Ағылшын мартирі Уильям Гибсон және оның серіктерінің тағдыры
William Gibson (martyr)
Уильям Гибсон (1548-1596) – Англияда католик діні үшін шейіт болған шотланд аристократы. Өмірі, отбасы және діни сенімдері туралы ақпарат. Католик мартирі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Уильям Гибсон (1548 – 29 қараша 1596) – Йоркширдегі Рипон қаласынан шыққан, Шотландияның ақсүйек отбасының мүшесі, Рим католик дінін мойындағаны үшін Йорк қаласында өлім жазасына кесілген. Католик шіркеуі оны шейіт деп есептейді. Олмен бірге Нортумберлендтегі Херсттен Джордж Эррингтон, Оңтүстік Даффилдтен Уильям Найт және (қайта қараудан кейін) Йоркширдегі Хоуденнен Генри Аббот та қаза тапты.
William Gibson (1548 – 29 November 1596) was a layman from Ripon in Yorkshire, England, a member of a noble Scottish family, who was executed at York for professing the Roman Catholic faith. He is honoured as a martyr by the Catholic Church. With him also suffered George Errington of Herst, Northumberland; William Knight of South Duffield and (after a short reprieve) Henry Abbot of Howden, also in Yorkshire.
Өмір
Гибсон Шотландияның Фиф графтығындағы Голдингстоунс қаласының Лорд Джордж Гибсон II (+1590) ұлы, Шотландияның Жоғарғы сотының судьясы, Шотландия королі Джеймс IV-нің жарғысы бойынша "еркін барон" атанды. Оның үлкен ағасы және есімдесі, Ресталриг деканы епископ Уильям Гибсон, Шотландия реформациясына дейін Шотландиядағы көрнекті католик дін қызметкерлерінің бірі болды. Ол жиі король Джеймс V-ті Апостолдық Таққа өкілдік етті, ал кардинал Дэвид Битонның қолдауымен католик дінін қорғаған жазбалары оған "Шотландия шіркеуінің сақшысы" (Custos Ecclesiae Scotiae) деген Папалық атақ сыйлады. Кіші Уильям Гибсон католик болғандықтан мемлекетке опасыздық жасады деп айыпталды және билік органдарына шағымданылды. Ол дереу тұтқындалып, Роджер Кольердің күзетіне берілді, ол оған қадірсіздік пен қатаңдықпен қарады. Гибсон 1593 жылдың тамызында Йорк қамалына жіберілді, одан кейін көп ұзамай болашақ шейіттер Уильям Найт және Джордж Эррингтон оған қосылды, олар да көтеріліске қатысқандары үшін тұтқындалған болатын. Кездейсоқ жағдайда сол түрмеде бір англикан дін қызметкері де болды. Ол өзінің бостандығын алу үшін сатқындыққа барды: Рим католигі болуға ниеттенгенін айтып, Гибсон мен оның екі серігінің сенімін жеңіп алды, олар оған өз дінін түсіндірді. Биліктің ымырасымен ол сол кезде бостандықта жүрген Генри Абботқа жіберілді, ол оны католик шіркеуіне қайта оралу үшін дін қызметкерін табуға тырысты. Діни қызметкер жеткілікті дәлел жинағаннан кейін Гибсон тұтқындалды және Найт пен оның екі серігімен бірге діни қызметкерді католиктік дінге көндіруге тырысқандары үшін айыпталды – бұл Англияның қылмыстық заңдары бойынша мемлекетке опасыздық есептелді. Олардың барлығы кінәлі деп танылды, бірақ (кейінірек өлім жазасына кесілген Абботтан басқа) 1596 жылдың 29 қарашасында Йорк қаласында асылып, кесіліп, төрт бөлікке бөлінді. Гибсон 1987 жылдың 22 қарашасында Ұлыбританияға сапары барысында Иоанн Павел II-нің ақталған Англия мен Уэльстің сексен бес шейітінің бірі болды.
Gibson was the son of Lord George Gibson II (+1590) of Goldingstones, Fife, Scotland, a judge of the High Court of Scotland, who was a "free baron" under charter of King James IV of Scotland. His great uncle and namesake, Bishop William Gibson, Dean of Restalrig, had been one of the leading Catholic clergymen in Scotland prior to the Scottish Reformation. He frequently represented King James V to the Holy See, and, with the support of Cardinal David Beaton, his writings in defence of the Catholic faith had earned him the papal title of "Guardian of the Scottish Church" (Custos Ecclesiae Scotiae). The younger William Gibson was accused of treason for being a Catholic and denounced to the authorities. He was at once seized and committed to the custody of a pursuivant, Roger Colyer, who treated him with indignity and severity. Gibson was sent in August 1593 to York Castle, where he was joined shortly thereafter by fellow future martyrs William Knight and George Errington, both arrested for participation in a rising. A certain Anglican clergyman chanced to be among their fellow prisoners. To gain his freedom he had recourse to an act of treachery: feigning a desire to become a Roman Catholic, he won the confidence of Gibson and his two companions, who explained their faith to him. With the connivance of the authorities, he was directed to Henry Abbot, then at liberty, who endeavoured to procure a priest to reconcile him to the Catholic Church. When the clergyman had sufficient evidence, Gibson was arrested and, together with Knight and his two comrades, accused of attempting to persuade the clergyman to embrace Catholicism — an act of treason under the English Penal Laws. They were all found guilty, before (with the exception of Abbot, who was executed later) suffering hanging, drawing and quartering at York on 29 November 1596. Gibson was one of the Eighty five martyrs of England and Wales beatified by Pope John Paul II on 22 November 1987 in the course of a visit to the United Kingdom.