Кіріспе
1952 жылғы Формула 1 маусымы – FIA Формула 1 автокөлік жарыстарының алтыншы маусымы. Бұрынғы маусымдармен салыстырғанда, 1952 жылғы маусымда Формула 1 ережелерінің орнына Формула 2 ережелері бойынша өткізілетін жүргізушілер әлем чемпионатына есептелетін Гран-при жарыстарын өткізу туралы шешім қабылданғаннан кейін, Формула 1 жарыстарының саны салыстырмалы түрде аз болды. Әлем чемпионатына есептелетін Индианаполис 500 жарысы бұрынғы маусымдардағыдай AAA ережелері бойынша өткізілді. Осы маусымда Формула 1-де жарысқа қатысушылар үшін шлем кию міндетті болды. 18 мамырда басталып, сегіз жарыстан соң 7 қыркүйекте аяқталған 3-ші FIA жүргізушілер әлем чемпионатының жеңімпазы Scuderia Ferrari командасының пилоты Альберто Аскари атанды. Формула 1 жарыстарымен қатар, Формула 2 әлем чемпионаты жарыстарынан өзге, көптеген Формула 2 жарыстары да өткізілді, бірақ олар чемпионатқа есептелмеді. Бұл 2023 жылға дейін британдық пилот немесе команданың әлем чемпионатында жеңіске жете алмаған соңғы маусымы болды.
The 1952 Formula One season was the sixth season of FIA Formula One motor racing. In comparison to previous seasons, the 1952 season consisted of a relatively small number of Formula One races, following the decision to run all the Grand Prix events counting towards the World Championship of Drivers to Formula Two regulations rather than Formula One. The Indianapolis 500, which also counted towards the World Championship, was still run to AAA regulations as in previous seasons. Since this season racing helmets were made mandatory in Formula One. The 3rd FIA World Championship of Drivers, which began on 18 May and ended on 7 September after eight races, was won by Alberto Ascari, driving for Scuderia Ferrari. In addition to the Formula One races and the World Championship Formula Two races, numerous other Formula Two races, which did not count towards the championship, were held during the year. This was the last season until 2023 that a British driver or team did not win a World Championship race.
Күнтізбелік өзгерістер
Француз Гран-приі бір жылға Реймс-Геуден Руан-Лес-Эссартқа көшірілді. Голландия Гран-приі 1952 жылы алғашқы Әлем Чемпионаты Гран-приін қабылдады. Жарыс 17 тамызда Зандворт трассасында өтті. Испания Гран-приі 26 қазанда өткізу жоспарланған, бірақ қаржылық себептерге байланысты күштен тоқтатылды.
Әлем чемпионатының маусымдық қорытындысы
Жаңа машинаны қаржыландыра алмағандықтан Alfa Romeo жарыстан шықты, ал BRM маусымға екі V16 қозғалтқышты машина дайындағанмен, сәуірдегі Валентино паркіндегі жарысқа дейін оларды кері тартты, сонымен қатар Стирлинг Моссқа Хуан Мануэль Фанхионы серіктес ретінде тартуға тырысты. Осының нәтижесінде Ferrari ғана Формула-1 үшін нақты бәсекелес болып қалды. Бұл жағдай әлем чемпионатының ұйымдастырушыларын Формула-2 жарыстарын өткізуге мәжбүр етті, онда 2 литрлік табиғи аспирациялық қозғалтқыштар қолданылды, бұл жарысқа қатысушылардың көп болуына және түрлі машиналардың қатысуына әкелді, бірақ жеңіс әрқашан Ferrari-ге тиесілі болды. Аскари қатысқан алты Гран-приде жеңіске жетті, Швейцариядағы жарыстан қатыспады, себебі ол Индианаполисте 500 шақырымдық жарысқа іріктеуден өтуге кеткен – Әлем чемпионаты дәуірінде бұл қадамды жасаған алғашқы еуропалық жүргізуші. Maserati және Gordini айтарлықтай қарсылық көрсетпеді, бірақ Майк Хоторнның Cooper-дегі көрсеткен өнері оған 1953 жылы Ferrari командасынан жүргізуге мүмкіндік берді. Ағымдағы чемпион Фанхио Монцада маусымның басындағы апат салдарынан ауыр жарақат алғандықтан чемпионатта қатыспады, бірақ кейін BRM үшін жүргізуді жалғастырды.
1-ші жарыс: Швейцария
Екінші маусым қатарынан чемпионаттың ашылу кезеңі Швейцария Гран-приі болды, ол Берн қаласындағы Бремгартен трассасында өткізілді. Ferrari командасының бас жүргізушісі Аскари Индианаполис 500 жарысына қатысқандықтан қатыспады, сондықтан алғашқы екі орынды grid-те оның командаластары Нино Фарина мен Пьеро Таруффи қамтамасыз етті. Фарина старттан бастап, магнето бұзылуға байланысты жарыстан шыққанға дейін көшбасшы болды, бұл Таруффиге өзінің жалғыз чемпионат Гран-приін жеңіп алуға және ең жылдам айналым үшін қосымша ұпай алуға мүмкіндік берді. Фарина оның тағы бір командаласы Андре Симонның көлігін алды және екінші орын үшін дебютант Жан Бехрамен күресіп жатты, бірақ екеуі де механикалық ақауларға тап болды, Фарина тағы да жарысты жалғастыра алмады. Осылайша, тәуелсіз жүргізуші Руди Фишер Ferrari командасының 1-2 көрсеткішін аяқтады, ал Жан Бехра Гордини үшін үшінші орынды иеленді. Кен Уортон Frazer Nash көлігімен төртінші орынды алды, бұл өндірушінің тарихындағы жалғыз ұпайлық жетістігі болды.
2-ші жарыс: Индианаполис 500
Әдеттегідей, Индианаполис 500 жарысы чемпионаттың нәтижесіне көп әсер етпеді, бірақ Ferrari-дің тұрақты жүргізушісі Альберто Аскари 40 айналымнан кейін жарыстан шықты. Жарысты Билл Вукович басымдықпен өткізді, ол 150 айналым жетекке шықты, бірақ соңынан жарыстан шықты. Жеңіс Трой Ратманға бұйырды, ал екінші орынды Жим Ратман, үшінші орынды Сэм Хэнкс иеленді.
3-ші жарыс: Бельгия
Аскари Спа-Франкоршамптағы чемпионаттың үшінші кезеңінде Феррари командасына қайта оралды, ал Мазерати A6GCM моделін әзірлеп жатқандықтан қатыспады. Феррари машиналары күні бойы басымдық танытты, Аскари поул позициясын, жарысты жеңіп алды және ең жылдам уақытты көрсетті, сонымен қатар барлық кезеңдерде бір уақыттан басқа барлығында көш бастады. Одан кейін командаласы Нино Фарина келді, ал Роберт Манзон Гордини үшін үшінші орынды иеленді. Жан Бехра тағы да өте жақсы өнер көрсетті, жарыстың бірінші айналымын жетектеді, бірақ Ферраридің күшті қарсылығына тап болды және Пьеро Таруффидің үшінші Феррарисімен болған жағдайдан кейін жарыстан шықты.
4-ші жарыс: Франция
Руанда "Скудерия Феррари" тағы да үстемдік танытып, үш жүлделі орынды бағындырды. Аскари поул-позициядан бастап чемпионатта көшбасшылыққа шығып, мансабындағы төртінші жеңісін одда, бұл нәтиже оны екінші орын алған командаласы Нино Фаринамен теңестірді. Пиеро Таруффи стартта Роберт Манзон мен Жан Бехраның "Гордини" көліктерінен қалып, үшінші орынды иеленді. Манзон "Ferrari" емес көліктердің арасында ең жоғары нәтиже көрсетті, ол ескі үлгідегі көлікті жүргізген командаласы Морис Тринтиньяннан озып шықты.
5-ші жарыс: Ұлыбритания
Аскари тағы да басымдық танытса да, оның командаластары үшін жағдай оңай болмады, себебі Феррари жыл бойы көрсеткендей, ақырында жеңіске жетті. Итальяндық гонщиктің үшінші тікелей жеңісі, оның сәтті аяқталған чемпионаттағы күшін арттырды, ал оның басты қарсыласы Нино Фарина, поул позициясын алғанына қарамастан, ұпай жинамады. Пьеро Таруффидің үшінші Феррарисі стартта тоғызыншы орынға түсіп, кейін екінші орынға көтерілді, ал Нино Фарина жаңа шамдар алмастыру үшін пит-стоп жасағандықтан алтыншы орында аяқтады. Бұл британдық автомобильдер мен жүргізушілер үшін сәтті күн болды, Майк Хоторн Купер Бристол көлігімен тұңғыш рет жүлделі үштіктің қатарына ілесіп, ал қалған ұпайлы орындарды британдық көліктер мен жүргізушілер бөлісті.
6-шы жарыс: Германия
Maserati фабрикасының командасының кешіккен келуі Ferrari-дің үстемдігін тоқтатуға мүмкіндік бермеді, Аскари өзінің алғашқы Әлем Чемпионатын жеңіп алды және жарақат алған Хуан Мануэль Фанхионың жеңіс рекордтарымен теңесті. Бұл оның маусымдағы төртінші тікелей жеңісі болды, ол тағы да жарыстың барлық кезеңінде жетекшілік етті. Май құю үшін тоқтағаннан кейін ол қысқа уақытқа Фаринаға жарыс көшбасшылығын жоғалтты, бірақ бұл айналым кестелерінде көрсетілмеген, себебі ол әріптесін қуып жеңіп өтті. Фарина екінші орынды алды, ал жеке жүргізуші Фераридің Руди Фишері, Ferrari 1-2-3-4 қамтамасыз ету үшін Таруффидің заводтық машинасынан озып кетті. Жан Бехра Гордини үшін соңғы ұпайларды Роджер Лоран басқарған тағы бір Ferrari машинасынан бұрын жинады.
7-ші жарыс: Нидерланды
Аскари поул-позициядан старт алып, бастапқыдан соңғы минутқа дейін көшбасшылық етті, ең жылдам айналымды да көрсетіп, бес қатарынан Grand Prix-ті жеңіп алды және екінші рет Grand Slam-ға ие болды, ал маусымы мен мансабындағы үшіншісі. Бұған қоса, жеңісімен Аскари Фанхиодан Формула-1 жүргізушілері арасында ең көп жеңіс тіркеген рекордын басып өтті, бірақ аргентиналық 1955 жылғы Аргентина Гран-присінде бұл көрсеткішті қайтарып алды. Алдымен Джузеппе Фарина мен Луиджи Виллорези, сондай-ақ Ferrari командасы үшін жүргізіп, құрметті сатыға (подиумға) енді, нәтижесінде итальяндық 1-2-3 және Scuderia үшін 1-2-3 болды. Осының нәтижесінде Аскари ұпайлардың жалпы сомасын 36-ға жеткізіп, екінші орындағы Фаринадан 12 ұпайға көшбасшылықты күшейтті.
8-ші жарыс: Италия
80 айналымдық жарысты Ферари жүргізушісі Альберто Аскари жеңіп алды, ол жарысты алдыңғы қатардан бастаған еді. Жозе Фройлан Гонсалес Мазерати командасы үшін екінші орынды алды, ал Аскаридың командаласы Луиджи Виллорези үшінші орынға ие болды.