Кіріспе
Люси Самуэль (29 маусым 1912 – 14 наурыз 2007), туған кезде Бернар есімді және Люси Обрак (lysi obʁak) деп танылған, екінші дүниежүзілік соғыста француз қарсыласының мүшесі болды. Кәсібі бойынша тарих мұғалімі, ол 1938 жылы тарих бойынша агрегацияны алды, бұл сол кезде әйел үшін өте сирек кездесетін үлкен жетістік еді. 1939 жылы Реймонд Самуэльге тұрмысқа шықты, ол қарсыластар қатарында Аубрак есімін қабылдады. Ол түрмеден қашу операциялары сияқты бірнеше операцияда белсенді қатысты. Әйелі сияқты, ол да коммунист болды және соғыс аяқталғаннан кейін де сондай күйде қалды. Ол 1944-1945 жылдары Париждегі Уақытша кеңес беруші ассамблеяның құрамында болды. Оның өмірі 1997 жылы Клод Берридің «Люси Обрак» фильмінде бейнеленді. Париж метросының Багнюс–Люси Обрак станциясы оның құрметіне аталды.
Lucie Samuel (29 June 1912 – 14 March 2007), born Bernard and known as Lucie Aubrac (lysi obʁak), was a member of the French Resistance in World War II. A history teacher by occupation, she earned a history agrégation in 1938, a highly uncommon achievement for a woman at that time. In 1939 she married Raymond Samuel, who took the name Aubrac in the Resistance. She was active on a number of operations, including prison breakouts. Like her husband, she was a communist militant, which she remained after the war. She sat in the Provisional Consultative Assembly in Paris from 1944 to 1945. Her life was depicted in the 1997 film Lucie Aubrac by Claude Berri. The Paris Métro station Bagneux–Lucie Aubrac was named after her.
Мансап
1940 жылы Люси француз қарсылық қозғалысына қосылған алғашқылардың бірі болды. 1944 жылы Шарль де Голль консультативтік ассамблея құрды, Люси оған қарсылық күштерінің өкілі ретінде қатысты, осылайша ол француз парламенттік ассамблеясында отырған тұңғыш әйел атанды. 1984 жылы Люси соғыс кезеңіндегі күнделіктерінің жартылай көркемделген нұсқасын жариялады, оның ағылшын тіліне аудармасы «Гестапоны алдап шығу» деп белгілі. 1997 жылы түсірілген «Люси Обрак» фильмінде Люси рөлін Кароль Буке сомдады. Ол фильмді қолдады. 1997 жылдың сәуір айында Жак Верже «Барби өсиетнамасын» ұсынды, ол Клаус Барбидің оған он жыл бұрын бергенін мәлімдеді, онда Аубрактардың Мулен туралы Барбиге хабарлағандығы айтылды. Верженің «Барби өсиетнамасы» Герард Шовидің «Обрак Лион 1943» кітабының жарық көруімен сәйкес келді, ол Аубрактардың 1943 жылы Калуирдегі тағдырлы кездесу туралы Барбиге хабарлағандығын дәлелдеуге бағытталған. 1998 жылдың 2 сәуірінде Аубрактардың шағымы бойынша Париж соты Шови мен оның баспагері Альбин Мишельді «қоғамдық жалажапу» жасағаны үшін айыппұл төлеуге міндеттеді. 1998 жылы француз тарихшысы Жак Байнак «Жан Мулен ісінің құпиялары» кітабында Муленнің де Голльмен аражібіліске түсіп, генерал Жироны мойындауды жоспарлағанын мәлімдеді, бұл голлистерді Барбиге бұл туралы алдын ала хабарлауға итермеледі. Жиырма жетекші қарсылық жасаған аман қалғандар Аубрактарға тағылған айыптауларға қарсы наразылық білдіріп, хат жариялады, сондай-ақ француз тарихшыларының алдында жауап беруге рұқсат сұрады. Бірақ бұл мәлімдемеге ешқандай дәлел жоқ: Аубрак коммунист емес еді, сонымен қатар коммунистік партия өз басшылары мен ұйымын жақсы білетін адамды жасырар емес. Люси мен Реймондтың үш баласы болды. Франсуа Олланд мәлімдеме жасап: «Біздің ең қиын кезеңдерімізде [Реймонд] Люси Обракпен бірге адалдардың қатарында болды, олар өздерінің және Республикамыздың жалпыға ортақ құндылықтарында нацистік қатыгездікке қарсы тұруға күш тапты» деді. Люсидің күлі Реймондтың қасында Бургундия ауылы Салорнай-сюр-Гиедегі зиратта жерленген.