Ок-Блафс: Тарихы мен мәдениеті

Кіріспе

Оук Блаффс – АҚШ-тың Массачусетс штатындағы Дьюкс округіне қарасты Мартаның жүзім бақтары аралында орналасқан қала. 2020 жылғы АҚШ халық санағы бойынша халық саны 5 341 адамды құрады. Бұл қала жазғы туристер үшін маңызды келу орындарының бірі болып табылады және әдемі сақталған "көкпек үйлер" мен 19 ғасырдың ортасынан соңына дейінгі басқа да ғимараттармен танымал. Қала 18 ғасырдан бері афроамерикандық мәдениеттің тарихи маңызды орталығы болып келген.

Тарих

Оак-Блафстың алғашқы тұрғындары шамамен 10 000 жыл бойы Мартаның жүзім бағында (Wampanoag атауы: Ноэпе) өмір сүрген Wampanoag халқы болды. Қазіргі Оук-Блафс аймағы "Огкешкуппе" деп аталды, бұл "ылғалды/сулы бұталық немесе орман" дегенді білдіреді. Бұл аймақ 1642 жылы еуропалықтармен қоныстандырылды және 1880 жылға дейін Эдгартаунның бөлігі болды, содан кейін ресми түрде Коттедж-Сити ретінде тіркелді. Қала 1907 жылы Оук Блаффс деп қайта аталды, себебі қала Нантакет шығанасын көрсететін жартастардағы емен тоғайының орнында орналасқан. Оак-Блаффс аралдағы алты қаланың ішінде саналы түрде жоспарланған және туризмді ескере отырып дамыған жалғыз қала болды. Африка текті адамдар алғаш рет 1600 жылдары Мартаның жүзім бағына еуропалық отарлаушылардың фермаларында жұмыс істеген құлдар ретінде келді. 18 ғасырда Оук-Блаффс порты босатылған құлдарды, жұмысшыларды және теңізшілерді тартты, ал жергілікті тұрғындар оларға жер сатты. Құлдық жойылғаннан кейін, босатылған афроамерикалықтар балық аулау саласында жұмыс істеуге келді, бұл Массачусетс материгінен келген афроамерикалық тұрғындарды тартты, олар Vineyard-тың өсіп келе жатқан халқына қызмет көрсету үшін бизнес ашты. Нью-Йорк, Бостон және Вашингтон қалаларынан келген бай афроамерикалықтар Оук-Блаффске келді, ол Мартаның жүзім бағындағы қара түсті туристерді қабылдаған жалғыз қала болды, себебі аралдағы басқа қалалар 1960 жылға дейін қара түсті қонақтарды қонақүйлерде және пансионаттарда тұруға рұқсат бермеді. Көптеген адамдар Овал немесе Хайлендс деп аталатын аймақта үй сатып алды, осы туралы Харлем Ренессансының жазушысы Дороти Уэст 1995 жылы шығарған "Той" романында жазды (Даблдей редакторы Жаклин Кеннеди Онассис, Vineyard тұрғыны, Уэстті екі жаз бойына барып көрді). 1866 жылы Роберт Моррис Копленд Жаңа Англияның құрылысшыларының тобынан Мартаның жүзім бағында жоспарланған тұрғын үй қауымдастығын жобалау үшін шақырылды. Бұл жер Нантакет шығанасын көрсететін үлкен, дөңгелек, ағашсыз жайылым болды және өте танымал методист лагерінің кездесуі, Веслиан Гроувпен шектес болды, ол тар көшелердің қисық желісімен байланысқан, "Ағаш ұстасының готикасы" стиліндегі коттедждер, қоршаулар және кішкентай саябақтармен толық болды. Лагерьтің маусымдық танымалдылығын (және халықтың көптігін) пайдаланып, құрылысшылар Oak Bluffs Land and Wharf Company компаниясын құрды, ол бірден табысқа жетті: 1868-1871 жылдар аралығында бес жүз учаске сатылды. Копленд қауымдастықтың үнемі кеңеюін қамтамасыз ету үшін үш жоспар жасады. Оак-Блаффс - АҚШ-тағы кейінгі қала маңындағы дамуға үлкен әсер еткен ең ерте жоспарланған тұрғын үй қауымдастықтарының бірі. Коттедж-Сити және кейін Оук-Блаффс болған аймаққа алғашқы келушілердің бірі методистер болды, олар әр жазда Веслиан Гроув деп аталатын емен тоғайында көп күндік діни "лагерь кездесулері" үшін жиналатын, үлкен шатырлардың астында және ашық ауада өткізілетін. Отбасылар жыл сайын тоғайға қайтып келгенде, жерге тігілген шатырлар ағаш платформаларға тігілген шатырларға, содан кейін ағаштан жасалған шағын коттедждерге ауысты. Коттедждер кішкентай және тығыз орналасқан, уақыт өте келе олар күрделенді. Портиктер, балкон, әсем есік және терезе жиектері, сондай-ақ декоративтік әрлеу ретінде шатыр жиектеріне бекітілген күрделі ағаш оюлары кең таралды. Коттедждердің бірегей "жибек" немесе "Ағаш ұстасының готикасы" сәулет стилі көбінесе иелерінің жарқын, көп түсті бояу схемаларын қолдануымен ерекшеленді, бұл жазғы коттедждерге есімдік, тіпті ертегі кітабынан шыққандай көрініс берді. "Жибек коттедждер" деп аталған бұл үйлер XIX ғасырдың соңында туристердің қызығушылығын тудырды. Сонымен қатар, Табернакль де қызығушылық тудырды: металл шатырымен жабылған, биік темір бағаналармен тірелген, 1880 жылдардың соңында салынған дөңгелек, ашық жақты павильон, ол қызметтер мен қоғамдық іс-шаралардың орны болды. Лагерьтің жибек коттедждері - құнды тарихи ескерткіштер, сонымен қатар өте қымбат жылжымайтын мүлік. Көптеген үйлер әлі күнге дейін отбасылық меншікте және ұрпақтан ұрпаққа беріліп келеді. Коттедждер мен Табернакль 1978 жылы тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілді, 2000 жылы Ұлттық тарихи сақтау қоры таныды және 2005 жылы АҚШ Ішкі істер министрлігі ұлттық тарихи ескерткіш деп жариялады. XIX ғасырдағы құрлықтан пароходпен келген туристер де көптеген дүкендер, мейрамханалар, балмұздақ сату орындары, би залдары, оркестр концерттері, теңіз жағалауындағы серуендеулер немесе Нантакет шығанасының суларында жүзу сияқты көптеген көңіл көтеру орындарынан таңдауға болатын. Курорттық қонақүйлер, олардың ішінде Уэсли үйі жалғыз сақталған мысал, жағажай мен жарлықтарды қоршап тұрды. Бір кездері шағын темір жол қайығы Оак-Блаффстағы пароход терминалынан Эдгартаунға дейін, қазіргі Джозеф Сильвия мемлекеттік жағажайының орнында салынған рельстермен жүріп тұрды. 1884 жылы Flying Horses Carousel Кони-Айлендтен Оак-Блаффске әкелінді және теңізден бірнеше блок ішкі жағына орнатылды, онда ол бүгінге дейін жұмыс істеп тұр. 1876 жылы салынған, ол әлі де жұмыс істеп тұрған ең көне платформалық карусель. Лагерьдің жерлері мен ғимараттары сияқты (2005 сәуірде осылай аталған), Flying Horses та Ішкі істер министрінің тарихи ескерткіш деп танылды. 1878 жылы Мартаның жүзім бағындағы Жазғы институт құрылды, ол АҚШ-тағы мұғалімдер үшін алғашқы жазғы мектеп болды.

The first inhabitants of Oak Bluffs were the Wampanoag people, who have lived on Martha's Vineyard (Wampanoag name: Noepe) for approximately 10,000 years. The area that is now Oak Bluffs was called "Ogkeshkuppe," which means "damp/wet thicket or woods." The area was later settled by Europeans in 1642 and was part of Edgartown until 1880, when it was officially incorporated as Cottage City. The town re incorporated in 1907 as Oak Bluffs, named because the town was the site of an oak grove along the bluffs overlooking Nantucket Sound. Oak Bluffs was the only one of the six towns on the island to be consciously planned, and the only one developed specifically with tourism in mind. People of African descent first arrived at Martha's Vineyard in the 1600s as enslaved West Africans who worked on the farms of European settlers. The Oak Bluffs harbor drew freed slaves, laborers and sailors in the 18th century, and white locals sold them land. After slavery was abolished, the freed blacks came to work in the fishing industries, in turn drawing black residents from the Massachusetts mainland, who came and started businesses to serve the Vineyard's growing population. Affluent African Americans from New York, Boston, and Washington came to Oak Bluffs, the only Martha's Vineyard town that welcomed black tourists as other towns on the island did not allow black guests to stay in inns and hotels until the 1960s. Many bought houses in an area they called the Oval or the Highlands, which Harlem Renaissance writer Dorothy West wrote about in her 1995 novel, The Wedding (edited by Doubleday editor Jacqueline Kennedy Onassis, a Vineyard resident who visited West for two summers). In 1866, Robert Morris Copeland was hired by a group of New England developers to design a planned residential community in Martha's Vineyard. The site, a large, rolling, treeless pasture overlooking Nantucket Sound, was adjacent to the immensely popular Methodist camp meeting, Wesleyan Grove, a curving network of narrow streets lined with quaint "Carpenter's Gothic" cottages, picket fences, and pocket parks. Seeking to take advantage of the camp's seasonal popularity (and overflowing population), the developers established Oak Bluffs Land and Wharf Company, gaining immediate success: Five hundred lots were sold between 1868 and 1871. Copeland would end up creating three plans for the community to accommodate its constant expansion. Oak Bluffs is one of the earliest planned residential communities and largely informed later suburban development in the United States. Some of the earliest visitors to the area that became Cottage City and later Oak Bluffs were Methodists, who gathered in the oak grove known as Wesleyan Grove each summer for multi day religious "camp meetings" held under large tents and in the open air. As families returned to the grove year after year, tents pitched on the ground gave way to tents pitched on wooden platforms and eventually to small wooden cottages. Small in scale and closely packed, the cottages grew more elaborate over time. Porches, balconies, elaborate door and window frames became common, as did complex wooden scrollwork affixed to the roof edges as decorative trim. The unique "gingerbread" or "Carpenter's Gothic" architectural style of the cottages was often accented by the owner's use of bright, multi hue paint schemes, and gave the summer cottages a quaint, almost storybook look. Dubbed "gingerbread cottages," they became a tourist attraction in their own right in the late nineteenth century. So, too, did the Tabernacle: a circular, open sided pavilion covered by a metal roof supported by tall wrought iron columns, erected in the late 1880s, which became a venue for services and community events. The campground's gingerbread cottages are cherished historic landmarks as well as very expensive real estate. Many are still family owned and passed on generation to generation. The cottages and the Tabernacle were added to the National Register of Historic Places in 1978, recognized in 2000 by the National Trust for Historic Preservation and
declared a National Historic Landmark by the US Department of the Interior in 2005. Nineteenth century tourists, arriving by steamer from the mainland, could also choose from a wide range of secular attractions: shops, restaurants, ice cream parlors, dance halls, band concerts, walks along seaside promenades, or swims in the waters of Nantucket Sound. Resort hotels, of which the Wesley House is the sole surviving example, lined the waterfront and the bluffs. For a time, a narrow gauge railway carried curious travelers from the steamship wharf in Oak Bluffs to Edgartown, running along tracks laid on what is now Joseph Sylvia State Beach. In 1884, the Flying Horses Carousel was brought to Oak Bluffs from Coney Island and installed a few blocks inland from the ocean, where it remains in operation today. Built in 1876, it is the oldest platform carousel still in operation. Like the grounds and buildings of the Campground (so designated in April 2005), the Flying Horses were designated a National Historic Landmark by the Secretary of the Interior. The Martha's Vineyard Summer Institute was established in 1878, being the first summer school for teachers in the U. S.

1873 жылы, Оак-Блаффс жер және порты компаниясынан учаске сатып алған Уильям Х. Харттың бастамасымен, көршілес Хартавен қауымдастығы құрылды. Бұл қауымдастық 1911 жылы Оак-Блаффс қаласы мен Эдгартаун арасындағы қазіргі орнына көшірілді.

География

Құрама Штаттардың халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 67 шаршы километрді құрайды, оның ішінде 19 шаршы километр құрлық, ал 48 шаршы километр су. Құрлық ауданы бойынша қала Комонвеллдегі 351 қауымдастықтың ішінде 323-ші орында тұр, ал Дукс округіндегі ең кішкентай үшінші қауымдастық (Аквина және Тисбериден кейін). Оак-Блафс солтүстік және шығыста Нантакет шығанағымен, оңтүстікте Эдгартаунмен, батыста Винейрд-Хейвен портымен, Лагуна тоғанымен және Тисберимен шектеседі. Ол сонымен қатар Тисбери және Эдгартаунмен бірге Батыс Тисберимен ортақ бұрышты бөліседі. Қаланың ең солтүстік нүктесі – Ист-Чоп, құрлықтан бес шақырымнан аса қашықтықта орналасқан. Қала Сенеконтакет көлінің бір бөлігін Эдгартаунмен бөліседі, қаланың құрлық бөлігі Сарсон аралында аяқталады, бірақ Феликс Нек маңындағы суларды Майор шығанағына айналдырады. Қаладағы ең биік нүктелер Сенеконтакет және Лагуна тоғандарының арасында және Лагуна тоғанының батысында, Тисбериге қарай созылатын жердің бұрышты үшбұрышында орналасқан. Қалада төрт қоғамдық жағажай бар: Иствилл жағажайы, Винейрд-Хейвен портына қарап тұр және Лагуна тоғанына кіреберістің жанында; Оук-Блафс қалалық жағажайы немесе "Инквелл" – 19 ғасырдың соңында афроамерикандықтар жиі келетін танымал жағажайдың атауы. Жағалауды жақын маңдағы ақ адамдар терісінің түсіне байланысты бұрын "Қыштау" деп атайтын. Бұл АҚШ-тағы ең танымал жағажайлардың бірі, олар осы жеккөруші лақап атын мақтаныш белгісіне айналдырды, ол Нантакет шығанағының оңтүстігінде, Steamship Authority пирсінің жанында орналасқан; Харт-Хейвен жағажайы, оңтүстікке қарай; және Джозеф Сильвия мемлекеттік жағажайы, Сеңкеконтакет тоғанын Нантакет шығанағынан бөліп тұратын кедергі жағажай (Оук-Блафс және Эдгартаунмен ортақ). Мемлекеттік жағажайды көл мен мұхитты байланыстыратын екі шығанақ бөліп тұрады. Екі көпірдің кішісінен "Шетелдік соғыс ардагерлері көпірі" өтеді, ол толығымен Оак-Блафстың ішінде орналасқан, ал үлкенінен "Американдық легион көпірі" өтеді, оның ортасы Оак-Блафс пен Эдгартаун арасындағы шекара болып табылады. Көпірлердің ресми атауларын тұрғындар көбінесе дәстүрлі атаулары "Кіші көпір" және "Ұлы көпір" пайдалану арқылы елемеді. Оак-Блафста шағын, тығыз жабық порт бар, ол көптеген демалыс қайықтарын тартады және жыл бойы шағын балық аулау қайықтарына үй порты ретінде қызмет етеді. Фалмут, Хайанис және Нантакетке маусымдық жолаушылар паромдары порттың шығыс жағында, сондай-ақ Квенсет Пойнт, РИ-ге арналған жылдам пароммен бірге тоқтау орнына ие. Вудс-Хоул, Мартаның жүзімдігі және Нантакет Steamship Authority басқармасының маусымдық автомобиль және жүк паром қызметі порттың сыртында, Нантакет шығанағына шығатын ұзын пирсте, сондай-ақ Нью-Бедфордқа маусымдық қызмет көрсететін жылдам пароммен бірге орналасқан. Пирстің ашық болуы Steamship Authority паромдарының күшті солтүстік-шығыс желдері кезінде Vineyard Haven-ге бағытталуын қамтамасыз етеді. Оак-Блафс сонымен қатар Trade Winds әуежайының орналасқан жері, ол Sengekontacket Pond-тың солтүстігінде орналасқан жеке шөптік қону жолағы.

According to the United States Census Bureau, the town has a total area of 26.0 square miles (67 km2), of which 7.4 square miles (19 km2) is land and 18.6 square miles (48 km2) (71.61%) is water. In terms of land area, the town is 323rd out of 351 communities in the Commonwealth, and the third smallest community (behind Aquinnah and Tisbury) in Dukes County. Oak Bluffs is bordered by Nantucket Sound to the north and east, Edgartown to the south, and Vineyard Haven Harbor, Lagoon Pond and Tisbury to the west. It also shares a common corner, along with Tisbury and Edgartown, with West Tisbury. The northernmost point of the town, East Chop, is just over five miles from the mainland. The town shares Sengekontacket Pond with Edgartown, with the town's land ending at Sarson's Island, but wrapping around the waters around Felix Neck into Major's Cove. The highest points in town are between Sengekontacket and Lagoon Ponds, and west of Lagoon Pond in the irregular triangle of land which juts into Tisbury. There are four public beaches in the town: Eastville Beach, facing Vineyard Haven Harbor and adjacent to the entrance to Lagoon Pond; Oak Bluffs Town Beach or The "Inkwell" is the name of the popular beach frequented by African Americans beginning in the late nineteenth century. The strand was pejoratively called "The Inkwell" by nearby whites in reference to the skin color of the beach goers. It is the most famous of beaches across the U. S. to transform this odious nickname into an emblem of pride, bordering Nantucket Sound just south of the Steamship Authority Pier; Hart Haven Beach, further to the south; and Joseph Sylvia State Beach, a barrier beach (shared by Oak Bluffs and Edgartown) that separates Sengekontacket Pond from Nantucket Sound. State Beach is punctuated by two inlets that connect the pond to the ocean. The smaller of the two is spanned by the Veterans of Foreign Wars Bridge, which lies wholly within Oak Bluffs, and the larger by the American Legion Bridge, the midpoint of which is the boundary between Oak Bluffs and Edgartown. The formal names of the bridges are generally ignored by residents in favor of the traditional designations "Little Bridge" and "Big Bridge." Oak Bluffs has a small, tightly enclosed harbor that draws large numbers of recreational boaters, and serves as a year round home port to a small number of fishing boats. Seasonal passenger ferries to Falmouth, Hyannis, and Nantucket dock along the east side of the harbor, as does a high speed ferry to Quonset Point, RI. The seasonal car and truck ferry service operated by the Woods Hole, Martha's Vineyard and Nantucket Steamship Authority docks outside the harbor, at a long pier projecting into Nantucket Sound, as does the fast ferry that provides seasonal service to New Bedford. The exposed nature of the pier means that Steamship Authority ferries are routinely diverted to Vineyard Haven during strong northeasterly winds. Oak Bluffs is also the site of Trade Winds Airport, a private grass landing strip located just north of Sengekontacket Pond.

Климат

Кёппен климаттық жіктелімі бойынша, Оук Блаффс жылы жазғы ылғалды субтропиктік климатқа (қысқаша Cfa) жақын, орташа мұхиттық климатқа (қысқаша Cfb) ие.

Демография

2000 жылғы халық санауы бойынша қалада 3713 адам, 1590 үй шаруашылығы және 914 отбасы тұрды. Халық тығыздығы құрады. Қаланың нәсілдік құрамы: 86,72% ақ нәсілді, 4,31% афроамерикалық, 1,51% американдық индейлер, 0,67% азиялық, 2,50% басқа нәсілдерден және 4,28% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілдегі испан немесе латын американдықтары халықтың 1,19% құрады. Солтүстік-Шығыс Массачусетс штатындағы басқа қалалар сияқты, Оук-Блаффс қаласында да 19 ғасырдың соңынан бері португалдық американдықтардың көп саны тұрады. Осы қала тұрғындарының көпшілігі бастапқыда Азор аралдарындағы Фаял аралынан келген, ал олар көп тұрған аудан, Винеярд авенюі мен Уинг Роуд арасында орналасқан, бір кезде Фаял деп аталған. Бүгінде қаланың португалдық мұрасын шілде айының ортасында Винеярд авенюіндегі Португалдық-Американдық клубында өткізілетін жылдық Португалдық тойда көруге болады. 1590 үй шаруашылығының 27,7% 18 жасқа дейінгі балаларымен бірге тұрады, 44,3% -ы бірге тұратын некедегі жұбайлар, 9,4% -ы күйеуі жоқ әйелдер басқарады, 42,5% -ы отбасы емес, 32,6% -ы жеке адамдардан тұрады және 13,0% -ы 65 жасқа толған немесе одан асып кеткен жалғыз тұратын адамдар. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,33 адам, ал отбасының орташа мөлшері 2,94 адамды құрады. Қала тұрғындарының жас бойынша таралуы: 22,6% -ы 18 жасқа дейінгілер, 6,0% -ы 18-24 жастағылар, 31,9% -ы 25-44 жастағылар, 24,8% -ы 45-64 жастағылар және 14,8% -ы 65 жасқа толған немесе одан асып кеткендер. Орташа жас 39 жас. Әр 100 әйелге 94,3 еркек шамасында. 18 және одан жоғары жастағы әр 100 әйелге 93,2 еркек шамасында. Үй шаруашылығының орташа жылдық табысы 42 044 доллар, ал отбасының орташа жылдық табысы 53 841 долларды құрады. Ер адамдардың орташа жылдық табысы 39 113 доллар, ал әйелдердің орташа жылдық табысы 31 797 доллар. Қаланың жан басына шаққандағы орташа табысы 23 829 доллар. Отбасылардың 6,2% және халықтың 8,4% кедейлік шегінен төмен өмір сүреді, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 13,0% және 65 жасқа толған немесе одан асып кеткендердің 8,5% кіреді. Оук-Блаффс Массачусетс штатында халық саны бойынша 263-ші орында, ал Дьюкс округінде үшінші орында (Эдгартаун және Тисбериден кейін) тұрады. Халық тығыздығы бойынша Массачусетс штатында 173-ші орында және Дьюкс округінде Тисбериден кейін екінші орында.

As of the census of 2000, there were 3,713 people, 1,590 households, and 914 families residing in the town. The population density was There were 3,820 housing units at an average density of The racial makeup of the town was 86.72% White, 4.31% African American, 1.51% Native American, 0.67% Asian, 2.50% from other races, and 4.28% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 1.19% of the population. Like other towns in Southeastern Massachusetts, Oak Bluffs has had a large Portuguese American population since the late 19th century. Many of these town residents were originally from the island of Faial in the Azores, and the neighborhood where many of them lived, located between Vineyard Avenue and Wing Rd, was once nicknamed Fayal. Today the town's Portuguese heritage is best appreciated at the Annual Portuguese Feast, held at the Portuguese American Club on Vineyard Avenue in mid July. There were 1,590 households, out of which 27.7% had children under the age of 18 living with them, 44.3% were married couples living together, 9.4% had a female householder with no husband present, 42.5% were non families, 32.6% were made up of individuals, and 13.0% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.33 and the average family size was 2.94. In the town, the population was spread out, with 22.6% under the age of 18, 6.0% from 18 to 24, 31.9% from 25 to 44, 24.8% from 45 to 64, and 14.8% who were 65 years of age or older. The median age was 39 years. For every 100 females, there were 94.3 males. For every 100 females age 18 and over, there were 93.2 males. The median income for a household in the town was $42,044, and the median income for a family was $53,841. Males had a median income of $39,113 versus $31,797 for females. The per capita income for the town was $23,829. About 6.2% of families and 8.4% of the population were below the poverty line, including 13.0% of those under age 18 and 8.5% of those age 65 or over. Oak Bluffs ranks 263rd in population in the Commonwealth of Massachusetts, and third in Dukes County (behind Edgartown and Tisbury). It is 173rd in the Commonwealth of Massachusetts in terms of population density, and second behind Tisbury in Dukes County.

Үкімет

Ұлттық деңгейде Оук-Блаффс Массачусетс штатының 9-шы округінің бөлігі болып табылады және қазіргі уақытта Билл Китинг өкілдік етеді. Массачусетс штатын АҚШ Сенатында Элизабет Уоррен мен Эд Марки сенаторлары білдіреді. Штат деңгейінде Оук-Блаффс Массачусетс штаты Өкілдер палатасында Барнстебл, Дюк және Нантакет округінің құрамында өкілдікке ие, оған Мартаның жүзімдігінің барлық бөлігі мен Нантакет, сондай-ақ Фалмуттың бір бөлігі кіреді. Қала Массачусетс Сенатында Кейп және Аралдар округінің бөлігі ретінде өкілдікке ие, оған Мартаның жүзімдігінің барлық бөлігі, Нантакет және Барнстебл округінің көп бөлігі кіреді (Борн, Сэндвич, Фалмут және Машпиден басқа). Қала Массачусетс штаты полициясының D жасағының 5-ші бөліміне орналасқан, ол Дюк округінің барлық аумағына қызмет көрсетеді. Оук-Блаффс жергілікті деңгейде ашық қалалық мәжіліс түрінде басқарылады және оны таңдау кеңесі басқарады. Қаланың өз полиция және өрттен қорғау бөлімдері бар, полиция Оук-Блаффс портының жанында орналасқан, ал өрттен қорғау бөлімі қаланың орталық бөлігінде орналасқан. Пошта бөлімі Vineyard Camp Meeting Association жерлерінің шығысында орналасқан, сондай-ақ Кейп кітапханаларының автоматтандырылған материалдармен алмасу желісінің мүшесі – Оук-Блаффс қалалық кітапханасы да сол жерде орналасқан. Оук-Блаффста Лагунаның солтүстік-шығысында Мартаның жүзімдігі ауруханасы орналасқан, ол барлық аралға қызмет көрсетеді.