Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Африкалық американдықтардың іс-әрекет үлгісі және олармен байланысты символизм
Pattern of human activity and symbolism associated with African Americans
Африкалық американдық мәдениеті, сондай-ақ қара американдық мәдениет немесе американдық ағылшын тілінде қара мәдениет деп аталатын бұл мәдениет, африкалық американдықтардың мәдени көріністерін білдіреді, ол негізгі американдық мәдениеттің бір бөлігі ретінде немесе одан ерекшеленеді. Африкалық американдық мәдениеті Америка және бүкіл әлемдік мәдениетке зор әсер етті. Африкалық американдықтар құлдыққа, кемсітуші Джим Кроу заңдарына, сегрегацияға, сондай-ақ азаматтық құқықтар қозғалысына жүйелі және зорлық-зомбылық расизмге тап болды. Бұл расизм африкалық американдықтардың американдық өмірдің көптеген салаларынан шеттетілуіне әкелді және осы тәжірибелер африкалық американдық мәдениетіне терең ықпал етті. Атап айтқанда, осы қиындықтарға және басқа да нәсілдік кемсітушілікке қарамастан, африкалық американдықтар музыка, өнер, әдебиет, дін, ас және басқа да салаларда ерекше дәстүрлер мен радикалды жаңалықтар жасады. Мұндай салалардағы мәдени көріністер көбінесе нәсілдік әділдікті ілгерілетудің қуатты құралы ретінде қызмет етеді, бұл африкалық американдық мәдениетін қалыптастырады.
African American culture, also known as Black American culture or Black culture in American English, refers to the cultural expressions of African Americans, either as part of or distinct from mainstream American culture. African American culture has been influential on American and global worldwide culture as a whole. African Americans have faced systemic and violent racism through periods of enslavement, discriminatory Jim Crow laws, segregation, as well as through the civil rights movement. This racism has led to African Americans being excluded from many aspects of American life and these experiences have profoundly influenced African American culture. Moreover, even in the face of these significant challenges and other experiences of racial discrimination, African Americans have produced distinctive traditions and radical innovations in music, art, literature, religion, cuisine, and other fields. These cultural expressions in fields such as these often serve as powerful apparatus for advancing racial justice which shapes African American culture.
Африка-америкалық мәдениет тарихы
Америкадағы құлдықтың алғашқы күндерінен бастап, 17 ғасырда құл иелері өз құлдарын африкалық мәдениеттен айыруға тырысып, оларға бақылау орнатуға ұмтылды. Жаңа әлемде, әсіресе Америка Құрама Штаттарында, африкалық құлдардың физикалық оқшаулануы және қоғамдық шеттетуі, сондай-ақ кейіннен олардың бос ұрпақтарының физикалық оқшаулануы мен қоғамдық шеттетуі африкалықтардың дәстүрлі мәдениетінің маңызды элементтерін сақтауына жағдай жасады. Құл иелері АҚШ, Бразилия, Гаити және Голландиялық Гайанада болған көптеген құл көтерілістеріне немесе қарсылық актілеріне қарсы тұру үшін тәуелсіз саяси немесе мәдени ұйымдарды қасақана басып тастауға тырысты. Африка мәдениеттері, құлдық, құл көтерілістері және азаматтық құқықтар қозғалысы афроамерикалықтардың діни, отбасылық, саяси және экономикалық мінез-құлқын қалыптастырды. Африканың ықпалы саясат, экономика, тіл, музыка, шаштараздық, сән, би, дін, ас және дүниетанымы сияқты сан алуан салаларда көрінеді. Осының барлығында афроамерикалықтар АҚШ-та өздерінің ерекше мәдениетін және тарихын жасады. Өз кезегінде, афроамерикалық мәдениет негізгі американдық мәдениеттің көптеген элементтеріне кеңінен таралған және трансформациялық әсер етті. Бұл өзара шығармашылық алмасу процесі креолизация деп аталады. Уақыт өте келе, африкалық құлдар мен олардың ұрпақтарының мәдениеті американдық және әлемдік мәдениетке де елеулі әсер етті.
From the earliest days of American slavery in the 17th century, slave owners sought to exercise control over their slaves by attempting to strip them of their African culture. In the New World in general and in the United States in particular, the physical isolation and the societal marginalization of African slaves and, later, the physical isolation and the societal marginalization of their free progeny facilitated the retention of significant elements of traditional culture among Africans. Slave owners deliberately tried to repress independent political or cultural organization in order to deal with the many slave rebellions or acts of resistance that took place in the United States, Brazil, Haiti, and the Dutch Guyanas. African cultures, slavery, slave rebellions, and the civil rights movement have all shaped African American religious, familial, political, and economic behaviors. The imprint of Africa is evident in a myriad of ways: in politics, economics, language, music, hairstyles, fashion, dance, religion, cuisine, and worldview. Throughout all of this, African Americans have created their own culture and unique history in the United States. In turn, African American culture has had a pervasive and transformative impact on many elements of mainstream American culture. This process of mutual creative exchange is called creolization. Over time, the culture of African slaves and their descendants has been ubiquitous in its impact on not only the dominant American culture, but on world culture as well.
Ауызша дәстүр
Құл иелері құл болған африкалықтардың білім алуын шектеді немесе тыйым салды, себебі олардың мүліктері күшейіп, азаттыққа ұмтылуларына мүмкіндік тудырады деп қорқыды. АҚШ-та құлдарға формальды білім алуға тыйым салған заңдар, олардың берік ауызша дәстүрін сақтауына ықпал еткен болуы мүмкін. Африкалық ауызша дәстүрлер халық арасында тарихты, әдет-ғұрыптарды және басқа да мәдени ақпаратты сақтаудың басты құралы болды. Бұл, көптеген африкалық мәдениеттердегі және жазба тілге сүйенбеген басқа да мәдениеттердегі ауызша тарих айтушылардың (гриоттардың) дәстүрімен үйлеседі. Осы мәдени элементтердің көпшілігі әңгімелер арқылы ұрпақтан ұрпаққа жетіп келді. Халық ертегілері афроамерикандықтарға бір-бірін шабыттандыруға және тәрбиелеуге мүмкіндік берді, мысалы Джон Генри туралы батырлық әңгімелер. Джоэл Чандлер Харристің "Аға Ремус әңгімелері" афроамерикандық халық ертегілерін кеңінен танымал етуге көмектесті. Бірақ Харрис осы әңгімелердің күрделілігін және олардың қоғамға ұзақ мерзімді әсер ету мүмкіндігін толыққанды бағаламады. Африкалық американдық мәдениетінде маңызды және қайталап келетін мотивтерге "Мағыналы маймыл", "Шайрақ балладасы" және Стэггер Ли туралы аңыз жатады. Африкалық американдық ауызша дәстүрдің мұрасы түрлі формаларда көрінеді. Африкалық американдық дін қызметкерлері жай ғана сөйлеуден гөрі, өнер көрсетуге бейім. Сөйлеушінің тоны, дауысының қаттылығы және ырғағы тақырыптың эмоциясын жеткізеді, бұл уағыздың басталуы, кульминациясы және аяқталуымен сәйкес келеді. Мұндай уағыздың мәнін еуропалық американдықтар мен африкалық емес басқа да адамдар оңай түсінбейді. Көп жағдайда уағыз барысында ән, би, өлең және үзілістер қолданылады. Сұрақ-жауап – африкалық американдық ауызша дәстүрдің тағы бір елементі. Ол құлшынып намаз оқу кезінде "әмин бұрышы" деп аталатын жерде көрінеді. Америка және еуропалық мәдениеттердегі дәстүрге керісінше, сөйлеушіні үзіп, оның айтқанын мақұлдау – қалыпты және жиі кездесетін аудиторияның реакциясы. Бұл өзара әрекеттесу үлгісі музыкада, әсіресе блюз және джаз жанрындарында да байқалады. Гиперболалық, қоздырғыш, тіпті өрт сөйлейтін риторика – африкалық американдық ауызша дәстүрдің тағы бір жағы, ол кейде "пайғамбарлық сөз" деп аталатын дәстүрде жиі кездеседі. Қазіргі заманғы және афроамерикандық қауымдастықтардың Солтүстікке көшіп кетуі афроамерикандық мәдени тәжірибелер мен дәстүрлерді сақтауға қиындық тудырды. Қара мәдениетінің қалыптасқан жаңа қалалық және өзгеше кеңістіктері антропологтар мен әлеуметтанушылардың арасында оңтүстік афроамерикандық халықтық мәдениетінің жоғалып кетуі мүмкін деген қорқынышқа себеп болды. Оңтүстіктің қара нәсілді мәдени тамырларын жоғалтудан қорқу туралы зерттеулер көптеген антропологтардың қызығушылығын тудырды, олардың арасында Зора Нил Херстон да бар. Оңтүстік фольклоры мен мәдени практикаларын жан-жақты зерттеу арқылы Херстон Оңтүстік фольклорының танымал дәстүрлері мен практикалары өліп кетпейтінін, керісінше, олар өздерін түрлі аймақтарда дамытып, қайта құрып жатқанын мәлімдеді. Африкалық американдық ауызша дәстүрдің басқа да аспектілеріне "ондаған", "мағынасын білдіру", "қарсы сөздер", ұйқас, семантикалық инверсия және сөз ойындары кіреді, олардың көпшілігі негізгі американдық халықтық мәдениетіне еніп, халықаралық құбылыстарға айналды. Ауызша поэзия – афроамерикандық ауызша дәстүрдің қазіргі заманғы танымал мәдениетке қалай әсер еткенінің тағы бір мысалы. Ауызша поэзия суретшілері афроамерикандық дін қызметкерлері сияқты қозғалыс, ырғақ және аудиторияның қатысуы сияқты әдістерді қолданады. 1980 жылдардан бастап тараған реп музыкасы африкалық ауызша мәдениетінің жалғасы ретінде қарастырылады.
The Slaveholders limited or prohibited the education of enslaved Africans because they feared that it might empower their chattel and inspire or enable emancipatory ambitions. In the United States, the legislation that banned slaves from getting a formal education likely contributed to their maintenance of a strong oral tradition, a common feature of indigenous or native African culture. African based oral traditions became the primary means of preserving history, mores, and other cultural information among the people. This was consistent with the griot practices of oral history in many native African culture and other cultures that did not rely on the written word. Many of these cultural elements have been passed from generation to generation through storytelling. The folktales provided African Americans the opportunity to inspire and educate one another. and heroic tales such as that of John Henry. The Uncle Remus stories by Joel Chandler Harris helped to bring African American folk tales into mainstream adoption. Harris did not appreciate the complexity of the stories nor their potential for a lasting impact on society. Other narratives that appear as important, recurring motifs in African American culture are the "Signifying Monkey", "The Ballad of Shine", and the legend of Stagger Lee. The legacy of the African American oral tradition manifests in diverse forms. African American preachers tend to perform rather than simply speak. The emotion of the subject is carried through the speaker's tone, volume, and cadence, which tend to mirror the rising action, climax, and descending action of the sermon. The meaning of this manner of preaching is not easily understood by European Americans or others of non African origin. Often song, dance, verse, and structured pauses are placed throughout the sermon. Call and response is another element of the African American oral tradition. It manifests in worship in what is commonly referred to as the "amen corner". In direct contrast to the tradition present in American and European cultures, it is an acceptable and common audience reaction to interrupt and affirm the speaker. This pattern of interaction is also in evidence in music, particularly in blues and jazz forms. Hyperbolic and provocative, even incendiary, rhetoric is another aspect of African American oral tradition often evident in the pulpit in a tradition sometimes referred to as "prophetic speech". Modernity and migration of African American communities to the North has had a history of placing strain on the retention of African American cultural practices and traditions. The urban and radically different spaces in which black culture was being produced raised fears in anthropologists and sociologists that the southern African American folk aspect of black popular culture were at risk of being lost within history. The study over the fear of losing black popular cultural roots from the South have a topic of interest to many anthropologists, who among them include Zora Neale Hurston. Through her extensive studies of Southern folklore and cultural practices, Hurston has claimed that the popular Southern folklore traditions and practices are not dying off. Instead they are evolving, developing, and re creating themselves in different regions. Other aspects of African American oral tradition include the dozens, signifying, trash talk, rhyming, semantic inversion and word play, many of which have found their way into mainstream American popular culture and become international phenomena. Spoken word poetry is another example of how the African American oral tradition has influenced modern popular culture. Spoken word artists employ the same techniques as African American preachers including movement, rhythm, and audience participation. Rap music from the 1980s and beyond has been seen as an extension of African oral culture.
Африка-америкалық мәдени қозғалысы
1960-1970 жылдардағы «Қара күш» қозғалысы зорлықсыз «Азаматтық құқықтар» қозғалысынан кейін пайда болды. Бұл қозғалыс нәсілдік мақтаныш пен этникалық бірлікке баса мән берді, бұл «Азаматтық құқықтар» қозғалысының интеграцияға бағытталған еңбегінен өзгеше болды, және расизмге қарсы тұруда белсенді ұстаным қабылдады. Сонымен қатар, ол афроамерикалық әдебиеті мен өнерінде жаңа жаңаруға жол берді, бұл әдетте «Афроамерикалық немесе «Қара өнер қозғалысы» деп аталады. Нина Симон («Жас, дарынды және қара») және The Impressions («Keep On Pushing») сияқты танымал әншілердің туындылары, сондай-ақ сол кездегі поэзия, бейнелеу өнері мен әдебиет нәсілдік және саяси сананың қалыптасуы мен бейнеленуіне ықпал етті. «Афроамерикалық өнер қозғалысының» ең көрнекті жазушыларының қатарында ақын Никки Джованни, кейін Хаки Мадхубути атымен танылған ақын және баспагер Дон Л. Ли, кейін Амири Барака атымен танылған ақын және драматург Лерой Джонс, және Соня Санчес болды. Эд Буллинс, Дадли Рэндалл, Мари Эванс, Джун Джордан, Ларри Нил және Ахмос Зу Болтон да ықпалды жазушылар қатарында болды. «Афроамерикалық мәдени қозғалысы» кезінде Мелвин Чарльз және Глисон Т. Джексон 1967 жылы афроамерикалықтар үшін «Қара американдық мұра туын» (кейде «Афроамерикалық мұра туы» деп те аталады) жасады. Бүгінгі күні ол афроамерикалықтарды бейнелейтін этникалық ту ретінде қолданылады. «Афроамерикалық өнер қозғалысының» тағы бір маңызды аспектісі – африкалық эстетиканың енгізілуі, ұжымдық мәдени сезімталдыққа және этникалық мақтанышқа оралу, бұл Гарлем эпохасында және АҚШ, Кариб теңізі мен Африка континентіндегі өнер және әдеби орталардағы «негриттің» мадақталуы кезінде айқын байқалды: «қара – әдемі» деген идея. Осы кезеңде афроамерикалық мәдениетінде африкалық мәдениет элементтеріне қызығушылық жаңадан өркендеді, олар еуроцентристік Америкаға бейімделу үшін басылып немесе құнсыздандырылған болатын. Афро прическалар, мысалы, афро, және дашики сияқты африкалық киімдер кең танымал болды. Ең бастысы, афроамерикалық эстетика афроамерикалықтардың жеке мақтанышы мен саяси санасын арттырды.
The Black Power movement of the 1960s and 1970s followed in the wake of the non violent Civil Rights Movement. The movement promoted racial pride and ethnic cohesion in contrast to the focus on integration of the Civil Rights Movement, and adopted a more militant posture in the face of racism. It also inspired a new renaissance in African American literary and artistic expression generally referred to as the African American or "Black Arts Movement". The works of popular recording artists such as Nina Simone ("Young, Gifted and Black") and The Impressions ("Keep On Pushing"), as well as the poetry, fine arts, and literature of the time, shaped and reflected the growing racial and political consciousness. Among the most prominent writers of the African American Arts Movement were poet Nikki Giovanni; poet and publisher Don L. Lee, who later became known as Haki Madhubuti; poet and playwright Leroi Jones, later known as Amiri Baraka; and Sonia Sanchez. Other influential writers were Ed Bullins, Dudley Randall, Mari Evans, June Jordan, Larry Neal, and Ahmos Zu Bolton. During the African American cultural Movement, Melvin Charles and Gleason T Jackson created the Black American Heritage Flag (also known as the African American Heritage Flag) in 1967 for Black Americans. It is used today as an Ethnic Flag that represents the African American people. Another major aspect of the African American Arts Movement was the infusion of the African aesthetic, a return to a collective cultural sensibility and ethnic pride that was much in evidence during the Harlem Renaissance and in the celebration of Négritude among the artistic and literary circles in the US, Caribbean, and the African continent nearly four decades earlier: the idea that "black is beautiful". During this time, there was a resurgence of interest in elements of African culture within African American culture that had been suppressed or devalued to conform to Eurocentric America. Natural hairstyles, such as the afro, and African clothing, such as the dashiki, gained popularity. More importantly, the African American aesthetic encouraged personal pride and political awareness among African Americans.
Музыка
Африкалық американдық музыка Африка этностарының, әсіресе Батыс, Сахель, Орталық және Оңтүстік аймақтарындағы әдетте полиритмиялық музыкасына қатысты. Африканың құлдықта дамыған ауызша дәстүрлері музыканы тарихты жеткізуге, сабақтарды үйретуге, қиындықтарды жеңілдетуге және хабарламалар жіберуге ынталандырды. Африкалық американдық музыканың африкалық шығуы кейбір ортақ элементтерде байқалады: шақыру-жауап, синкопация, соқпалы аспаптар, импровизация, айналдырылған ноталар, блюз ноталары, фальцетто, мелизм және күрделі көп дауысты гармония. Банжо – Америка Құрама Штаттарында ойналған және жасалған алғашқы африкалық текті аспап. Құл иелері африкалық американдық құлдардың барабанды қарым-қатынас құралы ретінде қолданғанын білген. 1700 жылдардың басында, Оңтүстік Каролинадағы Стоно көтерілісінен кейін барабандарға тыйым салынғаннан кейін, африкалық американдықтар музыка жасау үшін денелерін соғып, «гамбонинг» өнерін ойлап тапты. Көптеген афроамерикандықтар «Жұлдызды ту» американдық әнұранымен қатар немесе оның орнына «Әр дауысты көтеріп ән шырқа» әнін шырқайды. Джеймс Уэлдон Джонсон мен Джон Розамонд Джонсон бұл әнді 1900 жылы Авраам Линкольннің туған күніне арнап жазған. Ән афроамерикандықтар үшін өткенге қарап, этникалық бірлік, сенім және болашаққа деген үміт сезімін білдірудің танымал тәсілі болды. NAACP 1919 жылы бұл әнді «Негр ұлттық әнұраны» деп қабылдады. Көптеген афроамерикандық балаларға әнді мектепте, шіркеуде немесе отбасыларында үйретеді. «Lift Ev'ry Voice and Sing» әні афроамерикандық шіркеулер, мектептер және басқа ұйымдар ұйымдастырған іс-шараларда дәстүрлі түрде «Жұлдызды ту» әнінен кейін немесе оның орнына орындалады. 19 ғасырда қара бетпен суреттеу шоуының нәтижесінде афроамерикандық музыка американдық қоғамның бағытына енді. 20 ғасырдың басында африкалық американдық қауымдастықта пайда болған бірнеше музыкалық формалар американдық танымал музыканы өзгертіп жаңартты. Радио мен фонограф жазбаларының технологиялық жетістіктерінің арқасында рэгтайм, джаз, блюз және свинг те шетелде танымал болды, ал 1920 жылдар «Джаз дәуірі» деп аталды. 20 ғасырдың басында алғашқы афроамерикандық Бродвей шоулары, Кинг Видордың «Аллилуйя!» сияқты фильмдер және Джордж Гершвиннің «Порги мен Бесс» операсы пайда болды. Рок-н-ролл, ду-воп, соул және R&B 20 ғасырдың ортасында дамыды. Бұл жанрлар ақ нәсілді тыңдаушылар арасында өте танымал болды және серфинг сияқты басқа жанрларға әсер етті. 1970 жылдары «ондаған» – қалалық афроамерикандықтардың дұшпандарын (немесе достарын) тілге тиек ету үшін рифмаланған сленгті қолдану дәстүрі және рэп әндерінің афроамерикандық дәстүрі жаңа музыка түріне айналды. Оңтүстік Бронкста жартылай сөйлеу, жартылай ән айту, «рэп» деп аталатын ырғақты көше сөзі үлкен мәдени күшке – хип-хопқа айналды.
African American music is rooted in the typically polyrhythmic music of the ethnic groups of Africa, specifically those in the Western, Sahelean, and Central and Southern regions. African oral traditions, nurtured in slavery, encouraged the use of music to pass on history, teach lessons, ease suffering, and relay messages. The African pedigree of African American music is evident in some common elements: call and response, syncopation, percussion, improvisation, swung notes, blue notes, the use of falsetto, melisma, and complex multi part harmony. The banjo was the first African derived instrument to be played and built in the United States. Slaveholders discovered African American slaves used drums to communicate. As far back as the 1700s, after drums were outlawed after the Stono Rebellion in South Carolina, African Americans created hamboning, patting their bodies in order to make their music. Many African Americans sing "Lift Every Voice and Sing" in addition to the American national anthem, "The Star Spangled Banner", or in lieu of it. Written by James Weldon Johnson and John Rosamond Johnson in 1900 to be performed for the birthday of Abraham Lincoln, the song was, and continues to be, a popular way for African Americans to recall past struggles and express ethnic solidarity, faith, and hope for the future. The song was adopted as the "Negro National Anthem" by the NAACP in 1919. Many African American children are taught the song at school, church or by their families. "Lift Ev'ry Voice and Sing" traditionally is sung immediately following, or instead of, "The Star Spangled Banner" at events hosted by African American churches, schools, and other organizations. In the 19th century, as the result of the blackface minstrel show, African American music entered mainstream American society. By the early 20th century, several musical forms with origins in the African American community had transformed American popular music. Aided by the technological innovations of radio and phonograph records, ragtime, jazz, blues, and swing also became popular overseas, and the 1920s became known as the Jazz Age. The early 20th century also saw the creation of the first African American Broadway shows, films such as King Vidor's Hallelujah!, and operas such as George Gershwin's Porgy and Bess. Rock and roll, doo wop, soul, and R&B developed in the mid 20th century. These genres became very popular in white audiences and were influences for other genres such as surf. During the 1970s, the dozens, an urban African American tradition of using rhyming slang to put down one's enemies (or friends), and the African American tradition of rapping developed into a new form of music. In the South Bronx the half speaking, half singing rhythmic street talk of "rapping" grew into the hugely successful cultural force known as hip hop.
Қазіргі заманғы
Хип-хоп пен қазіргі заманғы R&B көпмәдени қозғалысқа айналды, бірақ ол көптеген афроамерикандықтар үшін маңыздылығын сақтап қалды. 1960-1970 жылдардағы афроамерикандық мәдени қозғалысы фанк пен кейіннен хип-хоптың, оның ішінде рэп, хип-хаус, new jack swing және go go сияқты түрлерінің өркендеуіне серпін берді. Хаус музыкасы 1980-ші жылдары Чикагодағы афроамерикандық қауымдастықтарда туды. 21-ғасырда афроамерикандық музыка американдық эстрадалық музыкада бұрынғыдан гөрі әлдеқайда кеңінен қабылдауға ие болды. Жаңа музыкалық формаларды дамытумен қатар, қазіргі заманғы әртістер нео-соул және қазіргі заманғы фанк үлгісіндегі топтар сияқты ескі жанрларды жаңартуды бастады. Белгілі қазіргі заманғы афроамерикандық музыканттарға 50 Cent, Jay Z, Alicia Keys, Usher, Mary J. Blige, Ne Yo, Snoop Dogg және Kanye West кіреді.
Hip hop and contemporary R&B would become a multicultural movement, however, it still remained important to many African Americans. The African American Cultural Movement of the 1960s and 1970s also fueled the growth of funk and later hip hop forms such as rap, hip house, new jack swing, and go go. House music was created in black communities in Chicago in the 1980s. African American music has experienced far more widespread acceptance in American popular music in the 21st century than ever before. In addition to continuing to develop newer musical forms, modern artists have also started a rebirth of older genres in the form of genres such as neo soul and modern funk inspired groups. Famous contemporary African American musicians include 50 Cent, Jay Z, Alicia Keys, Usher, Mary J. Blige, Ne Yo, Snoop Dogg and Kanye West.
Билеу
Африкалық-американдық би, африкалық-американдық мәдениетінің басқа да салалары сияқты, өзінің бастауын Америка құлықтағы құлдықта болған африкалықтардың құрамына кірген жүздеген африкалық этностардың билерінен, сондай-ақ Еуропаның дәстүрлі халық билерінен алады. Африкалық дәстүрдегі би, демек құлдардың дәстүрінде де, күнделікті өмірдің де, арнайы жағдайлардың да бір бөлігі болған. Осы дәстүрлердің көптегені, мысалы, «get down», «ring shouts», Акан желісі биі және Африка дене тілінің басқа да элементтері қазіргі заманғы бидің құрамдас бөліктері ретінде сақталған. 19 ғасырда африкалық-американдық билер минестрель шоуларында көріне бастады. Бұл шоуларда африкалық-американдықтар көбінесе үлкен көрермендерге күлкі тудыру үшін карикатура түрінде бейнеленген. Ақ бишілер арасында танымал болған алғашқы афроамерикалық би 1891 жылы кеквок биі болды. Осы дәстүрді жалғастырған билердің арасында Чарльстон, Линди Хоп, Джиттербаг және свинг билері бар. Гарлем эпохасы кезінде «Shuffle Along» сияқты африкалық-американдық Бродвей шоулары африкалық-американдық бишілерді таныстыруға және олардың мәртебесін нығайтуға көмектесті. Африка және Еуропаның ықпалынан пайда болған, мысалы, тап биі сияқты африкалық-американдық би түрлері, Билл Робинсон сияқты бишілердің арқасында кең танымал болды және жетекші ақ хореографтар тарапынан қолданылды, олар көбінесе африкалық-американдық бишілерді жұмысқа алды. Сан-Франциско аймағының шығыс бөлігіндегі әлеуметтік және саяси қозғалыстардан пайда болған, «турфинг» – африкалық-американдық бидің ерекше түрі. Турфинг – бұл көше биі және Калифорния штатының Окленд қаласында африкалық-американдықтардың өмірінің жоғалуына, полицияның зорлық-зомбылығына және нәсілдік қатынастарға жауап. Бұл би – қара терілі адамдардың өзіндік көрінісі, сонымен қатар біздің қазіргі әлеуметтік құрылымдарымыздағы қара нәсілділердің жағдайын талқылау, ынтымақтастық, әлеуметтік қолдау, бейбітшілік сияқты ұғымдарды біріктіреді. Тверкинг – Кот-д'Ивуар, Сенегал, Сомали және Конгодағы Африка билеріне ұқсас африкалық-американдық би.
African American dance, like other aspects of African American culture, finds its earliest roots in the dances of the hundreds of African ethnic groups that made up the enslaved African population in the Americas as well as in traditional folk dances from Europe. Dance in the African tradition, and thus in the tradition of slaves, was a part of both everyday life and special occasions. Many of these traditions such as get down, ring shouts, Akan Line Dancing and other elements of African body language survive as elements of modern dance. In the 19th century, African American dance began to appear in minstrel shows. These shows often presented African Americans as caricatures for ridicule to large audiences. The first African American dance to become popular with white dancers was the cakewalk in 1891. Later dances to follow in this tradition include the Charleston, the Lindy Hop, the Jitterbug and the swing. During the Harlem Renaissance, African American Broadway shows such as Shuffle Along helped to establish and legitimize African American dancers. African American dance forms such as tap, a combination of African and European influences, gained widespread popularity thanks to dancers such as Bill Robinson and were used by leading white choreographers, who often hired African American dancers. One of the uniquely African American forms of dancing, turfing, emerged from social and political movements in the East Bay in the San Francisco Bay Area. Turfing is a hood dance and a response to the loss of African American lives, police brutality, and race relations in Oakland, California. The dance is an expression of Blackness, and one that integrates concepts of solidarity, social support, peace, and the discourse of the state of black people in our current social structures. Twerking is an African American dance similar to dances from Africa in Cote d'Ivoire, Senegal, Somalia and the Congo.
Өнер
Құлдық қоғамдастықтарындағы бастапқы тамырларынан бастап, 20 ғасырдың соңына дейін афроамерикалық өнер Америка Құрама Штаттары өнеріне маңызды үлес қосты. 17-шы ғасыр мен 19-шы ғасырдың басында АҚШ-тың оңтүстігінде өнер шағын барабандар, көрпелер, темірден соғылған мүсіндер және керамикалық ыдыстар түрінде көрінетін. Бұл бұйымдар Батыс және Орталық Африкадағы ұқсас қолөнерлермен байланысты. Керісінше, Нью-Англиядағы гравер Сципио Мурхед және Балтимор портретшісі Джошуа Джонсон сияқты афроамерикалық шеберлер толығымен батыс еуропалық үлгіде жасалған өнер тудырды. 19-шы ғасырда Гарриет Пауэрс АҚШ-тың Джорджия штатының ауылдық аймағында көрпелер жасады, олар қазір 19-шы ғасырдың оңтүстік көрпелерінің ең үздік мысалдарының бірі саналады. Кейінірек, 20-шы ғасырда Джис Бенд әйелдері дәстүрлі афроамерикалық көрпелерге негізделген ерекше, батыл және күрделі көрпе стилін дамытты, геометриялық қарапайымдылығымен ерекшеленді, ол аммиш көрпелері мен заманауи өнерге ұқсас болды. Америка Азамат соғысынан кейін, мұражайлар мен галереялар афроамерикалық суретшілердің туындыларын жиі көрсете бастады. Алайда, бағытты ұстанып тұрған еуропалық эстетика мен нәсілдік дискриминация салдарынан мәдени өркендеу негізгі аймақтарда шектеулі болды. Өздерінің жұмыстарын ілгерілету үшін көптеген афроамерикалық суретшілер Еуропаға сапар шекті, онда оларға көбірек еркіндік берілді. Гарлем эпохасына дейін еуропалық американдықтар Америкадағы афроамерикалық өнерге көбірек назар аудара бастады. 1920-ші жылдары Ричмонд Барте, Аарон Дуглас, Аугуста Савидж және фотограф Джеймс Ван Дер Зи сияқты суретшілер өздерінің жұмыстарымен танымал болды. Ұлы депрессия кезінде осы және басқа да афроамерикалық суретшілер үшін WPA бағдарламасы аясында жаңа мүмкіндіктер ашылды. Кейінгі жылдары Нью-Йорктегі Хармон қоры сияқты басқа да бағдарламалар мен мекемелер афроамерикалық өнер талантын дамытуға көмектесті. Аугуста Савидж, Элизабет Кэтлетт, Лоис Майлоу Джонс, Ромаре Бирден, Джейкоб Лоуренс және басқалар музейлерде және қазылар алқасының көрмелерінде өнер туындыларын көрсетіп, өздеріне атақ пен жанкүйерлер жинады. 1950-ші және 1960-шы жылдары кеңінен танылған афроамерикалық суретшілер өте аз болды. Осыған қарамастан, Флорида штатының Форт-Пирс қаласынан шыққан 27 афроамерикалық суретшінің еркін бірлестігі "Жолбарыстар" деп аталды, олар Флорида пейзажының көркем және жылдам жасалған суреттерін жасады және олардың шамамен 50 000 данасын өздерінің көліктерінің багаждықтарынан сатты. Олар өнер туындыларын галереялар мен өнер агенттері арқылы емес, тікелей халыққа сатқандықтан, олар "Жолбарыстар" деп аталды. 1990-шы жылдардың ортасында қайта ашылған олар бүгінде американдық халық өнерінің маңызды бөлігі ретінде танылған. Олардың туындыларын көптеген әуесқойлар жинайды, ал түпнұсқа бұйымдар аукциондарда және саудаларда мыңдаған долларға сатылады. 1960-шы және 1970-ші жылдардағы Қара өнер қозғалысы афроамерикалық өнерге қызығушылықтың жаңадан өркендеу кезеңі болды. Осы кезеңде Лу Стовалл, Эд Лав, Чарльз Уайт және Джефф Дональдсон сияқты бірнеше афроамерикалық суретшілер ұлттық деңгейде танымал болды. Дональдсон және афроамерикалық суретшілер тобы бүгінгі күнге дейін бар афроцентрикалық AfriCOBRA ұжымын құрды. Көп жылдар бойы еңбектері жоғары бағаланған мүсінші Мартин Пурьер 2007 жылдың қараша айында Нью-Йорктегі Қазіргі заманғы өнер мұражайында өзінің 30 жылдық еңбегін еске түсіретін көрмемен марапатталды. Қазіргі заманғы көрнекті афроамерикалық суретшілерге Уилли Коул, Дэвид Хаммонс, Юджин Дж. Мартин, Мозе Толливер, Рейнольд Раффинс, қазір қайтыс болған Уильям Толливер және Кара Уолкер жатады.
From its early origins in slave communities, through the end of the 20th century, African American art has made a vital contribution to the art of the United States. During the period between the 17th century and the early 19th century, art took the form of small drums, quilts, wrought iron figures, and ceramic vessels in the southern United States. These artifacts have similarities with comparable crafts in West and Central Africa. In contrast, African American artisans like the New England–based engraver Scipio Moorhead and the Baltimore portrait painter Joshua Johnson created art that was conceived in a thoroughly western European fashion. During the 19th century, Harriet Powers made quilts in rural Georgia, United States that are now considered among the finest examples of 19th century Southern quilting. Later in the 20th century, the women of Gee's Bend developed a distinctive, bold, and sophisticated quilting style based on traditional African American quilts with a geometric simplicity that developed separately but was like that of Amish quilts and modern art. After the American Civil War, museums and galleries began more frequently to display the work of African American artists. Cultural expression in mainstream venues was still limited by the dominant European aesthetic and by racial prejudice. To increase the visibility of their work, many African American artists traveled to Europe where they had greater freedom. It was not until the Harlem Renaissance that more European Americans began to pay attention to African American art in America. During the 1920s, artists such as Richmond Barthé, Aaron Douglas, Augusta Savage, and photographer James Van Der Zee became well known for their work. During the Great Depression, new opportunities arose for these and other African American artists under the WPA. In later years, other programs and institutions, such as the New York City based Harmon Foundation, helped to foster African American artistic talent. Augusta Savage, Elizabeth Catlett, Lois Mailou Jones, Romare Bearden, Jacob Lawrence, and others exhibited in museums and juried art shows, and built reputations and followings for themselves. In the 1950s and 1960s, there were very few widely accepted African American artists. Despite this, The Highwaymen, a loose association of 27 African American artists from Ft. Pierce, Florida, created idyllic, quickly realized images of the Florida landscape and peddled some 50,000 of them from the trunks of their cars. They sold their art directly to the public rather than through galleries and art agents, thus receiving the name "The Highwaymen". Rediscovered in the mid 1990s, today they are recognized as an important part of American folk history. Their artwork is widely collected by enthusiasts and original pieces can easily fetch thousands of dollars in auctions and sales. The Black Arts Movement of the 1960s and 1970s was another period of resurgent interest in African American art. During this period, several African American artists gained national prominence, among them Lou Stovall, Ed Love, Charles White, and Jeff Donaldson. Donaldson and a group of African American artists formed the Afrocentric collective AfriCOBRA, which remains in existence today. The sculptor Martin Puryear, whose work has been acclaimed for years, was being honored with a 30 year retrospective of his work at the Museum of Modern Art in New York in November 2007. Notable contemporary African American artists include Willie Cole, David Hammons, Eugene J. Martin, Mose Tolliver, Reynold Ruffins, the late William Tolliver, and Kara Walker.
Керамика
Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласында 18 ғасырға жататын, рулеткамен жасалған қапталған жолақты өрнектермен безендірілген он үш колоновар табылған. Америка отарлық дәуірінен бастап, АҚШ-та 19 ғасырға дейін африкалық американдықтар мен олардың құл болған африкалық ата-бабалары, сондай-ақ құл болған және бос болған жергілікті американдықтар осы керамика стилін жасаған. Мысалы, Дэвид Дрейктің қолтаңба белгілері (мысалы, "Х" әрпі, көлденең сызық) және құл болған африкалық американдықтар жасаған Ландрум кресттері, Конго космограммаларына ұқсас, олардың барлығы Оңтүстік Каролина штатының Эджфилд округінен табылған.
In Charleston, South Carolina, thirteen colonoware from the 18th century were found with folded strip roulette decorations. From the time of colonial America until the 19th century in the United States, African Americans and their enslaved African ancestors, as well as Native Americans who were enslaved and not enslaved, were creating colonoware of this pottery style. For example, David Drake's signature marks (e. g., an "X", a slash) and well as Landrum crosses, which were developed by enslaved African Americans and appear similar to Kongo cosmograms, are such examples from Edgefield County, South Carolina.
Кино
Африкалық американдық фильмдерде көбінесе африкалық американдық актерлар тартылады және олар африкалық американдық көрермендерге арналған. Бірақ соңғы кезде "қара" фильмдерде көпұлтты актерлар да кездеседі, және олар көпұлтты аудиторияға бағытталған, тіпті американдық қаралар туралы сюжет маңызды рөл атса да.
African American films typically feature an African American cast and are targeted at an African American audience. More recently, Black films feature multicultural casts, and are aimed at multicultural audiences, even if American Blackness is essential to the storyline.
Ойындар
Карта ойындарын африкалық американдықтар отбасылық жиындарда дәстүрлі түрде ойнайды. Түпнұсқа афроамерикандық карта ойындары: Бид-вист, Пик, Тонк, Питти-Пэт және Рамми. Ешқандай ойында "кестеге сөйлеуге" рұқсат етілмейді. Африкадан келген қол ойындары да афроамерикандық мәдениетінде кең таралған. Double This, Double That, Mama Mama Can't You See, Slide Baby, Miss Mary Mack, Down, Down Baby, Rockin' Robin (Tweet), Down by the Banks of the Hanky Panky және Shame, Shame, Shame – бұл негізінен жас афроамерикандық қыздар ұнататын қимыл-қозғалыс ойындары. Қос секірме (double dutch) және хопскот – Африкадағы балалардың арасында ойналатын аяқпен ойнайтын ойындарға ұқсас тағы бір кең таралған ойын. Роликтермен сырғанау 1960 жылдары үлкен танымаллыққа ие болды.
Card games are traditionally enjoyed by African Americans at familial gatherings. Originating Black card games include: Bid whist, Spades, Tonk, Pitty Pat, and Rummy. "Talkin' the board" is not allowed in any game. Hand games that trickled from Africa are also prominent in Black American culture. Double This, Double That, Mama Mama Can't You See, Slide Baby, Miss Mary Mack, Down, Down Baby, Rockin' Robin (Tweet), Down by the Banks of the Hanky Panky, and Shame, Shame, Shame are a handful of kinesthetic games enjoyed by— predominantly— young Black girls. Double dutch and hopscotch are other staple games which are similar to footwork games played amongst children in Africa. Roller skating is an activity that gained popularity during the 1960s.
Мұражайлар
Африка-американдық музейлер қозғалысы 1950-1960 жылдары африка-американдық халқының мұрасын сақтау және американдық тарихта оның дұрыс түсіндірілуін қамтамасыз ету мақсатымен пайда болды. Африка-американдық тарихына арналған мұражайлар көптеген африка-американдық аудандарда табылады. Оуклендтегі Африка-американдық мұражайы мен кітапханасы, Кливлендтегі Африка-американдық мұражайы және Natchez қаласындағы Африка-американдық тарих және мәдениет мұражайы сияқты мекемелер африка-американдықтар тарапынан соңғы онжылдықтарға дейін ауызша дәстүрлер арқылы сақталған мәдени тарихты оқыту және зерттеу үшін құрылды. Басқа да танымал африка-американдық мұражайлардың қатарында Чикагодағы ДюСейбл африка-американдық тарих мұражайы және 2003 жылы Вашингтондағы Смитсониан институтының құрамында құрылған Африка-американдық тарих және мәдениет ұлттық мұражайы бар.
The African American Museum Movement emerged during the 1950s and 1960s to preserve the heritage of the African American experience and to ensure its proper interpretation in American history. Museums devoted to African American history are found in many African American neighborhoods. Institutions such as the African American Museum and Library at Oakland, The African American Museum in Cleveland and the Natchez Museum of African American History and Culture were created by African Americans to teach and investigate cultural history that, until recent decades, was primarily preserved through oral traditions. Other prominent African American museums include Chicago's DuSable Museum of African American History, and the National Museum of African American History and Culture, established in 2003 as part of the Smithsonian Institution in Washington, D. C.
Тіл
Африкалық американдық қоғамға қасақана жүргізілген құлдық институтының салдарынан көптеген адамдар ағылшын тілін оқып-жазу мүмкіндігінен айырылды. Дегенмен, құл африкалықтар өздерінің тілдік жүйелерін және мәдениетін сақтап, ерекше тілдік ерекшеліктерді қалыптастырды. Олар естіген ағылшын тілін өздерінің тілдік және мәдени фильтрлері арқылы қабылдады. Еуропалық құл иелерінің түрлі тілдерде сөйлейтін африкалықтарды әдейі шатастырып, ағылшын тілінен басқа тілде қарым-қатынас жасауларын қиындатқандығы туралы дәстүрлі түсінік бар болғанымен, шындығында африкалықтар белгілі бір орталарда стратегиялық түрде орналастырылды. Батыс Африкалықтар көбінесе (бірақ тек солай емес) Оңтүстік колониялардың жоғарғы бөлігінде, ал Батыс-Орталық және Орталық Африкалықтар көбінесе (бірақ тек солай емес) Оңтүстік колониялардың төменгі бөлігінде жұмыс істеді. Далалық емес жұмыстармен айналысқан африкалықтар ерте кезеңде еуропалықтармен тығыз байланыста болды, мәдени әсер ету өзара болды. Колониялар әдетте белгілі бір африкалық этностық топтарды жақсы көретін, кейбіреулері өте талғампаз (мысалы, Оңтүстік Каролина), ал басқалары аздап икемді болғанымен, белгілі бір деңгейде артықшылықты сақтады (мысалы, Вирджиния). Батыс-Орталық және Орталық Африкалықтар өздерімен бірге біртекті мәдениетті әкелді, ол Африкалық американдық мәдениетін қалыптастырудың бастапқы кезеңінде Батыс Африка мәдениетін басып озды, ал кейінірек Батыс Африканың ықпалы Африкалық американдық мәдениетінде көрінеді. Батыс Африкалықтар мен Батыс-Орталық/Орталық Африкалықтардың арасында өзара әрекеттесу болды, нәтижесінде лингва франка пайда болды, бірақ Африкалық американдықтардың мәдениетіне біртектілік пен салыстырмалы түрде оқшауланған Банту иммигранттарының мәдени әсері зор болды. Кейінірек Батыс Африканың ықпалы Африкалық американдық мәдениетінде байқалады. Африкалық американдық сөйлеу, бірақ тек солай емес, Батыс Африканың да ықпалымен банту мәдениетіне негізделген, сондықтан ол Африкалық американдықтардың тілдік ерекшеліктеріне жауапты, африкалық субстратты негізінен африкалық емес сөздердің қолданылуымен үйлестіреді. Африкалық американдық сөйлеу тілі (AAVE) американдық ағылшын тілінің бір түрі (диалект, этнолект және социолект) саналады, бірақ бағыттық емес AAL/V лингвистері дәстүрлі түрде африкалық тілдік жүйелер мен мәдениетті елемеді немесе жоққа шығарды, маңызды байланыстарды жіберіп алды. Лингвистер мен AAL (Африкалық американдық тілі) сөйлейтіндер AAL грамматикалық құрылымы Нигер-Конго екенін ғана емес, сонымен қатар тілді сипаттайтын немесе бояйтын африкалық текті мәдени/қарым-қатынастық үлгілерді көрсетті. AAVE сөйлейтін көптеген адамдар әртүрлі жағдайларға байланысты AAVE және стандартты американдық ағылшын тілі арасында тілді ауыстырады.
Generations of hardships created by the compounded institutions of slavery imposed upon the African American community prevented the majority of them from learning to read or write English, despite this, enslaved Africans continued to carry their language systems and culture, creating distinct language patterns. Filtering the English they heard through their language systems and culture. While traditionally understood to be generally factual that European owners of enslaved Africans often intentionally mixed Africans who spoke different languages to discourage communication in any language other than English, the truth is that Africans were strategically placed in certain types of settings. West Africans were primarily (not exclusively) placed in non field work in the upper southern colonies and West Central/Central Africans were primarily (not exclusively) placed in field based work in the lower southern colonies. Africans in primarily non field work typically had extensive interaction with Europeans in the early period, with cultural influence being bi directional. Colonies typically preferred certain African ethnic groups, some very selective (South Carolina for example), others a bit more loose but still maintained a level of preference (Virginia for example). West Central and Central Africans brought with them a homogenous culture that superseded West African culture early on in establishing African American culture, at a later point in history, West African influence displays itself in African American culture. Interaction between West Africans and West Central/Central Africans did occur, creating a lingua franca, however the culture of African Americans was heavily affected by the homogeneity and relatively isolated Bantu imported population. Later influence from West Africa presents itself in African American culture. African American speech however is heavily based (but not exclusively, includes West Africa to some extent) in Bantu culture, as such, it is responsible for African Americans' language patterns, combining an African substrate with the topical usage of primarily non African words. African American Vernacular English (AAVE) is touted to be a variety (dialect, ethnolect, and sociolect) of the American English language, however, mainstream non AAL/V linguists have traditionally and intentionally ignored or dismissed African language systems and culture, missing key associations and connections. Linguists and speakers of AAL (African American Language) have shown not only the grammatical structure of AAL being Niger Congo, but the cultural/relational patterns within the language that are of African origin that characterize or color it. It is common for many speakers of AAVE to code switch between AAVE and Standard American English depending on the setting.
Киім-кешегі
1960 жылдардағы мәдени жарылыс болған "Қара өнер қозғалысы" кезінде қазіргі заманғы сән элементтері мен Батыс Африканың дәстүрлі киімдері сақталған мәдени киімдерді біріктіріп, бірегей африкалық-америкалық дәстүрлі стиль қалыптасты. Кент – ең танымал африкалық мата. Бұл түрлі-түсті тоқылған өрнектерді Гана мен Тогоның асанте және эве халықтары жасаған. Кенте матасы сонымен қатар батыс стильіндегі көптеген сәнді киімдерде кездеседі, олар қарапайым футболкалардан бастап, ресми байламдар мен кумербундтарға дейін. Кенте жолақтары көбінесе діни және академиялық киімдерге тігіледі немесе шәл ретінде тағылады. "Қара өнер қозғалысынан" бері дәстүрлі африкалық киім африкалық-америкалықтар арасында ресми және бейресми жағдайларда танымал. Африкалық-америкалық мәдениетінде дәстүрлі африкалық киімнің басқа да көріністері – жарқын түстер, саз мата, әртүрлі әшекейлер мен сауда моншақтары, сондай-ақ әшекейлерде, сәнді және интерьер маталарында Адинкра мотивтерін қолдану. Африкалық-америкалық мәдениетіндегі тағы бір кең таралған сән – қара шіркеудегі құлшылыққа сәйкес киім кию. Көптеген шіркеулерде адамның ең жақсы түрімен келуі күтіледі. Әсіресе афроамерикалық әйелдер жарқын көйлектер мен костюмдер киюмен белгілі. Христиан Библиясының "Әрбір әйел дұға жасағанда немесе пайғамбарлық айтқанда басын жаппаса, өзінің басын ар санамайды" деген сөзінен кейде "тақы" деп аталатын, сәнді жексенбілік бас киімдер кию дәстүрі пайда болды. Хип-хоп сәні афроамерикалықтар арасында танымал. Grillz-ді афроамерикалық рэпер Нелли танымал етті. Сағалаған шалбар афроамерикалық мәдениетінің бір бөлігі болды. Air Jordan – бұрынғы афроамерикалық баскетболшы Майкл Джорданның есімімен аталатын аяқ киім бренді, ол афроамерикалық қауымдастықта өте танымал. Африкалық-америкалық дизайнерлерге Шон Комбс, Кимора Ли Симмонс, Вирджил Абло және Канье Уэст жатады.
The Black Arts Movement, a cultural explosion of the 1960s, saw the incorporation of surviving cultural dress with elements from modern fashion and West African traditional clothing to create a uniquely African American traditional style. Kente cloth is the best known African textile. These colorful woven patterns, which exist in numerous varieties, were originally made by the Asante and Ewe peoples of Ghana and Togo. Kente fabric also appears in a number of Western style fashions ranging from casual T shirts to formal bow ties and cummerbunds. Kente strips are often sewn into liturgical and academic robes or worn as stoles. Since the Black Arts Movement, traditional African clothing has been popular amongst African Americans for both formal and informal occasions. Other manifestations of traditional African dress in common evidence in African American culture are vibrant colors, mud cloth, trade beads and the use of Adinkra motifs in jewelry and in couture and decorator fabrics. Another common aspect of fashion in African American culture involves the appropriate dress for worship in the Black church. It is expected in most churches that an individual present their best appearance for worship. African American women in particular are known for wearing vibrant dresses and suits. An interpretation of a passage from the Christian Bible, "every woman who prays or prophesies with her head uncovered dishonors her head", has led to the tradition of wearing elaborate Sunday hats, sometimes known as "crowns". Hip hop fashion is popular with African Americans. Grillz were made popular by African American rapper Nelly. Sagging pants was a part of African American culture. Air Jordan, a shoe brand named after former African American basketball player Michael Jordan, is very popular among the African American community. African American fashion designers include Sean Combs, Kimora Lee Simmons, Virgil Abloh and Kanye West.
Шаш
Африкалық американдық мәдениетінде шаш үлгілерінің алуан түрлілігі зор. Африкалық американдықтардың шашы көбінесе тығыз бұйралардан, толқынды бұйралардан тұрады. Көптеген әйелдер шаштарын табиғи күйінде таңдайды. Табиғи шашты түрліше жасауға болады, мысалы, афро, твист-аут, тоқылған шаш, жуып тастау және табиғи күйде кептіру сияқты стильдерде. Табиғи шаштың жасау қиындығын тудыратыны немесе күтуге ыңғайсыздығы туралы миф бар; бұл миф кең таралған себебі, батыс мәдениеті ондаған жылдар бойы афроамерикандық әйелдерді әдемілік стандартына (яғни, түзу шашқа) сәйкес келуге мәжбүрлеуге тырысты. Осы себепті, кейбір әйелдер шаштарын жылу немесе химиялық әдістер арқылы түзеуді қалайды. Бұл жеке таңдау болғанымен, түзу шаштың батыстағы әдемілік стандарты екендігі және шаштың түрі жұмысқа орналасуға әсер етуі мүмкін екендігі осы таңдауға әсер етеді. Дегенмен, шаштарын табиғи күйінде ұстап, жағымды пікірлер алатын әйелдердің саны артып келеді. Ал ерлер үшін шашты табиғи күйде қалдыру – ең көп таралған және әлеуметтік жағынан қабылданған тәжірибе. Көп жағдайда, ер адамдар жасы ұлғайған сайын шаштарын қысқа қырып немесе толыққанды қырып тастайды. Алайда, 1960 жылдардан бері афро, тоқылған шаш, толқынды шаш, сусаған шаш және дредлоктар сияқты табиғи шаш үлгілерінің танымаллығы артып келеді. Бұл стильдер радикалды саяси қозғалыстармен байланысты болғанымен және батыс шаш үлгілерінен мүлдем өзгеше болғанына қарамастан, белгілі бір деңгейде әлеуметтік қабылдауға ие болды, бірақ бұл қабылдау шектеулі. Африкалық американдық ерлер арасында беттегі түк өсіру басқа нәсілдерге қарағанда көбірек кездеседі. Шындығында, соул-патч осылай аталуының себебі – афроамерикандық ерлер, әсіресе джаз музыканттары, осы стильді танымал еткен. Африкалық американдық ерлер арасында беттегі түкке деген бейімділік жеке талғаммен қатар, олардың псевдофолликулит барбе деп аталатын дерматологиялық жағдайға бейімделуімен де байланысты, бұл жағдай көбінесе «бритвадан кейінгі ісіну» деп аталады, сондықтан көптеген ерлер қырылудан бас тартады. Басқа нәсілдердің өкілдері кейде афроамерикандық шаш өру техникаларын және басқа да шаш үлгілерін қабылдап алады. Афро ерекшеліктері жиі мазаққа ұшырап, оларды қабылдағандар оларды әдемілеуге тырысады.
Hair styling in African American culture is greatly varied. African American hair is typically composed of coiled curls, which range from tight to wavy. Many women choose to wear their hair in its natural state. Natural hair can be styled in a variety of ways, including the afro, twist outs, braid outs, and wash and go styles. It is a myth that natural hair presents styling problems or is hard to manage; this myth seems prevalent because mainstream culture has, for decades, attempted to get African American women to conform to its standard of beauty (i. e., straight hair). To that end, some women prefer straightening of the hair through the application of heat or chemical processes. Although this can be a matter of personal preference, the choice is often affected by straight hair being a beauty standard in the West and the fact that hair type can affect employment. However, more and more women are wearing their hair in its natural state and receiving positive feedback. Alternatively, the predominant and most socially acceptable practice for men is to leave one's hair natural. Often, as men age and begin to lose their hair, the hair is either closely cropped, or the head is shaved completely free of hair. However, since the 1960s, natural hairstyles, such as the afro, braids, waves, fades, and dreadlocks, have been growing in popularity. Despite their association with radical political movements and their vast difference from mainstream Western hairstyles, the styles have attained considerable, but certainly limited, social acceptance. Maintaining facial hair is more prevalent among African American men than in other male populations in the US. In fact, the soul patch is so named because African American men, particularly jazz musicians, popularized the style. The preference for facial hair among African American men is due partly to personal taste, but also because they are more prone than other ethnic groups to develop a condition known as pseudofolliculitis barbae, commonly referred to as razor bumps, many prefer not to shave. Non Black Americans have sometimes appropriated different hair braiding techniques and other forms of African American hair. Afro features are too often ridiculed to be subject to glamorization by the non Afro people who appropriate them.
Дін
Африкалық американдықтар көптеген діндерді ұстанады, бірақ қара протестанттық дін ең көп таралғаны (59%), одан кейін евангелистік протестанттық дін (15%).
While African Americans practice a number of religions, Black Protestant is by far the most prevalent (59%), followed by Evangelical Protestant (15%).
Христиандық
Африкалық американдық христиандардың діни мекемелері жиі және бірлесіп «қара шіркеу» деп аталады. Құлдық дәуірінде көптеген құлдар африкалық сенімдерінен айырылып, көбінесе діни құлшылық етуге еркіндік берілмеді, кейбіреулері христиандыққа көнуге мәжбүр болды, ал басқалары Африкадан христиандықты әкелді. Дегенмен, құлдар құпия жиналыстарда христиандық құлшылығына дәстүрлі африкалық діни амалдарды енгізу арқылы оларды сақтап қалды. Би, ұрандар, африкалық ырғақтар және құлшынысты әндер сияқты осы амалдар африкалық американдық шіркеудегі құлшылықтың маңызды бөлігі болып табылады. Оның орнына, африкалық американдық шіркеу теңдік туралы хабарламаға және жақсы болашаққа деген үмітке назар аударды. Азаттыққа дейін және кейін Америкадағы нәсілдік сегрегация африкалық американдық конфессиялардың құрылуына ықпал етті. Олардың алғашқысы 1787 жылы Ричард Аллен құрған АМЕ шіркеуі болды. Азамат соғысынан кейін үш кіші баптист топтары бірігіп, Ұлттық баптист конвенциясын құрды. Бұл ұйым ең ірі африкалық американдық христиандық конфессиясы болып табылады және АҚШ-тағы екінші ең ірі баптист конфессиясы болып табылады. Африкалық американдық шіркеу міндетті түрде жеке конфессия емес. Көптеген африкалық американдық шіркеулер басым түрінде ақ конфессиялардың мүшелері болып табылады. Африкалық американдық шіркеулер афроамерикандықтарға басшылық лауазымдар мен ұйымдастыру мүмкіндіктерін ұсынуға қызмет етті, оларға басым американдық қоғам тарапынан бас тартуға рұхсат етілмеді. Осы себепті афроамерикандық пасторлар афроамерикандық және еуропалық американдық қауымдар арасындағы байланысқа айналды, бұл оларға азаматтық құқықтар қозғалысы кезінде маңызды рөл атқаруға мүмкіндік берді. Көптеген христиандар сияқты, африкалық американдық христиандар кейде Рождестволық қойылымға қатысады немесе оны тамашалайды. Лэнгстон Хьюздің «Қара тума» шығармасы – классикалық тума оқиғасының евангелие музыкасымен қайта айтылуы. Осы қойылымдарды елдің барлық афроамерикандық театрлары мен шіркеулерінде табуға болады.
The religious institutions of African American Christians are commonly and collectively referred to as the black church. During the era of slavery, many slaves were stripped of their African belief systems and typically denied free religious practice, some forced to become Christians while others brought Christianity from Africa. However, slaves managed to hang on to some of their traditional African religious practices by integrating them into Christian worship during secret meetings. These practices, including dance, shouts, African rhythms, and enthusiastic singing, remain a large part of worship in the African American church. Instead, the African American church focused on the message of equality and hopes for a better future. Before and after emancipation, racial segregation in America prompted the development of organized African American denominations. The first of these was the AME Church founded by Richard Allen in 1787. After the Civil War, the merger of three smaller Baptist groups formed the National Baptist Convention. This organization is the largest African American Christian Denomination and it is also the second largest Baptist denomination in the United States. An African American church is not necessarily a separate denomination. Several predominantly African American churches exist as members of predominantly white denominations. African American churches have served to provide African American people with leadership positions and opportunities to organize that were denied to them by mainstream American society. Because of this, African American pastors became the bridge between the African American and European American communities, a leadership position which enabled them to play a crucial role during the Civil Rights Movement. Like many Christians, African American Christians sometimes participate in or attend a Christmas play. Black Nativity by Langston Hughes is a re telling of the classic Nativity story with gospel music. Productions can be found in African American theaters and churches all over the country.
Ислам діні
Атлантикалық құл саудасының пайда болуына дейін бірнеше ұрпақ бұрын Ислам Батыс Африкада гүлденген дін болды, себебі ол Оңтүстік Сахарадағы белгілі тайпалар мен Солтүстік Африкадағы арабтар мен берберлер арасындағы өнімді Транссахара саудасы арқылы бейбіт түрде тарады. Батыс Африка ғалымы Шейх Анта Диоп осы фактіні былай түсіндірді: "Исламның Қара Африкада сәттілікке ие болуының басты себебі – ол бастапқыда Араб-бербер саяхатшылары арқылы белгілі бір қара патшалар мен көрнекті тұлғаларға бейбіт жолмен жеткізілді, олар одан кейін олардың билігіндегі халыққа таратты". Көптеген бірінші буын құлдар өздерінің мұсылмандықтарын сақтап қалды, бірақ олардың ұрпақтары олай істей алмады. Құлдар католик елдерінде болғандай христиан дініне мәжбүрлеп көшірілді, немесе протестанттық Америкада болғандай, діни тәжірибелеріне қатысты үлкен қиындықтарға тап болды. Құлдықтан кейінгі онжылдықтарда, әсіресе Ұлы депрессия кезеңінде, Ислам афроамерикандық қауымдастықта көзге түсетін және кейде даулы қозғалыстар түрінде қайта жанданды. Олардың алғашқысы – Нобель Дрю Али құрған Американың Мавританиялық ғылым ғибадатханасы. Әли Уоллес Фардқа зор әсер етті, ол кейін 1930 жылы Қара ұлтшыл Ислам ұйымын құрды. 1934 жылы Илаяс Мухаммад ұйымның жетекшісі болды. 1964 жылы Ислам ұйымынан шыққан Малкольм Х сияқты көптеген афроамерикандық мұсылмандар қазір дәстүрлі Исламды ұстанады. Ислам ұйымының көптеген бұрынғы мүшелері 1975 жылы оның әкесі қайтыс болғаннан кейін Уорит Дин Мухаммад ұйымды басқарып, Құранға негізделген Исламның дәстүрлі түрін үйреткен кезде сүнниттік Исламға көшті. Америкалық Ислам қатынастары жөніндегі кеңестің сауалнамасы көрсеткендей, сүнниттік мешіттерге баратын адамдардың 30% -ы афроамерикандықтар. Шындығында, афроамерикандық мұсылмандардың көпшілігі ортодоксальды мұсылмандар, өйткені олардың тек 2% -ы Ислам ұйымының мүшелері. Олардың кейбіреулері реформалық, консервативтік немесе ортодоксалдық иудаизм сияқты негізгі еврей топтарының мүшелері, ал басқалары Қара еврей израильдіктері сияқты негізгі емес еврей топтарына жатады. Қара еврей израильдіктері – афроамерикандық діни ұйымдардың жиынтығы, олардың тәжірибелері мен сенімдері ішінара иудаизмнен алынған. Олардың әртүрлі үйретімдеріне көбінесе афроамерикандықтардың Киелі кітаптағы израильдіктерден тарағаны туралы сенім кіреді. Соңғы 10-15 жылдағы зерттеулер көрсеткендей, өзін еврей деп жариялаған афроамерикандықтардың саны күрт өсті.
Generations before the advent of the Atlantic slave trade, Islam was a thriving religion in West Africa due to its peaceful introduction via the lucrative Trans Saharan trade between prominent tribes in the southern Sahara and the Arabs and Berbers in North Africa. In his attesting to this fact the West African scholar Cheikh Anta Diop explained: "The primary reason for the success of Islam in Black Africa consequently stems from the fact that it was propagated peacefully at first by solitary Arabo Berber travelers to certain Black kings and notables, who then spread it about them to those under their jurisdiction". Many first generation slaves were often able to retain their Muslim identity, their descendants were not. Slaves were either forcibly converted to Christianity as was the case in the Catholic lands or were besieged with gross inconveniences to their religious practice such as in the case of the Protestant American mainland. In the decades after slavery and particularly during the depression era, Islam reemerged in the form of highly visible and sometimes controversial movements in the African American community. The first of these of note was the Moorish Science Temple of America, founded by Noble Drew Ali. Ali had a profound influence on Wallace Fard, who later founded the Black nationalist Nation of Islam in 1930. Elijah Muhammad became head of the organization in 1934. Much like Malcolm X, who left the Nation of Islam in 1964, many African American Muslims now follow traditional Islam. Many former members of the Nation of Islam converted to Sunni Islam when Warith Deen Mohammed took control of the organization after his father's death in 1975 and taught its members the traditional form of Islam based on the Qur'an. A survey by the Council on American Islamic Relations shows that 30% of Sunni Mosque attendees are African Americans. In fact, most African American Muslims are orthodox Muslims, as only 2% are of the Nation of Islam. Some of these are members of mainstream Jewish groups like the Reform, Conservative, or Orthodox branches of Judaism; others belong to non mainstream Jewish groups like the Black Hebrew Israelites. The Black Hebrew Israelites are a collection of African American religious organizations whose practices and beliefs are partially derived from Judaism. Their varied teachings often include the belief that African Americans are descended from the biblical Israelites. In the last 10 to 15 years, studies have shown that there has been a major increase in the number of African Americans who identify themselves as being Jewish.
Басқа діндер
Христиандықтан, исламнан және иудаизмнен басқа, буддизмді және тағы да басқа діндерді қабылдаған африкалық американдықтар да бар. Воду, Сантерия, Худу, Ифа және Растафари қозғалысы сияқты диаспоралық дәстүрлерге жататын синкретикалық діндерді ұстанатын афроамерикандықтардың саны шағын болғанымен, артып келеді. Олардың көпшілігі Кариб теңізі мен Оңтүстік Америкадан келген иммигранттар немесе олардың ұрпақтары. Көбінесе Американың ірі діндерінде енді кездеспейтін, мысалы, жануарларды құрбандыққа шалу сияқты діни амалдарға байланысты, осы топтарға теріс қараушылар болуы мүмкін және олар кейде мазақтауға ұшырайды. Дегенмен, 1993 жылы Флоридадағы Лукуми Бабалуае шіркеуіне қатысты Жоғарғы Сот шешімінен бері олардың өздері қалағанша дін тану құқығына ешқандай маңызды заңдық шара қолданылмады.
Aside from Christianity, Islam, and Judaism, there are also African Americans who practice Buddhism and a number of other religions. There is a small but growing number of African Americans who participate in Syncretic Religions, such as Voodoo, Santería, Hoodoo, Ifá and diasporic traditions like the Rastafari movement. Many of them are immigrants or the descendants of immigrants from the Caribbean and South America, where these are practiced. Because of religious practices, such as animal sacrifice, which are no longer common among the larger American religions, these groups may be negatively viewed and they are sometimes the victims of harassment. It must be stated, however, that since the Supreme Court judgement that was given to the Lukumi Babaluaye church of Florida in 1993, there has been no major legal challenge to their right to function as they see fit.
Дінсіз нанымдар
2008 жылғы Pew Форумы сауалнамасында афроамерикандықтардың 12%-ы өзін ерекше ештеңе емес (11%), агностик (1%) немесе атеист (<0,5%) деп сипаттады. Кейбір афроамерикандықтар африкалық дәстүрлерге байланысты жаңа өткел қадамын жасады. Кейбір жасөспірімге дейінгі және жасөспірім ұлдар мен қыздар ересек өмірге дайындалу үшін арнайы сабақтарға қатысады. Бұл сабақтар руханилық, жауапкершілік және көшбасшылыққа баса назар аударады. Осы бағдарламалардың көпшілігі дәстүрлі африкалық рәсімдерге негізделген, негізгі мақсаты – африкалық мәдениетті қабылдау. Күні бүгінге дейін кейбір афроамерикандық жұптар неке рәсімінде "секіріп өту" дәстүрін таңдайды. Кейбір дереккөздер бұл дәстүрдің бастауын Гана елінен іздейді. Дегенмен, басқа дереккөздер афроамерикандық "секіріп өту" дәстүрі Англиядағы дәстүрге көбірек ұқсас екенін айтады. Бұл дәстүр құлдықтан азат болғаннан кейін афроамерикандық қоғамда кеңінен таралуын жойды, бірақ соңғы жылдары кейбір жұптар африкалық тегін қайтадан бекітуге тырысқандықтан, қысқа қайта жандануды бастан өткерді. Қорқыныш рәсімдері дін мен географиялық орналасу сияқты бірнеше факторларға байланысты әртүрлі болуы мүмкін, бірақ олардың ортақ белгілері де бар. Афроамерикандық мәдениетте өлім мен қайтыс болудың ең маңызды бөлігі – отбасы мен достардың жиналуы. Өлімге дейін соңғы күндері немесе қайтыстан кейін, мүмкіндігі бар барлық туыстар мен достарға хабар беріледі. Бұл жиын рухани және эмоционалды қолдау көрсетуге, сондай-ақ шешімдер қабылдауға және күнделікті міндеттерді орындауға көмектеседі. Өлімнің рухани жағы афроамерикандық мәдениетте өте маңызды. Әдетте, дін қызметкері немесе діни қауымның өкілдері, немесе екеуі де, отбасымен бірге бүкіл процеске қатысады. Өлім көбінесе соңғы емес, уақытша құбылыс ретінде қарастырылады. Көптеген рәсімдер "жерге оралу" немесе "қайта оралу" деп аталады, дәстүрлі жерлеу рәсімі емес, себебі адам өмірден кейінгі өмірге, "Құдайға оралуға" немесе жерге қайта оралады деген сенімге негізделген. Өмірдің соңына дейінгі барлық процестер, әдетте, жоғалтуға аза тұту емес, адамның өмірін, істерін және жетістіктерін – "жақсылықтарды" тойлау ретінде қарастырылады. Бұл ең жақсы Нью-Орлеан джаздық жерлеу салтында көрінеді, онда көтеріңкі музыка, би және тағам жиналғандарды қуанышқа бөлеп, жақындарының қайтысын тойлауға шақырады.
In a 2008 Pew Forum survey, 12% of African Americans described themselves as being nothing in particular (11%), agnostic (1%), or atheist (<0.5%). Some African Americans have created new rites of passage that are linked to African traditions. Some pre teen and teenage boys and girls take classes to prepare them for adulthood. These classes tend to focus on spirituality, responsibility, and leadership. Many of these programs are modeled after traditional African ceremonies, with the focus largely on embracing African cultures. To this day, some African American couples choose to "jump the broom" as a part of their wedding ceremony. Some sources claim that this practice can be traced back to Ghana. However, other sources argue that the African American tradition of "jumping the broom" is far more similar to the tradition in England. Although, this tradition largely fell out of favor in the African American community after the end of slavery, it has experienced a slight resurgence in recent years as some couples seek to reaffirm their African heritage. Funeral traditions tend to vary based on a number of factors, including religion and location, but there are a number of commonalities. Probably the most important part of death and dying in the African American culture is the gathering of family and friends. Either in the last days before death or shortly after death, typically any friends and family members that can be reached are notified. This gathering helps to provide spiritual and emotional support, as well as assistance in making decisions and accomplishing everyday tasks. The spirituality of death is very important in African American culture. A member of the clergy or members of the religious community, or both, are typically present with the family through the entire process. Death is often viewed as transitory rather than final. Many services are called homegoings or homecomings, instead of funerals, based on the belief that the person is going home to the afterlife; "Returning to God" or the earth. The entire end of life process is generally treated as a celebration of the person's life, deeds and accomplishments – the "good things" rather than a mourning of loss. This is most notably demonstrated in the New Orleans jazz funeral tradition where upbeat music, dancing, and food encourage those gathered to be happy and celebrate the homegoing of a beloved friend.
Ас мәзірі
Африкалық американдық мәдениетін зерттеуде тамақ олардың дәстүрлерін, дінін, қарым-қатынастарын және өз қауымдастығының әлеуметтік және мәдени құрылымдарын түсіну үшін маңызды құрал ретінде қарастырылады. Құлдық дәуірінен бері олардың тамақ дайындау және жеу әдеттерін байқау, АҚШ-тағы африкалық американдық мәдениетінің мәні мен ерекшеліктерін ашады. Дерек Хикс көптеген африкалық американдықтар үшін "жан азығы" саналатын "гамбоның" шығу тегін зерттейді. Гамбоның немесе оның рецепттері туралы тарихи жазбалар жоқ, сондықтан африкалық американдықтардың ауызша хабарласу және рецепттерін тарату арқасында гамбо олардың шын мәніндегі қоғамдық тағамына айналды. Луизианада гамбо "құлдыққа түскен африкалықтар мен африкалық американдықтардың өнертабысы" деп есептеледі. Америка Құрама Штаттарында тамыр, жержаңғақ, күріш, окра, сорго, индиго және мақта сияқты көптеген ауыл шаруашылығы өнімдерін өсіру және пайдалану африкалық әсерден туындаған. Африкалық американдық тағамдары нәсілдік және экономикалық қысым мен кедейлікке жауап ретінде шығармашылықты көрсетеді. Құлдық кезінде африкалық американдықтарға жақсы ет жеуге рұқсат берілмеген, ал азаттықтан кейін көптеген адамдар оны алуға шамасы жетпеген. Құлдық кезінде көптеген африкалық американдықтар ақ қожайындарынан қалған ингредиенттерді – көбінесе ет пен көкөністің ең нашар бөліктерін алып, олардан қайнатпа мен сорпа арасындағы тұтастығы бар тағам дайындаған. Олар осы тағамды шіркеулерде өз жамағаттарымен бөлісіп, тек тамақты ғана емес, сонымен қатар тәжірибе, сезімдер, байланыс және бірлік сезімін бөліскен, бұл қауымдастықты нығайтқан. Оңтүстіктегі африкалық американдықтармен байланыстырылатын (бірақ бүкіл елде де таралған) "жан азығы" ауыл шаруашылығы, аң ауру және балық аулау арқылы алынған арзан өнімдерді шығармашылықпен пайдаланады. Шошқа ішегін қайнатып, кейде ұрып, қуырып "читлин" деп аталатын тағам жасайды. Шам ұштары мен мойын сүйектері сорпа, бұршақ және пісірілген көкөністерге дәм береді. Қуырылған тауық, балық, макарон мен ірімшік, жүгері наны, қара бұршақ пен күріш сияқты басқа да тағамдар қарапайым түрде дайындалады. Африкалық американдықтардың көп бөлігі ауылдық жерлерде тұрған кезде, қоян, опоссум, белдік және су құстары диетаға маңызды қосымшалар болған. Бұл тағамдардың көптеген дәстүрлері әсіресе Оңтүстіктің ауылдық аймақтарында кең таралған. Африкалық американдықтар пісіретін басқа да "жан азығына" тауық пен вафли, сондай-ақ банан пудингі, бұршақ шоблер, қызыл бархат торт және тәтті картоп пісіру сияқты десерттер жатады. "Кул-Эйд" жан азығының сусыны ретінде қарастырылады. Окра Эфиопия мен Эритреядан келген. Оңтүстік Каролина мен Джорджияның төменгі аймақтарында кең таралған күріш Мадагаскар аралынан әкелінді. "Жан азығы" Еуропадағы цыған тағамына ұқсас. "Жан азығының" тамырлары Африканың батыс жағалауында, Сенегал, Гвинея, Сьерра-Леоне, Либерия, Пил Сызығы, Гана, Того, Камерун, Габон, Нигерия және Ангола сияқты елдерде, сондай-ақ Шотландия сияқты Батыс Еуропа елдерінде жатыр, бірақ оның нәтижелерін бүкіл Америкада табуға болады.
In studying of the African American culture, food cannot be left out as one of the media to understand their traditions, religion, interaction, and social and cultural structures of their community. Observing the ways they prepare their food and eat their food ever since the enslaved era reveals about the nature and identity of African American culture in the United States. Derek Hicks examines the origins of "gumbo", which is considered a soul food to many African Americans, in his reference to the intertwinement of food and culture in African American community. No written evidence is found historically about the gumbo or its recipes, so through the African American's nature of orally passing their stories and recipes down, gumbo came to represent their truly communal dish. Gumbo is said to be "an invention of enslaved Africans and African Americans" in Louisiana. The cultivation and use of many agricultural products in the United States, such as yams, peanuts, rice, okra, sorghum, indigo dyes, and cotton, can be traced to African influences. African American foods reflect creative responses to racial and economic oppression and poverty. Under slavery, African Americans were not allowed to eat better cuts of meat, and after emancipation many were often too poor to afford them. During slavery, many African Americans would take these sorts of leftover ingredients from their white owners, often less desirable cuts of meats and vegetables, and prepare them into a dish that has consistency between stew and soup. Through sharing of this food in churches with a gathering of their people, they not only shared the food, but also experience, feelings, attachment, and sense of unity that brings the community together. Soul food, a hearty cuisine commonly associated with African Americans in the South (but also common to African Americans nationwide), makes creative use of inexpensive products procured through farming and subsistence hunting and fishing. Pig intestines are boiled and sometimes battered and fried to make chitterlings, also known as "chitlins". Ham hocks and neck bones provide seasoning to soups, beans and boiled greens. Other common foods, such as fried chicken and fish, macaroni and cheese, cornbread, and hoppin' john (black eyed peas and rice) are prepared simply. When the African American population was considerably more rural than it generally is today, rabbit, opossum, squirrel, and waterfowl were important additions to the diet. Many of these food traditions are especially predominant in many parts of the rural South. Other soul foods African Americans cook are chicken and waffles and desserts like banana pudding, peach cobbler, red velvet cake and sweet potato pie. Kool Aid is considered a soul food beverage. Okra came from Ethiopia and Eritrea. Rice, common to Lowcountry region of South Carolina and Georgia, was imported from the island of Madagascar. Soul food is similar to gypsy cooking in Europe. The roots of soul food are spread up and down the West Coast of Africa, including countries like Senegal, Guinea, Sierra Leone, Liberia, Ivory Coast, Ghana, Togo, Cameroon, Gabon, Nigeria and Angola, as well as in Western European countries such as Scotland, but the fruits can be found across America.
Мерекелік және мерекелік күндер
Американың басқа нәсілдік және этникалық топтары сияқты, африкалық американдықтар дәстүрлі американдық мерекелермен қатар этникалық мерекелерді де атап өтеді. Африкалық американдықтардың мәдениетінде атап өтілетін мерекелерді тек африкалық американдықтар ғана емес, сонымен қатар америкалық мерекелер деп кеңінен саналады. Американың белгілі азаматтық құқық қорғаушы Мартин Лютер Кингтің туған күні 1983 жылдан бері бүкіл ел бойынша атап өтіледі. Бұл жеке тұлғаның атымен аталатын төрт федералды мерекелердің бірі. Қара тарих айы – ұлттық деңгейде қабылданған және кейбір штаттарда оқытуы заңмен міндеттелген тағы бір афроамерикандық мереке. Қара тарих айы американдық тарихтың бұрын назардан тыс қалған, негізінен африкалық американдықтардың өмірі мен оқиғаларына назар аударуға бағытталған. Ол ақпан айында NAACP-тің құрылуымен және белгілі африкалық американдық аболиционист Фредерик Дугластың, сондай-ақ Америка Құрама Штаттарының президенті, Еріктілік жариялағына қол қойған Абрахам Линкольннің туған күндерімен сәйкес келеді. Африкалық американдық қауымнан тыс жерде кеңінен танылмаған, 1865 жылдың 19 маусымында Техаста Еріктілік жариялағының ресми оқылуын еске алатын Бостандық күні, Juneteenth немесе Freedom Day деп белгілі. Juneteenth – африкалық американдықтардың бірегей тарихы мен мұрасы туралы ой жүгіртетін күн. Бұл Америка Құрама Штаттарында ең жылдам өсіп келе жатқан афроамерикандық мерекелердің бірі. Juneteenth 2021 жылы федералды мереке ретінде мойындалды және алғаш рет 2021 жылдың 19 маусымында атап өтілді. Сонымен қатар, Луизианадағы Африкалық американдықтар күні және 19 ғасырда АҚШ-та құлдықтан азат етілгеннен кейін Африкалық американдықтардың Бостандық күні де аталып өтілді. Африкалық американдық қауымнан тыс жерде кеңінен сақталмайтын тағы бір мереке – Малкольм Х-тің туған күні. Бұл күн 19 мамырда, Вашингтон қаласы сияқты, көптеген африкалық американдықтар тұратын американдық қалаларда атап өтіледі.
As with other American racial and ethnic groups, African Americans observe ethnic holidays alongside traditional American holidays. Holidays observed in African American culture are not only observed by African Americans but are widely considered American holidays. The birthday of noted American civil rights leader Martin Luther King Jr. has been observed nationally since 1983. It is one of four federal holidays named for an individual. Black History Month is another example of another African American observance that has been adopted nationally and its teaching is even required by law in some states. Black History Month is an attempt to focus attention on previously neglected aspects of the American history, chiefly the lives and stories of African Americans. It is observed during the month of February to coincide with the founding of the NAACP and the birthdays of Frederick Douglass, a prominent African American abolitionist, and Abraham Lincoln, the United States president who signed the Emancipation Proclamation. Less widely observed outside of the African American community is Emancipation Day popularly known as Juneteenth or Freedom Day, in recognition of the official reading of the Emancipation Proclamation on June 19, 1865, in Texas. Juneteenth is a day when African Americans reflect on their unique history and heritage. It is one of the fastest growing African American holidays with observances in the United States. Juneteenth was recognized as federal holiday in 2021, and was first observed as such on June 19, 2021. In addition, other holidays celebrated were African American Day in Louisiana along with African American Emancipation Day across the United States in the 19th century after the abolition of slavery. Another holiday not widely observed outside of the African American community is the birthday of Malcolm X. The day is observed on May 19 in American cities with a significant African American population, including Washington, D. C.
Тағы бір белгілі африкалық американдық мереке – Куанзаа. Эмансипация күні сияқты, ол африкалық американдық қауымнан тыс жерде кеңінен танылмаса да, африкалық американдықтар мен африкалық қауымдардың арасында танымал болып келеді. Африкалық американдық ғалым және белсенді "Маулана" Рон Каренга 1966 жылы Рождествоның коммерциялануына балама ретінде Куанзаа мейрамын ойлап тапты. Африкалықтардың егін жинау салтынан шыққан Куанзаа әр жыл сайын 26 желтоқсаннан 1 қаңтарға дейін атап өтіледі. Куанзаа мерекелеріне қатысушылар бірлік тостағаннан ішіп, қызыл, қара және жасыл шамдарды жағып, африкалық мұраларын және отбасы мен қоғамның маңыздылығын растайды, сондай-ақ африка өнері сияқты мұралық символдармен алмасады және африкалық және африкалық американдық азаттық үшін күрескен адамдардың өмірін еске алады.
Another noted African American holiday is Kwanzaa. Like Emancipation Day, it is not widely observed outside of the African American community, although it is growing in popularity with both African American and African communities. African American scholar and activist "Maulana" Ron Karenga invented the festival of Kwanzaa in 1966, as an alternative to the increasing commercialization of Christmas. Derived from the harvest rituals of Africans, Kwanzaa is observed each year from December 26 through January 1. Participants in Kwanzaa celebrations affirm their African heritage and the importance of family and community by drinking from a unity cup; lighting red, black, and green candles; exchanging heritage symbols, such as African art; and recounting the lives of people who struggled for African and African American freedom.
Аттар
Америка Құрама Штаттарының көпшілік халық арасында көптеген афроамерикалық есімдер жиі кездессе де, афроамерикалық мәдениетінде ерекше атау үрдістері қалыптасты. 1950-1960 жылдарға дейін афроамерикалықтардың көпшілігінің есімдері еуропалық американдық мәдениетінде қолданылатын есімдерге ұқсас болды. Сол дәуірде неоафрикалық немесе ислам есімдерін қабылдау кеңінен таралды. Африкалық мұраны қайта жаңғыртуға жасалған тыйырмалар, терең мәдени мағынасы бар есімдерді таңдауға себеп болды. Осыған дейін африкалық есімдерді қолдану сирек болды, себебі афроамерикалықтар африкалық ата-бабаларынан бірнеше буын алыстаған еді, ал құлдарға көбінесе еуропалық текті құл иелерінің есімдері берілетін. Афроамерикалық есімдердің бастаулары француз, латын, ағылшын, араб және африка тілдері сияқты көптеген тілдерде кездеседі. Афроамерикалық есімдерге ең күшті әсер еткен фактор – ислам діні. Ислам есімдері Америкадағы қара нәсілділер арасында азаматтық құқықтарға баса назар аударған «Ислам ұлты» қозғалысының өркендеуімен бірге танымал мәдениетке енді. «Аиша» есімінің шығу тегі – Құран кітабы. Бұл есімдердің ислам дініндегі тамыры мен «Ислам ұлты» қозғалысының азаматтық құқықтар қозғалысындағы орнына қарамастан, Джамал және Малик сияқты көптеген ислам есімдері қара американдықтар арасында сәнді болғандықтан кеңінен қолданысқа ие болды, және қазір көптеген ислам есімдері афроамерикалықтар тарапынан дініне қарамастан жиі қолданылады. Африкалық есімдер де пайда бола бастады. Ашанти, Таниша, Алия, Малаика сияқты есімдер Африка құрлығынан шыққан. 1970-1980 жылдары мәдениетте жаңа есімдерді ойлап табу кең таралды, бірақ көптеген ойлап табылған есімдерде бұрыннан бар есімдердің элементтері қолданылды. La/Le, Da/De, Ra/Re немесе Ja/Je сияқты префикстер және ique/iqua, isha және aun/awn сияқты суффикстер, сондай-ақ танымал есімдердің өзгеше жазылуы жиі кездеседі. Шығармашылық есімдердің көбеюіне қарамастан, афроамерикалықтардың библиялық, тарихи немесе еуропалық есімдерді қолдануы да кең таралған.
Although many African American names are common among the larger population of the United States, distinct naming trends have emerged within African American culture. Prior to the 1950s and 1960s, most African American names closely resembled those used within European American culture. The practice of adopting neo African or Islamic names gained popularity during that era. Efforts to recover African heritage inspired selection of names with deeper cultural significance. Before this, using African names was uncommon because African Americans were several generations removed from the last ancestor to have an African name, as slaves were often given the names of their enslavers, which were of European origin. African American names have origins in many languages including French, Latin, English, Arabic, and African languages. One very notable influence on African American names is the Muslim religion. Islamic names entered the popular culture with the rise of The Nation of Islam among Black Americans with its focus on civil rights. The popular name "Aisha" has origins in the Qur'an. Despite the origins of these names in the Muslim religion and the place of the Nation of Islam in the civil rights movement, many Muslim names such as Jamal and Malik entered popular usage among Black Americans simply because they were fashionable, and many Islamic names are now commonly used by African Americans regardless of their religion. Names of African origin began to crop up as well. Names like Ashanti, Tanisha, Aaliyah, Malaika have origins in the continent of Africa. By the 1970s and 1980s, it had become common within the culture to invent new names, although many of the invented names took elements from popular existing names. Prefixes such as La/Le , Da/De , Ra/Re , or Ja/Je and suffixes such as ique/iqua, isha, and aun/ awn are common, as well as inventive spellings for common names. Even with the rise of creative names, it is also still common for African Americans to use biblical, historic, or European names.
Отбасы
Америка Құрама Штаттарында құлдық болған кезде отбасыларды сату арқылы бөліп жіберу жиі кездесетін. Дегенмен, тіпті құлдық кезінде де көптеген афроамерикалық отбасылар берік отбасылық байланыстарды сақтап қалды. Өз бостандығын сатып алуға тырысқан, жалданып жұмыс істеген, босатылған немесе қожайындарынан қашқан ер және әйел африкалықтар, көбінесе құлдықта қалған отбасы мүшелерін сатып алып, оларды өздеріне шақыру үшін ұзақ және қажырлы еңбек етті. Ал басқалары, қандық туысқандарынан айырылғандықтан, ойдан туыстыққа негізделген жақын қарым-қатынас құрды: дос-туған, ойдағы әпке, аға-іні, туыстар және т.б. Бұл әдет, сананкуя сияқты африкалық ауызша дәстүрлерден қалған мұра, азаттыққа қол жеткізгеннен кейін де сақталды, қандық туысқан емес достарға да туысқандарға берілетін мәртебе мен атақтар берілді. Отбасы мен қоғам туралы осы кең, африкалық көзқарас және африкалық дәстүрлі қоғамдарға тән қарттарға деген терең құрмет, басқа афроамерикалықтарға, тіпті мүлдем таныс емес адамдарға да, «қарындас» (немесе «куз»), «аға», «апа», «қарындас», «ана» және «ана» сияқты сөздермен жүз тілдесудің себебі болуы мүмкін. Африкалық америкалықтардың 76 пайызы өздерінің отбасы тарихын білу үшін туыстарымен сөйлескенін айтады.
When slavery was practiced in the United States, it was common for families to be separated through sale. Even during slavery, however, many African American families managed to maintain strong familial bonds. Free African men and women, who managed to buy their own freedom by being hired out, who were emancipated, or who had escaped their masters, often worked long and hard to buy the members of their families who remained in bondage and send for them. Others, separated from blood kin, formed close bonds based on fictive kin; play relations, play aunts, cousins, and the like. This practice, a holdover from African oral traditions such as sanankouya, survived Emancipation, with non blood family friends commonly accorded the status and titles of blood relations. This broader, more African concept of what constitutes family and community, and the deeply rooted respect for elders that is part of African traditional societies, may be the genesis of the common use of the terms like "cousin" (or "cuz"), "aunt", "uncle", "brother", "sister", "Mother", and "Mama" when addressing other African American people, some of whom may be complete strangers. 76% of African Americans have said they have spoken with their relatives to learn about their family history.
Африка-америкалық отбасы құрылымы
Құлдықтан кейін африкалық-америкалық отбасылар қайта бірігуге және алынған мүліктерін қайта құруға күресті. 1960 жылы африкалық-американдықтардың көпшілігі түрлі жағдайдағы сегрегацияда өмір сүрген кезде, африкалық-американдық отбасылардың 78 пайызы некеде тұрған жұбайлармен басқарылды. Бұл көрсеткіш 20-шы ғасырдың соңғы жартысында тұрақты түрде төмендеді. Құлдықтан бері алғаш рет, африкалық-американдық балалардың көпшілігі, әдетте анасымен, бір ата-аналы отбасында өмір сүруде. Бұл сырттай көрінетін әлсіздік, кеңейтілген отбасы мүшелері құрған, эмоционалдық және экономикалық қолдау көрсетуге бағытталған өзара көмек жүйелерімен толықтырылады. Ересек отбасы мүшелері дін мен әдеп-ғибрат сияқты әлеуметтік және мәдени дәстүрлерді жас ұрпаққа жеткізеді. Ал ересектер өздеріне күтім жасай алмайтын жағдайда, жас отбасы мүшелері оларға қамқорлық көрсетеді. Бұл қарым-қатынастар африкалық-американдық қоғамның барлық экономикалық деңгейлерінде кездеседі, африкалық-американдық отбасы мен қоғамға күш пен қолдау береді. Африкалық-американдықтардың үй жануарларын ұстауы сирек. "Ловинг против Вирджиния" ісінен кейін африкалық-американдықтар арасындағы әртұрлі нәсілдік некелер көбейді. Африкалық-американдық балалардың 56 пайызы некеде тұрмаған аналардан туады. Африкалық-американдық ата-аналар балаларына қатаң талаптар қоюға және мінез-құлықтың жоғары стандарттарын ұстануға бейім. 1998 жылы 1.4 миллион африкалық-американдық бала әжесінің/бабушкасының үйінде тұрды. 2022 жылы африкалық-американдық балалардың жартысынан астамы (51,2%) жалғыз ата-анамен өмір сүрді, ал ақ американдық балалардың шамамен бестен бірі (21,3%) осы көрсеткіштен кем болды. Африкалық-американдықтар үйлерінен алынып, құлдыққа түсірілгенде, аналарынан, әкелерінен, аға-қарындастарынан және ағайын-туыстарынан бөлініп, кең туыстық желілерінен айырылды.
Immediately after slavery, African American families struggled to reunite and rebuild what had been taken. As late as 1960, when most African Americans lived under some form of segregation, 78 percent of African American families were headed by married couples. This number steadily declined during the latter half of the 20th century. For the first time since slavery, a majority of African American children live in a household with only one parent, typically the mother. This apparent weakness is balanced by mutual aid systems established by extended family members to provide emotional and economic support. Older family members pass on social and cultural traditions such as religion and manners to younger family members. In turn, the older family members are cared for by younger family members when they cannot care for themselves. These relationships exist at all economic levels in the African American community, providing strength and support both to the African American family and the community. African Americans are less likely to own a pet. Interracial marriages have increased for African Americans since Loving Vs. Virginia. Fifty six percent of African American children are born to unmarried mothers. African American parents are more likely to be strict and to hold demanding standards for behavior. In 1998, 1.4 million African American children lived in a grandparent's home. More than half (51.2%) of African American children lived with a single parent in 2022, compared with about one in five (21.3%) of white American children. When African Americans were taken from their homes and forced into slavery, they were separated from mothers, fathers, sisters and brothers and were torn apart from extensive kinship networks.
Саясат және әлеуметтік мәселелер
1965 жылы Дауыс беру құқығы туралы заң қабылданғаннан бері афроамерикалықтар дауыс беруде және мемлекеттік лауазымдарға сайлану үрдісі күшейіп келеді. 2008 жылғы мәліметтер бойынша, АҚШ-та шамамен 10 000 афроамерикалық сайланған лауазымды тұлға болды. Афроамерикалықтардың басым көпшілігі Демократиялық партиямен байланысты. 2004 жылғы президент сайлауында афроамерикалықтардың тек 11 пайызы Джордж Бушты қолдады. 2016 жылы афроамерикалықтардың 8 пайызы ғана республикашыл Дональд Трампқа дауыс берсе, 88 пайызы демократ Хиллари Клинтонды қолдады. Нәсілдік тексеру, сот үкімдеріндегі нәсілдік теңсіздік, жоғары кедейлік деңгейі, денсаулық сақтауға қолжетімділіктің төмендігі және жалпы алғанда институционалды расизм сияқты әлеуметтік мәселелер афроамерикалық қоғам үшін маңызды. Афроамерикалықтар өздерінің саяси және әлеуметтік көзқарастарын хип-хоп мәдениеті арқылы, оның ішінде граффити, брейк-данс, рэп және басқа да түрлері арқылы білдіре алады. Бұл мәдени қозғалыс тарихи және қазіргі заманғы тақырыптар, мысалы көше мәдениеті және түрмеде отыру туралы мәлімдемелер жасайды және көбінесе өзгерістерге шақырады. Хип-хоп әртістері белсенділік және әлеуметтік әділетсіздікпен күресте маңызды рөл атқарады, сонымен қатар саяси және әлеуметтік мәселелерді анықтау және талқылауда мәдени рөл атқарады. Қара шіркеудің көрнекті басшылары гейлердің құқықтарына, мысалы, бір жынысты некеге қарсылық білдірді. Бұл құпия жыныстық қатынастармен айналысудың «төменгі деңгей» құбылысына қарама-қайшы келеді. Афроамерикалық қоғамның кейбір өкілдері басқаша пікір білдіреді, атап айтқанда, марқұм Корретта Скотт Кинг және пастор Аль Шарптон. Шарптон 2003 жылы гей-некелерді қолдайтыны туралы сұраққа, ол қара некелерді немесе ақ некелерді қолдайтыны туралы сұрағандай жауап берді. Қара мәдениетінің ең танымал әлеуметтік және саяси ұйымдарының бірі – Қара пантералар партиясы. Қара мәдениеті әлеуметтік және саяси ұстанымдарды білдіру үшін мәдени ұрандарды да пайдаланады, мысалы, «Айқайлап айт, мен қарамын және мақтанамын», «Қара карта» және тіпті «Бұл қара іс, сен түсінбейсіз» – бұл қара американдық мәдениетінің ішінде туған және олардың мәдениетіне, емес, нәсіліне қатысты танымал ұран.
Since the passing of the Voting Rights Act of 1965, African Americans are voting and being elected to public office in increasing numbers. as of 2008 the United States had approximately 10,000 African American elected officials. African Americans overwhelmingly associate with the Democratic Party. Only 11 percent of African Americans supported for George W. Bush in the 2004 Presidential Election. In 2016, only 8% of African Americans voted for Republican Donald Trump while 88% of African Americans voted for Democrat Hillary Clinton. Social issues such as racial profiling, racial disparities in sentencing, higher rates of poverty, lower access to health care and institutional racism in general are important to the African American community. African Americans may express political and social sentiments through hip hop culture, including graffiti, break dancing, rapping, and more. This cultural movement makes statements about historical, as well as present day topics like street culture and incarceration, and oftentimes expresses a call for change. Hip hop artists play a prominent role in activism and in fighting social injustices, and have a cultural role in defining and reflecting on political and social issues. Prominent leaders in the Black church have demonstrated against gay rights issues such as gay marriage. This stands in stark contrast to the down low phenomenon of covert male–male sexual acts. Some within the African American community take a different position, notably the late Coretta Scott King and the Reverend Al Sharpton. Sharpton, when asked in 2003 whether he supported gay marriage, replied that he might as well have been asked if he supported black marriage or white marriage. One of the most well known social and political organizations of Black Culture is the Black Panther Party. Black Culture also utilizes cultural slogans for social and political standing such as Say it Loud, I'm Black and I'm Proud, Black Card, and even “It's a Black Thing, You Wouldn't Understand”, a popular slogan that was born inside of Black American culture, referring to their culture, not race.
Африка-америкалық ЛГБТ мәдениеті
Қара ЛГБТ қауымдастығы – ЛГБТ қауымдастығының мүшелері болып табылатын афроамерикалық (қара) тұрғындарды, өз қауымдастығында одан әрі шеттетілген, маргиналды жандардың қауымдастығы ретінде қарастырылады. Сауалнамалар мен зерттеулер көрсеткендей, афроамерикалықтардың 80 пайызы гейлер мен лесбиянкалардың ақтардың 61 пайызына қарағанда кемсітушілікке ұшырайтынын айтады. Қара нәсілді қауымдастықтың мүшелері тек нәсіліне ғана емес, сонымен қатар сексуалдық бағдарына байланысты да "басқа" деп есептелді, сондықтан олар расизммен де, гомофобиямен да күресуге мәжбүр болды. Қара ЛГБТ алғаш рет Харлем Ренессансы кезінде көзге түсе бастады, сол кезде ЛГБТҚ афроамерикалық суретшілер мен әртістердің субмәдениеті пайда болды. Олардың қатарында Ален Локк, Каунти Каллен, Лэнгстон Хьюз, Клод Маккей, Уоллес Турман, Ричард Брюс Нюгент, Бесси Смит, Ма Рейни, Момс Мейбли, Мейбл Хэмптон, Альберта Хантер және Глэдис Бентли сияқты тұлғалар болды. Савой бал залы мен Рокленд сарайы сияқты орындарда драг-болдар өткізіліп, ең жақсы костюмдерге сыйлықтар тағайындалған. Лэнгстон Хьюз осы шараларды "түсті әлем" деп сипаттаған. Тарихшы Джордж Чонси, "Гей Нью-Йорк: Гендер, қалалық мәдениет және гей еркектер әлемінің қалыптасуы, 1890–1940" кітабының авторы, осы кезеңде "Харлемнен басқа еш жерде ер адамдардың көптеп жұрт алдында драг киімдерін киюге дайын болғанын көру мүмкін емес" деп жазған.
The Black LGBT community refers to the African American (Black) population who are members of the LGBT community, as a community of marginalized individuals who are further marginalized within their own community. Surveys and research have shown that 80% of African Americans say gays and lesbians endure discrimination compared to the 61% of whites. Black members of the community are not only seen as "other" due to their race, but also due to their sexuality, so they had to combat both racism and homophobia. Black LGBT first started to be visible during the Harlem Renaissance when a subculture of LGBTQ African American artists and entertainers emerged. This included people like Alain Locke, Countee Cullen, Langston Hughes, Claude McKay, Wallace Thurman, Richard Bruce Nugent, Bessie Smith, Ma Rainey, Moms Mabley, Mabel Hampton, Alberta Hunter, and Gladys Bentley. Places like Savoy Ballroom and the Rockland Palace hosted drag ball extravaganzas with prizes awarded for the best costumes. Langston Hughes depicted the balls as "spectacles of color". Historian George Chauncey, author of Gay New York: Gender, Urban Culture, and the Making of the Gay Male World, 1890–1940, wrote that during this period "perhaps nowhere were more men willing to venture out in public in drag than in Harlem".
Африка-америкалық халық орталықтары
Африкалық америкалықтар тұратын аудандар – Америка Құрама Штаттарының көптеген қалаларында кездесетін этникалық аймақтардың бір түрі. Африкалық америкалықтардың аудандарының қалыптасуы Америка Құрама Штаттарындағы сегрегация тарихымен тығыз байланысты, ол ресми заңдар арқылы немесе әлеуметтік нормалардың нәтижесінде болды. Бұған қарамастан, африкалық америкалықтардың аудандары африкалық америкалық мәдениетінің де, жалпы американдық мәдениетінің де барлық салаларының дамуында маңызды рөл атқарды.
African American neighborhoods are types of ethnic enclaves found in many cities in the United States. The formation of African American neighborhoods is closely linked to the history of segregation in the United States, either through formal laws, or as a product of social norms. Despite this, African American neighborhoods have played an important role in the development of nearly all aspects of both African American culture and broader American culture.
Бай афроамерикандық қауымдастықтар
Бүгінде көптеген әулетті афроамерикалық қауымдастар бар, олардың ішінде: Вудмор, Мэриленд штаты; Хиллкрест, Рокленд округі, Нью-Йорк штаты; Редан және Каскад Хайтс, Джорджия штаты; Митчеллвилл, Мэриленд штаты; Конверс, Техас штаты, Миссури-Сити, Техас штаты; Дезото, Техас штаты; Куинби, Оңтүстік Каролина штаты; Форест-Парк, Оклахома штаты; және Маунт-Эйри, Пенсильвания штаты.
Many affluent African American communities exist today, including the following: Woodmore, Maryland; Hillcrest, Rockland County, New York; Redan and Cascade Heights, Georgia; Mitchellville, Maryland; Converse, Texas, Missouri City, Texas; Desoto, Texas; Quinby, South Carolina; Forest Park, Oklahoma; and Mount Airy, Pennsylvania.
Геттолар
Сегрегациялық жағдайларға және кең таралған кедейлікке байланысты, Америка Құрама Штаттарының кейбір афроамерикандық аудандары "гето" деп аталды. Бұл терминнің қолданылуы даулы және, контекстке байланысты, құлықты болуы мүмкін. АҚШ-тың басым көпшілігі "гето" терминін этникалық азшылықтар тұратын кедей қалалық аймақты білдіру үшін қолданғанымен, сол аймақта өмір сүретіндер оны көбінесе жағымды мағынада қолданды. Африкалық америкалық гетоларында әрқашан қираған үйлер мен тоқыраған жобалар болған жоқ, және оның барлық тұрғындары кедейлікке ұшыраған жоқ. Көптеген афроамерикандықтар үшін гето – бұл "үй", шынайы "қаралықты" және Америкада африкалық текті адамдардың күресі мен қасіретінен жоғары көтерілуден туындаған сезім, құштарлық немесе эмоцияны білдіретін орын. Лэнгстон Хьюз "Негр гетосы" (1931) және "Харлемнің жүрегі" (1945) өлеңдерінде былай дейді: "Харлемдегі ғимараттар кірпіштен және тастан / Көшелер ұзын және кең, / Бірақ Харлем осыдан гөрі әлдеқайда көп, / Харлем – бұл ішіндегі әлем". Драматург Август Уилсон "Ма Рейнидің қара түбі" (1984) және "Қоршаулар" (1987) пьесаларында "гето" терминін қолданды, екеуі де автордың Питтсбург қаласының Хилл ауданында өскен кезіндегі тәжірибесіне негізделген, афроамерикандық гето. Африкалық америкалық аудандар азаматтық инвестициялардың жетіспеуінен зардап шегуі мүмкін, соның салдарынан мектептердің сапасы төмендеп, полиция және өрттен қорғау тиімділігі азайды, бірақ афроамерикандық аудандардың физикалық және әлеуметтік капиталын жақсартуға көмектесетін шіркеулер, мұражайлар және саяси ұйымдар сияқты институттар бар. Африкалық америкалық аудандарда шіркеулер әлеуметтік байланыстың маңызды көзі болуы мүмкін. Кейбір афроамерикандықтар үшін осы шіркеулерде үйренген руханият расизмнің зиянды күштеріне қарсы қорғаныш ретінде қызмет етеді. Африкалық америкалық тарихына арналған мұражайлар көптеген афроамерикандық аудандарда табылмайды. Көптеген афроамерикандық аудандар қаланың орталық бөлігінде орналасқан, және бұл негізінен орталық бизнес ауданына жақын орналасқан тұрғын үй аудандары. Салынған ортада көбінесе қатарлап салынған үйлер немесе қоңыр тастар, көп отбасылық үйлерге айналдырылған ескі бір отбасылық үйлер кездеседі. Кейбір аудандарда ірі пәтерлер де бар. Оңтүстік афроамерикандық аудандардың құрылыс ортасының маңызды бөлігі – "атыс қаруы" типтес үйлер. Бұл үйлер дәлізсіз бір қатарға тізілген үш-бес бөлмеден тұрады. Осындай афроамерикандық үй дизайны оңтүстік аймақтарда, негізінен афроамерикандық қауымдастықтар мен аудандарда кездеседі.
Due to segregated conditions and widespread poverty, some African American neighborhoods in the United States have been called "ghettos". The use of this term is controversial and, depending on the context, potentially offensive. Despite mainstream America's use of the term "ghetto" to signify a poor urban area populated by ethnic minorities, those living in the area often used it to signify something positive. The African American ghettos did not always contain dilapidated houses and deteriorating projects, nor were all of its residents poverty stricken. For many African Americans, the ghetto was "home", a place representing authentic "blackness" and a feeling, passion, or emotion derived from the rising above the struggle and suffering of being of African descent in America. Langston Hughes relays in the "Negro Ghetto" (1931) and "The Heart of Harlem" (1945): "The buildings in Harlem are brick and stone/And the streets are long and wide,/But Harlem's much more than these alone,/Harlem is what's inside." Playwright August Wilson used the term "ghetto" in Ma Rainey's Black Bottom (1984) and Fences (1987), both of which draw upon the author's experience growing up in the Hill District of Pittsburgh, an African American ghetto. Although African American neighborhoods may suffer from civic disinvestment, with lower quality schools, less effective policing and fire protection, there are institutions such as churches and museums and political organizations that help to improve the physical and social capital of African American neighborhoods. In African American neighborhoods the churches may be important sources of social cohesion. For some African Americans, the kind spirituality learned through these churches works as a protective factor against the corrosive forces of racism. Museums devoted to African American history are also found in many African American neighborhoods. Many African American neighborhoods are located in inner cities, and these are the mostly residential neighborhoods located closest to the central business district. The built environment is often row houses or brownstones, mixed with older single family homes that may be converted to multi family homes. In some areas there are larger apartment buildings. Shotgun houses are an important part of the built environment of some southern African American neighborhoods. The houses consist of three to five rooms in a row with no hallways. This African American house design is found in both rural and urban southern areas, mainly in African American communities and neighborhoods.
Әлеуметтік желілер
BlackPlanet сияқты афроамерикандықтарға арналған әлеуметтік желілер бар. Әлеуметтік желілер афроамерикандықтар үшін маңызды саяси платформа болып табылады. Афроамерикандық жасөспірімдер Instagram мен Snapchat-ты ең көп пайдаланады.
There are African American social networking websites such as BlackPlanet. Social media is an important political outlet for African Americans. African American teenagers are the biggest users of Instagram and Snapchat.
Білім
Африкалық американдықтар құлдық кезеңнен бері білімді бағалап келеді. Африкалық-американдық қауымдастықтар мемлекеттік мектептерді құру және қаржыландыру үшін бірігіп жұмыс істеді. Білім алуға тыйым салынған кезде де, афроамерикандықтар өз қолдаушыларымен бірлесіп, қара нәсілділерге арналған колледждерді салған. Қара құлдарға білім беруге қатаң шектеулер қойылған. Құлдыққа түскен афроамерикандық балалар мен ересектер сауат ашу үшін жолдарындағы барлық қиындықтарға төтеп беріп, тіпті жасырын мектептерге қатысуға мәжбүр болды. Оңтүстік штатындағы ақ құл иелері көбінесе құлдардың сауатты болуына қарсы болды. Қара мәдениетінің ең маңызды орталықтарының бірі – тарихи қара колледждері мен университеттері, HBCU деп белгілі. Осы институттардың ең танымалдарының қатарында бұрынғы құл Букер Т. Вашингтон негізін салған Тускеги университеті және Мэри МакКлиод Бетуна құрған Бетуне-Кукман университеті бар. Америка Құрама Штаттарында 100-ден астам HBCU бар.
African Americans have valued education since slavery. African American communities have worked together to firm and finance public schools. Even when they were barred from accessing education, Black Americans worked together with their supporters to build black colleges for black people. Education for black slaves was heavily prohibited. Enslaved black children and black adults had to take extreme measures to gain literacy, including having to attend underground schools. White Southern slaveholders generally opposed slave literacy in the Southern United States. Some of the most prominent institutions of Black Culture are the historically Black Colleges and Universities, known as HBCUs. Some of the most renowned of these institutions are Tuskegee University founded by the formerly enslaved Booker T. Washington and Bethune Cookman University founded by Mary McCleod Bethune. There are over 100 HBCUs in the United States of America.
Негізгі дереккөздер
Ішкі істер департаментінің Білім беру бюросы. Негрлердің білім алуы: АҚШ-тағы афроамерикалықтар үшін жеке және жоғары білім беру мекемелерін зерттеу, II том. (Бюллетень, 1916 жыл, № 39, 1917) онлайн.
Bureau of Education, Department of the Interior. Negro Education: A Study of the Private and Higher Schools for Colored People in the United States, Volume II. (Bulletin, 1916, No. 39, 1917) online