Сан-Зено-Навильо, Брешия: тарихы рим дәуіріне дейінгі қала. Орналасқан жері, маңыздағы елдер, және қаланың алғашқы атауы туралы ақпарат. Италия туризмі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сан-Зено-Навиглио (Брешия диалектісінде: Сàn Зé) – Ломбардиядағы Брессия провинциясындағы қала және коммуна. Ол Бреша, Боргосатолло, Флеро және Понкарале коммуналарымен шектеседі. Брешия қаласынан оңтүстікке қарай 6 шақырым қашықтықта орналасқан.
San Zeno Naviglio (Brescian: Sàn Zé) is a town and comune in the province of Brescia, Lombardy. It is bounded by communes of Brescia, Borgosatollo, Flero and Poncarale. It is located 6 km south of Brescia.
Тарих
Бұл аймақтағы адам қоныстары Рим империясына (Качина Понтевица маңындағы римдік қабір тасы) және Ломбардтар билігіне дейін жетеді. Алғашқы құжатталған қала 15-шы ғасырда құрылған; бұл жер Tregonzo немесе Tregoncio деп аталған, бұл латын тіліндегі Inter Gurgites сөзінен шыққан. Венеция Республикасы тұсында (15 және 18 ғасырларда) қала 1483 жылы Майрано ауданына біріктірілді, кейін Багноло ауданына қарасты. Феррара соғысы кезінде Милан әскері оны басып алды. 1797 жылғы Брессия республикасында коммуна Гарза-Ориентал кантонының құрамына кірді. Наполеон билігі кезінде коммуна таратылды: қала тікелей Брессия қаласының басқаруында болды. 1814 жылы австриялықтар муниципалитеттің тәуелсіздігін қайта қалпына келтірді. 1881 жылы Италия Корольдігінің әкімшілік реформасы кезінде коммуна Сан-Зено-Навиглио деп өзгертілді. 1817 жылы Сёрек аймағына жақын жерде көпір салынды (1817). 1866 жылы Бреша-Кремона темір жолы, сонымен қатар темір жол станциясы ашылды. 1893 жылы темір жол құрылысы арқылы Пиадена және Пармамен байланыс орнатылды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін халық саны арта бастады. 1960 жылдары 2000 адамға, ал 1980 жылдары 3000 адамға жетті.
Human settlements in the area date back to the Roman Empire (Roman tombstone near the Cascina Pontevica) and Lombards dominion. The first documented town was established in the 15th century; the locality was called Tregonzo or Tregoncio which derives from Latin Inter Gurgites. Under the Venetian Republic (15th and 18th century, the town was organized in the Quadra of Mairano in 1483, then it passed to the Quadra of Bagnolo. It was occupied by the army from Milan during the war of Ferrara. In the ephemeral Napoleonic Repubblica di Brescia (1797), the commune belonged to the Cantone della Garza Orientale. During the Napoleonic dominion, the commune was abolited: town was administrated by Brescia directly. In 1814, Austrians restored the municipality autonomy. In 1881 during an administrative reform of the Kingdom of Italy, the commune was renamed San Zeno Naviglio. In 1817, a bridge was constructed near the Sörèc zone (1817). In 1866, the Brescia–Cremona railway was opened along with its railway station. In 1893, the railway construction opened a link to Piadena and Parma. After Second World War the population grew. It reached 2,000 in the 1960s and 3,000 in the 1980s.
Экономика
Ауыл шаруашылығы экономиканың басты көзі, сондай-ақ коммунаның өзінде де маңызды рөл атқарады. Темір және болат өндіретін зауыттар бар. Өндіріс компаниясы кеңейіп, 1950 жылдары SETA, ал 1970 жылдары Duferdofin сияқты өсімдіктерді (зауыттарды) ашты.
Agriculture is the main source of the economy and within the commune. There are iron and steel plants. Manufacturing company expanded and opened plants like SETA in the 1950s and Duferdofin in the 1970s.
Көлік
Сан-Зено теміржол станциясымен қамтамасыз етілген, ол Сан-Зено-Фолзано деп аталады, себебі ол Брессия муниципалитетіндегі Фолзано ауылына да қызмет көрсетеді. Станция Бреша–Кремона және Бреша–Парма теміржол желілерінің тоғысқан жері болып табылады.
San Zeno is served by a railway station, named San Zeno Folzano because it also serves the village of Folzano in the municipality of Brescia. The station is a junction of the railway lines Brescia–Cremona and Brescia–Parma.