1970 жылғы Формула-1 маусымы

Кіріспе

1970 жылғы Формула-1 маусымы – Халықаралық Автомобиль Федерациясының Формула-1 автожарыстарының 24-ші маусымы. Онда 21-ші Жүргізушілер әлем чемпионаты, 13-ші F1 өндірушілер арасындағы халықаралық кубок және Формула-1 машиналарына арналған үш чемпионаттан тыс жарыс өтті. Әлем чемпионаты 7 наурыз бен 25 қазан аралығында он үш жарыс бойынша күш сынасты. Lotus командасының жүргізушісі Жохен Риндт өзінің алғашқы Жүргізушілер чемпионатының жеңімпазы атанды, бірақ маусым аяқталуға төрт жарыс қалғанда қайтыс болды. Ол жеткізілген ұпайлардың саны бойынша ешбір жүргізуші одан асып түспеді. Бұл – Жүргізушілер чемпионатының өлімнен кейін берілген жалғыз маусымы. Ferrari командасының жүргізушісі Жэки Икс маусымды күшті аяқтады, бірақ бес ұпай жетпей қалды. Өндірушілер кубогын Lotus жеңіп алды, Ferrari командасынан жеті ұпайға басымдықпен озып кетті. Әйгілі McLaren командасының негізін қалаушы және иесі Брюс Макларен 2 маусымда Гудвуд трассасында McLaren M8D Can-Am машинасын сынап жатқанда қаза тапты. Фрэнк Уильямс командасының жүргізушісі Пирс Курейдж 21 маусымда Голландия Гран-приі кезінде қайтыс болды. Үш дүркін әлем чемпионы Джек Брэбэм жыл соңында мансабын аяқтады.

Командалар мен жүргізушілер

Келесі командалар мен жүргізушілер 1970 жылғы әлем чемпионатында жарысты.

The following teams and drivers competed in the 1970 World Championship. Entrant Constructor Chassis Engine Tyre Driver Rounds Tyrrell Racing Organisation Tyrrell Ford 001 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 Jackie Stewart 11–13 March Ford 701 1–10 Johnny Servoz Gavin 1–3 François Cevert 5–13 Équipe Matra Elf Matra MS120 Matra MS12 3.0 V12 Jean Pierre Beltoise All Henri Pescarolo All Bruce McLaren Motor Racing McLaren Ford M14A Ford Cosworth DFV 3.0 V8 Bruce McLaren 1–3 Denny Hulme 1–3, 6–13 Peter Gethin 5, 8–13 Dan Gurney 5–7 McLaren Alfa Romeo M7DM14D Alfa Romeo T33 3.0 V8 Andrea de Adamich 2–3, 5–12 Nanni Galli 10 Team Surtees McLaren Ford M7C Ford Cosworth DFV 3.0 V8 John Surtees 1–3, 5 Surtees Ford TS7 7–13 Derek Bell 12 STP Corporation March Ford 701 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 Mario Andretti 1–2, 7–9 Gold Leaf Team Lotus Garvey Team Lotus World Wide Racing Lotus Ford 49C72B72C Ford Cosworth DFV 3.0 V8 Jochen Rindt 1–10 John Miles 1–10 Alex Soler Roig 2, 4, 6 Emerson Fittipaldi 7–10, 12–13 Reine Wisell 12–13 Rob Walker Racing Team Brooke Bond Oxo Racing with Rob Walker Lotus Ford 49C72C Ford Cosworth DFV 3.0 V8 Graham Hill 1–8, 10–13 Motor Racing Developments Auto Motor und Sport Brabham Ford BT33 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 Jack Brabham All Rolf Stommelen All March Engineering March Ford 701 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 Chris Amon All Jo Siffert All Scuderia Ferrari SpA SEFAC Ferrari 312B Ferrari 001 3.0 F12 Jacky Ickx All Ignazio Giunti 4, 6, 9–10 Clay Regazzoni 5, 7–13 Owen Racing Organisation Yardley Team BRM BRM P153P139 BRM P142 3.0 V12 Jackie Oliver All Pedro Rodríguez All George Eaton 1–3, 5–7, 9–12 Peter Westbury 12 Frank Williams Racing Cars De Tomaso Ford 505/38 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 Piers Courage 1–5 Brian Redman 7–8 Tim Schenken 9–12 Team Gunston Lotus Ford 49 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 John Love 1 Brabham Ford BT26A Peter de Klerk 1 Scuderia Scribante Lotus Ford 49C Ford Cosworth DFV 3.0 V8 Dave Charlton 1 Antique Automobiles Racing Team Colin Crabbe Racing March Ford 701 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 Ronnie Peterson 3–8, 10–12 Tom Wheatcroft Racing Brabham Ford BT26A Ford Cosworth DFV 3.0 V8 Derek Bell 4 Silvio Moser Racing Team Bellasi Ford F1 70 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 Silvio Moser 5–6, 8–10 Pete Lovely Volkswagen Inc. Lotus Ford 49B Ford Cosworth DFV 3.0 V8 Pete Lovely 5–7, 12 Hubert Hahne March Ford 701 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 Hubert Hahne 8 Ecurie Bonnier McLaren Ford M7C Ford Cosworth DFV 3.0 V8 Jo Bonnier 10, 12 Gus Hutchison Brabham Ford BT26A Ford Cosworth DFV 3.0 V8 Gus Hutchison 12

Tyrrell Racing Organisation Tyrrell Ford 001 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 Jackie Stewart 11–13 March Ford 701 1–10 Johnny Servoz Gavin 1–3 François Cevert 5–13

Équipe Matra Elf Matra MS120 Matra MS12 3.0 V12 Jean Pierre Beltoise All Henri Pescarolo All

Bruce McLaren Motor Racing McLaren Ford M14A Ford Cosworth DFV 3.0 V8 Bruce McLaren 1–3 Denny Hulme 1–3, 6–13 Peter Gethin 5, 8–13 Dan Gurney 5–7

McLaren Alfa Romeo M7DM14D Alfa Romeo T33 3.0 V8 Andrea de Adamich 2–3, 5–12 Nanni Galli 10

Team Surtees McLaren Ford M7C Ford Cosworth DFV 3.0 V8 John Surtees 1–3, 5 Surtees Ford TS7 7–13 Derek Bell 12

STP Corporation March Ford 701 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 Mario Andretti 1–2, 7–9

Gold Leaf Team Lotus Garvey Team Lotus World Wide Racing Lotus Ford 49C72B72C Ford Cosworth DFV 3.0 V8 Jochen Rindt 1–10 John Miles 1–10 Alex Soler Roig 2, 4, 6 Emerson Fittipaldi 7–10, 12–13 Reine Wisell 12–13

Rob Walker Racing Team Brooke Bond Oxo Racing with Rob Walker Lotus Ford 49C72C Ford Cosworth DFV 3.0 V8 Graham Hill 1–8, 10–13

Motor Racing Developments Auto Motor und Sport Brabham Ford BT33 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 Jack Brabham All Rolf Stommelen All

March Engineering March Ford 701 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 Chris Amon All Jo Siffert All

Scuderia Ferrari SpA SEFAC Ferrari 312B Ferrari 001 3.0 F12 Jacky Ickx All Ignazio Giunti 4, 6, 9–10 Clay Regazzoni 5, 7–13

Owen Racing Organisation Yardley Team BRM BRM P153P139 BRM P142 3.0 V12 Jackie Oliver All Pedro Rodríguez All George Eaton 1–3, 5–7, 9–12 Peter Westbury 12

Frank Williams Racing Cars De Tomaso Ford 505/38 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 Piers Courage 1–5 Brian Redman 7–8 Tim Schenken 9–12

Team Gunston Lotus Ford 49 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 John Love 1

Brabham Ford BT26A Peter de Klerk 1

Scuderia Scribante Lotus Ford 49C Ford Cosworth DFV 3.0 V8 Dave Charlton 1

Antique Automobiles Racing Team Colin Crabbe Racing March Ford 701 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 Ronnie Peterson 3–8, 10–12

Tom Wheatcroft Racing Brabham Ford BT26A Ford Cosworth DFV 3.0 V8 Derek Bell 4

Silvio Moser Racing Team Bellasi Ford F1 70 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 Silvio Moser 5–6, 8–10

Pete Lovely Volkswagen Inc. Lotus Ford 49B Ford Cosworth DFV 3.0 V8 Pete Lovely 5–7, 12

Hubert Hahne March Ford 701 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 Hubert Hahne 8

Ecurie Bonnier McLaren Ford M7C Ford Cosworth DFV 3.0 V8 Jo Bonnier 10, 12

Gus Hutchison Brabham Ford BT26A Ford Cosworth DFV 3.0 V8 Gus Hutchison 12

Команда мен жүргізушілердің ауысуы

Матра Кен Тирреллден бөлініп, француз лицензиясымен маусымға қатысты. MS120 моделі Matra өндірген V12 қозғалтқышымен жабдықталды. Тиррелл екі Cosworth 701 көлігін ұсынды, содан кейін маусымда Tyrrell 001-ді таныстырды – бұл Тиррелл командасы жасаған алғашқы шасси. Ф1 чемпионатының қолданыстағы чемпионы Джеки Стюарт және оның 1969 жылғы командаласы Джонни Сервоз-Гавин Тирреллге өтті, ал үшінші командаласы Жан-Пьер Белтуаз Матрада қалды. Оған Анри Пескароло қосылды, ол тұңғыш рет толық уақытты жүргізуге мүмкіндік алды. 1968 жылғы F1 чемпионатының чемпионы Грэм Хилл команда басшысы Колин Чапманмен Team Lotus командасынан шығып, Rob Walker Racing Team құрамына қосылды. Уолкердің 1969 жылғы жүргізушісі Джо Сифферт March командасында жаңа орын тапты. Ол жерде оған Крис Амон қосылды, ол өткен маусымның ортасында Ferrari командасынан кетіп, олардың қозғалтқышының нәтижесіне наразы болған еді. 1969 жылғы жарыстың екінші орын алған Джеки Икс бір жылдық үзілістен кейін Brabham командасынан Феррариге оралды. Ferrari V12 қозғалтқышынан flat-12 қозғалтқышына ауысуы бельгиялық спортшыға жаңа жетістіктерге үміт берді. Оның орнын Brabham командасында дебютант Рольф Стоммелен басты. Ferrari-дің бұрынғы жүргізушісі Педро Родригес BRM командасымен келісім шарт жасады. 1964 жылғы F1 чемпионатының чемпионы Джон Суртис 1969 жылы BRM үшін жүргізді, бірақ өз командасын құру үшін кетіп қалды. Ол McLaren M7C көлігімен жарысқа қатысып, жылдың ортасында өзі жасаған Surtees TS7 көлігін таныстырды. Альфа Ромео командасының спорттық автомобильдерде жүргізушісі Андреа де Адамич McLaren командасына қосылып, Альфа Ромео V8 қозғалтқышымен жабдықталған үшінші көлікті жүргізді. Фрэнк Уильямс 1969 жылы жекешелендірілген Brabham BT26C көлігімен жарысқан еді, бірақ итальяндық автомобиль өндірушісі De Tomaso компаниясымен ынтымақтастыққа түсті. Нәтижесінде De Tomaso 505/38 пайда болды, ол жарысқа қабілетсіз болды және ешқашан чемпионат жарысында жіктелген жоқ.

Маусым ортасындағы өзгерістер

Tyrrell жүргізушісі Джонни Сервоз Гавин 1970 жылғы маусымның үшінші жарысынан кейін спорттан шықты. Оның орнын Франсуа Северт басты. Брюс Маклареннің қазасынан кейін жаңа команда жетекшісі Тедди Майер американдық жүргізуші Питер Геттинмен келісім жасады. Ардагер Дэн Гурни де McLaren командасы үшін үш жарысқа қатысты. Ferrari өздерінің операцияларын бір машинадан үш машинаға дейін кеңейтіп, сәтті спорттық автомобильдер жүргізушісі Игнацио Джинтиді жоғарылатты және Клей Регаццониді жалдады. Швейцариялықтар Формула 2-де де жарысуын жалғастырып, F2 чемпионатында жеңіске жетті. Пирс Курейдж Голландия Гран-присінде қаза тапты. Фрэнк Уильямс Брайан Редманды, сосын Тим Шенкенді жалдады. Джон Майлз Джохен Риндттің апатынан кейін спорттан кетті. Бұдан басқа, Lotus командасының иесі Колин Чэпман да жүргізушісіз қалды. Ол сол кезде үміткер F2 жүргізушісі Эмерсон Фиттипальдиді және тағы бір жаңадан келген, бірақ тәжірибесі мол Рейн Виселлді жалдады.

Күнтізбелік өзгерістер

Бельгия Гран-приі Серкус де Спа Франкоршамп трассасындағы қауіпсіздікке маңызды өзгерістер енгізілгеннен кейін қайтадан өтті. 1969 жылғы F1 маусымындағы жарысқа жүргізушілер қауіптілік деңгейінің өте жоғары болуына байланысты бойкот жариялаған. 1964 жылғы F1 маусымындағы Австрия Гран-приінен кейін бұл жарыс күнтізбеге қайта оралды және жаңа салынған Österreichring трассасында өткізілді. Испания Гран-приі екі трасса арасындағы жарыстарды кезегімен өткізу келісіміне сәйкес Монжуиктен Джарамаға көшірілді. Сол сияқты, Ұлыбритания Гран-приі Сильверстоуннан Брэндс-Хатчқа, ал Канада Гран-приі Моспорт паркінен Монт-Тремблант трассасына көшірілді. Германия Гран-приі бастапқыда Нюрбургринг трассасында өткізілуі жоспарланған, бірақ жүргізушілер қауіпсіздік талаптары орындалмаса жарысқа қатысудан бас тартуға ниет білдірді. Трасса иелері жүргізушілердің талаптарына жағымсыз жауап бергендіктен, 1970 жылғы жарысқа Хоккенхаймринг трассасы таңдалып алынды.

6-9-раундтар

Жохен Риндт жаңа Lotus 72 көлігімен Франция Гран-приінің фавориті болды, бірақ ол асқазан жарасынан зардап шегіп, трассаның қиындығынан ауыр науқасқа шалдықты. Мұнан өзге, алдынан келе жатқан көліктен ұшқан тас оның бетін шалып, оң жақ жағын терең кесті. Іліккеннен кейін, Spa-дағыдай, V12 қозғалтқышы бар көліктер басым болады деп күтілді: Джеки Иккс өзінің Ferrari көлігін поул-позицияға қойды, ал Matra-да Жан Пьер Белтуаз одан озып кетті. Алғашқы кезеңдерде тек чемпионаттың көшбасшысы Джеки Стюарт ғана осы екеуіне жете алды. Бірақ 16-шы айналымда Иккс қозғалтқышы бұзылып, жарыстан шықты. Стюарт та қозғалтқыш мәселесімен пит-стопқа кіргенде, Риндт екінші орынға көтеріліп, бірден жаңа ең жылдам уақытты көрсетті. Белтуаздың артқы дөңгелегі тесілгенде, Францияда француздың жеңісіне деген үміт күйреп, Риндт Крис Амон мен Джек Брэбхэмды озып, жеңіске жетті және жүргізушілер тізімінде көшбасшы болды. Ұлыбритания Гран-приінде Риндт тағы да фаворит болды, бірақ оның Firestone шиналары жазғы ыстықта тиімді жұмыс істемеді. Goodyear шиналарын қолданған Брэбхэм жаттығуларда Риндт уақытына теңесті. Иккс алдыңғы қатарды толықтырды. Стюарт сегізінші орыннан бастады, өйткені оның March көлігі Брэндс-Хатч трассасының бұқтырылған бетін ұнатпады. Стартта Брэбхэм көш бастады, бірақ Иккс оны тез озып кетті. Ferrari 7-ші айналымда дифференциалы бұзылғанша жылдам болды. Иккс баяулады, Брэбхэмнің Paddock Bend-ке кіруі қиын болды, ал Риндт екеуін де озуға мүмкіндік алды. Риндт пен Брэбхэм келесі 60 айналым бойы ажырамас болды, бірақ австриялық бір жылдамдықты жіберіп алды, ал австралиялық оны South Bank бұрылысына дейін басып өтті. Брэбхэм алға шықты, соңғы айналымда 13 секундқа дейін артықшылығын арттырды, бірақ содан кейін күрт жанармайдан қалды. Риндт бірінші болып финиш сызығын кесіп, чемпионаттағы көшбасшылығын арттырды, ал Брэбхэм екінші орынға ие болды. Денни Хулм үшінші орынды McLaren үшін жеңіп алды. Жарыс аяқталғаннан кейін Риндт заңсыз биік артқы қанатты қолданғаны үшін дисквалификацияланды, бірақ команда басшысы Колин Чэпман шағымын қабылдатып, шешім өзгертілді. Германия Гран-приі Нюрбургрингтің Солтүстік тізбегінде өткізу жоспарланған, бірақ Брюс Макларен мен Пирс Курейдждің қазасына байланысты, жүргізушілер FIA-дан қауіпсіз трасса табуды сұрады. Бұл Хоккенхаймрингтегі алғашқы Гран-приге әкелді, ол барлық жерге Armco кедергілерімен жабдықталған. Трассаның ұзын тік жолдары V12 қозғалтқышы бар көліктерге артықшылық берді, ал Cosworth V8 машиналары тозудан зардап шекті. Джеки Иккс өзінің Ferrari көлігімен поулдан бастады, чемпионаттың көшбасшысы Жохен Риндт және командаласы Клей Регаццони оның қасында болды. Риндттің басты қарсыласы Джек Брэбхэм тек он екінші орынға ие болды, ал оның қозғалтқышында май ағып кеткен соң, төрт айналымнан кейін жарыстан шығып кетті. Иккс пен Риндт жарыс бойы күресті, австриялық ақырында төртінші рет қатарынан жеңіске жетті. Денни Хулм үшінші орынды тағы да жеңіп алды, ал Джеки Стюарт жарты жолға дейін қозғалтқыш проблемаларынан жарыстан шықты. Ferrari командасының қайта өрлеу үміті Австрия Гран-приінде орындалды. Жаңа Österreichring-тегі алғашқы жарыста Жохен Риндт поул-позицияны иеленді, бірақ оның артынан Регаццони мен Иккс жақын болды. Ігнацио Джинти үшінші Ferrari көлігімен бесінші орыннан бастады. Брэбхэм тағы да қиын іліккен: сегізінші орыннан бастады. Риндт стартта жеңіліп, үшінші орынға түсті, ал Иккс тактикалық ойынмен командаласынан озуға рұқсат алды. Франсуа Северттің Tyrrell көлігі майдан шықты, ал Риндт жетінші орынға түсіп қалды. Ол қарсы тұруға тырысты, бірақ 21-ші айналымда оның Cosworth қозғалтқышы бұзылып, Ferrari үшін барлық қауіп сейілді. Қызыл түсті екеулі жарысты формацияда аяқтады және үшінші орын алған Рольф Стоммеленнен басқа барлық алаңды озып кетті. Жүргізушілер чемпионатында Жохен Риндттің жарыстан шығуы оның көшбасшылығына әсер етпеді. Ол 45 ұпаймен жетекке шықты, Джек Брэбхэм 25 ұпаймен және Денни Хулм 20 ұпаймен одан кейін келді. Өндірушілер кубогы үшін күресте Lotus, күткендей, 50 ұпаймен көшбасшы болды, ал March және Brabham 33 ұпаймен одан кейін келді.

Jochen Rindt in his new Lotus 72 was favourite for the French Grand Prix, but he was suffering from a stomach ulcer and the twisty nature of the track brought on heavy sickness. To add to the misery, in practice, a stone was thrown up by a car in front, hitting his face and cutting his right cheek deeply. After qualifying, it seemed that, like in Spa, the V12 powered cars would be dominant: Jacky Ickx put his Ferrari on pole position, ahead of Jean Pierre Beltoise in the Matra. And in the opening laps, only championship leader Jackie Stewart was able to keep up with those two. On lap 16, however, Ickx's engine was misfiring and he had to retire. When Stewart pitted with engine issues as well, Rindt was in second place and promptly set a new fastest lap. When Beltoise suffered a slow rear puncture, hopes of an all French win in France were shattered and Rindt took the win, ahead of Chris Amon and Jack Brabham, and took the lead in the Drivers' standings. For the British Grand Prix, Rindt was again favourite, but his Firestone tyres were not working perfectly in the high summer temperatures. Brabham, using Goodyear tyres, managed to equal Rindt's time in practice. Ickx completed the front row. Stewart started down in eighth, his March not liking the bumpy off camber track of Brands Hatch. At the start, Brabham took the lead but was quickly passed by Ickx. The Ferrari was quick until its differential broke on lap 7. Ickx slowed down, Brabham's entry to Paddock Bend was hampered and Rindt seized the chance to pass them both. Rindt and Brabham were inseparable for the next 60 laps, until the Austrian missed a gear and the Australian outbraked him into South Bank corner. Brabham led away, growing his advantage to 13 seconds in the last lap, but then dramatically running out of fuel. Rindt crossed the line first, extending his lead in the championship, and Brabham coasted home in second. Denny Hulme was third for McLaren. After the race, Rindt was disqualified for running an illegally high rear wing, but team boss Colin Chapman successfully appealed and the decision was reverted. The German Grand Prix was planned to be held at the Nürburgring Nordschleife, but in light of the deaths of Bruce McLaren and Piers Courage, the drivers asked the FIA to find a safer circuit. This led to the first Grand Prix at the Hockenheimring, which had already been fitted with Armco barriers all around. The track's whose long straights gave the advantage to the V12 powered cars, whereas the Cosworth V8s suffered from attrition. Jacky Ickx started on pole in his Ferrari, with championship leader Jochen Rindt and teammate Clay Regazzoni next to him. Rindt's main rival Jack Brabham could only manage a twelfth starting position and when his engine suffered an oil leak, he was already out of the race after four laps. Ickx and Rindt engaged in a race long battle, the Austrian eventually taking his fourth win in a row. Denny Hulme was third, again, while Jackie Stewart retired with engine troubles before the half way point. Ferrari's hopes for a resurgence came true during the Austrian Grand Prix. The first race at the new Österreichring saw Jochen Rindt take pole position, but he was closely followed by both Regazzoni and Ickx. Ignazio Giunti in the third Ferrari started fifth. Brabham had another miserable qualifying: he started in eighth. Rindt lost out at the start, dropping to third, and Ickx was waved through by his teammate in a tactical play. François Cevert's Tyrrell lost oil and in the melee, Rindt dropped to seventh place. He tried to fight back, but on lap 21, his Cosworth engine broke and all danger to Ferrari was over. The pair in red finished the race in formation and lapped the whole field except third placed Rolf Stommelen. In the Drivers' Championship, Jochen Rindt's retirement had not made a big dent in his lead, yet. He stood on 45 points, ahead of Jack Brabham with 25 and Denny Hulme with 20. In the battle for the Manufacturers' Cup, Lotus, unsurprisingly, was in the lead with 50 points, ahead of March and Brabham with 33.

10-нан 13-ке дейінгі турлар

Scuderia Ferrari командасы Австриядағы сәтті жеңістен кейін, тифоси Италия Гран-приінде де сол табысты қайталауға үміттенді. Басты қарсыластары March және Lotus командалары Монцаның ұзын түзу жолдарына дайындалып, көліктерінен спойлерлер және басқа да аэродинамикалық элементтерді алып тастады. Бұл оларға жоғары жылдамдыққа жетуге мүмкіндік берді, бірақ бұрыштарда тұрақсыздыққа себеп болды, осыны Эмерсон Фиттипальди жаттығу барысында байқады: ол Параболика бұрысына кіргенде апатқа ұшырады, жарақат алмады, бірақ Lotus командасының механиктеріне үлкен жөндеу жұмысын тапсырды. Чемпионаттың көшбасшысы Йохен Риндт сенбі күні сол жерде апатқа ұшырады, алайда австриялықтың жағдайы одан да ауыр болды: ол тек белдігін тағып алып, соққы кезінде оның астынан сығаланып, белдік оның тамағына тиді. Осы қайғылы жаңалықты естіген Lotus командасы жарыстан бас тартты. Апат орны тазартылып, жарысқа дайындық қайта басталды, бірақ атмосфера мүлдем өзгеше болды. Джеки Иккс Ferrari үшін поул-позициясын жеңіп алды, одан кейін Педро Родригес (British Racing Motors|BRM), Клей Регаццони (Ferrari) және Джеки Стюарт (Tyrrell March) орналасты. Иккс жетінші орынға түсіп қалды, бірақ қалған үш жүргізуші де жетекшілік үшін қызықты күрес жасады, әрбір айналымда позицияларын алмастырды. Родригес қозғалтқышының жарылуына байланысты жарыстан шықты, бірақ оның командаласы Джеки Оливер күреске қосылды. 17-ші, 34-ші және 51-ші айналымдарда жетекшілік ететін жүргізушіге жүлде қорының бір бөлігі берілетіні туралы уәде берілгендіктен, бірнеше жүргізушілер тактикалық слипстримге қатысты. Нәтижесінде Регаццони жарысты жеңіп алды, төрт жүргізушіден тұратын топ үштен төртінші секунд ішінде финиш сызығын кесті. Джеки Стюарт және Жан-Пьер Бельтуаз жүлделі үштікті аяқтады. Франсуа Север, бір минуттан кейін финишқа жеткен жалғыз жүргізуші, трассада жанкүйерлердің көптігімен кездесті. АҚШ Гран-приі үшін Иккс Стюарт пен Фиттипальдиден алда поул-позициясын жеңіп алды, Риндттің қазасынан кейін Lotus командасының жетекші жүргізушісі осылай болды. Иккске Риндттің ұпайларын басып өту үшін қалған екі жарыста жеңіске жету қажет еді, бірақ стартта ол үшінші орынға түсіп қалды. 16-шы айналымда ол Родригесті екінші орынға ығыстырды, бірақ жарыстың ортасында жанармайдың ағып кетуін жөндеу үшін пит-стоп жасауға мәжбүр болды. Содан кейін Стюарт майдың ағып кетуіне байланысты жарыстан шықты, ал Родригес қосымша жанармай алу үшін пит-стоп жасады. Бұл Фиттипальди мен Уайселлдің Lotus жұбына жетекшілік беруге мүмкіндік берді. Родригес ақырында екінші орынға көтерілді, ал Иккс төртінші орыннан жоғары көтеріле алмады. Йохен Риндтке жүргізушілер чемпионаты өлімнен кейін берілді. Мексика Гран-приі үшін Клей Регаццони үш "Жек" жүргізушісінен алда поул-позициясын жеңіп алды: Стюарт, Иккс және Брэбхэм. Жарыс бір сағатқа кешіктірілді, өйткені 200 мыңнан астам жанкүйерлер келіп, ең жақсы көрініс алу үшін трасса бойында тізімге тұрды. Жүргізушілер көрермендерден артқа шегінуді өтінді, содан кейін жарысқа қатысуға келісті. Старт берілгеннен кейін Иккс жетекшілікке шықты. Стюарт руль бағанасының босауына байланысты пит-стоп жасауға мәжбүр болды, бірақ ол 33-ші айналымда жолға шығып кеткен итке соқтығысып, алдыңғы аспасын қатты зақымдағанға дейін алдыңғы қатарға қайта оралуға тырысты. Ferrari үшінші рет 1-2 нәтижесін көрсетті, McLaren командасының Денни Хулмінен алда. Йохен Риндт 45 ұпаймен жүргізушілер чемпионатының жеңімпазы атанды, Ferrari жүргізушілері Джеки Иккс (40 ұпай) және Клей Регаццони (33 ұпай) одан кейін орналасты. Lotus командасы 59 ұпаймен құрылысшылар кубогын жеңіп алды, Ferrari (52 ұпай) және March (48 ұпай) командаларынан алда.

With the Scuderia Ferrari coming off a dominant victory in Austria, the tifosi were praying for a repeat during the Italian Grand Prix. Main rivals March and Lotus had prepared their cars for the long straights of Monza by stripping them from any spoilers and such. It allowed them to reach top speeds of over but made them quite unstable in the corners, which Emerson Fittipaldi found out during practice: he crashed going into the Parabolica, escaped unhurt, but gave his Lotus mechanics a big repair job. Championship leader Jochen Rindt crashed at the same place on Saturday and the Austrian came off much worse, sadly: he was only wearing a seat belt around his waist and, in the impact, slid underneath it, all the way down until the belt slid his throat. Upon hearing the news, the Lotus team packed up their operations and withdrew from the race. With the wreck cleared, normal proceedings resumed, albeit in a very different atmosphere. Jacky Ickx qualified on pole position for Ferrari, ahead of Pedro Rodríguez (British Racing Motors|BRM), Clay Regazzoni (Ferrari) and Jackie Stewart (Tyrrell March). Ickx fell back to seventh place, but the other three put up a brilliant fight for the lead, switching positions almost every lap. Rodríguez retired when his engine exploded, but his teammate Jackie Oliver joined the battle. Spurred on by the promise that a part of the prize money would be awarded to the driver in the lead at laps 17, 34 and 51, several drivers joined the tactical slipstreaming fight. In the end, Regazzoni managed to win the race, ahead of a group of four drivers finishing within three quarters of a second. Jackie Stewart and Jean Pierre Beltoise completed the podium. François Cevert, the only other driver to not get lapped, encountered a sea of fans on the track when he finished a minute later. For the United States Grand Prix, Ickx qualified on pole position, ahead of Stewart and Fittipaldi, the leading Lotus driver after Rindt's demise. Ickx needed to win the two remaining races to stand a chance of overtaking Rindt's points total, but at the start, he fell back to third. On lap 16, he overtook Rodríguez for second, but around half distance, had to make a pit stop to repair a fuel leak. Stewart then retired with an oil leak, and Rodríguez had to pit for extra fuel. This left the Lotus pair of Fittipaldi and Wisell in the lead. Rodríguez eventually recovered to second, while Ickx could manage more than fourth place. Jochen Rindt was awarded the Drivers' Championship posthumously. For the Mexican Grand Prix, Clay Regazzoni qualified on pole, ahead of the three "Jacks": Stewart, Ickx and Brabham. The race was delayed over an hour, because over 200,000 supporters had turned up and were lined up right along the track to get the best view. The drivers pleaded with the crowd to move back and eventually agreed to start the race. When they got underway, Ickx quickly seized the lead. Stewart had to pit due to a loose steering column but he was fighting back to the front until, on lap 33, he hit a stray dog and heavily damaged his front suspension. Ferrari scored their third 1 2 finish, ahead of Denny Hulme in the McLaren. Jochen Rindt was awarded the Drivers' Championship posthumously, the only time this has ever happened, with 45 points, ahead of the Ferrari drivers Jacky Ickx (40) and Clay Regazzoni (33). Lotus were awarded the Manufacturers' Cup with 59 points, ahead of Ferrari (52) and March (48).

Жүргізушілер чемпионатының турнирлік кестесі

Нүктелер 9–6–4–3–2–1 негізінде әр жарыста алғашқы алты финишерге берілді. Алғашқы жеті кезеңнің ең жақсы алты нәтижесі және соңғы алты кезеңнің ең жақсы бес нәтижесі есепке алынды. Поз. Жүргізуші RSA ESP MON BEL NED FRA GBR GER AUT ITA CAN USA MEX Ұпайлары. 1 Жохен Риндт† 13 Шығ. 1 Шығ. 1 1 1 1 Шығ. Б/Қ† 45 2 Жэки Икс Шығ. Шығ. Шығ. 8 3 Шығ. Шығ. 2 1 Шығ. 1 4 1 40 3 Клей Регаццони 4 4 Шығ. 2 1 2 13 2 33 4 Денни Хулм 2 Шығ. 4 4 3 3 Шығ. 4 Шығ. 7 3 27 5 Жэки Стюарт 3 1 Шығ. Шығ. 2 9 Шығ. Шығ. Шығ. 2 Шығ. Шығ. Шығ. 25 6 Жэк Брабам 1 Шығ. 2 Шығ. 11 3 2 Шығ. 13 Шығ. Шығ. 10 Шығ. 25 7 Педро Родригес 9 Шығ. 6 1 10 Шығ. Шығ. Шығ. 4 Шығ. 4 2 6 23 8 Крис Амон Шығ. Шығ. Шығ. 2 Шығ. 2 5 Шығ. 8 7 3 5 4 23 9 4 Шығ. Шығ. 3 5 13 Шығ. Шығ. 6 3 8 Шығ. 5 16 10 Эмерсон Фиттипальди 8 4 15 Б/Қ 1 Шығ. 12 11 Рольф Штоммелен Шығ. Шығ. Б/Қ 5 Б/Қ 7 Б/Қ 5 3 5 Шығ. 12 Шығ. 10 12 Анри Пескароло 7 Шығ. 3 6 8 5 Шығ. 6 14 Шығ. 7 8 9 8 13 Грэм Хилл 6 4 5 Шығ. Б/Қ 10 6 Шығ. Б/Қ Б/Қ Шығ. Шығ. 7 14 Брюс Макларен Шығ. 2 Шығ. 6 15 Рейне Виссель 3 Б/Қ 4 16 Марио Андретти Шығ. 3 Шығ. Шығ. Шығ. 4 17 Игнацио Джунти 4 14 7 Шығ. 3 18 Джон Сёртис Шығ. Шығ. Шығ. 6 Шығ. 9 Шығ. Шығ. Шығ. 5 Шығ. 8 3 19 Джон Майлс 5 Б/Қ Б/Қ Шығ. 7 8 Шығ. Шығ. Шығ. Б/Қ 2 20 Жэки Оливер Шығ. Шығ. Шығ. Шығ. Шығ. Шығ. Шығ. Шығ. 5 Шығ. Б/Қ Шығ. 7 2 21 Джонни Серво-Гавин Шығ. 5 Б/Қ 2 22 Франсуа Север Шығ. 11 7 7 Шығ. 6 9 Шығ. Шығ. 1 23 Питер Гетин Шығ. Шығ. 10 Б/Қ 6 14 Шығ. 1 24 Дэн Гёрни Шығ. 6 Шығ. 1 25 Дерек Белл Шығ. 6 1 — Йо Зифферт 10 Б/Қ 8 7 Шығ. Шығ. Шығ. 8 9 Шығ. Шығ. 9 Шығ. 0 — Ронни Петерсон 7 Б/Қ 9 Шығ. 9 Шығ. Шығ. Б/Қ 11 0 — Андреа де Адамич Б/Қ Б/Қ Б/Қ Б/Қ Б/Қ Б/Қ 12 8 Шығ. Б/Қ 0 — Джон Лав 8 0 — Джордж Итон Шығ. Б/Қ Б/Қ Шығ. 12 Шығ. 11 Шығ. 10 Шығ. 0 — Питер де Клерк 11 0 — Дэйв Чарльтон 12 0 — Пирс Курейдж‡ Шығ. Б/Қ Б/Қ Шығ. Шығ.‡ 0 — Тим Шенкен Шығ. Шығ. Б/Қ Шығ. 0 — Пит Лавли Б/Қ Б/Қ Б/Қ Б/Қ 0 — Сильвио Мозер Б/Қ Б/Қ Б/Қ Шығ. Б/Қ 0 — Жо Боннье Б/Қ Шығ. 0 — Гас Хатчисон Шығ. 0 — Алекс Солер Ройг Б/Қ Б/Қ Б/Қ 0 — Брайан Редман Б/Қ Б/Қ 0 — Хуберт Хане Б/Қ 0 — Нанни Галли Б/Қ 0 — Питер Вестбери Б/Қ 0 Поз. Жүргізуші RSA ESP MON BEL NED FRA GBR GER AUT ITA CAN USA MEX Ұпайлары. † Жохен Риндт Италия Гран-приі алдында жаттығу кезінде қаза тапты. ‡ Пирс Курейдж Голландия Гран-приі кезінде қаза тапты.

Points were awarded on a 9–6–4–3–2–1 basis to the first six finishers at each race. The best six results from the first seven rounds and the best five results from the last six rounds were retained. Pos. Driver RSA ESP MON BEL NED FRA GBR GER AUT ITA CAN USA MEX Pts. 1 Jochen Rindt† 13 Ret 1 Ret 1 1 1 1 Ret DNS† 45 2 Jacky Ickx Ret Ret Ret 8 3 Ret Ret 2 1 Ret 1 4 1 40 3 Clay Regazzoni 4 4 Ret 2 1 2 13 2 33 4 Denny Hulme 2 Ret 4 4 3 3 Ret 4 Ret 7 3 27 5 Jackie Stewart 3 1 Ret Ret 2 9 Ret Ret Ret 2 Ret Ret Ret 25 6 Jack Brabham 1 Ret 2 Ret 11 3 2 Ret 13 Ret Ret 10 Ret 25 7 Pedro Rodríguez 9 Ret 6 1 10 Ret Ret Ret 4 Ret 4 2 6 23 8 Chris Amon Ret Ret Ret 2 Ret 2 5 Ret 8 7 3 5 4 23 9 4 Ret Ret 3 5 13 Ret Ret 6 3 8 Ret 5 16 10 Emerson Fittipaldi 8 4 15 DNS 1 Ret 12 11 Rolf Stommelen Ret Ret DNQ 5 DNQ 7 DNS 5 3 5 Ret 12 Ret 10 12 Henri Pescarolo 7 Ret 3 6 8 5 Ret 6 14 Ret 7 8 9 8 13 Graham Hill 6 4 5 Ret NC 10 6 Ret DNS NC Ret Ret 7 14 Bruce McLaren Ret 2 Ret 6 15 Reine Wisell 3 NC 4 16 Mario Andretti Ret 3 Ret Ret Ret 4 17 Ignazio Giunti 4 14 7 Ret 3 18 John Surtees Ret Ret Ret 6 Ret 9 Ret Ret 5 Ret 8 3 19 John Miles 5 DNQ DNQ Ret 7 8 Ret Ret Ret DNS 2 20 Jackie Oliver Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret 5 Ret NC Ret 7 2 21 Johnny Servoz Gavin Ret 5 DNQ 2 22 François Cevert Ret 11 7 7 Ret 6 9 Ret Ret 1 23 Peter Gethin Ret Ret 10 NC 6 14 Ret 1 24 Dan Gurney Ret 6 Ret 1 25 Derek Bell Ret 6 1 — Jo Siffert 10 DNQ 8 7 Ret Ret Ret 8 9 Ret Ret 9 Ret 0 — Ronnie Peterson 7 NC 9 Ret 9 Ret Ret NC 11 0 — Andrea de Adamich DNQ DNQ DNQ NC DNS DNQ 12 8 Ret DNQ 0 — John Love 8 0 — George Eaton Ret DNQ DNQ Ret 12 Ret 11 Ret 10 Ret 0 — Peter de Klerk 11 0 — Dave Charlton 12 0 — Piers Courage‡ Ret DNS NC Ret Ret‡ 0 — Tim Schenken Ret Ret NC Ret 0 — Pete Lovely DNQ DNQ NC DNQ 0 — Silvio Moser DNQ DNQ DNQ Ret DNQ 0 — Jo Bonnier DNQ Ret 0 — Gus Hutchison Ret 0 — Alex Soler Roig DNQ DNS DNQ 0 — Brian Redman DNS DNQ 0 — Hubert Hahne DNQ 0 — Nanni Galli DNQ 0 — Peter Westbury DNQ 0 Pos. Driver RSA ESP MON BEL NED FRA GBR GER AUT ITA CAN USA MEX Pts. † Jochen Rindt suffered a fatal accident in practice before the Italian Grand Prix. ‡ Piers Courage suffered a fatal accident during the Dutch Grand Prix.

F1 құрастырушылар арасындағы халықаралық кубок

Нүктелер әр раундта 9–6–4–3–2–1 жүйесі бойынша алғашқы алты финишерге берілді, бірақ әр өндірушінің ең жоғары нәтиже көрсеткен машинасы ғана ұпай жинауға құқылы болды. Алғашқы жеті раундтың ең жақсы алты нәтижесі және соңғы жеті раундтың ең жақсы бес нәтижесі есепке алынды. Поз. Өндіруші RSA ESP MON BEL NED FRA GBR GER AUT ITA CAN USA MEX Ұп. 1 Lotus Ford 5 4 1 Сыныптан шықты 1 1 1 1 15 Сыныптан шықты Есептелмеді 1 59 2 Ferrari Сыныптан шықты Сыныптан шықты Сыныптан шықты 4 3 14 4 2 1 1 1 (4) 1 52 (55) 3 March Ford 3 1 7 2 2 2 5 7 8 2 3 5 4 48 4 Brabham Ford 1 Сыныптан шықты 2 5 11 3 2 5 3 5 Сыныптан шықты 10 Сыныптан шықты 35 5 McLaren Ford 2 2 4 6 4 3 3 10 4 6 7 3 35 6 BRM 9 Сыныптан шықты 6 1 10 12 Сыныптан шықты Сыныптан шықты 4 Сыныптан шықты 4 2 6 23 7 Matra 4 Сыныптан шықты 3 3 5 5 Сыныптан шықты 6 6 3 7 8 5 23 8 Surtees Ford Сыныптан шықты 9 Сыныптан шықты Сыныптан шықты 5 6 8 3 — McLaren Alfa Romeo Есептелмеді Есептелмеді Есептелмеді Есептелмеді Сыныптан шықты Есептелмеді 12 8 Сыныптан шықты Есептелмеді 0 — De Tomaso Ford Сыныптан шықты Сыныптан шықты Есептелмеді Сыныптан шықты Сыныптан шықты Сыныптан шықты Есептелмеді Сыныптан шықты Есептелмеді Сыныптан шықты 0 — Tyrrell Ford Сыныптан шықты Сыныптан шықты Сыныптан шықты 0 — Bellasi Ford Есептелмеді Есептелмеді Есептелмеді Сыныптан шықты Есептелмеді 0 Поз. Өндіруші RSA ESP MON BEL NED FRA GBR GER AUT ITA CAN USA MEX Ұп. Қалың шрифтпен көрсетілген нәтижелер чемпионаттың жалпы есебіне қосылады.