Кіріспе

Француз әншісі (туған 1947)

Мишель Шарль Сарду (miʃɛl ʃaʁl saʁdu; 26 қаңтар 1947 жылы туған) – француз әншісі және кейде актер. Ол тек «La maladie d'amour», «Je vais t'aimer» сияқты махаббат әндерімен ғана емес, сонымен қатар ислам елдеріндегі әйелдер құқықтары («Musulmanes»), дін қызметкерлерінің бойдақтығы («Le curé»), отаршылдық («Le temps des colonies», «Ils ont le pétrole mais c'est tout») немесе өлім жазасы («Je suis pour») сияқты түрлі әлеуметтік және саяси мәселелерді қамтыған әндерімен де танымал. Оның кейбір әндерінде («Les Ricains» және «Monsieur le Président de France» мысалы) Америка Құрама Штаттарының мәдениеті мен сыртқы саясатына деген құрметі мен қолдауы даулы тақырып болып көрінеді. 1976 жылғы «Le temps des colonies» әні үшін оны расизмде айыптаған, онда бұрынғы отаршыл әскері өз отаршылдық естеліктерін мақтан тұтады, бірақ Сарду ән сатиралық болғанын мәлімдеген. 1981 жылғы «Les lacs du Connemara» синглы халықаралық хитке айналды (әсіресе Нидерландыда). Оның көптеген хит әндері Жак Рево және Пьер Деланоэмен бірлесіп жазылған, ал кейбіреулері (әсіресе «En chantant») итальян әншісі Тото Кутюньомен жазылған. Сарду 2001 жылы Париж Берсидегі Palais Omnisports de Paris-те қатарынан он сегіз концерт өткізді, ал 2004 жылғы «Du plaisir» альбомы француз альбомдық чарттарында бірден бірінші орынға шықты. Елу жылдық мансабында Сарду 25 студиялық альбом, 18 концерттік альбом шығарды және 350-ден астам ән жазды (көбінесе француз тілінде, сондай-ақ испан, итальян және тіпті ағылшын тілінде), 100 миллионнан астам жазба сатты. Қазіргі уақытта ол франкофондық әлемдегі ең танымал және табысты артистердің бірі саналады, сату және концерттері бойынша.

Балалық шақ

Мишель Сарду 1947 жылдың 26 қаңтарында Парижде дүниеге келді. Оның әкесі Фернан Сарду әнші және актер болса, анасы Джеки Сарду актриса еді.

Алғашқы кезеңдер (1965-1970 жж.)

Сарду Монмартрдағы әкесінің кабареінде официант болып жұмыс істей бастады. Франция НАТО-ның біріктірілген әскери құрамасынан шығып, Вьетнам соғысы Францияда американдыққа қарсы көңіл-күй тудырған кезде, Сарду "Les Ricains" (Америкалықтар) әнін шығарды, бұл ән Францияның азаттығы үшін АҚШ-қа деген алғысын білдірді. Ол өзінің жазбаларын достары Жак Рево (оның ең адал композиторы болатын) және француздық жазба продюсері Режис Талармен бірге шығаратын "Talar Revaux Éditions Musicales Associées" компаниясымен келісім жасады.

Жетістік және дау-дамайлар (1970-1980 жылдар)

1970 жылы ол өзінің алғашқы студиялық альбомы "J'habite en France" шығарғанда нағыз табысқа жетті. Келесі жылы, 1977 жылы Сарду саясаттан қол үзді. Оның келесі альбомы, La java de Broadway, "La java de Broadway" ("Бродвей явасы"), "Dix ans plus tôt" ("Он жыл бұрын") және Клод Франсуаның "Comme d'habitude" хитінің жаңа өрнегін қамтыды (бұл мелодия ағылшын тілді тыңдаушыларға "My Way" әні ретінде жақсы таныс). Албом үлкен сәттілікке ие болды, сондай-ақ келесі "Je vole" (1978) альбомы да, италияндық әнші Тото Кутюньомен бірлесіп жазған "En chantant" ("Ән салайды") әні арқасында оған ең үлкен хитін сыйлады.

Театр директоры

Сарду 2001 жылдан 2003 жылға дейін Париждегі Théâtre de la Porte Saint Martin театрының иесі болды.

Театр актері

1996: Ноэль Ковардтың «Багатель» пьесасы, режиссер Пьер Монди, «Париж» театрында Наташа Амаль, Филипп Хорсан, Фредерик Дифентал қатысуымен.
1999: Нил Симонның «Жеке комедия» пьесасы, режиссер Адриан Брин, «Театр дю Гимназ Мари Беллде» Мари Энн Шазель қатысуымен.
2001–2002: Фелисиан Марсоның «Сұрақ тудыратын адам» пьесасы, режиссер Жан-Люк Тардье, гастрольдік сапарда және «Театр де ла Порт Сент-Мартенде» Брижит Фосси, Дэви Сарду қатысуымен.
2008–2009: Эрик Ассоның «Отбасылық құпия» пьесасы, режиссер Жан-Люк Моро, «Вариете» театрында Дэви Сарду, Лоран Спиельвегель, Матильда Пенин, Элиза Сервье және Рита Бранталу қатысуымен.
2014: Эрик Эммануэль Шмитттің «Егер қайта бастасақ» пьесасы, режиссер Стив Суисса, «Шамп-Элизе» театрында Анна Гейлор және Флоренс Кост қатысуымен.
2015: Эрик Ассоның «Кешірім» пьесасы, «Театр де ла Миходиерде» Мари Энн Шазель қатысуымен.

Кино актері

1982 жылы: "Біздің 15 жазғы шағымыз" Марсель Жуллиан: Бернард. Сириэль Клэр, Элиза Сервье және басқалармен.
1987 жылы: "Крест" Филипп Сетбон: Томас Кроски, Крест атымен белгілі. Роланд Жиро, Патрик Баушау, Мари-Анн Шазель және басқалармен бірге.
1990 жылы: "Диванды жарнамалау" Дидье Каминка: Бернард. Грейс де Капитани, Тьерри Лермит, Клод Риш, Патрик Чесне, Жан Пьер Кастальди, Забу, Мартин Ламот, Пьер Ришар, Эдди Митчелл және басқалармен бірге.

Теледидар актері

1993: Жозе Джованнидің "Ирландиялық" фильмі: Режис Кассани. Жан Мишель Дупуи және Тереза Лиотар есімді актерлермен бірге.
2003: Жерард Маркстың "Құрмет сыйлығы" фильмі: полковник Кристиан Легофф. Александра Вандернутпен бірге.