Локерридж: Тарихы мен географиясы

Кіріспе

Локерридж – Англиядағы Уилтшир графтығындағы ауыл. Ол Кеннет аңғарындағы Батыс Орманның жиегінде, Марлбороның батысында 4,6 км, Авеберидің шығысында 5 км және Суиндонның оңтүстігінде 16,9 км жерде орналасқан. Тарихи тұрғыдан Лондоннан Англияның батысына дейінгі басты жол болған A4 тас жолынан оңтүстікке қарай 965 метр жерде жатыр. Локерридж Дене – ауылдың оңтүстік-батысындағы шағын ауыл. Локерридж және оның төңірегінде тас және қола дәуіріндегі адам қызметінің іздері табылды. Ауылға жақын далалық қоршаулар римдіктердің болғанын көрсетеді, ал ауылдың өзі 1086 жылғы «Domesday Book» кітабында тіркелген. Қазіргі Локерридж – жергілікті өнеркәсіпсіз ауыл шаруашылығы және тұрғындары жұмыс үшін қалаға барып-келіп жүретін қауымдастық. Ауылда "Кім ойлаған" деп аталатын паб бар, бірақ басқа да қызметтер толыққанды жеткіліксіз.

Тарих

Бұл аймақта неолит дәуіріндегі қоныстардың мол іздері сақталған, ал 19 ғасырда мектептің артында қола дәуіріне жататын жерлеу орны табылды. Ақ төбедегі (ауылдың үстіндегі қырқа) егістік алқаптары римдіктердің болуын көрсетеді, бұл, әдетте, жақын орналасқан Кунетио бекініс қаласымен байланысты. Атаудың бір болжамды түбірі – ежелгі ағылшын тіліндегі loc(a) hrycg сөзі, яғни «қоршаулармен белгіленген қырқа» деген мағынаны білдіреді. 1086 жылғы «Domesday Book» деректерінде Локерридж Глостерлік Дюранға тиесілі болғандығы және былай сипатталғандығы көрсетілген: Дюранның өзі LOCKERIDGE-ді иеленген. Алмар бұл жерді бұрын иеленген, және 2 hide үшін салық төлеген. 1 плугға жұмыс істеуге жететін жер бар. Осы жердің 1 hide-ы деменде орналасқан. 1 шаруа, 2 батрак және 1 құл бар, сондай-ақ шабындық, жайылым және орман да бар. Бұл жердің құны 40 шиллинг болған, ал қазір 30 шиллингке бағаланады. Бұл екі кешкі англосаксондық иеліктері ауылдың оңтүстік жағындағы Локерридж Дендегі үйлер шоғырымен және солтүстік жағындағы 18 ғасырға жататын Локерридж үйімен байланысты деп есептеледі. Локерридж үйі Пайпер жолының жанында орналасқан, ол римдік жолдың қалдығы. 12 ғасырда екі саксон қонысының арасында Темплер орденінің тапсырысымен құрылыс жүргізілді, олар 1141 және 1143 жылдар аралығында осы жердегі иелікті сатып алған. 1155–1156 жылдары Роклидегі Прецептория салу үшін жер сатып алынды. Осылайша, Локерридж Ұлыбританияда сирек кездесетін, жоспарланған Темплер ауылы болып табылады. Жақын орналасқан Шоу елді мекенінің обадан құлауы Локерридждің маңызды шығыс-батыс жолының (қазіргі A4) және Пьюзи Даунс арқылы өтетін жолдың қиылысында орналасқандығына байланысты өсуіне ықпал еткен болуы мүмкін. Темплерлермен байланысы Уилтшир ауылдарында сирек кездесетін шіркеудің болмауын түсіндіреді. 1870 жылдары сэр Генри Мёу өзінің кеңсесін (Gypsy Furlong) және шаруашылық ауласын (Yardacre) ауылға орналастырған кезде елді мекен ауылға айналды. Сол кезде үйлер, мектеп және паб салынды. Осы тарихтың нәтижесінде ауылда үш негізгі сәулет стилі қалыптасқан. Сарсен тасы, әдетте боялған немесе кедір-бүдыр қалпында қалған, бидай немесе бидай шаңғысымен қашалған. Виктория дәуіріндегі сәулет өнері, киінген тастардан немесе сарсенді жолақтары бар Уилтширдің қызыл кірпіштерінен салынған. Олардың көп бөлігі 1870 жылдары Мёу есімді үйдің сәулетшісі К. Э. Понтингтің еңбегі. 20 ғасырға келгенде, бас көшеде және Бэк Лэйн мен Рилс Лэйнде әртүрлі стильдегі кірпіштен салынған кеңес үйлері мен жаңадан салынған үйлер пайда болды.

The area has extensive evidence of Neolithic settlement and a Bronze Age burial site was discovered behind the school in the 19th century. Field enclosures on White Hill (a ridge above the village) provide evidence of Roman occupation probably linked to the nearby fortress town of Cunetio. One possible derivation of the name is from the Old English composite word loc(a) hrycg meaning "a ridge marked by enclosure(s)". At the time of the Domesday Book of 1086, Lockeridge was owned by Durand of Gloucester and is described as follows: Durand himself holds LOCKERIDGE. Almær held it TRE, and it paid geld for 2 hides. There is land for 1 plough. Of this 1 hide is in demesne. There is 1 villan and 2 bordars with 1 slave, and of meadow, and of pasture and of woodland. It was worth 40s ; now 30s. These two late Anglo Saxon estates are held to be linked to the cluster of houses at Lockeridge Dene at the southern end of the village, and the eighteenth century Lockeridge House at the northern end. Lockeridge House is adjacent to Piper's Lane, remnant of a Roman road. Building took place between the two Saxon settlements in the 12th century on the order of the Knights Templar who acquired one of the estates between 1141 and 1143. In 1155–1156 it acquired land in Rockley to build a Preceptory. Lockeridge is therefore something rare in Britain, namely a planned Templar village. The collapse of the nearby settlement of Shaw as a result of the Plague may have triggered growth as Lockeridge was situated at an intersection of a major east–west route (now the A4) and a crossing of the Pewsey Downs. The Templar link explains the absence (rare in Wiltshire villages) of a church. The settlement expanded from a hamlet to a village in the 1870s when Sir Henry Meux sited his estate office (Gypsy Furlong) and the estate yard (Yardacre) in the village. Houses, a school and a pub were built at the same time. In consequence of this history there are three main architectural styles in the village. Sarsen stone, generally painted or left rough hewn, and thatched with wheat or wheat reed mix. Victorian estate architecture built of dressed stones or Wiltshire redbrick with sarsen banding. Many of these are the work of C. E. Ponting, architect to the Meux estate in the 1870s. 20th century solid brick council housing and in fill in a variety of styles, in the main street and on Back Lane and Rhyls Lane.

Басқару

Локеридж Батыс Овертон азаматтық приходінің құрамына кіреді, ол Кеннет Вэлли приходтық кеңесі деп аталатын, іргелес Файфилд приходімен бірлескен приходтық кеңес сайлайды. Ол Уилтшир кеңесінің бірыңғай әкімшілік аумағына жатады, ол жергілікті басқарудың көп бөлігіне жауапты.

Көрнекті орындар

Локерридж үйі, өзеннің арғы бетінде орналасқан, 1740 жыл шамасында салынған және ІІ* санаттағы ескертулер тізіміне енген. Екі қабатты үй қызыл кірпіштен тұрғызылған, ал бес терезелі алдыңғы жағында атқылы есік бар; оң және арт жағында кейінірек салынған қосымша бөлмелер бар. Жол жиегіндегі кіреберісте сол дәуірдегі кірпіш қабырғалар, құйма темірден жасалған қақпалар және ананас пішіндес безендірілген іргетастар орналасқан; Певснер олардың үлкен өлшемді екенін атап өткен. Ауылдың оңтүстік жағындағы Локеридж Дені Ұлттық Сенім қорының меншігіндегі нысан және табиғат қорғау аймағы болып табылады. Аймаққа сарсен тастары шашырап жатыр, бұл Авеберидегі тастардың алынған жерлерінің бірі. Ауыл Батыс Орманының қасында орналасқан, көк түсті қоңырау гүлдерімен жамылатын көктемде әдемі болады. Ауылдан басталатын жолдар Батыс Орманы арқылы Pewsey Downs және Уэндсикке жетеді, Уэндсик – Андоверден Бристоль шығанағына дейін созылған және Мерсия мен Уэссекс англосаксон мемлекеттерінің шекарасы болған ерте ортағасырлық бекініс.

Ыңғайлылықтар

Кеннет долындағы Англия шіркеуінің бастауыш мектебі Локеридж және жақын маңдағы ауылдардан балаларды қабылдайды. Овертон-кум-Файфилд ұлттық мектебінің алғашқы ғимараты, С. Е. Понтинг жобалаған, 1875 жылы ашылды және 1906 жылы 117 оқушыға дейін жетті. Оқушылар саны азайғаннан кейін, 1990 жылы мектеп Шығыс Кеннеттегі ауылдық мектеппен біріктірілді; Локеридждегі үй-жайлар кеңейтілді және 2011 жылы Шығыс Кеннеттегі мектеп жабылды. Жоғары білім алу үшін көптеген балалар Марлборо қаласындағы Сент-Джон мектебіне түседі. Кеннет долынасы крикет клубының алаңы ауылдық үйдің жанында орналасқан, және Локеридж, сондай-ақ Батыс Овертон, Шығыс Кеннет және Файфилд ауылдарынан мүшелерді тартады.