Құдайлық аббаттар және монастырьлардың басқару тәртібі
Commendatory abbot
Комендатор аббат – монастырь кірісін алатын, бірақ басқару құқығы жоқ шенеунік. Вакант немесе уақытша басшысы жоқ монастырларға тағайындалады. Тарих, дін.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Коммендаторлық абат (abbas commendatarius) – дін қызметкері, кейде лаик, ол абаттықты коммендата ұстайды, оның кірісін алады, бірақ ішкі монахтық тәртібіне ешқандай билік жүргізбейді. Егер коммендаторлық абат дін қызметкері болса, оның юрисдикциясы шектеулі болуы мүмкін. Алғашқыда тек бос абаттықтар немесе уақытша нақты басшысы жоқ абаттықтар ғана коммендата берілді, соңғы жағдайда нақты басшы сайланғанға немесе тағайындалғанға дейін. Абаттық коммендата, яғни уақытша ұсталады, тұрақты пайда әкелетін titulum-нан өзгеше.
A commendatory abbot (abbas commendatarius) is an ecclesiastic, or sometimes a layman, who holds an abbey in commendam, drawing its revenues but not exercising any authority over its inner monastic discipline. If a commendatory abbot is an ecclesiastic, however, he may have limited jurisdiction. Originally only vacant abbeys, or those that were temporarily without an actual superior, were given in commendam, in the latter case only until an actual superior was elected or appointed. An abbey is held in commendam, i. e. provisorily, in distinction to one held in titulum, which is a permanent benefice.
Тарих
Бастапқыда бос тұрған аббатханалар немесе уақытша нақты басшысы жоқ болғандар ғана commendam ретінде берілді, екінші жағдайда – нақты басшы сайланғанға немесе тағайындалғанға дейін. Папа Григорий I (590–604) түрлі жағдайларда бос аббатханаларды епископтарға commendam ретінде берді, олар шапқыншы барбариялықтардың салдарынан епископтық орындарынан қуылған немесе өз шіркеулерінің өмір сүруге лайықты қаражаты болмаған. Дегенмен, көптеген жағдайларда олар мұны іске асыра алмады, ғимараттар күйреуге бет алды, ал қаражаттың жетіспеуіне байланысты тіпті жаңа мүшелерді де қабылдаудан бас тартты. VIII ғасырдан кейін папалар мен соборлар commendam абаттарын тағайындауды реттеуге әртүрлі әрекеттер жасады. 1122 жылғы Вормс келісімінде, Инвеституралық дау шіркеунің пайдасына шешілген кезде, laymen-дерді commendam абаттары ретінде тағайындау тоқтатылды. Бұл практика Авиньон папалығы (1309–1377) кезінде және әсіресе Папалық шизм (1378–1417) кезінде қайтадан кеңіне тарады, онда папалық талапкерлер өз жақтастарының санын арттыру үшін көптеген аббатханаларды commendam ретінде берді. Әсіресе Францияда олар монастырлардың зиянына қарай гүлдене берді, мысалы, Клуни аббаттығы. 1789 жылғы Француз революциясы қарсаңында Франциядағы екі жүз отыз жеті цистерциан мекемесінің тек отыз бесеуі ғана тұрақты цистерциан абаттарымен басқарылды. Соңында, Француз революциясы және он сегізінші ғасырдың басында монастырлардың жалпы секуляризациясы commendam абаттарының маңыздылығын, жалпы монастырлардың маңыздылығымен бірге азайтты. Осыдан бері commendam абаттары өте сирек кездеседі, ал бұрынғы бұзушылықтар мұқият ережелермен жойылды. Кардиналдардың арасында әлі де бірнеше commendam абаттары бар; Папа Пий X өзі Римге жақын Субиакодағы Бенедиктин монастырының commendam абаты болды.
Originally only vacant abbeys, or such as were temporarily without an actual superior, were given in commendam, in the latter case only until an actual superior was elected or appointed. Pope Gregory the Great (590–604) on various occasions gave vacant abbeys in commendam to bishops who had been driven from their episcopal sees by invading barbarians or whose own churches were too poor to furnish them a decent livelihood. Nonetheless, many did not and buildings fell into disrepair and new members could even be turned away on account of a simple lack of funds. After the eighth century various attempts were made by popes and councils to regulate the appointment of commendatory abbots. At the Concordat of Worms in 1122, when the Investiture Controversy was settled in favour of the church, the appointment of laymen as commendatory abbots was abolished. The practice again increased during the Avignon Papacy (1309–1377) and especially during the Papal Schism (1378–1417), when the papal claimants gave numerous abbeys in commendam in order to increase the number of their adherents. Especially in France, they continued to flourish to the detriment of the monasteries; for example Cluny Abbey. On the eve of the French Revolution of 1789, of the two hundred thirty seven Cistercian institutions in France, only thirty five were governed by regular Cistercian abbots. Finally the French Revolution and the general secularization of monasteries in the beginning of the eighteenth century reduced the significance of commendatory abbots along with the significance of monasteries in general. Since that time commendatory abbots have become very rare, and the former abuses have been abolished by careful regulations. There are still a few commendatory abbots among the cardinals; Pope Pius X himself was Commendatory Abbot of the Benedictine monastery at Subiaco near Rome.
Билік
Егер монастырь діни қауыммен толық болса және бөлек mensa abbatialis болса, яғни абат пен қауымның әрқайсысының жеке кірісі болса, онда мақтаулы абат, ол міндетті түрде дін қызметкері болуы керек, қауым мүшелеріне қатысты сыртқы істерде (foro externo) юрисдикцияға ие болады және нақты абаттың барлық құқықтары мен жеңілдіктеріне қол жеткізеді. Үйдің ішкі тәртібін қадағалау үшін Клаустральдық преор лауазымымен тұрақты басшы тағайындалады. Егер бөлек mensa abbatialis болмаса, мақтаулы абаттың билігі монастырьдің уақытша мәселелерімен ғана шектеледі. Бос тұрған монастырлардың жағдайында мақтаулы абат әдетте нақты абаттың барлық құқықтары мен жеңілдіктеріне ие болады.
If the monastery is occupied by a religious community where there is a separate mensa abbatialis, i. e. where the abbot and the convent have each a separate income, the commendatory abbot, who must then be an ecclesiastic, has jurisdiction in foro externo over the members of the community and enjoys all the rights and privileges of an actual abbot. Under the title of Claustral Prior a regular superior was appointed to supervise the internal discipline of the house. If there is no separate mensa abbatialis, the power of the commendatory abbot extends only over the temporal affairs of the monastery. In case of vacant monasteries the commendatory abbot generally has all the rights and privileges of an actual abbot.