Франс Мазерель: Бельгиялық суретші және графика шебері
Frans Masereel
Франс Мазерель (1889-1972) – бельгиялық суретші, саяси және әлеуметтік тақырыптарды бейнелеген гравюраларымен танымал. «Күшті саяхат» ең бағалы туындысы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Франс Мазерел (31 шілде 1889 – 3 қаңтар 1972) – бельгиялық суретші және графика шебері, негізінен Францияда жұмыс істеген. Ол әсіресе соғыс және капитализм сияқты саяси және әлеуметтік мәселелерге арналған ағаш кескіштерімен танымал. Өмірі бойында 40-тан астам сөзсіз роман жазды, олардың ең бағалысы – «Шығу сапары» (Passionate Journey). Мазерелдің ағаш кескіштері Линд Уордқа, сондай-ақ Клиффорд Харпер, Эрик Дрюкер және Отто Нюкель сияқты келешек графика шеберлеріне үлкен әсер етті.
Belgian artist (1889–1972)
Frans Masereel (31 July 1889 – 3 January 1972) was a Belgian painter and graphic artist who worked mainly in France. He is known especially for his woodcuts which focused on political and social issues, such as war and capitalism. He completed over 40 wordless novels in his career, and among these, his greatest is generally said to be Passionate Journey. Masereel's woodcuts influenced Lynd Ward and later graphic artists such as Clifford Harper, Eric Drooker, and Otto Nückel.
Тәрбие
Франс Мазерел 1889 жылдың 31 шілдесінде Бельгияның Батыс Фландрия облысындағы Бланкенберге қаласында дүниеге келді. Ол бес жасқа толғанда әкесі қайтыс болды. 1896 жылы анасы отбасын Гентке көшірді. Ол социалистік нанымдары берік дәрігермен танысып, үйленді, және отбасы Генттегі тоқыма жұмысшыларының өте қиын еңбек жағдайларына қарсы жиі наразылық білдірді.
Frans Masereel was born in the Belgian coastal town Blankenberge in West Flanders on 31 July 1889, and at the age of five, his father died. His mother moved the family to Ghent in 1896. She met and married a physician with strong Socialist convictions, and the family together regularly protested against the appalling working conditions of the Ghent textile workers.
Білім
18 жасында ол Жан Дельвиннің класында Эколь де Бё-Артс мектебінде оқуға түсті. 1909 жылы Англия мен Германияға сапар шекті, бұл оны алғашқы гравюралар мен ксилографияларын жасауға шабыттандырды. 1911 жылы Мазерел төрт жылға Парижде қоныстанды, содан кейін Швейцарияға эмиграциялады, онда ол журналдар мен басылымдар үшін график ретінде жұмыс істеді.
At the age of 18 he began to study at the École des Beaux Arts in the class of Jean Delvin. In 1909, he visited England and Germany, which inspired him to make his first etchings and woodcuts. In 1911 Masereel settled in Paris for four years and then emigrated to Switzerland, where he worked as a graphic artist for journals and magazines.
Көшіп кету
Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Мазерел Бельгияға қайта орала алмады, себебі ол бейбітшілдікке ұмтылушы болғандықтан Бельгия армиясында қызмет етуден бас тартқан еді. Дегенмен, Антверпенде өнер мен әдебиетке қызығушылық танытқан достар тобы Lumière журналын құруға шешім қабылдағанда, Мазерел мәтінді және бағандардың тақырыптарын суреттеуге шақырылған суретшілердің бірі болды. Журнал алғаш рет 1919 жылдың тамызында Антверпенде жарық көрді. Ол француз тілінде жарияланған көркемдік және әдеби журнал еді. Журналдың Lumière атауы, Парижде Анри Барбюс басып шығарған француз журналы Clarté-ге сілтеме жасады. Мазерелмен бірге мәтінді және бағандардың тақырыптарын суреттеген басты суретшілер Ян Франс Кантре, Жозеф Кантре, Анри ван Стратен және Жорис Минне болды. Олар бірлесіп "De Vijf" немесе "Les Cinq" ("Бес") деп танылды. Lumière Бельгияда ағашқа ою өнеріне деген жаңа қызығушылықты тудыруда маңызды рөл атқарды. "De Vijf" тобының бес суретшісі ағаш, мыс және линолеум гравировкасының өнерін насихаттауға және 20 ғасырдың басында Бельгияға экспрессионизмді әкелуге үлкен үлес қосты. 1921 жылы Мазерел Парижге оралды, онда ол өзінің әйгілі Монмартр көшелерін бейнелеген суреттерін жасады. Ол бір кезде Берлинде тұрды, онда оның ең жақын шығармашылық досы Джордж Грос болды. 1925 жылдан кейін ол Булонь-сюр-Мер маңында қоныстанды, онда ол көбінесе жағалау аймақтарын, порттардың көріністерін және теңізшілер мен балықшылардың портреттерін суреттеді. 1930 жылдары оның шығармашылық өнімділігі азайды. 1940 жылы Франция нацистер басып алғанда, ол Парижден қашып, Оңтүстік Францияның бірнеше қаласында тұрды.
Masereel could not return to Belgium at the end of World War I because, being a pacifist, he had refused to serve in the Belgian army. Nonetheless, when a circle of friends in Antwerp interested in art and literature decided to found the magazine Lumière, Masereel was one of the artists invited to illustrate the text and the column headings. The magazine was first published in Antwerp in August 1919. It was an artistic and literary journal published in French. The magazine's title Lumière was a reference to the French magazine Clarté, which was published in Paris by Henri Barbusse. The principal artists who illustrated the text and the column headings in addition to Masereel himself were Jan Frans Cantré, Jozef Cantré, Henri van Straten, and Joris Minne. Together, they became known as 'De Vijf' or 'Les Cinq' ('The Five'). Lumière was a key force in generating renewed interest in wood engraving in Belgium. The five artists in the 'De Vijf' group were instrumental in popularizing the art of wood, copper and linoleum engraving and introducing Expressionism in early 20th century Belgium. In 1921 Masereel returned to Paris, where he painted his famous street scenes, the Montmartre paintings. He lived for a time in Berlin, where his closest creative friend was George Grosz. After 1925 he lived near Boulogne sur Mer, where he painted predominantly coast areas, harbour views, and portraits of sailors and fishermen. During the 1930s his output declined. With the Fall of France to the Nazis in 1940 he fled from Paris and lived in several cities in Southern France.
Анимация
Идея (L'Idée) (1932): Бертольд Бартошпен бірлесіп анимациялық бейімдеме жасау жөніндегі жұмыс.
The Idea (L'Idée) (1932) : collaboration with Berthold Bartosch on an animated adaptation.
Журналда жарияланған еңбектері
"Demain" (1916) журналындағы ағаш кескіндері және "Les Tablettes" (1916–1919). "La Feuille" (1917–1920) журналындағы суреттер.
Woodcuts in Demain (1916) and Les Tablettes (1916–1919). Drawings in La Feuille (1917–1920).
Өнер коллекциялары
Бұл ағаш өрнектер жинақтары олардың тақырыбының әртүрлі жақтарын қамтиды.
These woodcut collections cover various aspects of their subject material.
Жеке жинақтар
Арызың өлгендер: тозақтық қайта тірілу (Debout les Morts: Résurrection infernale, 1917) – соғысқа қарсы 10 ағаш кескінінен тұратын жинақ. Өлілер сөйлейді (Les Morts Parlent, 1917) – соғысқа қарсы 7 ағаш кескінінен тұратын жинақ.
Arise Ye Dead: The Infernal Resurrection (Debout les Morts: Résurrection infernale, 1917) A collection of 10, anti war woodcuts. The Dead Speak (Les Morts Parlent, 1917) A collection of 7, anti war woodcuts.