оларды Уокиншоуды жұмыстан шығаруға уәде беріп және командада маңызды өзгерістер жасағаннан кейін жазадан құтылды. Бұл келісім Benetton тарапынан Флавио Бриаторе арқылы келісілді. Алайда, ол сонымен қатар Ligier-дің иесі болғандықтан, бұл Уокиншоу үшін, бірақ кіші командамен, мансаптық өсу сияқты көрінді. Бәсекелестер Ligier JS41 мен Benetton B195 машиналарын салыстырды, екі машинаның арасындағы жалғыз көзге көрінетін айырмашылық – қозғалтқыш болды. Дизайнның ұқсастығына тоқталып, Уокиншоу былай деді: Механикалық тұрғыдан алғанда [JS41] мүлдем басқаша [B195], ал конструкциялық тұрғыдан да айтарлықтай өзгеше. Аэродинамикалық тұрғыдан алғанда, біз оны мүмкіндігінше бірдей етуге тырыстық. Benettonмен жұмыс істеген инженерлер тобын ескерсек, басқаша нәтижеге қол жеткізудің қалай мүмкін екенін білмеймін. Әрине, ол бірдей көрінеді. Бірақ машинаның егжей-тегжейін қарасаңыз, ештеңе ауыстырылмайды. 1995 жылғы маусымда қозғалтқыш жеткізушілер арасында үлкен өзгерістер болды: Benetton 7 жылдық Ford Motor Company-мен серіктестігін аяқтап, Renault RS7 қозғалтқыштарына (Renault-ның серіктесі Williams F1 командасы қолданған) көшті. Ford-пен жасалған келісімшартты Sauber қабылдады және ұзақ жылдар бойы серіктес болған Mercedes Benz-ден айырылды. McLaren Mercedes қозғалтқыш жеткізушісіне жаңа үй ұсынды және Peugeot-пен бір маусымдық қарым-қатынасын аяқтады. Jordan Peugeot қозғалтқыш келісімін қабылдап, Hart келісімшартын алмастырды. Сонымен, Hart компаниясы Footwork Arrows командасына көшті. Pacific Racing 1993 жылғы Ilmor қозғалтқыштарын клиенттік Ford EDC қозғалтқыштарымен алмастырды. Minardi Mugen Honda қозғалтқыштарымен жүруі күтілді, бірақ соңғы минутта Ligier басшысы Флавио Бриаторе жапондық қозғалтқыш жеткізушісін өзінің командасын жабдықтауға көндірді, бұл Minardi командасын қиын жағдайға түсірді. Олардың M195 машинасы Mugen Honda V10 үшін жасалған және оның бөлшектері жасалып жатыр. Команда содан кейін Magneti Marelli-мен күйінделген Ford ED қозғалтқышы бар жаңа машинаны жасау үшін бар күшін жұмсады. Команда иесі Джанкарло Минарди жапондық жеткізушіге қарсы заңдық шаралар қолданатынын мәлімдеді. Simtek командасы маусымның бесінші жарысынан кейін 1 маусымда банкротқа ұшырады.

At the end of the 1994 season, Team Lotus left F1 after 36 years in the sport, winning 6 Drivers' and 7 Constructors' Championships, with the team ceasing operations in January 1995. Shortly before the team closed doors, the team's assets were bought by David Hunt, brother of 1976 Formula One champion James Hunt, who later announced that the Lotus name would be used by Pacific Grand Prix under the name Pacific Team Lotus. The Larrousse team, with drivers Éric Bernard and Christophe Bouchut, failed to turn up for any of the on track sessions. With French government aid not forthcoming, the team ran out of money. And with a 1995 chassis not yet built, team owner Gérard Larrousse elected to miss the first two rounds of the season in the hope of competing from the San Marino Grand Prix onwards. No funding ever arrived and it was too late for them to build a car for the season. There were talks with the DAMS Formula 3000 team, but Jean Paul Driot, boss of DAMS, wanted to buy Larrousse and run the team themselves. After a sponsor deal with Malaysian oil company Petronas also fell through, Driot announced on 13 February that they had abandoned plans to enter F1 for 1995. He intended to return to Formula 3000 and prepare for an F1 bid in F1 season of 1996. Formula 3000 team Forti made the step up to Formula One, with their Forti FG01 being the last F1 car to use a manual gearbox. The status and the ownership of Ligier was under scrutiny. When Martin Brundle signed with them for 1995, rumours spread that Tom Walkinshaw would take up the function of team boss, since Brundle and Walkinshaw had many successful collaborations in the past. Walkinshaw worked for Benetton in F1 season of 1994 as Engineering Director), but when that team was found to use an illegal fuel filter at the German Grand Prix, they were let off the hook, after promising to fire Walkinshaw and implementing major changes within the team. On the side of Benetton, this deal was negotiated by Flavio Briatore. However, since he was also the owner of Ligier, it seemed more like a promotion for Walkinshaw, albeit with a smaller team. Furtermore, rivals compared the Ligier JS41 to the Benetton B195, the only apparent difference being the engine in each car. Commenting on the design similarities, Walkinshaw said:

Mechanically it [the JS41] is totally different [from the B195] and structurally it is quite different as well. Aerodynamically, it's as close as we can make it to being the same. I don't know how you would end up with anything else if you take a core of engineers who have been working on the Benetton. Of course the damn thing looks the same. But if you go into the detail of the car, there is nothing interchangeable. The 1995 season saw a major reshuffle among the engine suppliers: Benetton ended their 7 year association with Ford Motor Company by switching to the Renault RS7 engines (which were the same used by Renault's business partner Williams F1 team). The contract with Ford was taken up by Sauber and they parted ways with long time partner Mercedes Benz. McLaren then offered a new home for the Mercedes engine supplier, ending their relationship with Peugeot after just one season. Jordan took on the Peugeot engine deal, replacing their Hart contract. And so, finally, the Hart company moved teams to Footwork Arrows. Pacific Racing replaced their 1993 spec Ilmor engines for customer Ford EDC engines. Minardi had been expected to run with Mugen Honda engines, but at the last minute, Ligier boss Flavio Briatore persuaded the Japanese engine supplier to supply his team, leaving Minardi in a mess. Their M195 was designed for the Mugen Honda V10 and parts were already being made. The team then had to work flat out to build a brand new car with a Ford ED engine, tuned by Magneti Marelli. Team owner Giancarlo Minardi announced he was taking legal action against the Japanese supplier. The Simtek team went bankrupt on 1 June, after the fifth race of the season.

Жүргізушілердің ауысуы

1994 жылдың 28 қазанында Ligier командасы Оливье Панис пен Джонни Герберт 1995 жылғы маусымда олардың ресми жүргізушілері болатынын мәлімдеген баспасөз хабарламасын жариялады. Алайда, қаңтар айының соңында Герберт енді команда құрамында жоқ екені және оның орнына Benetton командасына қосылғаны, ал Агури Сузуки мен Мартин Брундл екінші орынды бөлісетіні туралы хабарланды. Бұл жаңалық Сузуки мен оның жапондық демеушілеріне үлкен күйреу болды, олар ол Ligier командасының орнын бүкіл маусымға сақтап алғанына сенген еді. Мика Сало Марк Блундэллдің орнына Tyrrell командасына келді, ал Габриэле Таркуини команданың сынақтан өтетін жүргізушісі болды. Жарысқа қатысушы ретінде бекітілгенге дейін Сало Pacific командасымен келісімшарт дауына қатысты. Ол 1994 жылғы F1 маусымында Team Lotus командасы үшін жарысқан және команда шығып кеткен кезде бос деп есептелген, бірақ жаңа иесі Дэвид Хант осы атауды Pacific командасымен байланыстырып, Сало олар үшін жарысуға міндетті екенін мәлімдеді. Келісімшартты мойындау кеңесінің заңгерлері мен Tyrrell өкілдері Ханттың әрекетіне таң қалды, бірақ 13 ақпанда кеңес Tyrrell пайдасына шешім қабылдағанын жариялады, себебі Сало қол қойған Team Lotus қазіргі қызметтерін талап ететін Team Lotus емес еді. Сало сол күні кешке Tyrrell командасының 1995 жылғы жаңа машинасы таныстырылған кезде, команданың жүргізушісі ретінде таныстырылды. Марк Блундэлл McLaren командасында өзінің отандасы Мартин Брундлдің орнын басты. Алайда, Найджел Манселл Сан-Марино Гран-приінен бастап McLaren командасының орнында болды. Ол Williams командасынан кеткен кезде командаға бекітілді, бірақ көлікке сыймады. Оның келісімшарты да Marlboro компаниясы оның сұраған бағасын төлеуден бас тартқандықтан, 15 миллион доллардан 10 миллион долларға дейін төмендетілді. Манселл 1995 жылғы маусымның Формула-1-де оның соңғы маусымы болатынын айтты, бірақ Ұлы Ханшин жер сілкінісі жеке қаржының жетіспеуіне себеп болғандықтан жарысқа қатыса алмады және екінші орынды Доменико Шиаттарелламен бөлісуге мәжбүр болды. Нода команда үшін мүлдем жарыс өткізбеді, себебі олар Монако кезеңінен кейін банкротқа ұшырады. Жаңа Forti командасы тәжірибелі Роберто Морено мен жаңадан келген Педро Динизді шақырды. Диниздің таңдалуының бір себебі – оның отбасы Бразилиядағы ең ірі азық-түлік таратқыш компанияларының бірін басқарады. Footwork командасында Кристиан Фиттипальдидің орнын Таки Иноуэ басты. Pacific командасы Пол Белмондоның орнын Андреа Монтерминимен ауыстырды. Minardi командасы Микеле Альборетоның орнын Лука Бадоермен алмастырды.

On 28 October 1994, Ligier issued a press release stating that Olivier Panis and Johnny Herbert were going to be their official drivers for all of the 1995 season. However, at the end of January, they announced that Herbert was no longer at the team, joining Benetton instead, and that Aguri Suzuki and Martin Brundle would share the second seat. The announcement came as a big shock to Suzuki and his Japanese backers, who believed he had secured the Ligier seat for the whole season. Mika Salo replaced Mark Blundell at Tyrrell, with Gabriele Tarquini now the team's test driver. Before being confirmed as race driver, Salo was involved in a contract dispute with the Pacific team. He had raced for Team Lotus in F1 season of 1994 and was thought to be free when the team withdrew, until new owner David Hunt coupled the name with the Pacific team and insisted Salo was obliged to race for them. The Contract Recognition Board lawyers and Tyrrell representatives were astounded by Hunt, but announced on 13 February that it had ruled in favour of Tyrrell, because the Team Lotus which Salo had signed for was not the same Team Lotus which now claimed his services. Salo was unveiled as Tyrrell driver later that evening when they unveiled their 1995 car. Mark Blundell replaced fellow countryman Martin Brundle at McLaren. However, Nigel Mansell was in the McLaren seat from the San Marino Grand Prix. He was already confirmed at the team when he left Williams, but he could not fit in the car. His deal was also dropped from $15 million to $10 million because Marlboro refused to pay his asking price. Mansell said that the 1995 season would almost certainly be his last in Formula One. but was not able to race, after the Great Hanshin earthquake resulted in a lack of personal funds, and was therefore relegated to share the second drive with Domenico Schiattarella. Noda ended up not driving for the team at all, as they went bankrupt after the Monaco round. New team Forti brought in veteran Roberto Moreno along with rookie Pedro Diniz. Diniz was partly selected as his family controls one of Brazil's largest food distribution companies. Christian Fittipaldi was replaced by Taki Inoue at Footwork. Pacific replaced Paul Belmondo with Andrea Montermini. Minardi replaced Michele Alboreto with Luca Badoer.

Маусым ортасындағы өзгерістер

Монако Гран-приіне қатысқанда McLaren Найджел Манселлді сынақ жүргізушісі Марк Бланделлмен ауыстырды. Сонымен қатар, Karl Wendlinger-дің Sauber-дегі орны Williams тестілеуші жүргізушісі және Халықаралық Формула 3000 чемпионы Жан Кристоф Бульонға берілді. Британ Гран-приінен бастап Footwork Джанни Морбиделлиді Халықаралық Формула 3000 жүргізушісі Массимилиано Паписпен алмастырды, себебі спонсорлық мәселелер болды. Морбиделли маусымның соңғы үш жарысына қайта оралды. Осы күндері Бертран Гашо Pacific командасымен жұмысын тоқтатты. Оның орнына уақытша Джованни Лаваджи және Жан Денис Делетраз қойылды. Команда Кацуми Ямамото мен Оливер Гавинге ұсыныс жасады, бірақ оларға Супер Лицензия берілмеді, сосын Гашо маусымның соңғы үш жарысына оралды. Minardi Венгрия Гран-приінен бастап Пьерлуиджи Мартиниді Педро Ламимен алмастырды. Екі жылдық турлық жарыстардан кейін Габриэле Тарквини Формула 1-ге қайта оралды, ол Еуропа Гран-приінде Укё Катаяманың орнын толтырды, себебі жапондық әлі де мойын жарақатынан және Португалиядағы бұрынғы жарыста алған ауыр көгалдарынан айығып жатқан еді. Ян Магнуссен McLaren-дегі сынақ жүргізушісінен Мика Хаккиненнің орнына Тынық мұхиты Гран-приіне қатысу үшін тағайындалды, себебі фин апендициттен зардап шекті.

Күнтізбелік өзгерістер

Аргентина Гран-приі 14 жылдық үзілістен кейін қайтадан өтті. Испания және Монако Гран-прилері күнтізбеде орналасқан жерлерін ауыстырды, нәтижесінде Монако кезеңі Испания Гран-приінен кейін өтеді. Еуропа Гран-приі Circuito Permanente de Jerez-ден Нюрбургрингке көшірілді. Бұл 1985 жылғы F1 маусымынан бері F1 соңғы рет онда жарыс өткізгені болды.

1994 жылдан бастап қабылданған ережелер

1994 жылғы Сан-Марино Гран-приісінде Роланд Раценбергер мен Айртон Сеннаның қаза болғаннан кейін, 1994 жылғы Германия Гран-приісінен бастап автомобильдердің қауіпсіздігін арттыру және олардың қуатын шектеу мақсатында бірқатар ережелер енгізілді. Бұл ережелер 1995 жылы ресми түрде бекітілді: артқы қанат артқы дөңгелектің орта сызығынан алға қарай шығуына болмайды, ал артқы қанат элементтері жер бетінен 70% ғана алатын болды. Әрбір машинаның астыңғы жағына импрегнацияланған ағаштан жасалған сырғанау блок орнатылды және оның тозуы тек белгілі бір деңгейге дейін ғана рұқсат етілді. Бұл машинаның жолдан жарылу биіктігін арттыру және осылайша жер әсерінен туындайтын артықшылықтарды азайту үшін жасалды.

Қуат

Рұқсат етілген қозғалтқыш көлемі 3 литрге дейін кемітілді (бұрын 3,5 литр болған), және рұқсат етілген жанармай түрінің сипаттамасы қатаң түрде белгіленді, нәтижесінде қуат шамамен 100 а.к. (жылқы күші) төмендеді.

Аэродинамика

Көліктердің жолдан жарығы көтерілді. 1983 жылғы F1 маусымында міндетті болған, жазық түбі бар астыңғы панельдің әр жағында енді үлкен "сатылы" бөлімше орналастырылуы керек еді, ол 1994 жылы енгізілген ағаш тақтайшаға параллель және шамамен бір дюймға жоғары көтерілді. Артқы қанат "бағалау жазықтығынан" (көліктің төменгі бөлігі) артық шығуға болмады, бұл көрсеткіш бұрын болды. Алдыңғы қанат көліктің төменгі бөлігінен кем дегенде жоғары орналасуы керек еді. Артқы диффузордың максималды ені төмендетіліп, -ден -ге дейін өзгертілді. Алдыңғы және артқы дөңгелектердің үстіндегі тыйым салынған аймақтар, онда қанаттар немесе аэродинамикалық әсер ететін басқа дене бөліктері орналастырылуы мүмкін емес, кеңейтілді. Барлық аэродинамикалық өзгерістердің жиынтығы 30-40% төмендету күтілуде.

Қауіпсіздік және басқа да

Автомобильдер соққыны сіңіретін бүйірлік құрылымдармен жабдықталуы керек еді, олар соққы сынақтарынан өтуге тиіс болды. Фронтальды соқтығысу сынақтары енді жасалды. Кокпит ашылулары үлкенірек болуы керек және жақсы бас тіреуіштермен жабдықталуы керек еді. Аман қалу камерасы жүргізушінің бойымен жоғарырақ созылуы керек еді. Автомобильдердің ең төменгі салмағы жаңа қауіпсіздік шараларын ескере отырып, артты, содан кейін жүргізушіні ескере отырып, одан да артты. Маусымның бірінші сессиясынан бұрын барлық жүргізушілер салмақтарын өлшеуге алынды, бұл екі жүргізуші бөлек өлшенген жағдайларда немесе жүргізуші салмақ өлшеуге қол жетімді болмағанда пайдаланылатын анықтамалық салмақ болды. Осылайша, егер жүргізуші маусым алдында мүмкіндігінше ауыр салмақты тіркеуге тырысып, содан кейін автокөліктің жалпы салмағын төмендету үшін салмағын азайтса, шағын бәсекелестік артықшылыққа қол жеткізуге болар еді. Олар үшін және соңғы орындар үшін күресіп жатқан басқа командалар үшін, Larrousse және Lotus командаларының шығуы қатысушы автомобильдердің санын 26-ға дейін төмендетті, бұл барлық қатысушыларға жарысқа қатысуға кепілдік берді, 1994 жылғы Канада Гран-приінен бері біліктілік алудан бас тарту қаупі болмады. Жарыс алдында Benetton командасының Майкл Шумахер және Williams командасының Деймон Хилл жүргізушілер чемпионаты үшін күресуге фавориттер саналды, Шумахер чемпионат үшін "күрес" болатынын күтті. Renault компаниясының бас инженері Бернар Дудо Benetton командасы Williams командасынан нашар дайындалғанын айтты, өйткені бұрынғы команда өз қозғалтқыш жеткізушісін Renault-қа ауыстырды, ал Williams 1989 жылғы F1 маусымынан бері компаниямен серіктестікте болды. McLaren 1995 жылы Intertechnique жеткізушісі ұсынған стандартты жанармай құю жабдығына қатысты алаңдаушылық білдірді, өйткені оның зауытының сыртында жаңа жабдықты сынау кезінде үлкен ақау орын алды. Intertechnique барлық командалар қолданған отын жабдығын қайта жасады, өткен жылғы Германия Гран-приінде жүргізуші Жос Верстаппеннің қатысуымен пит-стоп алаңында болған өрттің салдарынан. Intertechnique жабдықтың ішіндегі ақаулы клапанға байланысты проблеманы анықтады, ол жанармайдың ағып кетуіне себеп болды және тиісінше бөлшектерді өзгертті.

Cars had to have impact absorbing side structures, which would have to undergo impact tests. Frontal crash tests were now performed at instead of Cockpit openings had to be larger and feature better headrest installations. The survival cell had to extend higher alongside the driver. The minimum weight of the cars was increased from to to account for the new safety measures, and then increased to to include the driver. Prior to the first session of the season, all of the drivers were weighed to establish a reference weight, to be used on occasions when the two were weighed separately, or if the driver was unavailable to be weighed. As such, a small competitive advantage could be established if the driver attempted to register a weight as heavy as possible before the season and then getting their weight down to lower the total weight of the car on track. Luckily for them and other teams that were expected to be fighting over last places, the withdrawal of teams Larrousse and Lotus dropped the number of participating cars to 26, guaranteeing all entrants of a race start, without the threat of failing to qualify, for the first time since the 1994 Canadian Grand Prix. At the front of the field, Michael Schumacher for Benetton and Damon Hill for Williams were the favourites to battle for the Drivers' Championship, with Schumacher anticipating a "struggle" for the championship. Bernard Dudot, Renault's Chief Engineer, said that he believed Benetton was less well prepared than Williams, as the former team had just changed its engine supplier to Renault, whereas Williams had been in partnership with the company since F1 season of 1989. McLaren were concerned about the standard refuelling equipment provided for 1995 by suppliers Intertechnique, having suffered a major leak in a test of the new rig outside of its factory. Intertechnique had redesigned the fuel equipment, which was used by all of the teams, in the wake of the pit lane fire suffered by driver Jos Verstappen during the previous year's German Grand Prix. Intertechnique traced the problem to a faulty valve within the equipment, which caused of fuel to leak, and modified the parts accordingly.

1 - 4 кезеңдер

1994 жылғы F1 маусымында Уильямс командасының пилоты Дэймон Хилл Бразилия Гран-присінде маусымның бірінші жарысында поул-позициясын жеңіп алды. Чемпион Михаэль Шумахер Бенеттон командасынан екінші орынға шықты. Хилл нашар старт алып, Шумахер дереу одан өтті. Олар пит-стоп стратегияларын әртүрлі қолданды, жарыс қызып келе жатқанда, 31-ші айналымда Уильямс пилотының қорабы істен шығып, трассадан сығып кетті. Шумахер жарысты Хиллдің командаласы Дэвид Коултардтан басып өтті. Үшінші орын үшін Мика Сало Тирреллмен күресіп, 39-шы айналымда айналып, қолындағы құрылыс салдарынан қиналды, сосын Макларен пилоты Мика Хаккинен және Феррари пилоттары Герхард Бергер мен Жан Алеси оны басып өтті. Екінші пит-стоптан кейін Бергер үшінші орынға ие болды және сол орында қалды. Жарыс аяқталған соң Шумахер мен Коултард екеуі де дисквалификацияланды, себебі олардың машиналарын біліктілікке дейін алған отын үлгісі регламентке сәйкес келмеді. Барлық классификацияланған пилоттар екі сатыға көтеріліп, Бергер жеңімпаз деп жарияланды. Бірақ екі команданың шағымы қабылданғаннан кейін, олардың пилоттарының нәтижелері қайта жаңартылды, себебі заңсыз отын өнімділікке әсер етпеді. Дегенмен, командалар Конструкторлар чемпионатында ұпай жинамады және 200 000 доллар айып төледі. Бұл машина мен пилот арасындағы айырмашылыққа сын айтылды. Старт кезінде сегіз пилот соқтығысып, жарыс тоқтатылды. Жарыс қайта басталғанда, алтыншы айналымда Коултардтың газ педалі істен шығып, Шумахер мен Хилл одан өтті, содан кейін шотландтық пилот жарыстан шықты. Пит-стоп кезінде Хилл көшбасшы болды, ал Алеси екінші орынға ие болды. Шумахер үшінші орынды алды. Сан-Марино Гран-присіне дейін, Бенеттон командасының пилоты Михаэль Шумахер маусымдағы бірінші рет поул-позициясын жеңіп алды. Бергер екінші орыннан старт алып, жергілікті тифозилер қуанышқа бөленді. Хилл төртінші орыннан старт алды. Ылғалды жаңбыр жауып тұрды, командалар дөңгелектерді таңдауда қиындыққа тап болды. Жеңілдікке ие болған бес пилот жаңбырлық шинамен старт алды, олар қалғандарынан айналым сайын 5 секундқа жылдам болды. Рубенс Баррикелло, жаңбырлық шинамен старт алған жалғыз пилот, өзінің Джордан машинасымен оныншы орыннан шығып, тез арада алтыншы орынға көтерілді. Пит-стоп кезінде жағдай өзгерді: Шумахер суық шинамен шығып, апатқа ұшырады, ал Бергердің машинасы тоқтап, Дэймон Хиллге көшбасшылықты берді. Коултард пен Алеси екінші орын үшін қызықты күрес жүргізді, бірақ Уильямс пилоты пит-лейн жылдамдығын арттырып, 10 секундтік тоқтату жазасын алды. Алдымен Хилл, Алеси, Бергер болды. Испания Гран-присінде Шумахер екінші рет поул-позициясын жеңіп алды және бастан соңына дейін көшбасшы болды. Соңғы айналымда Хилл екінші орында болды, бірақ гидравликалық проблемаға тап болғаннан кейін, төртінші орында аяқтады. Бұл Шумахердің командаласы Джонни Гербертке екінші орынға көтерілуге мүмкіндік берді, бұл оның тұңғыш рет подиумға шығуы болды. Бергер үшінші орынды алды, ал Алеси мен Коултард жарыстан шықты. Төрт жарыстан кейін Шумахер Бенеттон командасымен 24 ұпаймен пилоттар чемпионатында көшбасшы болды, Уильямс командасынан Хилл одан бір ұпай кем алды. Феррари командасынан Алеси мен Бергер 14 және 13 ұпаймен екінші орында тұрды. Конструкторлар чемпионатында Феррари (27) Уильямсты (26) және Бенеттонды (23) басып озды.

F1 season of 1994 runner up Damon Hill for Williams achieved pole position for the first race of the season in Brazil. Champion Michael Schumacher lined up in second in his Benetton. Hill had a bad start and was immediately overtaken by Schumacher. They utilised different pit stop strategies and the battle was heating up until, on lap 31, the Williams driver spun off the track when his gearbox seized. Schumacher comfortably won the race ahead of Hill's teammate David Coulthard. Third place was contested by Mika Salo in the Tyrrell until he spun on lap 39, suffering from cramp in his hand, and was overtaken by Mika Häkkinen in the McLaren and the Ferraris of Gerhard Berger and Jean Alesi. After the second round pit stops, Berger took third place and stayed there. After the race, Schumacher and Coulthard were both disqualified, as the fuel sample taken from their cars after qualifying did not match the regulations. All classified drivers moved up two places and Berger was declared the victor. However, a successful appeal by the two teams saw their drivers' results reinstated, since the illegal fuel did not offer a performance advantage. Still, the teams did not receive any points for the Constructors' Championship and were $200,000. This division between car and driver was met with criticism. The start saw collisions between eight drivers and the race was suspended. On lap six of the restarted race, Coulthard's throttle failed, allowing Schumacher and Hill past, and leading to the Scot's retirement shortly after. During the pit stops, Hill grabbed the lead and Alesi took second place. Schumacher finished third. Before the race in San Marino, it was Benetton's Michael Schumacher on pole position for the first time this season. Berger started second, much to the joy of the local tifosi. Hill started in fourth. Light rain was falling and teams faced a difficult choice in tyres. The first five drivers on the grid started on rain tyres and, after the start, were five seconds per lap quicker than the rest of the field. Rubens Barrichello, the only other driver on wet tyres, started in tenth in his Jordan and quickly got up to sixth. Things turned out in the pit stops: Schumacher crashed, coming out on his cold tyres, and Berger's car stalled, giving the lead to Damon Hill. Coulthard and Alesi fought hard over then second place, but the over eager Williams driver exceeded the pit lane speed limit and had to undertake a 10 second stop go penalties. The podium order was Hill, Alesi, Berger. In Spain, it was Schumacher on pole for the second time and he led from start to finish. On the last lap, Hill was in second, but when he suffered from a hydraulic problem, he crawled across the line in fourth. This allowed Schumacher's teammate Johnny Herbert through to second place, his first ever podium. Berger finished third, while Alesi and Coulthard retired. After four races, Schumacher in the Benetton led the Drivers' Championship with 24 points, just one ahead of Hill in the Williams. Alesi and Berger in the Ferrari followed with 14 and 13 points, respectively. In the Constructors' Championship, Ferrari (27) led Williams (26) and Benetton (23).

5 - 10-раундтар

Монаконың тар көшелерінде Уильямс командасының пилоты Деймон Хилл поул-позицияны жеңіп алды. Оның қасында «Бенетон» командасының чемпионы Майкл Шумахер старт алды. Дэвид Коултард (Уильямс), Герхард Бергер және Жан Алеси (екеуі де «Феррари») топ бестікті толықтырды, бірақ бірінші бұрышта үш жүргізуші соқтығысып қалды. Трасса кедергіге толып, жарыс тоқтатылды. Екінші стартта көшбасшы пилоттар өз орнында қалды, бірақ пит-стоп кезінде Хилл Шумахер мен Алесиден қалып қойды. «Феррари» кейін айналып келе жатқан Мартин Брандлден қашуға тырысқанда апатқа ұшырады. Коултард жарыстан шықты, сондықтан үздік үштікке Шумахер, Хилл, Бергер кірді. Бұл «Simtek» командасының соңғы жарысы болды, олар қаржы жетіспеуіне байланысты чемпионаттан шықты. Канадада Майкл Шумахер поул-позицияны жеңіп алды, бұл «Рено» қозғалтқышымен жабдықталған «Формула-1» машинасының 100-ші поул-позициясы болды, және 57-ші айналымға дейін ыңғайлы түрде көшбасшылықты сақтап, электрлік ақаулық оны пит-стопқа мәжбүрледі. Ол рульді ауыстыру және бортындағы компьютерді реттеу үшін 70 секунд бойы тоқтады. Ол финиш сызығына дейін бесінші орынға көтерілді. Жан Алеси өзінің 31-ші туған күнінде жарыста жеңіске жетті. Бұл оның мансабындағы жалғыз жеңісі болды және сонымен қатар V12 қозғалтқышы бар автомобильдің жеңген соңғы жарысы еді. Жарыстың соңында бірнеше көшбасшы пилоттар қиындықтарға тап болғаннан кейін, Рубенс Баррикелло мен Эдди Ирвиннің «Жордан» командасы күтпеген подиумды иеленді. Монакодағыдай, Хилл Францияда да поул-позициядан старт алды, бірақ пит-стоп кезінде екінші орыннан старт алған Шумахерден басымдық жойды. Оның командаласы Коултард үшінші орыннан старт алып, сонымен аяқтады. Ұлыбритания Гран-присінде біріншілік үшін күресіп жүрген Хилл мен Шумахер алғаш рет қақтығысты. Хилл поул-позициядан старт алды, ал Шумахер үшінші орыннан старт алған Алесиден қалып қойды. Осы маусымда жиі болғандай, Шумахер бір пит-стоп жасап көшбасшылыққа шықты, ал Хилл екі рет пит-стоп жасады. Бірақ «Уильямс» «Бенетонды» қайтадан озуға тырысқанда, екеуі соқтығысып, жарыстан шықты. Бұл олардың командаластары Джонни Герберт пен Дэвид Коултардты алдыңғы қатарға итерді. Коултард көшбасшылыққа шықты, бірақ пит-лейнде жылдамдық шегінен асып кеткені үшін тоқтату жазасын алды. Герберт өзінің мансабындағы алғашқы жарысын «Феррари» командасының пилоты Жан Алесиден бұрын жеңіп аяқтады. Екі аптадан кейін Михаэль Шумахер өз үй жарысында, Германия Гран-присінде жеңіске жетті. Деймон Хилл тағы да поул-позицияны жеңіп алды, бірақ екінші айналымда жетек доғарылып, трассадан шығып кетті. Дэвид Коултард екінші орынды, Герхард Бергер үшінші орынды иеленді, старт кезінде алға озуға тырысқаны үшін 10 секундтік тоқтату жазасын алды. 1995 жылғы Венгрия Гран-присі Деймон Хилл үшін «гранд-слем» болды: ол поул-позициядан жеңіске жетіп, ең жылдам айналымды көрсетті. Коултард екінші, ал Бергер үшінші орынды иеленді. Майкл Шумахер жанармай сорғысының ақаулығына байланысты үш айналымдан кейін жарыстан шықты. Жарыс барысында Таки Иноуэ қауіпсіздік машинасымен екінші рет қақтығысты. Бұл жолы ол өрт сөндіргішпен «Footwork» машинасына қарай жүгіріп бара жатқанда «Tatra 623» машинасының соққысына ұшырады. Оның аяғына жеңіл жарақат алды. Пилоттар чемпионатында Майкл Шумахер 56 ұпаймен көшбасшылықты сақтап, Деймон Хиллден 45 және Жан Алесиден 32 ұпаймен алда болды. Конструкторлар чемпионатында «Бенетон» және «Уильямс» командалары арасындағы айырмашылық тек алты ұпай (74 және 68 тиісінше) болды, содан кейін «Феррари» 57 ұпаймен үшінші орында тұрды.

On the narrow streets of Monaco, Damon Hill for Williams qualified in pole position. Championship leader Michael Schumacher in the Benetton started next to him. David Coulthard (Williams), Gerhard Berger and Jean Alesi (both Ferrari) completed the top five, but the three collided going in the first corner. The track was blocked and the race was suspended. At the second start, the top drivers remained in order, but during the pit stops, Hill fell back behind Schumacher and Alesi. The Ferrari then crashed whilst attempting to avoid Martin Brundle, who had spun. Coulthard retired, so the top three at the finish was Schumacher, Hill, Berger. This was the last race for the Simtek team, who withdrew from the championship because they ran out of budget. In Canada, Michael Schumacher achieved pole position, the 100th for a Renault powered F1 car, and led away comfortably, until on lap 57, an electrical problem forced him into the pits. He was stationary for 70 seconds to change his steering wheel and perform an on board computer adjustment. He recovered to fifth position at the finish. Jean Alesi went on to win the race on his 31st birthday. This would be his only career victory and also marked the last time to date that a car with a V12 engine won. After several other front runners encountered problems late in the race, the Jordans of Rubens Barrichello and Eddie Irvine completed the surprising podium. Just like in Monaco, Hill started on pole position in France, but lost out to second starting Schumacher during the pit stops. His teammate Coulthard started and finished in third. During the British Grand Prix, championship rivals Hill and Schumacher clashed for the first time. Hill had started from pole, while Schumacher fell behind third starting Alesi. As happened regularly this season, Schumacher took the lead by only needing one pit stop, compared to Hill's two. But when the Williams tried to repass the Benetton, the two collided and retired. This promoted their teammates Johnny Herbert and David Coulthard to the front. Coulthard took the lead, but incurred a stop go penalty for speeding in the pit lane. Herbert won the first race of his career, ahead of Jean Alesi in the Ferrari. Two weeks later, Michael Schumacher won his home race, the German Grand Prix. Damon Hill had achieved pole position once again, but this time, spun off on the second lap as a result of driveshaft failure. David Coulthard finished second, Gerhard Berger was third, recovering from a 10 second stop go penalty for jumping the start. The 1995 Hungarian Grand Prix was a grand slam for Damon Hill: he won from pole position and set the fastest lap. Coulthard finished second and Berger third. Michael Schumacher was classified three laps down, suffering from fuel pump issues. During the race, Taki Inoue had his second coming together with the safety car. This time, he himself was hit by the Tatra 623 when running over to his Footwork with a fire extinguisher. He suffered minor injuries to his leg. In the Drivers' Championship, Michael Schumacher was leading with 56 points, ahead of Damon Hill with 45 and Jean Alesi with 32. It was closer at the front of the Constructors' Championship, with Benetton and Williams separated by just six points (74 and 68, respectively), followed by Ferrari with 57.

11-14 кезеңдер

Бельгия Гран-приіне іріктеу әр түрлі ауа райы жағдайында өтті, ал чемпионаттың басты бәсекелестері Михаэль Шумахер мен Деймон Хилл тек сәйкесінше 16-шы және 8-ші орындарға қол жеткізді. Ferrari командасының пилоттары Герхард Бергер мен Жан Алези бірінші қатарда старт алды, бірақ екеуі де жарыс барысында шығып қалды. Шумахердің командаласы Джонни Герберт жарысқа қысқа уақыт жетекшілік етті, бірақ трасса құрғағанда жылдамдықпен күресті. Хилл, командаласы Дэвид Коултардтың қорапшадағы ақауларға байланысты жарыстан шыққаннан кейін көшбасшы болды, бірақ кейін, маусым бойы кем дегенде үш рет болғандай, Шумахер пит-стоп кезінде оны озуға үлес қосты. Алайда, оқиға осымен аяқталмады: жаңбыр жауды, Хилл жаңбырға арналған шиналарға екінші рет тоқтады, ал Шумахер қарсы тұруға тырысты, бір кезде бәсекелесінен алты секундқа баяу жылдамдықпен қозғалды. Жағдайды одан да қиындатқан нәрсе – ол трассадан шығып кетті, ал Williams жаңбыр тоқтағанға дейін, трасса құрғағанға дейін және Benetton қайтадан көшбасшы болғанға дейін жетекшілік етті. Қауіпсіздік машинасы шыққанда, жағдай теңестірілді және Шумахер ылғалды шиналармен Хиллден алшақтады. Бұл қызықты күрес болатындай көрінді, бірақ британдық пилот пит-лейнде шамадан тыс жылдамдық үшін 10 секундтық айып салды. Ол екінші орынға көтерілді, бірақ неміс пилотынан қашық қалды. Мартин Брундл күтпеген жерден үшінші орынды иеленді. Жарыс аяқталғаннан кейін Шумахерге тым агрессивті қорғаныс көрсеткені үшін бір жарысқа қатысуға тыйым салынды. Италия Гран-приінің басталу кезінде поул-позициядағы Дэвид Коултард айналып түсіп, қайырсымсыз зақымдарға ұшырап, жарыстан шығып қалды. Алайда, жарыс бірінші айналымдағы соқтығысудан кейін тоқтатылып, төрт көлік трассаны тосқаннан кейін, Коултард қосалқы машинамен қайта стартқа мүмкіндік алды, поул-позицияда. Михаэль Шумахер мен Герхард Бергер одан кейін старт алды. 13-ші айналымда Коултард тағы да жарыстан шықты, бұл жолы доңғалақтың подшипнигі бұзылып, Шумахер чемпионаттың басты бәсекелесі Деймон Хиллдің соққысынан құлады. Сильверстоундағы оқиғаны еске түсіретін оқиғадан кейін Шумахер Хиллге ашуланды, бірақ британдық пилот Таки Иноуэді озу кезінде қашқақтауға мәжбүр болғанын білгеннен кейін тыныштады. Ferrari командасы өздерінің жемістілігін көрсетіп, үй жағдайында 1-2 орындарға қол жеткізді, бірақ Алесидің артқы қанатындағы телекамера құлап, Бергердің ілінісін бұзып жіберді. Жарыс аяқталуға сегіз айналым қалғанда, француз да жарыстан шығып, Benetton командасының пилоты Джонни Гербертке екінші жеңісті сыйлады. Мика Хаккинен (McLaren) және Хайнц Харальд Френцен (Sauber) екінші және үшінші орындарды иеленді, бұл олардың ең жақсы нәтижелері болды. Жарыс аяқталғаннан кейін Хилл соқтығысуға қатысқандығы үшін бір жарысқа қатысуға тыйым салынды. Португалияда Коултард тағы да поул-позициядан старт алып, бұл жолы өзінің мансабындағы алғашқы жеңіске жетті. Хилл екінші орыннан, Шумахер үшінші орыннан старт алды, бірақ олар керісінше аяқтады. Стартта Tyrrell командасының пилоты Укё Катаяма Minardi командасының пилоты Лука Бадоермен соқтығысып, ауаға көтерілді. Көліктен шығарылғаннан кейін ол екі күн ауруханада жатты, мойны ауырып, бірнеше жерде көкжиектер пайда болды. Еуропалық Гран-при Нюрбургрингте өтті, Коултард командаласы Деймон Хилл мен чемпионаттың көшбасшысы Михаэль Шумахерден алда поулдан старт алды. Алайда, Коултард барлау кезінде қозғалтқышы тоқтағаннан кейін қосалқы машинада старт алды. Көптеген командалар жаңбырлы шиналармен старт беруді шешті, бірақ Ferrari және McLaren бірінші старттан кейін құрғақ шиналарға ауысты. Бұл шешім 17 айналымнан кейін ғана дұрыс болды, көптеген пилоттар пит-стопқа кірген кезде. Шумахер мен Хилл тағы да күресті, бірнеше рет позицияларын ауыстырды, ал Коултард шамадан тыс тым көп жүргізіп, олардан қалып қойды. Ал, Алеси көшбасшы болып, өз басымдылығын 45 секундқа дейін арттырды. Алайда, екінші пит-стоп кезінде ол Хиллмен соқтығысып, жөндеуге кірді. Бергер қозғалтқыштағы ақауларға байланысты жарыстан шықты, ал Хилл 58-ші айналымда құлады. Шумахер жарыс аяқталуға екі айналым қалғанда Алесиді озып өтіп, көшбасшы болды, ал Коултард тұғырнаманы толықтырды. Жарыс аяқталуға үш жарыс қалғанда Шумахер 27 ұпаймен Хиллден алда, жүргізушілер чемпионатында көшбасшы болды. Бұл Уильямс пилотының қалған барлық жарыстарда жеңіске жетуі керек екенін білдірді, ал оның Benetton бәсекелесі үш ұпайдан аз ұпай жинады. Конструкторлар чемпионатында Benetton Уильямсты 112 ұпаймен 92 ұпайға басып озды.

Qualifying for the Belgian Grand Prix took place in varying weather conditions and championship rivals Michael Schumacher and Damon Hill could only achieve sixteenth and eighth place on the grid, respectively. Ferrari's Gerhard Berger and Jean Alesi blocked out on the front row, but both retired during the race. Schumacher's teammate Johnny Herbert briefly led the race, but struggled for pace on the drying track. Hill took the lead after his teammate David Coulthard retired with gearbox issues, but then, as it was seen at least three times during the season already, Schumacher passed him during the round of pit stops. The story did not end there, however: the rain arrived and Hill made a second pit stop for rain tyres, while Schumacher tried to brave it out, at one point lapping six seconds slower than his rival. To make matters worse, he went off the track and the Williams took the lead until the rain stopped, the track dried, and the Benetton was back on top. When the safety car came out, the playing field was levelled and Schumacher led away from Hill, both on wet tyres. It looked like a thrilling battle to come, until the Brit was served a 10 second stop go penalty for speeding in the pit lane. He did recover to second place, but finished far behind the German. Martin Brundle came home in a surprising third position. After the race, Schumacher was given a one race suspended ban for defending too aggressively. On the formation lap of the Italian Grand Prix, pole sitter David Coulthard spun off and retired with terminal damage. However, when the race was suspended after a first lap collision in the same corner, with the track being blocked by four stranded cars, Coulthard was able to take the restart in a spare car, on pole position. Michael Schumacher and Gerhard Berger started behind him. On lap 13, Coulthard retired again, this time with a wheel bearing failure, and Schumacher crashed out when he was hit in the back by championship rival Damon Hill. After the incident, reminiscent of the one at Silverstone, Schumacher was furious with Hill, but calmed down when learning that the Brit had had to take evasive action when lapping Taki Inoue. The Ferraris were running 1 2 on home soil, until a TV camera on Alesi's rear wing fell off and destroyed Berger's suspension. With eight laps to go, the Frenchman also retired and handed a second victory to Benetton's Johnny Herbert. Mika Häkkinen (McLaren) and Heinz Harald Frentzen (Sauber) achieved their best results yet in second and third, respectively. After the race, Hill was given a one race suspended ban for his part in the collision. In Portugal, Coulthard started on pole position again and this time, he held on to achieve his first career win. Hill started in second, before Schumacher in third, but they finished the other way around. At the start, Ukyo Katayama in the Tyrrell made contact with Luca Badoer's Minardi and went airborne. After being extracted from the car, he was hospitalised for two days, suffering from a strained neck and bruising in several places. The European Grand Prix was held at the Nürburgring and saw Coulthard start on pole, ahead of teammate Damon Hill and championship leader Michael Schumacher. Coulthard did start in the spare car, however, after stalling his engine during his reconnaissance lap. Many teams decided to start on rain tyres, but Ferrari and McLaren switched to dries after the first start was abandoned. This only turned out to be the right decision after seventeen laps, when most other drivers had pitted. Schumacher and Hill battled again, switching positions several times, while Coulthard suffered from excessive oversteer and fell behind them. Meanwhile, Alesi was in the lead and extended his advantage to 45 seconds. During the second round of pit stops, however, he collided with Hill and had to pit for repairs. Berger retired with engine problems and Hill crashed out on lap 58. Schumacher passed Alesi for the lead, two laps from the end, and Coulthard completed the podium. With three races to go, Schumacher was leading the Drivers' Championship, 27 points ahead of Hill. This meant that the Williams driver needed to win all remaining races, with his Benetton rival scoring less than three points. In the Constructors' Championship, Benetton was leading Williams with 112 over 92 points.

15-тен 17-ке дейінгі турлар

F1 циркі Жапонияға екі жарыс үшін келді, біріншісі Тынық мұхиты Гран-приі деп аталды. Williams командасының жүргізушісі Дэвид Коултард өзінің командаласы Деймон Хилл мен чемпионаттың көшбасшысы Майкл Шумахерден бұрын төртінші рет поул-позицияға ие болды. Стартта төртінші орындағы Жан Алеси екінші орынға көтерілді. Шумахер бірінші пит-стоп кезінде Хилл мен Алесиді озу арқылы көшбасшыға жақындасып, тұрақты түрде жылдамдықпен шабуылдады, нәтижесінде барлық пит-стоптардан кейін неміс алға шықты. Маусымдағы сегізінші жеңісін тойлап, Хиллдің оны қуып жете алмайтындай жеткілікті ұпай жинады, соның нәтижесінде Шумахер 1995 жылғы Жүргізушілер Чемпионы атанды. Ол осы күнге дейін екі дүркін Жүргізушілер Чемпионы болған ең жас пилот. Шумахер тоқтаған жоқ: ол Жапон Гран-приіне де поул-позициядан старт алды. Williams машиналары қарсыластардың қарқынына ілесе алмады және Жан Алеси мен Мика Хаккиненге топ үштің ішінде орын берді. Барлық жүргізушілер жаңбырлық шиналармен старт алды, себебі таңертең жаңбыр жауған болатын және трасса ылғалды еді, бірақ бұл чемпионды алға жылжудан тоқтатпады. Екі Ferrari да стартты кешіктірді және 10 секундтық тоқтау жазасын алды. Бірақ Алеси бірінші болып құрғақ шиналарға ауысып, жарыс жолында өрлеуді бастады. 25-ші айналымда ол көшбасшы Шумахерден 6 секунд қана артта қалды, бірақ доңғалақ білігінің бұзылуына байланысты жарыстан шықты. Жаңбыр жауған кезде, бірақ трассаның бір жағына ғана, Хилл мен Коултард командаластары бір-бірінен кейін бір айналымда бір бұрышта қақтысты. Шумахер жеңіске жетті, ал оның командаласы Джонни Герберт үшінші орынды иеленді, бұл Benetton командасына 1995 жылғы Конструкторлар Чемпиондығын сыйлады. Маусымның соңғы жарысы Австралияда өтті, онда көптеген жетекші автомобильдер, поул-позиция иесі Деймон Хиллден басқа, жарыстан шықты. Дэвид Коултард пит-лейнге кіргенде апатқа ұшырады, Шумахер мен Алеси соқтығысты, ал Герберт пен Бергер техникалық ақауларға байланысты жарыстан шықты. Хилл жеңіске жетті, Ligier командасының Оливье Панисі мен Footwork командасының Джанни Морбиделлиден екі айналымға басым түсті, бұл 1969 жылғы Испания Гран-приінде Джеки Стюарт көрсеткен нәтижемен теңесті.

The F1 circus landed in Japan for two races, the first one dubbed the Pacific Grand Prix. Williams] driver David Coulthard achieved his fourth pole position in a row, ahead of teammate Damon Hill and championship leader Michael Schumacher in his Benetton. At the start, fourth starting Jean Alesi got up to second place. After Schumacher overtook Hill and Alesi during the first round of pit stops, he closed in on the leader and lapped consistently faster, so that the German just came out in front after all pit stops were made. Scoring his eighth victory of the season and gaining enough points to make it impossible for Hill to catch him, the Schumi was crowned the 1995 Drivers' Champion. He was the youngest double Drivers' Champion to date. Schumacher did not settle down: he started on pole position for the Japanese Grand Prix. The Williams cars could not match the pace and made room for Jean Alesi and Mika Häkkinen in the top three on the grid. All drivers started on rain tyres, as it had rained in the morning and the track was damp, but it did not stop the champion from leading away. Both Ferraris were judged to have jumped the start and served a 10 second stop go penalty. But Alesi was the first to switch to dry tyres and began making his way through the field. On lap 25, he was only six seconds behind leader Schumacher, when he had to retire with a driveshaft failure. When the rain arrived, but only on one edge of the circuit, teammates Hill and Coulthard crashed out in the same corner, one lap after each other. Schumacher won and his teammate Johnny Herbert came home in third, earning Benetton the 1995 Constructors' Champions. The final race of the season was held in Australia and saw most of the front running cars retire, except for polesitter Damon Hill. David Coulthard crashed while entering the pit lane, Schumacher and Alesi collided, and Herbert and Berger retired with mechanical issues. Hill won, over two laps ahead of Ligier's Olivier Panis and Gianni Morbidelli in a Footwork, equalling Jackie Stewart's feat during the 1969 Spanish Grand Prix.