Фрэнсис Листер Хокс: Американ саяхатшысы, тарихшы және дін қызметкері
Francis L. Hawks
Фрэнсис Листер Хоукс (1798-1866): Американ саяхатшы, тарихшы, білім беруші және шіркеу қызметкері. Тулейн университетінің тұңғыш президенті, «Appletons' Cyclopaedia» редакторы.
Фрэнсис Листер Хокс (10 маусым 1798 – 26 қыркүйек 1866) – американдық жазушы, тарихшы, педагог және епископ шіркеуінің діни қызметкері. Заңгерлікпен айналысып, белгілі бір жетістікке жеткеннен кейін (сондай-ақ Солтүстік Каролинада саясаткер болып қысқа уақыт қызмет еткен), Хокс 1827 жылы епископтық діни қызметкер болып, Нью-Хейвен, Филадельфия, Нью-Йорк және Нью-Орлеан қалаларында шіркеудің кірістерімен бірге қызмет атқарды, сонымен қатар бірнеше епископтық лауазымнан бас тартты. Ол керемет және әсерлі уағыздаушы болды. Алайда, 1830 және 1840 жылдардағы жанжалдар оны американдық шекарадағы лауазымдарға және Миссисипи епископы ретінде таңдалуынан бас тартуға әкелді. Хокс Луизиана университетінің (қазіргі Тулан университеті) алғашқы президенті болды. Кейін Хокс Мэриленд штатының Балтимор қаласына көшіп, ақырында Нью-Йорк қаласына оралды. Хокстың маңызды еңбектері қазір әдебиет саласында көрінеді. Ол 1856 жылы "Апплтонның биографиялық энциклопедиясы" атты бір томдық кітапты редакциялады, ол 1854 жылы Ричард Гриффин & Компания (Лондон) баспасында жарық көрген Элиу Рич редакциялаған кітапқа американдық биографияларды қосты. Хокстың шіркеу тарихындағы еңбектері бүгінгі күні де маңызды. 1835 жылы епископ шіркеуінің тарихшысы болып тағайындалғаннан кейін, Хокс Англияға барып, кейіннен "АҚШ-тың шіркеу тарихына үлес" кітабында пайдаланған материалдарды жинады (Нью-Йорк, 1836–1839). Алғашқы екі том Мэриленд және Вирджиния тарихына, ал кейінгі екі том (1863, 1864) Коннектикут тарихына арналған.
Francis Lister Hawks (June 10, 1798 – September 26, 1866) was an American writer, historian, educator and priest of the Episcopal Church. After practicing law with some distinction (and a brief stint as politician in North Carolina), Hawks became an Episcopal priest in 1827 and proved a brilliant and impressive preacher, holding livings (a church benefice including revenues) in New Haven, Philadelphia, New York City and New Orleans, and declining several bishoprics. However, scandals during the 1830s and 40s led him to posts on the American frontier and rejection of his selection as bishop of Mississippi, Hawks was the first president of the University of Louisiana (now known as Tulane University) Hawks then moved to Baltimore, Maryland, and eventually returned to New York City. Hawks's major contributions now seem literary. He edited the single volume Appletons' Cyclopaedia of Biography (1856), which added American biographies to the volume edited by Elihu Rich and published in 1854 by Richard Griffin & Company (London). Hawks' church history works remain important today. After being named the Episcopal Church's historiographer in 1835, Hawks traveled to England and collected materials afterwards utilized in his Contributions to the Ecclesiastical History of U. S. A. (New York, 1836–1839). The first two volumes dealt with Maryland and Virginia, while two later ones (1863, 1864) were devoted to Connecticut.
Ерте өмір және мансап
Хокс Солтүстік Каролина штатының Нью-Берн қаласында дүниеге келген. Ол 1815 жылы, қазір Солтүстік Каролина университеті деп аталатын мемлекеттік университетті бітірді, онда Philanthropic Society мүшесі болған. Содан кейін заңгерлікпен айналысты. 1821 жылы Солтүстік Каролинаның Ұлы Жиналысында Нью-Берн қаласын өкілдік етті. Хокс сонымен қатар епископ шіркеуіне белсенді қатысып, өз қауымының жай ғибадатшысы лауазымын иеленді. Хокс діни қызметке қызығып, епископ Джон Старк Равенскрофттың жетекшілігіне кірді. Хокс шіркеу қатарында жылдам өрледі, 1827 жылы диаккон, ал көп ұзамай Коннектикут штатының Нью-Хейвен қаласындағы Троица приходының көмекші пасторы болды. Оның уағыздары кеңінен мақтауға ие болды, бірақ Хокс ұсыныстан бас тартты. Сент-Томас шіркеуі талмай тырысып, Хокс 17 желтоқсанда олардың ұсынысын қабылдады, ол Сент-Томас шіркеуінің үшінші ректоры атанды. Хокс келгеннен кейін шіркеуге мүшелер саны арта түсті. Сент-Стефан приходының көп бөлігі оның жаңа лауазымына еріп келді, ал Хокстың шешендігі туралы хабар тараған сайын көптеген жамағаттар шіркеуге қатыса бастады. Ақырында, шіркеу кеңейтіліп, артық адамдарды сыйдыру үшін галерея салынды. Хокстың Киелі кітап сабақтарына орта есеппен 100 студент қатысты. Басқа дін қызметкерлері де оны жоғары бағалады. Род-Айленд штатының епископы Томас Марч Кларк былай деп жазды:
Hawks was born in New Bern, North Carolina. He graduated from the state university, now known as the University of North Carolina at Chapel Hill, in 1815, where he was a member of the Philanthropic Society. He then entered the practice of law. He represented New Bern in the North Carolina House of Commons in 1821. Hawks also became active in the Episcopal Church, where he took the post of lay reader of his parish. Hawks felt drawn to the ministry and entered the tutelage of Bishop John Stark Ravenscroft. Hawks quickly climbed the church ranks, becoming deacon in 1827 and assistant minister of Trinity parish in New Haven, Connecticut, a short while later. His preaching was widely praised, Hawks turned the offer down. St. Thomas did not give up, and Hawks eventually accepted their offer on 17 December, becoming the third rector for St. Thomas Church. Hawks's new church experienced a boom in membership after his arrival. Much of the congregation of St. Stephen's followed him to the new post, and many more congregants began attending as Hawks's fame for oratory spread. Eventually, the church had to be expanded with a gallery to contain the overflow. Hawks's Bible classes had an average attendance of 100 students. Praise came from other clergymen, as well. Bishop Thomas March Clark of Rhode Island wrote:
"Оның уағыздарын тыңдау – әр түрлі тіркемелерімен, салтанатты бас дыбысымен және құбылып тұратын қайғылы үскірігімен ұлы органның әуеніне құлақ салумен тең еді." Вашингтондағы бір шіркеудің пасторы маған доктор Хокс жексенбі күні таңертең уағыз айтқаннан кейін Дэниел Вебстер оның сөзін ең ұлы уағыз деп атағанын айтты. 1833 жылы Хокстың жалақысы 3000 долларға дейін өсті, қосымша шығындарға 500 доллар қосылды; бұл оны АҚШ-тағы ең көп жалақы алатын дін қызметкері етті. Ол сонымен қатар Сент-Томас шіркеуі үшін көмекші ректорды алды. 1835 жылы Оңтүстік-Батыс аймағының епископы болып сайланды, бірақ ол сол кездегі американдық шекарада отбасына қолдаудың жетіспеуін айтып, лауазымнан бас тартты.
To hear him preach was like listening to the harmonies of a grand organ with its various stops and solemn sub bass and tremulous pathetic reeds. The rector of one of the Washington churches, where Daniel Webster was an attendant, told me that after Dr. Hawks had preached for him on a Sunday morning, Mr. Webster said that it was the greatest sermon he had ever heard. In 1833, Hawks's salary rose to $3000 with an additional $500 allowed for other expenditures; this made him the highest paid clergyman in the United States. He also received an assistant rector for St. Thomas. He was elected bishop of the Southwestern region in 1835, but he declined the post, citing a lack of support for his family in what was then the American frontier.
Қосымша шіркеу жұмысы
Хоукс басқа да шіркеу істеріне қатысуын жалғастырды. 1832 жылы ол Епископ шіркеуінің Бас конвенциясының депутаттар палатасының көмекші хатшысы болып тағайындалды. 1833 жылы ол Жалпы теологиялық семинарияда шіркеу тарихы және уағыз айту шеберлігі профессоры болып жартылай жұмыс істеді. Келесі жылы Хоукс Нью-Йорктегі епархиялық съездің хатшысы болып тағайындалды. Шіркеу тарихы Хоукс үшін тағы бір қызығушылық болды, ал оның жазбалары ертедегі американдық шіркеу туралы маңызды дереккөз саналады. 1835 жылы Бас конвент Хоуксты "Бұл шіркеудің барлық кітаптары, памфлеттері мен қолжазбаларының сақтаушысы" деп атады. 1835 жылы тарихқа деген қызығушылығы оны Лондонға алып келді. Ол онда маңызды тарихи құжаттарды көшіріп, Мэриленд және Вирджиния шіркеу тарихына арналған екі томдық еңбек үшін материал ретінде пайдаланды. Ол сондай-ақ Harper & Brothers баспасына "Филип аға" деген псевдониммен тоғыз туынды жазды, олардың барлығы Harper's Boy's and Girl's Library сериясында жарық көрді. Лондонда Хоукс американдық саяхатшы Джон Ллойд Стивенспен танысты, ол кейіннен Орталық Америкадағы Колумбқа дейінгі майя өркениетінің көптеген беймәлім ежелгі қираған жерлерін зерттеу және зерттеу жұмыстарымен әйгілі болды. Стивенс Мысыр мен Левант аймандарын тоғыз ай бойы аралап, саяхаты туралы бірнеше хаттары американдық мерзімді басылымдарда жарияланды. Хоукспен танысу Стивенсті Таяу Шығыстағы оқиғалары туралы кітап жазуға ынталандырды, ол үлкен сәттілікке ие болды. Он алты жыл өткен соң Хоукс Стивенстің некрологын жазды, өйткені ол 47 жасында бауыр ауруынан қайтыс болды, ал мақала Putnam's Monthly Magazine журналының бірінші санында жарияланды. Ол "[қазіргі жазушымен бірнеше рет сөйлескенде, Стивенс мырзаның назары алғаш рет Гватемала мен Юкатанның қираған жерлеріне аударылды" деп атап өтті; Стивенс кейіннен осы аймақты зерттеу туралы жазған екі кітабы Америка археологиясының сол кездегі жас ғылымының негізгі еңбектері саналады. Хоукс жалпы шіркеу мәселелеріне қатысты жазбаларын жариялауын жалғастырды. 1837 жылы ол дін қызметкері Калеб С. Генримен бірлесіп "Нью-Йорк Ривью" атты журнал шығарды. Бұл басылым 1842 жылға дейін жарық көрді және Юнитариандық Солтүстік Америка шолуына жауап ретінде құрылған еді. Ол 1843 жылы христиандық білім беру журналы The Church Record, ал 1853 жылы The Church Journal-ді құруға көмектесті. 1851 жылы Хоукс протестанттық епископ шіркеуінің тарихшысы лауазымын қабылдады және өмірінің соңына дейін осы қызметін атқарды.
Hawks continued to participate in other church affairs, as well. In 1832, he was appointed assistant secretary to the House of Deputies of the General Convention of the Episcopal Church. In 1833, he took a part time post as Professor of Ecclesiastical History and Pulpit Eloquence at the General Theological Seminary. The following year, Hawks was named secretary of the New York diocesan convention in New York City. Church history was another of Hawks's interests, and his writings are an important source on the early American church. In 1835, the General Convention named Hawks "Conservator of all books, pamphlets and manuscripts of this church." Hawks's interest in history led him to London in 1835. There he copied important historical documents, which he used as material for a two volume work on the church history of Maryland and Virginia. He also wrote some nine titles under the pen name "Uncle Philip" for the publishers Harper & Brothers, which appeared in their Harper's Boy's and Girl's Library imprint series. While in London Hawks met the American traveller John Lloyd Stephens, later to be renowned for his exploratory work and investigations of a number of mostly unknown ancient ruins of the pre Columbian Maya civilization in Central America. Stephens had just completed a nine month tour of Egypt and the Levant, and several letters describing his travels had been published in an American periodical. His acquaintance with Hawks encouraged Stephens to write a book on his Middle Eastern adventures, which was a popular success. Sixteen years later, Hawks wrote Stephens' obituary, as the adventurer died at age 47 from a liver illness, the article appeared in the first issue of Putnam's Monthly Magazine. He noted how "[i]n repeated conversations with the present writer, the attention of Mr. Stephens was [first] called to the ruins of Guatemala and Yucatan"; the two books Stephens had later written on his explorations of that region are regarded as foundational works in the then young science of American archaeology. Hawks continued to write and publish on general church affairs. In 1837, he partnered with fellow priest Caleb S. Henry to put out a magazine called the New York Review. The publication, a response to the Unitarian North American Review, published until 1842. He helped start The Church Record, a journal of Christian education, in 1843, and in 1853 The Church Journal. In 1851, Hawks had accepted the post of Historiographer of the Protestant Episcopal Church, and held it until his death.
Абырой мен өмір
1838 жылдың соңында Хоукс американдық сенсациялық баспасөзінде қасиетті адамдардың әлдегі бір жамандықтарын әшкерелеуге тырысқан көптеген нысаналардың біріне айналды. Оны айыптаған – қара бояумен бетін сызып, сахнада өнер көрсеткен Джордж Вашингтон Диксон есімді адам. Ол Хоукс жыныстық қатынасқа барып жатыр деген шабуыл жасады. Хоукс 1838 жылдың 31 желтоқсанында Диксонды жала жапқандық үшін сотқа берді. Ыстық пікір-таластардан кейін Диксон 1839 жылдың 10 және 11 мамырында өзін кінәлі деп мойындады. Мұның себептері әлі де жұмбақ күйінде, бірақ Дейл Кокрелл Хоукс сотта беделін одан әрі түсіргісі келмегендіктен, мүмкін Диксонға ақша төлеген болар деген болжам жасады. Диксон 1841 жылы осылай мәлімдеді. «Нью-Йорк Геральд» газеті былай деп жазды: «Ол соңғы күнге дейін түсіндіріп, түсіндіріп шаршамауы мүмкін, бірақ бұл фактілер мен олардан туындайтын қорытындылар өз күшімен қалады». Отандық жағдайда да бір дау пайда болды. 1839 жылы Хоукс Флашинг (Квинс) қаласында ұлдарға арналған мектеп ашты. Мектеп қаржылық қиындықтарға тап болып, үш жылдың ішінде жабылды, ал Хоукс қаражатты дұрыс пайдаланбаған деп айыпталды. Бұл оның үшінші дауы болды. Хоукс 1843 жылдың 21 қазанында Сент-Томас шіркеуінен кетіп қалды. 1838-1839 жылдар аралығында ол Ламберт Лили псевдонімімен төрт кітап жариялады. Келесі он жылда Хоукс шіркеуден шіркеуге көшіп өтті. Ол алдымен Нью-Йорктің ұятты жағдайларынан алыс, Америка шекарасындағы Миссисипи штатының Холли-Спрингс қаласындағы шіркеуге қоныстанды. Ол сол жерде тағы бір мектеп ашуға кірісті. 1844 жылғы Миссисипи епархиялық кеңесінде Хоукс епархиялық мектеп құруға жасаған тырыстықтарының арқасында орталық назарда болды. Кеңес епархияның алғашқы епископын сайлауды ұсынғанда, Хоукс сайланды. Оның епископтық бекітілуі Бас кеңесте наразылық тудырды, Флашингтен келген суретші Джеймс Квартерман Хоукстің Сент-Томастағы қаржылық басқарудың нәтижесінде 100 000 доллардан астам қарызы бар екенін мәлімдеді. Хоукс өзін сәтті қорғап, Бас кеңес оған қолдау көрсеткенімен, оның келісімін Миссисипи епархиясына қайтарды. Ақырында Хоукс бұл лауазымнан бас тартты. Оның орнына ол Луизиана штатының Нью-Орлеан қаласындағы Крайст-Черч шіркеуіне көшті. 1847 жылы ол қазіргі Тулейн университеті деп аталатын Луизиана университетінің алғашқы президенті болып тағайындалды. 1849 жылы ол Нью-Йоркке оралып, Кальвари шіркеуінің пасторы болды. Ол 1862 жылға дейін сонда қызмет етті. Хоукс Кальвариде болған кезінде көптеген шіркеу емес лауазымдардан бас тартты, оның ішінде 1852 жылы Род-Айленд епископтығына сайлау және 1859 жылы Чапел-Хиллдегі Солтүстік Каролина университетіндегі профессорлық қызмет. Ол жазуын жалғастырды және 1855 және 1856 жылдары коммодор Мэтью Перримен бірге «Американдық эскадрильяның Қытай теңіздері мен Жапонияға жасаған экспедициясының баяндамасын» бірлесіп жазды. Америка Азамат соғысы кезінде Хоукс Мэриленд штатының Балтимор қаласындағы Крайст-Черч шіркеуіне көшті. 1861 жылы ол тағы да редакторлық қызметпен айналысты, бұл жолы Уильям Стивенс Перримен бірге Бас кеңестер журналында. Ол 1863 жылы Протестанттық епископтық шіркеудің деректі тарихының редакторы болып бастады және 1864 жылға дейін осы лауазымды атқарды. Кейіннен ол Бас семинариядағы шіркеу тарихы кафедрасын құру үшін Санкт-Марк шіркеуінің қаражатын бөлді. Ол 1865 жылы тағы да Нью-Йоркке оралды, онда 25-ші көшедегі Қасиетті Құтқарушы шіркеуін ашуға көмектесті. Тағы бір жобасы – Хоукс кейде уағыз оқыған Iglesia de Santiago испан тілінде сөйлейтін шіркеу болды. Хоукс 1866 жылдың 26 қыркүйегінде қайтыс болды. Ол Кальвари шіркеуінде жерленгеннен кейін Коннектикут штатының Гринвич қаласындағы Христос шіркеуіне қойылды.
In late 1838, Hawks became one of many targets of a trend among the American penny press to expose alleged vices of holy men. The accuser was George Washington Dixon, a man known for his blackface music act, who claimed that Hawks was engaging in sexual affairs. Hawks charged Dixon with libel on 31 December 1838. After a heated trial, Dixon pled guilty on 10 and 11 May 1839. The reasons for this remain a mystery, though Dale Cockrell surmised that Hawks did not want to face further defamation of character in trial and may have paid Dixon off. Dixon claimed so in 1841. The New York Herald wrote that "[he] may explain and explain till doomsday—but these facts and their inferences [will] adhere." Another scandal erupted closer to home. Hawks had opened a boys' school in 1839 in Flushing, Queens. The school had financial difficulties and was failing within three years, and Hawks was accused of mismanaging the funds. This proved one scandal too many. Hawks resigned from St. Thomas Church on 21 October 1843. During the period 1838–1839, he published four titles under the pseudonym Lambert Lily. Over the next decade, Hawks bounced from church to church. He first moved to a church in Holly Springs, Mississippi, on the American frontier and far from the disgrace of New York. There he went to work starting another school. At the Mississippi Diocesan Convention of 1844, Hawks took center stage due primarily to his endeavors to create a Diocesan school. When the Convention called for the election of the Diocese's first bishop, Hawks was tapped. His episcopal confirmation at the General Convention was protested, with James Quarterman, a painter from Flushing, alleging that Hawks had over $100,000 in outstanding debt due to financial mismanagement at St. Thomas. Though Hawks successfully defended himself and the General Convention expressed their support for him, they discharged his consent back to the Diocese of Mississippi. In the end, Hawks turned the post down. He instead moved to Christ Church in New Orleans, Louisiana. In 1847, he was named the first president of the University of Louisiana, known today as Tulane University. Then in 1849, he returned to New York City to pastor Calvary Church. He stayed there until 1862. Hawks declined most non clerical appointments during his time at Calvary, including an election to the Rhode Island episcopate in 1852 and a professorship at the University of North Carolina at Chapel Hill in 1859. He continued to write, and in 1855 and 1856 he co authored the Narrative of the Expedition of an American Squadron to the China Seas and Japan with Commodore Matthew Perry. During the American Civil War, Hawks moved to Christ Church in Baltimore, Maryland. By 1861 he was editing again, this time with William Stevens Perry on the Journal of the General Conventions. He began as editor of Documentary History of the Protestant Episcopal Church in 1863 and held the post until 1864. He later gave the endowment for St. Mark's Church in the Bowery Chair of Ecclesiastical History at the General Seminary. He returned once more to New York City in 1865, where he helped to start the Chapel of the Holy Saviour on 25th Street. Another project was a Spanish speaking church called Iglesia de Santiago, where Hawks preached on occasion. Hawks died on 26 September 1866. After a funeral at Calvary Church, he was buried at Christ Church in Greenwich, Connecticut.