Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Италиядағы тау
Mountain in Italy
қоңырқұрттар туысы
the genus of beetles
Монте Массико (латын тілінде: Mons Massicus) – Италияның Казерта провинциясында (Кампания) Волтурно және Гарильяно өзендерінің арасында орналасқан тау.
Monte Massico (Latin: Mons Massicus) is a mountain situated in the Italian Province of Caserta (Campania) between the rivers Volturno and Garigliano.
Сипаттама
Монте-Массико – Италиядағы тау жотасы. Көне заманда ол Аурунци аумағында және Кампания мен Лациум Адиектумнің шекарасында орналасқан деп сипатталған, бірақ көптеген авторлар оны соңғысына жатқызған. Ол Рокка Монфинаның (Suessa Aurunca-ға қараңыз) жанартау жүйесінен оңтүстік-батысқа қарай теңізге дейін созылып, Лирис өзенінің төменгі ағысын Кампания жазығынан бөліп тұрады. Ол әктастан тұрады, үстіне плиоцен және жанартаулық массалар орналасқан, және бір кезде арал болған; оның ең биік нүктесі теңіз деңгейінен 811 метр (2661 фут) биіктікте. Көне заманда бұл жер фалерниялық шарабымен танымал болған. Жағалау бойында жол өтуге мүмкіндік бар еді; бұл жол Арункан қаласы Вессиямен (вероятно, тау беткейінде) қоршалған, ол Аусондықтардың жеңілісінен кейін б.з.д. 314 жылы құлап, атын сол жерде қалдырды. Оның ізбасары, Синуэсса, жағалауда, Аппий жолындағы бекет, б.з.д. 312 жылы салынды, ал колония б.з.д. 295 жылы негісталды. Классикалық жазушылар оны саяхатшылар тоқтаған орын ретінде атап өткен. Осы жерде Вергилий Горацийге қосылып, Брундизийге танымал саяхатқа шықты. Домициан Via Domitiana құрылысы арқылы оның маңыздылығын едәуір арттырды, ол осы жерде Via Appia-дан бөлініп, Кума мен Путеолиге дейін созылды, және ол оны Colonia Flavia мәртебесіне көтерді деп есептеледі. Қала сарациндермен қиратылды, бірақ оның қираған қалдықтары қазіргі Мондрагон ауылының солтүстік-батысына қарай екі шақырым жерде әлі де көрініп тұр. Мұнда әлі де ағып тұратын минералды бұлақтар көне заманда кеңінен таралған.
Monte Massico is an Italian mountain ridge. In antiquity, it was described as being in the territory of the Aurunci, and on the border of Campania and Latium Adiectum, but attributed by most authors to the latter. It projects south west from the volcanic system of Rocca Monfina (see Suessa Aurunca) as far as the sea, and separates the lower course of the Liris from the plain of Campania. It consists of limestone, with a superstratum of pliocenic and volcanic masses, and was once an island; its highest point is 811 meters (2661 feet) above sea level. It was famous for its Falernian wine in ancient times. There was just room along the coast for the road to pass through; the pass was guarded by the Auruncan town of Vescia (probably on the mountain side), which ceased to exist in 314 BC after the defeat of the Ausones, but left its name to the spot. Its successor, Sinuessa, on the coast, a station on the Via Appia, was constructed in 312 BC, and a colony was founded there in 295 BC. It was mentioned by classical writers as a place in which travellers halted. Here Virgil joined Horace on the famous journey to Brundisium. Domitian considerably increased its importance by the construction of the Via Domitiana, which left the Via Appia here and ran to Cumae and Puteoli, and it was he, no doubt, who raised it to the position of colonia Flavia. The town was destroyed by the Saracens, but some ruins of it are still visible two miles north west of the modern village of Mondragone the mineral springs which still rise here were frequented in antiquity.