Кент қаласының тарихы және ежелгі тұрғындары

Кіріспе

Ағылшын өлке тарихы

Англиядағы округ

Кент – Оңтүстік-Шығыс Англиядағы ежелден келе жатқан адамдар қоныстанған дәстүрлі округ.

Тарихиға дейінгі Кент

Жақында Кентерберидің жанындағы Фордвичтегі Батыс қиыршық тас қазбасындағы төменгі палеолит ескерткішіндегі қазба жұмыстары және радиометрлік талдаулар осы аймақта 560 000 мен 620 000 жыл бұрынғы жылыну кезеңінде (теңіз изотоп сатысы 15) ерте адамдар болғанын растады. Олар *Homo heidelbergensis* немесе неандерталь адамының ерте түрі болуы мүмкін. Бұл Ұлыбританиядағы Ашеулдік тас құралдарымен ең сенімді анықталған ең көне орын. Бұл Кентте Англиялық мұз басудан бұрынғы адам қоныстанғандығының алғашқы дәлелі. Ол Хоксниялық аралық кезеңге жатады, ол 400 000 жыл бұрынғы жылыну шағы. 2023 жылдың маусым айында UCL Археология Оңтүстік-Шығысының зерттеушілері Фриндсберидегі Стродтың жанындағы Медвей аңғарының төбесінен 800-ден астам тас құралдар, соның ішінде 300 000 жылдан астам ғасырлық екі алып сапты құрал тапты. Сол кезде бұл аймақ орман мен өзен аңғарларынан тұратын жабайы ландшафт болды, онда қызыл бұғы, тік тісті пілдер, арыстандар және жылқылар мекен еткен. Неолит дәуірінде Медуэй мегалиттері салынды, ал қола дәуірінен қалған іздер мен Ринглемер алтын кесесі сияқты бай мәдениеттер табылды.

Темір дәуірі Кент

Кент атауы, шамасы, "шет" немесе "шекара" дегенді білдіреді (ағылшын тіліндегі *cant*, неміс тіліндегі *Kant* сияқты сөздерді салыстырыңыз), қазіргі графтықтың шығыс бөлігін "шекаралық аймақ" немесе "жағалау бойы" деп атауға себеп болған. Тарихи тіл білімі мамандарының пікірінше, прото-индоеуропа тіліндегі *kanthos* түбірі бастапқы *K* дыбысы сақталған герман тілдеріне тікелей өте алмайды, демек, сөз орталық тіл арқылы, яғни кельт немесе латын тілі арқылы келген болуы керек. Юлий Цезарь б.з.д. 51 жылы оны *Кантий* деп атаған, бірақ тұрғындары өздерін қалай атағанды жазбаған. Оның жазбаларынан жергілікті тайпалардың басшылары оларды "патшалар" деп атауына қуанғандығы көрінеді. *Галдық соғыс туралы естеліктерінде* Цезарь британдықтар туралы былай деп жазды: "Кантийде тұратындары ең мәдениетті, олардың барлық жері теңіз жағалауында орналасқан; олардың әдет-ғұрыптары галлдардан көп ерекшеленбейді". Қыш ыдыстарды зерттеу нәтижесінде Медуэй өзенінің шығысындағы аймақта Англияның оңтүстік-шығысы мен Ла-Манш арқылы байланысқан жерлерді қамтитын экономикалық және мәдени аймақтың бір бөлігі болған бельгиялық тайпалар тұрғандығы анықталды. Қазіргі графтықтың батыс бөлігін басқа кельт темір дәуірі тайпалары – Регнилер және, мүмкін, Уилден халқы деп аталатын тағы бір этностық топ басып алған. Рим дәуірінен бұрынғы темір дәуірінің соңында Дүмновеллаун және Админий сияқты британдық патшалардың есімдері белгілі болды. Темір дәуіріндегі бір қоныс кейіннен Фолкстоун қаласының негізін қалады, ал сол кездегі төбедегі бекініс Довер қамалының алғашқы нысаны болған.

Роман Кент

Қазір шығыс Кент батпақтарының арасында, теңізден екі шақырым қашықтықта орналасқан Ричбороу римдік бекінісі, шамамен 43 жылдары Британияға жасалған римдік шапқында римдіктердің басты кіру нүктесі болды деуге болады. Олар көпір басын құрып, өздерінің сәттіліктерін жеңіс аркасымен бекемдеді. Арканың крест тәрізді негізі қазір Ағылшын мұрасы қорғап сақтайтын жерде сақталған. 3-ғасырда Рим Британиясына саксон және басқа да шабуылшылар шабуыл жасады, сол себепті бұрынғы өркендеген сауда портын нығайту қажет болды. Үштік орлар мен қоршаулар қазылды (арканың орнындағы Ричбороу римдік бекінісінің айналасында осы күні де көрініс тапқан), бірақ он жылдай уақыттан кейін қорғаныс толығымен жаңартылып, Ричбороу мұнаралы тас қабырғалармен және сыртқы орлармен жабдықталды, саксон жағалауындағы ең маңызды бекіністердің біріне айналды. Бұл бекініс тұрақты түрде соңғылардың бірі болып саналды және 5-ғасырдың басында мұнда үлкен римдік халқы болғанына куәліктер бар, олардың кейбіреулері бекіністің бір бұрышында табылған ерте христиан шіркеуінде құлшылық еткен.

Ерте ортағасырлық Кент

Римдіктер кеткеннен кейін Кент аймағына германдық халықтардың кең көлемде қоныс аударуы болды. Осы топтар Ұлыбританияға ежелгі ағылшын тілін әкелді. Германдық тайпалар қоныстанғаннан кейін де, жергілікті римдік-британдықтардың бір бөлігі осы аймақта қалған болуы мүмкін, себебі олар оның атына (Кантия немесе Цент деп жазылған) әсер ете алды. V ғасырда Шығыс Кент юттардың патшалықтарының біріне айналды (Кент патшалығын қараңыз). Орта ғасырдың басындағы графтықтың тұрғындары Кантвара немесе Кент халқы деп белгілі болды, олардың астанасы (Бед есімді автордың айтуынша, "метрополис" аталған жалғыз қала) Кентербери болды. Кентербери – англикан дінінің рухани орталығы және Кентерберийлік Әулие Августин отыратын орын. Әугустин дәстүрлі түрде христиан дінін ағылшын-саксон Англиясына әкелгенімен, 597 жылдың көктемінде Танет аралындағы (Кенттің солтүстік-шығысында) Пегвелл шығанағындағы Эббсфлитке қонды. "Лат" – Кенттің ежелгі әкімшілік бөлінісі, және графтықтың юттармен отарлану кезінде пайда болған болуы мүмкін. Бұл ежелгі бөліністер әлі де сақталып қалған, бірақ қазіргі таңда әкімшілік маңызы жоқ. "Соңғы сот кітабы" кезінде Кентте жеті "Лат" болды, ол 1086 жылы Кентті жеті "Латқа" немесе "лестумға" бөлгенін көрсетеді: Айлсфорд, Милтон, Саттон, Боро, Эстри, Лимпн және Уай. Бұл бірліктер әкімшілік, сот және салық салу мақсатында тағы 600 жыл бойы маңызды болды, бірақ 1295 жылға қарай "Латтардың" саны беске дейін азайды: Боро және Эстри Сент-Августин "Латынан" құрылды, Лимпн "Латы" Шепвей "Латы" деп аталды, ал Милтон және Уай "Латтары" Скрей "Латын" құру үшін біріктірілді. Әрбір "Лат" кішкентай аудандарға – "жүздіктерге" бөлінді, бірақ "Латтардың" және "жүздіктердің" функциялары арасындағы айырмашылық әлі күнге дейін толыққанды анықталған жоқ.

Ортағасырлық Кент

Нормандиялық Вильгельмнің Британияны басып алғаннан кейін Кент халқы «Invicta» деген ұранды қабылдады, яғни «жеңілмеген» деген мағынаны білдіреді және нормандықтарды қорқытып қайтарғанын мәлімдеді. Бұл талапқа нормандықтар Кенттің феодалдары мен шаруаларын бағындырмай, Лондонға жылдам жорық жасағандары, ал Кент халқы оларды үнемі мазалап, шабуылдап отырғандары куә болды. Кент өз құқықтары мен жеңілдіктері мойындалып, ешқандай қол сұғылмағанға дейін нормандық билікке бағынбады. Осының нәтижесінде Кент Вильгельмнің жартылай бауыры Одо Байо басқаруымен жартылай тәуелсіз графтық Пфальцқа айналды, оның ерекше өкілеттіктері Уэльс және Шотландиямен шектес графтықтарға ғана берілген болатын. Нормандықтардың жаулап алуынан кейін он жыл өткен соң, Мейдстоун маңындағы Пенденден Хит Одо Байоның сәтті сотталған жері болды. Сот процесін I Вильгельм Кентербери архиепископы Ланфранктың өтінішімен тапсырды. Бұл сот графтың графтықтағы жер иелену құқығына қарсы болды және саксондық жер иелерінің нормандық биліктен бұрынғы құқықтары мен жеңілдіктерін қайта орнатуға жасаған маңызды әрекеті болды. Гавелкинд – Англиядағы әдет-ғұрыптық құқықтың бір үлгісі еді. Нормандық жаулап алудан кейін, Англияның қалған бөлігінде феодалдық мұрагерлік құқығымен алмастырылды, бірақ Кентте гавелкинд бойынша адам өлген кезде оның мүлігі тірі қалған ұлдары арасында тең бөлінетін, нәтижесінде жер кішкентай учаскелерге бөлінетін. Сондықтан, ашық далалардағы жолақты егіс жүйесі Кентте ешқашан орнатылмады. Бұл «Invicta» аңызына дәлел болып табылады және кем дегенде шағын жер иелері мен қарапайым халық арасында нормандықтар Кенттің құқықтары мен заңдарына құрмет көрсетуге мәжбүр болғанын көрсетеді. Гавелкинд 1925 жылғы «Мүлік туралы заңмен» ақыры жойылды. Орта ғасырларда Кентте бірнеше көтеріліс болды, соның ішінде Уат Тайлер бастаған шаруалар көтерілісі және кейін 1450 жылы Джек Кейдтің көтерілісі. Томас Уайт 1553 жылы Кенттен Лондонға қарсы әскерді бастап келді. Кентербери Томас Бекеттің шейіт болғаннан кейін, 1246 жылы қасиетті деп жарияланғаннан кейін үлкен саяхат орталығына айналды. Кентерберидің діни рөлі Чосердің «Кентерберилік әңгімелерін» тудырды, бұл жазбаша ағылшын тілінің дамуындағы маңызды оқиға және Кент ауылдық жерінде орын алады. Рочестердің өзінің шейіті Перттен келген Уильям болды, ал 1256 жылы Рочестер епископы Лоуренс Уильямды қасиетті деп жариялау үшін Римге сапар шекті.

Following the invasion of Britain by William of Normandy the people of Kent adopted the motto Invicta meaning "unconquered" and claimed that they had frightened the Normans away. This claim was given credence by the fact that the Normans had quickly marched to London without subduing the Kentish lords and peasantry, constantly harassed and ambushed by the Kentish populace at every turn. Kent did not submit to Norman rule until their rights and privileges had been acknowledged and unmolested. As a result, Kent became a semi autonomous County Palatine under William's half brother Odo of Bayeux, with the special powers otherwise reserved for counties bordering Wales and Scotland. A decade after the Norman conquest, Penenden Heath near Maidstone was the scene of a successful trial of Odo of Bayeux. The trial, ordered by William I at the behest of Lanfranc, Archbishop of Canterbury challenged the Earl's purported landholdings in the county, an event which represented an important attempt by Saxon landowners to reassert their pre Norman rights and privileges. Gavelkind was an example of customary law in England. After the Norman Conquest, gavelkind was superseded by the feudal law of primogeniture in the rest of England, but in Kent gavelkind meant that on death, a man's property was equally divided amongst his surviving sons, which led to land being divided into ever smaller parcels. Therefore, the strip system of farming in open fields was never established in Kent. This gives evidence to the Invicta legend and seems to support that, at least among smaller land owners and common folk, Normans, were forced to respect Kentish rights and law. Gavelkind was finally abolished by the Law of Property Act in 1925. During the medieval period, Kent produced several rebellions including the Peasants' Revolt led by Wat Tyler and later, Jack Cade's rebellion of 1450. Thomas Wyatt led an army into London from Kent in 1553, against Mary I. Canterbury became a great pilgrimage site following the martyrdom of Thomas Becket, who was eventually canonised in 1246. Canterbury's religious role also gave rise to Chaucer's Canterbury Tales, a key development in the rise of the written English language and ostensibly set in the countryside of Kent. Rochester had its own martyr, William of Perth, and in 1256 Lawrence, Bishop of Rochester travelled to Rome to obtain William's canonisation.

Қазіргі заманның алғашқы кезеңдері

Корольдік теңіз флоты алғаш рет Медвей өзенін 1547 жылы «Джиллингем суларында» қойма үйі жалға алынғанда пайдаланды. Елизавета I (1558–1603) патшалығында Чатемде шағын кеме жасау шебі құрылды. 1618 жылға қарай Чатемнен төмен ағыс бойында қоймалар, арқан тоқу алаңы, құрғақ док және шенеуніктерге арналған үйлер салынды. 17 ғасырда Ұлыбритания мен Нидерланды және Франция арасындағы шиеленіс округтегі әскери күштердің артуына әкелді. 1667 жылы голланд теңіз флотының Медуэй қалаларындағы кеме жасау орындарына жасаған шабуылынан кейін жағалау бойында бекіністер салынды. 18 ғасыр Франциямен соғыстармен басталды, ал Медуэй голланд және француз жағалауларына қарсы әрекет ететін флоттың негізгі базасына айналды. Операциялар Атлант мұхитында жүргізілгенде, Портсмут және Плимут осы рөлді өз мойнына алды, ал Чатем кеме жасау және жөндеуге көшті. Грузия дәуіріндегі теңіздік ғимараттардың көптегені бүгінге дейін сақталған. Бейбіт уақытта Чатем кемежайындағы жұмысшылар саны соғыс кезеңіндегі санының төрттен біріне дейін азайтылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Чатем HMS Ajax сияқты 1360 әскери кемені қайта жабдықтады. Аймақтың әскери маңыздылығын көрсететін алғашқы Ordnance Survey картасы – 1801 жылы жарияланған Кенттің 1 дюймдік картасы. Карта жұмысы 1795 жылы басталды. 19 ғасырдың басында Кент жағалауында контрабандистер өте белсенді болды, Алдингтон бандасы сияқты топтар Кентке спирт, темекі және тұз әкеліп, Англия арнасы арқылы Францияға жүн сияқты тауарларды тасыды. 1830 жылғы 28 тамыздағы сенбі күні түнде Шығыс Кентте ауылдық жұмысшылардың кең көтерілісі басталды, Эльхам аңғарындағы астық сабау машиналарын жойды, ал қазанның үшінші аптасына қарай жүзден астам машина қиратылды. Ақырында «Свинг көтерілісі» деп аталған бұл көтеріліс Оңтүстік Англия мен Шығыс Англияға тарады.

Кент пен Лондон

Лондон уақыт өте келе, әсіресе 19 ғасырда, солтүстік-батыс Кентке қарай кеңейді. Осы аймақтағы елді мекендер қалалық аймаққа айналып, Лондонның шеткі аудандары ретінде қарастырыла бастады. Кентке қарағанда Лондонға жақын болған жергілікті басқару органдары құрылғанда бұл көзқарас нығайып, бекітілді. 1888 жылғы Жергілікті басқару туралы заңмен Лондон графтығы деген әкімшілік аймақ құрылды. Жаңа графтыққа солтүстік-батыс Кенттің бір бөлігі, оның ішінде Депфорд, Гринвич, Вулвич және Льюишем кірді. 1899 жылғы Лондон үкіметі туралы заңмен Пенге Суррейден Лондонға қосылды. 1963 жылғы Лондон үкіметі туралы заң 1965 жылы Үлкен Лондонды кеңейтіп, солтүстік-батыс Кенттің тағы бір бөлігін қамтыды. 1972 жылғы Жергілікті басқару туралы заң 1974 жылы бұрынғы жергілікті басқару жүйесін жойып, аудандарға бөлінген жаңа Кент графтығын құрды. Сондай-ақ, Кентербериді округтік қала ретінде жойып, оны жаңа графтық кеңесіне бағынған ауданға айналдырды. 1888 жылы алынып тасталған жерлер Левишем Лондон ауданы мен Гринвич Корольдік ауданы құрамына біріктірілді, сондай-ақ тағы екі аудан құрылды. Олар – Бромли, Беккенхэм, Числхерст, Орпингтон және Пенгеден құралған Бромли Лондон ауданы және Бексли, Сидкуп, Эрит және Крейфордтан тұратын Бексли Лондон ауданы болды.

Қазіргі Кент

Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ұлыбритания шайқасының көп бөлігі графтықтың үстіндегі аспан кеңістігінде өтті, ал 1944 жылдың маусымынан 1945 жылдың наурызына дейін Солтүстік Франциядағы базалардан Лондонға 10 000-нан астам V1 ұшқыш бомбасы немесе «Дудлбагтар» атылды. Көптеген бомбалар ұшақтар, зениттік артиллерия немесе ауа шарымен жойылды, бірақ шамамен 2500-і астанаға құлады, ал Кентке де шамамен осы саны құлады, соның салдарынан бұл аймақ «Дудлбаг аллеясы» деп аталды. Дил қаласы 1989 жылы ИРА шабуылының нысаны болды. Графтықтың солтүстік-батысының көп бөлігі Лондонның қалалық аймағына жатады. Темза қақпасының жаңару аймағына Кенттің солтүстік жағалауындағы аймақтар, шығысқа қарай Ситтингборнға дейін және негізінен А2 тас жолының солтүстігіне дейін кіреді. Кенттің көп бөлігі, әсіресе Медуэй аймағы, соғыстан кейін Лондоннан көші-қонды бастан өткерді. Бұл, ішінара, Екінші дүниежүзілік соғыста Лондонның ауыр зардап шегуіне және қирауына байланысты болды. 1998 жылы Рочестер, Чатем, Гиллингем және Рейнхэм Кент әкімшілік графтығынан шығып, Медуэй біртұтас әкімшілік аймағын құрды, бірақ Кенттің рәміздік графтығының құрамында қалды. Кенттегі екі қала – Кентербери, Кентербери архиепископының ордасы, және Рочестер, Рочестер епископының ордасы болды. Алайда, 1998 жылы жергілікті басқару қайта ұйымдастырылғаннан кейін Рочестер ресми қала мәртебесін жоғалтты, ол кезде бұл әкімшілік қателік деп есептелді. 2018 жылы қала мәртебесінің жоғалғаны кездейсоқ болмағаны хабарланды.

Кенттің және Кенттің адамдары

Кент дәстүрлі түрде Шығыс Кент және Батыс Кентке бөлінеді, және мұндай бөлініс кем дегенде Англо-саксондық Кент Корольдігіне дейін жетеді. Шығыстан шыққандар Кент адамы (немесе Кент қызы) деп, батыстан шыққандар Кенттік адам (немесе Кенттік қыз) деп аталады.

Темір дәуірі мен Рим дәуірі

Юлий Цезарь Кентті Кантиум деп атады, ал римдік кезеңге дейінгі жергілікті тайпа – Кантиаки, кейіннен Дуровернум Кантиакорумда (қазіргі Кентербери) орналасқан Рим Британиясының цивитасы (жергілікті басқару бірлігі) болды. Германдық қоныс салушылар романдық-британдық Кантиум атауын қабылдады, бұл цивитас британдықтардан германдықтарға (юталарға) өтіп, оның құрылымы негізінен сақталды деген пікірді нығайтады. Цивита территориясы тек Шығыс Кенттен ғана тұрған болуы мүмкін, сондықтан Кенттің ішкі бөліністерінің тамыры темір ғасырына дейін жетеді деп болжауға болады.

Англосаксон кезеңі

Шығыс және Батыс Кент өзіндігінің қалыптасуы кем дегенде англосаксон дәуіріне дейін барып жетеді. Англия шіркеуінің алғашқы жылдарында тіпті Мерсия және Нортумбрия сияқты ірі мемлекеттерге бір ғана діни округ (епархия) жеткізілгені қалыпты жағдай еді, бірақ Кент ерекшеленді – батысында Рочестер, ал шығысында Кентербери деген екі діни округқа ие болды. Бұл сол кездегі саяси бөліністерді, шығыс және батыс саяси бірліктердің бар екенін көрсететіндей. VII ғасырдың соңында Кенттің батысында (Шығыс Саксония патшалық үйінен шыққан Сваэфхерд) және шығысында екі патша билегені жазылған, екеуі де Мерсияның Этельредіне бағынышты болған. Ф. Ф. Смиттың 1929 жылғы «Рочестер тарихы» атты еңбегінде 1735 жылғы пастор Сэмюэл Пеггенің сөздігінен мына үзінді келтірілген: «Кент адамы» және «Кенттік» деген сөздер жиі қолданылады, бірақ оның мағынасы әртүрлі түсіндіріледі. Кейбіреулер «Кент адамы» – жоғары құрметті атау, ал «Кенттік» – қарапайым адамды білдіреді дейді. Басқалары Медуэй өзенінің шығысында туғандар «Кент адамы», ал батысында туғандар «Кенттік» деп есептеледі. Бұл бөліністің бастауы белгісіз, бірақ V ғасырдың басында рим әскерлері кеткеннен кейін, округтің шығысы мен оңтүстігінде қоныстанған ютар мен кейін батысында қоныстанған аңглылар мен саксондар арасындағы этностық айырмашылықтарға байланысты болуы мүмкін. Еуропаның германдық аймағынан шыққан аңглылар мен саксондарға ұқсас болғанымен, Кент ютары өздерін жеке заңдары мен әдет-ғұрыптары бар дербес мемлекет деп санады, өздерін «Кентингтер» деп атады, олардың өзі «Кенттің нағыз адамы» екендеріне сенді және орта ғасырдың соңына дейін көптеген әдет-ғұрыптарын сақтап келді. Олар қайтыс болған адамның барлық ұрпақтары мүлікті тең бөлісетін «гавелкинд» деп аталатын мұрагерлік жүйесін енгізді. Саксон заңы бойынша, үлкен бала мұрагер болар еді. Англосаксон Англиясының ерте тарихы өте күмәнді және сол заманғы үрдіске сәйкес қайта қарастыруға бейім. Ют элитасы шығыста өздерінің мемлекетін құрған болуы мүмкін, қарсыластасқан тайпаларды қуған немесе сіңірген, ал Ют патшалары өздерінің ізбасарларымен бірге мемлекет дәстүрлі шекарасына жеткенше жерді мекендеген, бұл Англияның алғашқы аңглы-саксондық шапқыншылықтары мен қоныстануы кезінде кең таралған жағдай еді. Қалай болғанда да, Норман дәуірінде Ют мәдениетінің ықпалы бүкіл округ бойынша айқын болды.

The East and West Kentish identities date back at least as far as the Anglo Saxon period. In the early days of the English church it was usual for kingdoms, even large ones like Mercia and Northumbria, to be served by just one diocese, but Kent was unique in having two, Rochester in the west, and Canterbury in the east. This seems to have reflected political divisions with eastern and western political units in place at that time. In the late 7th century, Kent is recorded as being under the control of co Kings, one in the west (Swaefherd, of the East Saxon royal house) and one in the east – both of these being under the overlordship of Aethelred of Mercia. F. F. Smith's 1929 work A History of Rochester quotes a 1735 glossary by the Rev. Samuel Pegge on the subject:

A Man of Kent and a Kentish Man is an expression often used but the explanation has been given in various ways. Some say that a Man of Kent is a term of high honour while a Kentish Man denotes but an ordinary person. Others contend that men born in Kent east of the River Medway are Men of Kent while those born west of the river are Kentish Men. The division's origins are obscure but may derive from the ethnic differences between the Jutes who settled in the east and south of the county shortly after the Roman armies' departure early in the 5th century and the Angles and Saxon who settled in the west of the county slightly later. Although of similar descent from the Germanic area of Europe to the Angles and Saxons, the Kentish Jutes regarded themselves as a separate kingdom with their own laws and customs, calling themselves Kentings, believing that they were the real Men of Kent and retaining many of their customs until quite late into the Middle Ages. They were responsible for introducing the system of inheritance known as gavelkind, whereby all descendants of a deceased person shared the property and belongings equally. In Saxon law, the eldest child inherited. The history of early Anglo Saxon England is very uncertain and prone to re interpretation according to the fashion of the time. A Jutish elite may have formed their kingdom in the east, expelling or absorbing rival tribes and Jutish kings settling the land with their own followers until the kingdom reached its traditional borders, as was customary across Britain during the initial Anglo Saxon invasions and settlement. Whatever the case, Jutish cultural influence was evident across the whole county by the Norman period.

Шекаралары мен қолданылуы

Кент дәстүрлі түрде Медуэй өзенімен Шығыс Кент және Батыс Кентке бөлінеді. Дегенмен, Рочестер, Чатем және Гиллингем сияқты кейбір қалалар (Рейнхэм Свейлден қосылғандықтан, ол Шығыс Кенттің бөлігі саналады) және Мейдстоун өзеннің шығыс/оңтүстік жағалауында жатыр. Батыс Кенттің тарихи аймағына қазір Ұлы Лондонда орналасқан бірнеше жерлер кіреді; атап айтқанда, Лондонның Бексли, Бромли, Гринвич және Льюишем аудандары. Бұл Сидкуп, Орпингтон және Гринвич сияқты жерлерді қамтиды. Қосымша зерттеулер көрсеткендей, бұл бөлініс шын мәнінде Медуэй өзені емес, Гиллингемде, немесе дәлірек айтқанда, Рейнхемде жатыр. Рейнхемдегі Лондон жолының бойында, қазір қаланың бір бөлігіне айналған Рейнхэм Марк деп аталатын шағын ауыл бар. Бұл жерде бұрын The Hops and Vine пабиның (бұрын Белиша маяғы) жанында ежелгі шекара тасы тұрған, ал қазір Кенттің шығыс және батыс аймақтарын бөлетін маңызды оқиға орнатылған. Эдвард Хастед 1798 жылы Рейнхемді сипаттағанда былай деп жазады: «Бұл приходтың барлығы Шығыс Кент бөлігінде орналасқан, ол осы жерден басталады, ал іргелес Гиллингхем приходы батысқа қарай толығымен Батыс Кент бөлігіне жатады». Жергілікті тарихшы Фредди Купердің сөзіне сәйкес, бұл бөлініс 1929 жылдың 1 сәуіріне дейін күшінде болды, содан кейін Рейнхэм, наразылықтарға қарамастан, Милтон ауылдық округінің басқаруынан Гиллингемге ауыстырылды. Ф. Ф. Смиттің 1929 жылғы «Рочестер тарихы» еңбегінде 1735 жылғы сөздікте келтірілген: «Кент адамы және Кенттік адам» деген сөз тіркесі жиі қолданылады, бірақ оның түсіндірмесі әртүрлі жолдармен берілген. Кейбіреулер Кент адамы – жоғары құрметті атау, ал Кенттік адам – қарапайым адам дейді. Басқалары Батыс Кенттің адамдары – Кент адамдары, ал Шығыс Кенттің адамдары – тек Кенттіктер деп санайды. Бұл дәстүрлі бөліністің бір мысалы – Кенттің екі тарихи жергілікті полкі: Королеваның өз Корольдік Батыс Кент полкі және Баффтар (Royal East Kent Regiment), қазір екеуі де Уэльс ханшайымы Корольдік полкінің құрамында. Тағы бір мысал – екі тарихи парламенттік сайлау округі: Батыс Кент және Шығыс Кент. Батыс Кент және Шығыс Кент 1814 жылға дейін жеке кварталдық сессияларды өткізді, содан кейін Шығыс және Батыс Кент әкімшіліктері біріктірілді. Батыс Кент кварталдық сессиялар бөлімі Мейдстоун қаласында орналасқан және Айлсфорд токарьханасынан, Саттон-Хон токарьханасынан және Скрей токарьханасының төменгі бөлімінен тұрды. Шығыс Кент кварталдық сессиясы, шамамен Кантербери епархиясына сәйкес келеді, үш токарьдан тұрады: Сент-Августин токарь, Шепвей токарь және Скрей токарьының жоғарғы бөлімі. Кенттің осы екі жартысының арасындағы айырмашылықты 1913 жылы құрылған Кент адамдары мен Кенттіктер қауымдастығы сақтап қалды.

Kent is traditionally divided into East Kent and West Kent by the River Medway. However, some towns, such as the Medway Towns – Rochester, Chatham and Gillingham (although Rainham was annexed from Swale, and is thus considered part of East Kent) and Maidstone – lie on the east / south bank of the river. The historic area of West Kent included a number of places now in Greater London; specifically the London Boroughs of Bexley, Bromley, Greenwich and Lewisham. This included locations such as Sidcup, Orpington, and Greenwich. Further investigation also shows that the division is not, in fact, the river Medway, but lies further east in Gillingham, or, more precisely, at Rainham. Along the London road at Rainham is a small hamlet, now part of the town itself, known as Rainham Mark. Here once stood an ancient boundary stone, near The Hops and Vine public house – formerly The Belisha Beacon – and since replaced by a milestone that, traditionally, marks the division of Kent into its eastern and western zones. Edward Hasted, in his 1798 description of Rainham, writes:

The whole of this parish is in the division of East Kent which begins here, the adjoining parish of Gillingham, westward, being wholly in that of West Kent. According to one local historian, Freddie Cooper, a former mayor of Gillingham, this division remained in force until 1 April 1929 when Rainham was transferred, despite protest, from the administration of Milton Rural District Council to that of Gillingham. F. F. Smith's 1929 work A History of Rochester quotes a 1735 glossary by the Rev. Samuel Pegge on the subject:

A Man of Kent and a Kentish Man is an expression often used but the explanation has been given in various ways. Some say that a Man of Kent is a term of high honour while a Kentish Man denotes but an ordinary person. Others contend that the men of west Kent are Men of Kent while those of East Kent are only Kentish Men. One example of this traditional subdivision are Kent's two historic local regiments, the Queen's Own Royal West Kent Regiment and the Buffs (Royal East Kent Regiment), now both part of the Princess of Wales' Royal Regiment. Another is its two historical parliamentary constituencies, West Kent and East Kent. West Kent and East Kent each had their own Quarter Sessions until 1814, when the separate administrations of East and West Kent were merged. The West Kent Quarter Sessions Division was based in Maidstone and consisted of the Lathe of Aylesford, the Lathe of Sutton at Hone, and the lower division of the Lathe of Scray. The East Kent Quarter Session, corresponding roughly to the Diocese of Canterbury, consisted of the three lathes: Lathe of St Augustine, Lathe of Shepway, and the upper division of the Lathe of Scray. The distinction between these two halves of the county is perpetuated in the present day by the Association of the Men of Kent and Kentish Men, an organisation formed in 1913.

Есімдік

Көптеген ағылшын графтықтарында сол графтықтың адамдарына арналған лақап есімдер бар, мысалы, Йоркширден "Тайк" және Линкольнширден "Желтобелу". Кент графтығының адамдары үшін дәстүрлі лақап - "Кенттік Ұзын Құйрық", ол Орта ғасырлық Еуропа материгінде ағылшындардың құйрықтары бар деген ежелгі сенімнен туындаған.