Кіріспе
Медициналық резиденттура Резидентура немесе медициналық оқудан кейінгі дайындық – жоғары медициналық білімнің бір кезеңі. Бұл медицина ғылымдарының докторы (MD), остеопатиялық медицина докторы (DO), медицина бакалавры (MBBS/MBChB) дәрежесіне ие болған білікті дәрігерге, ветеринариялық дәрігерге (DVM/VMD, BVSc/BVMS), стоматологқа (DDS немесе DMD), подологқа (DPM) немесе фармацевтке (PharmD) қатысты. Олар медицина, ветеринариялық медицина, стоматология, подология немесе клиникалық фармация саласында, әдетте ауруханада немесе клиникада, сол мамандық бойынша тіркелген аға клиникалық дәрігердің (мысалы, бас дәрігер немесе консультант) тікелей немесе жанама бақылауымен тәжірибе жинақтайды. Көптеген елдерде мұндай оқуды сәтті аяқтау медициналық практиканы жүзеге асыруға рұқсат беретін шектеусіз лицензия алудың, әсіресе таңдалған мамандық бойынша практика жасауға лицензия алудың шарты болып табылады. Осы уақытқа дейін олар бақылаушы дәрігердің лицензиясы бойынша жұмыс істейді. Мұндай оқумен айналысатын адам резидент, регистрлік немесе тәлімгер деп аталуы мүмкін, бұл елдің заңнамасына байланысты. Резиденттурадан кейін стипендия немесе таңдаулы мамандық бойынша оқуға жол ашылады. Медициналық мектеп дәрігерлерге медициналық білімнің кең спектрін, негізгі клиникалық дағдыларды және тәжірибелі оқытуды ұсынып, түрлі салаларда тәжірибе жинауға көмектеседі, ал медициналық резиденттура медицинаның нақты бір саласында терең білім беруге бағытталған.
Residency or postgraduate training is a stage of graduate medical education. It refers to a qualified physician (one who holds the degree of MD, DO, MBBS/MBChB), veterinarian (DVM/VMD, BVSc/BVMS), dentist (DDS or DMD), podiatrist (DPM) or pharmacist (PharmD) who practices medicine, veterinary medicine, dentistry, podiatry, or clinical pharmacy, respectively, usually in a hospital or clinic, under the direct or indirect supervision of a senior medical clinician registered in that specialty such as an attending physician or consultant. In many jurisdictions, successful completion of such training is a requirement in order to obtain an unrestricted license to practice medicine, and in particular a license to practice a chosen specialty. In the meantime, they practice "on" the license of their supervising physician. An individual engaged in such training may be referred to as a resident, registrar or trainee depending on the jurisdiction. Residency training may be followed by fellowship or sub specialty training. Whereas medical school teaches physicians a broad range of medical knowledge, basic clinical skills, and supervised experience practicing medicine in a variety of fields, medical residency gives in depth training within a specific branch of medicine.
Терминология
Резидент дәрігер көбінесе резидент, үйдегі аға дәрігер (Коммонуэлт елдерінде) немесе басқаша, аға резиденттік медициналық қызметкер немесе үйдегі дәрігер деп аталады. Резиденттер аккредиттелген медициналық мектепті бітіріп, медициналық дәрежеге (MD, DO, MBBS, MBChB) ие болады. Резиденттер жиынтығында аурухананың үй қызметкерлерін құрайды. Бұл терминнің пайда болуына себеп – резидент дәрігерлердің көп бөлігінің оқу кезеңін ауруханада өткізуі. Резиденттіктің ұзақтығы бағдарлама мен мамандыққа байланысты екі жылдан жеті жылға дейін болуы мүмкін. Резиденттік жыл жеке бағдарламаға қарай маусымның соңы мен шілде айының басында басталып, бір күнтізбелік жылдан кейін аяқталады. АҚШ-та резиденттіктің бірінші жылы көбінесе интернатура деп аталады, ал сол дәрігерлер интерндер деп танылады. Сондай-ақ, бас резидент – резиденттің біреуін, оның резиденттігін бір жылға ұзартуға және басқа резиденттердің қызметін және оқуын ұйымдастыруға таңдауға болады (әдетте ішкі медицина және педиатрия салаларында). Дәрігер резиденттігін аяқтап, білімін феллошипте (стипендияда) жалғастыруды шешсе, ол «фелло» деп аталады. Белгілі бір салада толық оқуын аяқтаған дәрігерлерді қабылдаушы дәрігерлер немесе консультанттар (Коммонуэлт елдерінде) дейді. Дегенмен, жоғарыда аталған номенклатура оқу мерзімі алдын ала белгіленген оқу орындарында ғана қолданылады. Жеке меншіктегі, оқу процесі жүрмейтін ауруханаларда кейбір елдерде аталған терминология дәрігердің білім деңгейінен гөрі оның жауапкершілік деңгейін көрсетеді.
Тарих
Медициналық немесе хирургиялық мамандық бойынша резидентура 19 ғасырдың соңында белгілі бір салаға қосымша оқытудың қысқа мерзімді және бейресми бағдарламаларынан пайда болды. Алғашқы ресми резидентура бағдарламаларын сэр Уильям Ослер және Уильям Стюарт Халстед Джонс Хопкинс ауруханасында құрды. Кейіннен 20 ғасырдың басында басқа да орындарда резидентуралар негізгі мамандықтар үшін ресми және институционалдық деңгейге жетті. Бірақ тіпті ғасырдың ортасында да резидентура жалпы практика үшін міндетті болып саналмады және тек алғашқы медициналық көмек көрсететін дәрігерлердің аз бөлігі ғана оған қатысты. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін АҚШ-та медициналық резидентуралардың кеңеюі айтарлықтай үдеді. Жатақ, тамақтандыру және кір жуу қызметтерінен басқа жалақысы да төмен болды. Осы кезеңде дәрігерлік мамандыққа оқып жатқан көптеген жас жігіттер мен қыздардың медициналық оқудан басқа міндеттері шамалы деп есептелді. Медициналық мектептен кейін науқастарға практикалық көмек көрсетуге бағытталған алғашқы оқу жылы ұзақ жылдар бойы «интернатура» деп аталып келді. ХХ ғасырдың ортасына дейін көптеген дәрігерлер бір жылдық интернатурадан кейін алғашқы медициналық көмек көрсету практикасына кірісті. Резидентура интернатурадан бөлек болды, көбінесе басқа ауруханаларда өтілді және дәрігерлердің аз бөлігі ғана резидентураны аяқтады. 1984 жылы АҚШ-та көпшілік назарын аударған Либби Сион ісі медициналық резиденттерге жүктелетін ауыр жұмыс жүктемесіне назар салды. Осы мәселеге жауап ретінде Америка медицина колледждерінің қауымдастығы 1988 жылы резиденттер үшін аптасына 80 сағаттан аспауы тиіс екенін ұсынды. Содан кейін, 1989 жылы Нью-Йорк штаттық Денсаулық кодексі арқылы ережелерді енгізу арқылы бұл мәселені шешуге кіріскен алғашқы штат болды, бұл резиденттердің жұмыс уақытын реттеуде маңызды қадам болды. Бұл ережелерге штаттық аурухана кодексіне енгізілген жұмыс уақытының шектеулері және Белл комиссиясы ұсынған қадағалауды күшейту шаралары кірді. Алайда, ережелер қабылданғанмен, оларды сақтау баяу болды және он жыл өткен соң ауруханаларға жасалған тексерулерде белгіленген шектеулердің кеңінен бұзылғаны анықталды. Резиденттердің жұмыс уақытын реттеуге бағытталған күш-жігер 2003 жылы ACGME (Медициналық білім беруді аккредиттеу кеңесі) АҚШ бойынша осы шектеулерді міндетті еткен кезде ұлттық деңгейде аяқталды.
Ауғанстан
Ауғанстанда резидентура (Dari, تخصص) кандидат таңдаған мамандық бойынша үш жылдан жеті жылға дейін практикалық және зерттеу қызметін қамтиды. Медициналық бітіруші студенттер резидентураны аяқтау қажеттілігі жоқ, себебі олар медицинаны алты жыл бойы оқиды (клиникалық пәндер бойынша үш жыл, ауруханада клиникалық пәндер бойынша үш жыл) және бір жылдық интернатурадан кейін жалпы тәжірибелі дәрігер ретінде бітіреді. Көптеген студенттер резидентураны аяқтамайды, өйткені ол өте бәсекелі.
Аргентина
Аргентинада резидентура (испанша, residencia) кандидат пен тәмамдаған дәрігерлердің таңдаған саласындағы үш-төрт жылдық тәжірибелік және ғылыми-зерттеу қызметін қамтиды. Нейрохирургия немесе кардиоторакальдық хирургия сияқты мамандандырылған салаларға оқу үшін көбірек уақыт керек. Осы жылдар ішінде интернатура, әлеуметтік қызмет және ара-тура зерттеулерден тұратын резидент, резидентура жылдарына сәйкес R1, R2, R3 немесе R4 деп жіктеледі. Соңғы жылдан кейін "R3 немесе R4 резиденті" таңдалған медицина саласында мамандық (especialidad) алады.
Австралия
Австралияда мамандар тіркеуші ретінде дайындалады. "Резидент" термині "аурухана дәрігері" (HMO) терминімен синоним ретінде қолданылады және мамандыққа түспеген жоғары білімді медицина қызметкерлерін білдіреді, мамандық бойынша оқуға дейін. Мамандық бойынша оқу бағдарламасына қабылдану бір жылдық интернатураны (магистратураның 1-жылдығы немесе "PGY1") аяқтағаннан кейін жүзеге асырылады, содан кейін көптеген оқу бағдарламалары үшін қосымша бір жыл резидент ретінде (PGY2 және одан кейін) өтеді. Оқу мерзімі жалпы медицина практикасы үшін 3 жылдан бастап, балалар хирургиясы үшін 7 жылға дейін жетеді.
Канада
Канадада канадалық медицина түлектері (CMG), оның ішінде соңғы курс студенттері және өткен жылғы сәйкессіз медицина түлектері, резиденттік лауазымдарға Канадалық резиденттерді сәйкестендіру қызметі (CaRMS) арқылы өтініш береді. Резиденттік оқудың бірінші жылы "Жоғары оқу орнынан кейінгі 1-жыл" (PGY1) деп аталады. CMG отбасылық медицина, шұғыл медициналық көмек, ішкі медицина, педиатрия, жалпы хирургия, акушерлік-гинекология, неврология және психиатрия сияқты көптеген аспирантуралық медициналық оқу бағдарламаларына өтініш бере алады. Кейбір резиденттік бағдарламалар тікелей кіруге мүмкіндік береді (отбасылық медицина, дерматология, неврология, жалпы хирургия және т.б.), яғни CMG осы мамандықтарға тікелей медициналық институттан өтініш береді. Басқа резиденттіктерде мамандануға қосымша сәйкестік (ішкі медицина және педиатрия) жүзеге асырылады, онда резиденттер екінші мамандыққа (Медициналық мамандықтарға сәйкестік (MSM) немесе Педиатриялық мамандықтарға сәйкестік (PSM)) өтуге дейін алғашқы 2–3 жылды аяқтайды. Бұл екінші сәйкестік аяқталғаннан кейін резиденттер "фелло" деп аталады. Мамандықтың қосымша салаларына кардиология, нефрология, гастроэнтерология, иммунология, респиратология, жұқпалы аурулар, ревматология, эндокринология және тағы да басқалары жатады. Тікелей кіруге мүмкіндік беретін мамандықтарда да феллотуралар болады, бірақ олар резиденттіктің соңында аяқталады (әдетте 5 жыл).
Колумбия
Колумбияда толық лицензиясы бар дәрігерлер резиденттік бағдарламаларға қатысуға құқылы. Толық лицензия алу үшін алдымен медициналық оқу бағдарламасын аяқтау керек, ол әдетте бес-алты жылға созылады (университеттер арасында өзгешелік бар), содан кейін бір жыл медициналық және хирургиялық интернатурадан өту қажет. Осы интернатура кезінде ұлттық медициналық біліктілік емтиханы тапсырылуы тиіс, және көп жағдайда әлеуметтік қызмет дәрігері ретінде бақылаусыз медициналық практиканың қосымша жылы да қажет болады. Өтініштер әр бағдарлама бойынша жеке жіберіледі, одан кейін аспирантуралық медициналық біліктілік емтиханы өтеді. Медициналық оқу кезеңіндегі бағалары, медициналық оқу орны, өмірбаян және жеке жағдайларда ұсыныстар да бағаланады. Резиденттікке қабылдау көрсеткіші өте төмен (~1–5% өтініш берушілердің мемлекеттік университет бағдарламалары бойынша), резидент дәрігерлердің жалақысы жоқ, ал жеке университеттерде оқу ақысы жылына 10 000 АҚШ долларына жетеді немесе одан да асып түседі, мемлекеттік университеттерде 2 000 доллар шамасында. Жоғарыда аталған себептерге байланысты көптеген дәрігерлер шетелге (негізінен Аргентина, Бразилия, Испания және АҚШ-қа) аспирантурада медициналық білім алу үшін барады. Бағдарламалардың ұзақтығы үш жылдан алты жылға дейін ауыспайды. Мемлекеттік университеттерде және кейбір жеке университеттерде мамандық алу үшін медициналық диссертация жазып, қорғау қажет.
Франция
Францияда клиникалық практикаға қатысатын студенттер "externes" деп, ал жаңа біліктілік алған дәрігерлер ауруханаларда "internes" деп аталады. "Интернат" деп аталатын резидентура үштен алты жылға дейін созылады (мамандыққа байланысты) және бұл ұлттық конкурс бойынша бағаланып тағайындалады. Дипломдық жұмыстың тапсырылуын кейінге жылдыру қалыпты жағдай. Еуропаның көптеген басқа елдеріндегідей, осыдан кейін де көп жыл бойы кіші дәрежеде тәжірибе жинау мүмкіндігі бар. Француз резиденттері резидентура кезеңінде көбінесе "дәрігер" деп аталады. Шын мәнінде, олар әлі де студенттер және резидентураны аяқтағаннан және жюри алдында диссертацияларын қорғағаннан кейін ғана медицина докторы атанады.
Грекия
Грекияда лицензияланған дәрігерлер резиденттура бағдарламасына қабылдануға өтініш бере алады. Лицензияланған дәрігер болу үшін, адам Грекияда алты жылға созылатын медициналық білім беру бағдарламасын аяқтауы тиіс. Резиденттура білімін аяқтау үшін міндетті түрде бір жылдық ауылдық медициналық тәжірибе (интернатура) өту қажет. Өтініштер аурухана орналасқан облысқа жеке түрде жіберіледі, ал өтініш берушілер кезегі бойынша қарастырылады.
Мексика
Мексикада дәрігерлер ENARM (Медициналық резиденттікке үміткерлердің ұлттық тесті) (испан тілінде: Examen Nacional de Aspirantes a Residencias Médicas) емтиханын тапсыруы керек, осылайша қалаған мамандығы бойынша медициналық резиденттураға түсу мүмкіндігіне ие болады. Дәрігер жылына тек бір мамандыққа ғана өтініш бере алады. Шамамен 35 000 дәрігер өтініш білдіреді, ал олардың тек 8 000-і ғана іріктеледі. Іріктелген дәрігерлер мақұлдау куәлігін өтініш білдірген ауруханаға ұсынады (Медициналық резиденттураға қатысты ауруханалардың көп бөлігі мемлекеттік мекемелерге қарасты). Куәлік жылына бір рет ғана жарамды, ал егер резидент басқа мамандыққа түсуді шешсе, емтиханды қайта тапсыруы керек (тапсыру санының шегі жоқ). Барлық қабылдаушы ауруханалар мемлекеттік немесе жеке университетке қарасты, ал осы мекеме «маман» дәрежесін беруге жауапты. Бұл дәреже бірегей, бірақ Ұлыбритания мен Үндістанда қолданылатын MD дәрежесімен тең. Бітіру үшін резидент дипломдық жобаны ұсынып, оны қорғауы тиіс. Резиденттіктің ұзақтығы американдық жүйеге ұқсас. Резиденттер жылдар бойынша бөлінеді (R1, R2, R3 және т.б.). Оқуын аяқтағаннан кейін резидент қосымша мамандық алуды (феллоушипке балама) қалауы мүмкін, ал қосымша мамандық бойынша оқудың мерзімі әдетте екіден төрт жылға дейін. Мексикада «феллоу» термині қолданылмайды. Резиденттерге қабылдаушы аурухана 1000-1100 АҚШ доллары (мексикалық песомен төленеді) төлейді. Шетелдік дәрігерлер жалақы алмайды, керісінше, ауруханаға қарасты университет есебінен жыл сайын 1000 доллар төлеуге міндетті. Мексикадағы барлық мамандықтар сертификатталған, ал кейбіреулері жазбаша және ауызша емтихандарды қамтиды, бұл оларды Латын Америкасындағы ең бәсекеге толы кеңестердің біріне айналдырады.
Пәкістан
Пәкістанда MBBS дәрежесін аяқтағаннан кейін және бір жылдық интернатураны бітіргеннен кейін дәрігерлер екі түрлі аспирантуралық резиденттік бағдарламаға түсуге құқылы. Біріншісі – елдегі әртүрлі медицина университеттері ұйымдастыратын MS/MD бағдарламасы. Бұл бағдарлама мамандыққа қарай 4-5 жылға созылады. Екіншісі – Пакистан дәрігерлер мен хирургтар колледжінің (CPSP) ұсынатын, «Пакистан дәрігерлер мен хирургтар колледжінің мүшесі» (FCPS) деп аталатын феллоулық бағдарлама. Бұл да мамандыққа байланысты 4-5 жылдық бағдарлама. Сонымен қатар, Пакистан дәрігерлер мен хирургтар колледжі тағылымдамадан кейін, тар мамандықтар бойынша екінші феллоулық ретінде пост-феллоулық бағдарламалар ұсынады.
Оңтүстік Корея
1 жылдық тағылымдама 3-4 жылдық резидентураға қабылдану үшін міндетті шарт.
Испания
Испанияда медициналық білім алған барлық адамдар арнайы білім беру бағдарламасына қабылдану үшін ұлттық бәсекелі емтиханды ("MIR") тапсыруы керек. Бұл емтихан оларға Испания денсаулық сақтау жүйесіндегі ауруханалардың ішінде мамандық пен оқу орнын таңдау мүмкіндігін береді. Қазіргі таңдағы медициналық мамандықтар 4-5 жылға созылады. Оқу бағдарламасы жүйесін Ұлыбританиядағы сияқты өзгерту жоспарлануда. Денсаулық сақтау министрлігі, Медициналық колледж және Медициналық студенттер қауымдастығы арасында бірнеше келіссөздер өтті, бірақ бұл өзгеріс процесі қалай жүзеге асырылатыны әлі белгісіз.
Мамандарды даярлау бағдарламасына түсудің алғышарттары
Швецияда тәжірибелі дәрігерлер Ұлттық денсаулық сақтау және әлеуметтік қамсыздандыру басқармасынан дәрігерлік қызмет көрсетуге лицензия алғаннан кейін, мамандану оқу бағдарламасына (Specialisttjänstgöring) қатысуға өтініш бере алады. Швеция білім беру жүйесі арқылы лицензия алу үшін бірнеше қадамдардан өту қажет. Біріншіден, үміткер Швецияның жеті медицина мектебінің бірінде – Уппсала университеті, Лунд университеті, Каролинска институты, Гетеборг университеті, Линчепинг университеті, Умеа университеті немесе Оребро университетінде – екі жылдық клиникаға дейінгі оқу және үш жарым жылдық клиникалық тәжірибеден тұратын бес жарым жылдық бакалавриат бағдарламасын сәтті аяқтауы керек. Одан кейін медицина магистрі (Läkarexamen) дәрежесі беріледі. Бұл дәреже дәрігерге 18-24 айға созылатын стажировкаға (Allmäntjänstgöring) қатысуға мүмкіндік береді, бұл мерзім жұмыс орнына байланысты өзгереді. Стажировканы Ұлттық денсаулық сақтау және әлеуметтік қамсыздандыру басқармасы реттейді және жұмыс орнына қарамастан, кемінде тоғыз айға созылатын төрт негізгі бөлімнен тұрады: ішкі медицина және хирургияға бөлінген кемінде үш айдан, психиатрияда үш ай және жалпы практикада алты ай. Көптеген ауруханалар хирургия және ішкі медицина бойынша стажерлерді тең уақытқа орналастырады (мысалы, әрқайсысында алты ай). Стажер пациенттерге белгілі бір деңгейде тәуелсіздікпен көмек көрсетуі керек, бірақ ол жоғары дәрежелі дәрігерлердің қадағалауында болады, олар қатысуы мүмкін немесе қатыспауы мүмкін. Әрбір клиникалық тәжірибе кезінде стажер аға әріптестерімен бағаланады және егер ол Ұлттық денсаулық сақтау және әлеуметтік қамсыздандыру басқармасы белгілеген мақсаттарға сәйкес келетін біліктіліктерге ие деп табылса, барлық төрт тәжірибе бойынша жеке-жеке тапсырылады және хирургия, ішкі медицина, психиатрия және жалпы практика бойынша кең таралған жағдайларды ұсыну бойынша жазбаша емтихан тапсыруға құқылы болады. Бұл емтиханды тапсыру құны шамамен 2018 жылғы 24 сәуірдегі айырбас бағамы бойынша 220 еуроға немесе 270 АҚШ долларына тең, себебі бұл медициналық біліммен тікелей байланысты шығыс емес және сондықтан мемлекет тарапынан өтелмейді. Шетелдік медициналық білімі бар дәрігерлер лицензия алу үшін басқа да жолдармен өтініш бере алады, бұл олардың басқа Еуроодақ немесе Еуропалық экономикалық кеңістік елдерінде лицензиясы бар-жоғына байланысты.
Арнайылықты таңдау
2015 жылғы деректер бойынша швед медицинасының мамандықтар жүйесі үш түрлі мамандықтан тұрады: негізгі мамандықтар, таңдаулы мамандықтар және қосымша мамандықтар. Кез келген дәрігер мамандық алуға ниеттенсе, алдымен негізгі мамандық бойынша оқудан өтеді, содан кейін өзінің негізгі мамандығына қатысты таңдаулы мамандық бойынша білім ала алады. Қосымша мамандықтар да негізгі мамандық немесе таңдаулы мамандық бойынша алдыңғы білімді талап етеді, бірақ таңдаулы мамандықтардан өзгеше, олар бірнеше түрлі алдыңғы мамандықтар арқылы қол жеткізіледі. Сонымен қатар, негізгі мамандықтар сегіз топқа бөлінеді: балалар медицинасы мамандықтары, бейнелеу және функционалдық медицина мамандықтары, тәуелсіз негізгі мамандықтар, ішкі медицина мамандықтары, хирургиялық мамандықтар, зертханалық мамандықтар, неврологиялық мамандықтар және психиатриялық мамандықтар. Сондай-ақ, дәрігерлердің мамандық бойынша аттестаттауын кейінге жылдыру үшін де қолданылады. Дегенмен, көптеген жұмыс берушілер ескеретін факторлар бар, ең маңыздысы – дәрігердің тәжірибелік жұмысының ұзақтығы. Бұл ереже медицина институтын бітірген түлектерге университеттен кейін әлі лицензия алмай, дәрігер ретінде жұмыс істеуге мүмкіндік береді, бұл тәжірибе жинақтаудың және ақырында стажировкаға қабылданудың бір жолы. 2017 жылы Швеция медициналық қауымдастығы жүргізген сауалнамаға сәйкес, елдегі интерндер стажировканы бастамас бұрын орта есеппен 10,3 ай дәрігер болып жұмыс істеген, Даларна аймағындағы интерндер үшін орташа есеппен 5,1 айдан Стокгольм аймағындағы интерндер үшін орташа есеппен 19,8 айға дейін.
Негізгі мамандықтар
+Таиландта 2022 жылғы негізгі мамандықтарТірек белгілеріНегізгі мамандықтарТірек 1.1Стажировкалық оқыту қажет емес. Медициналық мектепті бітірген түлектер бітіргеннен кейін тікелей өтініш бере алады. Жалпы алғанда «жетіспеушілік деңгейі жоғары» деп жіктеледі. Анатомиялық патологияКлиникалық патологияҚан құю медицинасыТірек 1.2Бір жылдық стажировка қажет. Жалпы «жетіспейтін» деп жіктеледі. ПсихиатрияБалалар және жасөспірімдер психиатриясыЕсірткіге тәуелділік психиатриясыСот медицинасыНейрохирургияРадиациялық онкологияЯдролық медицинаЖедел жәрдем медицинасыОтбасылық медицинаОнкологияГематологияТірек 2.1Мемлекеттік келісімшарт бойынша өтініш берген жағдайда бір жылдық стажировка. Келісімшартсыз өтініш берген жағдайда екі жылдық стажировка қажет. Реабилитация медицинасыДиагностикалық радиологияАнестезиологияБалалар гематологиясы және онкологиясыБалалар хирургиясыЖалпы хирургияКардиоторакалық хирургияАкушерлік және гинекологияТірек 2.2Мемлекеттік келісімшарт бойынша өтініш берген жағдайда бір жылдық стажировка. Келісімшартсыз өтініш берген жағдайда үш жылдық стажировка қажет. ПедиатрияІшкі медицинаНеврологияОртопедияОториноларингологияУрологияПрофилактикалық медицина (эпидемиология)Профилактикалық медицина (авиациялық медицина)Профилактикалық медицина (клиникалық профилактикалық медицина)Профилактикалық медицина (кәсіби медицина)Профилактикалық медицина (саяхат медицинасы)Профилактикалық медицина (теңіз медицинасы)Профилактикалық медицина (көлік медицинасы)Профилактикалық медицина (халық денсаулығы)Профилактикалық медицина (қоғамдық психикалық денсаулық)Тірек 3.1Мемлекеттік келісімшарт бойынша өтініш берген жағдайда екі жылдық стажировка. Келісімшартсыз өтініш берген жағдайда үш жылдық стажировка қажет. ОфтальмологияТірек 3.2Үш жылдық стажировка қажет. ДерматологияПластикалық хирургия
Тарих
Біріккен Корольдікте үй қызметкері лауазымдары бұрын жалпы практикаға кіретіндер үшін міндетті емес, бірақ ауруханалық медицинада мансап қуу үшін дерлік қажетті болған. 1956 жылғы Медициналық заң бойынша, үй қызметкері ретінде бір жылды сәтті аяқтағаннан кейін ғана медициналық практика бойынша уақытша тіркеуден толық тіркеуге өтуге болады. "Интерн" термині медициналық ортада қолданылмаған, бірақ оны американдық "Доктор Кильдер" телесериалы арқылы көпшілікке таныстырды. Оларды көбінесе "үй иелері" деп атаған, бірақ "тұрғын дәрігер" термині де ресми емес қолданыста болған. Кейбір ауруханаларда "резиденттік медициналық офицер" (РМО) (немесе "резиденттік хирургиялық офицер" т.б.) сол мамандық бойынша тұрақты медициналық қызметкерлердің ең жоғары дәрежелісі болған. Алғашқы тіркеуге дейінгі үй қызметкерлерінің лауазымы алты айға созылған, және бір хирургиялық және бір медициналық лауазымды орындау қажет болған. Акушерлік-гинекологиялық лауазымды олардың орнына тағайындауға болады. Принцип бойынша, "Денсаулық сақтау орталығында" жалпы практикамен айналысуға да рұқсат етілген, бірақ мұндай жағдайлар сирек кездесетін. Лауазымдар міндетті түрде жалпы медицинада болуы керек емес: кейбір оқу ауруханаларында осы деңгейде өте мамандандырылған лауазымдар болған, сондықтан жаңа түлек бір жыл бойы неврология және нейрохирургияны немесе ортопедия және ревматологияны біріктіріп оқи алатын, содан кейін әмбебап жұмысқа көшуге мәжбүр болған. Алдын ала тіркеу лауазымдарын іс жүзінде медициналық мектептерге жүктеген Жалпы медициналық кеңес бақылап отырған, олар оны кеңесші медициналық қызметкерлерге тапсырған. Бұл лауазымдардың білім беру құндылығы өте әртүрлі болған. Бастапқы кездерде кезекшілік жұмысы толық уақытты болған, жиі түнгі ауысымдар мен демалыс күндері кезекшілікпен жұмыс істеуге тура келген. Көбінесе екі күнде бір түндік кезекшілік, кейін үш күнде бір түндік кезекшілік болған. Бұл демалыс күндері кезекшілік жұма күні сағат 9:00-де басталып, дүйсенбі күні сағат 17:00-де аяқталады (80 сағат) дегенді білдірген. Дерматология сияқты жеңіл мамандықтарда жас дәрігерлер тұрақты түрде кезекшілікте болады. Еуропалық Одақтың жұмыс уақыты туралы директивасы бұған қайшы келді: бастапқыда Ұлыбритания бірнеше жылға келісімнен бас тарту туралы келіссөздер жүргізді, бірақ жұмыс уақытын реформалау қажет болды. Кезекшілік уақыты 1975 жылға дейін төленбеген (үй қызметкерлерінің бір күндік ереуілінің жылы), және бір-екі жыл бойы жауапты кеңесшінің куәландыруына байланысты болған. Бастапқыда кезекшілікке стандартты тарифтің 30% төленген. Ақылы кезекшілік енгізілгенге дейін бір уақытта "үйде" бірнеше үй қызметкерлері болады және "екінші кезекші" үй қызметкері ауруханаға әрдайым өзінің телефон нөмірін хабарлап отыратын болса, сыртқа шыға алатын. "Алдын ала тіркеудегі үй қызметкері" кем дегенде бір жыл "аға үй қызметкері" болып жұмыс істегеннен кейін тіркеуші лауазымына орналасатын. SHO лауазымдары алты айдан бір жылға дейін созылуы мүмкін, ал жас дәрігерлер жиі сұхбаттасуларға қатысу үшін ел аралап, әр алты айда бір рет үйлерін ауыстырып, жалпы практика немесе аурухананың мамандануы үшін өздерінің оқу жоспарын құрастырған. Локумдық лауазымдар әлдеқайда қысқа болуы мүмкін. Ұйымдастырылған схемалар кейінгі кезең болды, ал "өздігінен жасалған" оқу ротациясы 1990 жылдары сирек кездесті. Сыртқы пациенттерді қарау әдетте кіші үй қызметкерінің жауапкершілігіне жатпаған, бірақ мұндай клиникалар үлкен тәжірибелілердің жұмыс жүктемесінің үлкен бөлігін құрады, көбінесе жеткілікті қадағалаусыз. Тіркеуші лауазымдары бір немесе екі жылға созылуы мүмкін, кейде академиялық ортадан тыс жерде одан да ұзаққа созылуы мүмкін. Бір тіркеушіден екіншісіне ауысу әдеттегі нәрсе еді. Психиатрия және радиология сияқты салалар тіркеуші сатысында енгізілетін, бірақ басқа тіркеушілер әдетте жоғары біліктіліктің бірінші бөлігін, мысалы Корольдік колледждің мүшелігін немесе серіктестігін осы сыныпқа кірмес бұрын өткізген. Екінші бөлім (толық біліктілік) жоғары тіркеуші лауазымына орналасу үшін қажет болды, әдетте медициналық мектеппен байланысты, бірақ көптеген адамдар кеңесші лауазымына жылдап күтудің орнына осы кезеңде ауруханалық практиканы тастады. Британдық клиникалық дипломдардың көпшілігі (бір немесе екі жылдық тәжірибе талап етіледі) және мүшелік немесе серіктестік емтихандары белгілі бір оқу сыныптарына байланысты емес, бірақ оқу ұзақтығы мен тәжірибе сипаты нақтылануы мүмкін. Кейбір корольдік колледждер бекітілген оқу бағдарламасына қатысуды талап етті. Хирургиядағы арнайы емтихандар, қазір Корольдік хирургтар колледжінің серіктестігіне қол жеткізуге бағытталған, бастапқыда жоғары тіркеушілерге ғана шектелген. Бұл ережелер оқудан тыс лауазымдардағылардың көптеген адамдарына біліктілік алуға және мансаптық жолмен өсуге кедеріс келтірді. Жоғары тіркеуші болғаннан кейін, мамандығына байланысты, тұрақты кеңесші немесе аға оқытушы лауазымына өтуге бір жылдан алты жылға дейін уақыт қажет болуы мүмкін. М.Д. немесе Х.М. дәрежесін алу және маңызды жарияланған зерттеулер болуы мүмкін. Жалпы практикаға немесе нашаррақ мамандыққа кез келген кезеңде ауысуға болады: Лорд Моран әйгілі түрде жалпы практикамен айналысушыларды "сатыдан құлағандар" деп атады. Сондай-ақ кеңесші деңгейіндегі тұрақты оқудан тыс лауазымдар болды: бұрынғы аға ауруханалық медициналық офицер және медициналық көмекші (екеуі де қолданылмайды) және қазіргі штаттық дәрігер, мамандық бойынша дәрігер және серіктес дәрігер. Ережелер көп тәжірибе немесе жоғары біліктілік талап етпеді, бірақ іс жүзінде екеуі де жиі кездеседі, және бұл лауазымдарда шетелдік түлектердің, этникалық азшылықтардың және әйелдердің үлесі жоғары болды. Зерттеушілер мен PhD кандидаты көбінесе медициналық көмекшілер болып жұмыс істеді, бірақ кейбіреулері аға немесе мамандық бойынша тіркеушілер болды. Жаңа Ұлттық денсаулық сақтау жүйесінің (NHS) құрамында көптеген "сенімді лауазымдар" құрылды, олар күнделікті жұмыстың орындалуын қамтамасыз ету үшін қажет болды, және көптеген жас дәрігерлер осы лауазымдарда уақыт өткізуге мәжбүр болды, олардың білім беруіне немесе оқуына ешқандай есеп берілмеді. Осы лауазымдардың иелері әртүрлі деңгейде жұмыс істей алады, кіші немесе орта дәрежелі дәрігермен немесе кеңесшімен бірге міндеттерді бөліседі.
Америка Құрама Штаттары
АҚШ-та медициналық лицензияны жеке штаттардың медициналық кеңестері реттейді. Көптеген штаттарда АҚШ медицина мектептерінің түлектері USMLE-нің үшінші қадамын тапсырғаннан кейін және кем дегенде бір жылдық аспирантурадан (яғни, бір жылдық резиденттура; көбінесе стажировка деп аталады) өткеннен кейін толық медициналық лицензия ала алады. Дегенмен, көптеген штаттарда халықаралық медицина мектептерінің түлектері толық медициналық лицензия алу үшін USMLE-нің үшінші және соңғы қадамын тапсырумен қатар, ұзақ мерзімді оқудан өтуі қажет.
Жазбаша
Өтініш берушілер медициналық мектептің төртінші және соңғы жылының басында ERAS арқылы (олардың тағайындалатын бағдарламасына қарамастан) өтініш беру процесін бастайды. Осы кезде студенттер резиденттік бағдарламаларды таңдайды, олар көбінесе мамандық және аурухана жүйесін, кейде тіпті тармақтарды (мысалы, Mass General-дегі Ішкі медицина резиденттурасының толық бағдарламасы немесе San Francisco General-дегі Жалпы медициналық көмек тармағы) көрсетеді. Бағдарламаларға өтініш бергеннен кейін, бағдарламалар өтінімдерді қарап, қазан мен ақпан аралығында өтетін сұхбаттарға шақырылған үміткерлерді анықтайды. 2016 жылдан бастап оқу орындары 1 қазаннан бастап өтінімдерді көре алады.
Сұхбаттар
Сұхбат процесі елдің әртүрлі ауруханаларында жеке-жеке өтеді. Көбінесе өтініш беруші саяхат және тұру шығындарын өзі төлейді, бірақ кейбір бағдарламалар өтініш берушілердің шығындарын жабуға көмектеседі. Халықаралық медицина студенттері де АҚШ-тағы интернатура бағдарламасына қатыса алады, бірақ бұл тек Шетелдік Медицина Ұлттық Білім беру Комиссиясы (ECFMG) белгілеген бағдарламаны аяқтағаннан кейін ғана мүмкін. ECFMG өз сертификаттау бағдарламасы арқылы халықаралық медицина түлектерінің АҚШ-тағы аккредитацияланған (Accreditation Council for Graduate Medical Education - ACGME) интернатура немесе феллоушип бағдарламаларына қатысуға дайындығын бағалайды. ECFMG Канаданың медицина бағдарламаларына қатысты құзыреттілікке ие емес, оларды тиісті органдар АҚШ медицина мектептерімен толыққанды тең деп санайды. Осының нәтижесінде, егер канадалық MD түлектері қажетті визаларды ала алса (немесе АҚШ азаматы немесе тұрақты тұрғыны болса), АҚШ интернатура бағдарламаларына АҚШ түлектерімен бірдей құқықтарда қатыса алады.
Ойын күні
Наурыз айының үшінші жұмасы кіретін аптаның дүйсенбісі күні үміткерлер NRMP-дан сәйкестік болғанын (бірақ қай жерге емес) біледі. Егер сәйкестік болса, олар келесі жұмада өтетін Матч күніне дейін күтуі керек.
Қосымша ұсыныс және қабылдау бағдарламасы
Қосымша ұсыныс және қабылдау бағдарламасы (SOAP) – бұл Өтемақы арқылы ішінара және толық сәйкес келмей қалған өтініш берушілерге арналған процедура. SOAP құрылғанға дейін, өтініш берушілер ашық қызметтер туралы бағдарламалармен байланысу мүмкіндігіне ие болды, бұл процеске бейресми түрде "талқылау" делінетін. Бұл шарбақты, дұрыс құрылмаған жүйе медицина мектебін бітірушілерді бастапқы Өтемақы тізімінде жоқ бағдарламаларды бірнеше минут ішінде таңдауға мәжбүр етті. 2012 жылы NRMP SOAP деп аталатын ұйымдастырылған жүйені енгізді. Өту кезеңінің бір бөлігі ретінде, Өтемақы күні наурыздың үшінші бейсенбісінен үшінші жұмасына ауыстырылды. SOAP Өтемақы аптасында өтеді. Бірінші кезекте, SOAP-қа қатысуға құқығы бар өтініш берушілер Өтемақы аптасының дүйсенбісі күні Өтемақы бойынша орын алмай қалғаны туралы хабардар етіледі. Содан кейін бағдарламалар өтініш берушілермен сұхбаттасу үшін байланысады, әдетте бұл телефон арқылы жүзеге асырылады. Одан кейін бағдарламалар өтініш берушілердің тізімін жасайды және әр бағдарламадағы бос орындар тізіміндегі ең үздік өтініш берушіге бірінен соң бірі ұсынылады. Өтініш беруші ұсынысты қабылдай алады немесе одан бас тарта алады. Егер ұсыныстан бас тартса, ол SOAP-тың келесі кезеңінде бағдарлама тізіміндегі келесі өтініш берушіге жіберіледі.
Тұрғылықты жерінің өзгеруі
Әрине, студенттің пікірі мен бағдарлама арасында қарама-қайшылықтар болады. Студенттер өздерінің тізімінде төмен тұрған бағдарламаларға да ілігіп қалуы мүмкін, әсіресе радиология, нейрохирургия, пластикалық хирургия, дерматология, офтальмология, ортопедия, оториноларингология, сәулелік онкология және урология сияқты бәсекелестік мамандықтарға басымдық берілген жағдайда. Студенттің интернатурада бір-екі жыл оқығаннан кейін басқа бағдарламаға ауысуы да мүмкін. Бұрын жеке остеопатиялық матч болған, оның нәтижелері ақпан айында, NRMP-ден бұрын жарияланған. Бірақ қазір остеопатиялық матч жойылды, себебі ACGME екеуін де біртұтас матчқа біріктірді. Остеопатиялық дәрігерлер (DO) кез келген матчқа қатыса алады, соның ішінде М.Д. (әдетте МД дәрежесі немесе MBBS немесе MBChB дәрежесін қоса алғанда, халықаралық эквиваленті бар дәрігерлерге берілетін) немесе Америкалық Остеопатиялық Ассоциациясы (AOA) бұрын аккредиттеген DO лауазымдарын иеленеді. Әскери интернатуралар NRMP сияқты толтырылады, бірақ одан ертерек (әдетте желтоқсанның ортасында), осылайша матчқа ілікпеген студенттер азаматтық жүйеге өтуге мүмкіндік алады. 2000-2004 жылдары резидент-дәрігерлер, топтық іс жүргізуші адвокаттар арқылы өкілдік етіліп, матч процесіне монополияға қарсы шабуыл жасады. Мысалы, Jung v. Association of American Medical Colleges et al., 300 F. Supp.2d 119 (DDC 2004) қараңыз. Конгресс медициналық резиденттік үшін антимонополиялық заңда ерекше жағдай жасады. 2004 жылғы зейнетақы қаражатын теңдестіру заңына қараңыз, № 108-218, 118 Stat. 596 (2004) (кодификацияланған). Сот ісі кейіннен жаңа заңға сәйкес тоқтатылды. Матч процесі медициналық резиденттердің жұмысқа орналасу құқықтарын шектейді деп саналады, атап айтқанда, матчқа қабылданғаннан кейін медициналық резиденттер матч ережелеріне сәйкес денсаулық сақтау мекемесі, ұйым немесе аурухана белгілейтін барлық еңбек шарттарын қабылдауға міндетті. USMLE Step 1 немесе COMLEX Level 1 нәтижесі – резиденттік бағдарламалардың үміткерлерді іріктеуде қарастыратын көптеген факторлардың бірі ғана. Мамандыққа қарай өзгеретін болғанымен, Альфа Омега Альфа мүшелігі, клиникалық тәжірибе бағалары, ұсыным хаттары, сыныптық рейтинг, ғылыми тәжірибе және бітірген мектеп болашақ резиденттерді таңдауда ескеріледі.
Ұзақ жұмыс істеген
Медициналық резидентуралар дәстүрлі түрде өз оқушыларынан көп уақыт жұмыс істеуді талап етеді. Алғашқы резиденттер ауруханаларда тұрып, білім алу кезеңінде көбінесе жалақысыз жұмыс істеген. Осы кезеңде резидент кез келген уақытта "қызметте болуы" немесе бұл міндетті бір ғана әріптесімен бөлісуі мүмкін. Соңғы уақытта 36 сағаттық ауысымдар 12 сағаттық демалыспен, аптасына 100 сағаттан астам жұмыспен алмастырылды. Америкалық қоғам және медициналық білім беру жүйесі мұндай ұзақ жұмыс сағаттарының тиімсіз екенін мойындады, себебі ұйқының жетіспеуі медициналық қателердің көбеюіне әкеледі. Бұл мәселе жан тежелудің әсері және қарқынды терапия бөліміндегі қателер туралы маңызды зерттеуде аталып өтті. Медициналық білім беруді аккредиттеу кеңесі (ACGME) жұмыс уақытын аптасына 80 сағатқа дейін (4 аптаның орташасы бойынша), түнгі кезекшіліктің жиілігін әр үшінші күнінен аспауы және ауысымдар арасында 10 сағат демалыс беруіне шектеу қойды. Дегенмен, тексеру комиссиясы жекелеген бағдарламаларға 10%-ға дейін немесе ең көп дегенде 88 сағатқа ерекшелік беруге құқылы. 2017 жылдың басына дейін бірінші жылғы резиденттердің жұмыс уақыты күніне 16 сағаттан аспауы керек еді, ал екінші жылғы және одан кейінгі жылдардағы резиденттердің жұмыс уақыты 24 сағатқа дейін созылуы мүмкін. 2017 жылдың басынан бастап резиденттердің барлық жылдары 24 сағаттық ауысымдарда жұмыс істей алады. Бұл шектеулер ерікті болғамен, аккредиттеу мақсатында оларды сақтау міндетті болып табылады, бірақ сағаттық шектеулерді бұзу жиі кездеспейді. Соңғы кезде Медицина институты (IOM) 2008 жылғы желтоқсандағы "Резиденттердің жұмыс уақыты: ұйқыны, қадағалауды және қауіпсіздікті арттыру" есебінде ACGME ұсыныстарын қолдады. IOM есебі ACGME-нің 4 аптаның орташасы бойынша 80 сағаттық жұмыс аптасы туралы ұсынысын сақтай отырып, жұмыс уақыты 16 сағаттан аспауы керек екенін, егер 30 сағатқа дейін созылатын ауысымдарда бес сағаттық ұйқыға үзіліс берілмесе, деп ұсынады. Сондай-ақ, резиденттерге ауысымдар арасындағы демалыс уақытын ауысымның уақыты мен ұзақтығына қарай өзгерту ұсынылады, бұл оларға күнделікті ұйқыны толықтыруға және демалыс күндері ұйқысыздықтан арылуға мүмкіндік береді. Ұзақ жұмыс сағаттарына сын көтергендер бұл мәселені резиденттердің ұсынылған лауазымдарға баламасы жоқ екендігімен байланыстырады, яғни резиденттер жұмыс шарттарының барлығын, оның ішінде өте ұзақ жұмыс уақытын қабылдауға міндетті, және көп жағдайларда нашар қадағалаумен күресуге мәжбүр. Олардың пікірінше, бұл процесс ауруханаларға бәсекелестік қысымды азайтады, нәтижесінде жалақы төмендеп, жұмыс уақыты ұзақ және қауіпті болады. 2002 жылдың 1 қарашасынан бастап Америка остеопатиялық қауымдастығы (AOA) аккредиттеген резидентураларда 80 сағаттық жұмыс шегі күшіне енді. Бұл шешімде AOA мақұлдаған бағдарламалардағы интерндер мен резиденттер таңертеңгі және түскі оқу бағдарламаларын қоспағанда, бірінен соң бірі 24 сағаттан артық жұмыс істей алмайды деп де белгіленген. Ол емделушіге 6 сағатқа дейін емделуді жалғастыруға және емделушіге ауысуға мүмкіндік береді. Алайда интерндер мен ординаторлар 24 сағаттан кейін жаңа науқас үшін жауапкершілікті өз мойнына ала алмайды. АҚШ Еңбек қауіпсіздігі және денсаулық сақтау басқармасы (OSHA) интерндер мен резиденттер комитеті/SEIU, медициналық резиденттердің ұлттық одағы, Американдық медициналық студенттер қауымдастығы және қоғамдық азаматтар медициналық резиденттердің жұмыс уақытын шектеуді талап еткен өтінішті қабылдамады. OSHA орнына резиденттік бағдарламаларды таныстыратын және аккредиттейтін ACGME жеке сауда қауымдастығы қабылдаған стандарттарға сүйенуді таңдады. 2003 жылдың 1 шілдесінде ACGME барлық аккредиттелген резиденттік бағдарламаларға стандарттар енгізді, бұл апталық жұмыс аптасын төрт апталық мерзімде 80 сағатқа дейін шектеді. Бұл стандарттар резиденттік бағдарламаларда ерікті түрде қабылданды. Бағдарламаның талаптары орындалмаған жағдайда қайта аккредиттеуге теріс әсер етуі мүмкін, ал аккредиттеу тоқтатыла немесе кері қайтарылуы мүмкін, бірақ резиденттердің жұмыс сағаттарының саны мамандықтар мен жеке бағдарламаларда әртүрлі болады. Кейбір бағдарламаларда 100 сағаттан астам жұмыс аптасын болдырмау үшін өзін-өзі бақылау механизмдері жоқ, ал басқалары тұрғындардан сағаттарды өздігінен хабарлауды талап етеді. Жұмыс уақытының ең жоғары нормаларын толық, толық және дұрыс сақтау үшін АҚШ-тың федералдық шұғылдандырушы қорғанысын медициналық тұрғындарға беру туралы ұсыныстар бар. Ұзақ жұмыс аптасын шектеуге сын көтергендер күтімнің үздіксіздігіне бұзылыс тудыратынын және пациенттерге қатысу арқылы алынатын білімді шектейтінін айтады. Еуропада да ұқсас алаңдаушылықтар туды, онда Жұмыс уақыты туралы директива дәрігерлердің жұмыс уақытын 6 айлық мерзімде орташа есеппен аптасына 48 сағатқа дейін шектейді. Ішкі медицина, педиатрия және радиология сияқты медициналық практиканың басқа салаларында резиденттердің жұмыс уақытын қысқарту оқушылар үшін ғана емес, сонымен қатар осы мамандықтардың практикалық үлгілеріне жақын болғандықтан тиімді болуы мүмкін, бірақ оқушылар түлектерден кем жұмыс істеуі керек екені ешқашан анықталған жоқ. 2007 жылы Медицина институты Конгресс тарапынан ұзақ жұмыс сағаттарының медициналық қателерге тигізетін әсерін зерттеу үшін тапсырыс алды. Жаңа ACGME ережелері 2011 жылдың 1 шілдесінен күшіне енді, бірінші жылғы резиденттердің ауысымдары 16 сағатқа дейін шектелді. Жаңа ACGME ережелері Nature және Sleep журналында IOM ұсыныстарын толыққанды жүзеге асырмағаны үшін сынға ұшырады.
Резиденттік бағдарламаларды қаржыландыру
Денсаулық сақтау және халықты әлеуметтік қорғау министрлігі, ең алдымен Medicare, АҚШ-тағы тұрғын интернатураның басым бөлігін қаржыландырады. Бұл салық негізіндегі қаржыландыру резиденттердің жалақысын және әлеуметтік жәрдемақыларын Тікелей медициналық білім беру (DME) төлемдері арқылы жабады. Medicare сондай-ақ Жанама медициналық білім беру (IME) төлемдері үшін салықтарды пайдаланады, бұл – оқыту ауруханаларына төленетін субсидия, ол Medicare пациенттерін қабылдаумен байланысты және резидент-дәрігерлерді белгілі бір таңдалған мамандықтар бойынша оқыту үшін беріледі. Алайда, соңғы он жылда қаржыландыру деңгейі өзгеріссіз қалды, бұл АҚШ-та жаңа дәрігерлерді даярлауда қиындықтар туғызып отыр, деп мәлімдейді AMA. Керісінше, кейбіреулер Medicare-дің резиденттерді оқытуға берген субсидиясы ауруханаларға қосымша кіріс әкелетінін, ал олар резиденттерге төленетін жалақы (жылдық шамамен 45 000 доллар) резиденттердің нарықтық құнынан әлдеқайда төмен болғандықтан, оқу шығындарын өтей алады деп санайды. Николсон тұрғын интернатурадағы қиындықтардың себебі Medicare қаржыландыруының шегі емес, керісінше Тұрғын интернатураны қарау комитеттері (әр мамандық бойынша жаңа интернатура орындарын бекітетін комитеттер) өз салаларындағы мамандар санын шектеу арқылы жоғары табыс деңгейін сақтауға тырысады деген қорытындыға келді. Дегенмен, ауруханалар осы мақсатта қосымша субсидиялар алыстан бұрын-ақ резиденттерді оқытып келген. Көптеген оқу ауруханалары резиденттік орындардың санын арттыру үшін резиденттерді оқытуды қаржыландырады, нәтижесінде 1998 жылдан 2004 жылға дейін орындардың жалпы саны 4%-ға өсті.
Резиденттің өтемақысы
Жоғары оқу орнынан кейінгі білім алушылардың бірінші жылынан бастап еңбекақы төленеді. 2021 жылы орташа еңбекақы 64 000 долларды құрады. Соңғы 10 жылда еңбекақы жылына орташа есеппен 1000 долларға артты. Еңбекақы білім алу жылына қарай күрт өседі, әр келесі жылы 8000 долларға дейін артуы мүмкін. Барлығының 43% білім алушылар өз еңбекақысына қанағаттанды.
Сағаттық жалақының төмендігі
Басқа денсаулық сақтау қызметкерлерімен салыстырғанда, интерн-дәрігерлердің сағаттық еңбекақысы жоғары емес. "Интерн-дәрігерлердің орташа жалақысы және аптасына 80 сағат жұмыс еңбегін ескерсек, олардың жалақысы шамамен сағатына 15-20 долларға бағаланады".
Жетістікке жету үшін
Австралия мен Жаңа Зеландияда бұл Австралиялық дәрігерлер колледжінің, хирургтар колледжінің немесе осыған ұқсас көптеген ұйымдардың феллоуы болуға мүмкіндік береді. Канадада медициналық дәрігерлер резиденттік бағдарламаны сәтті аяқтағаннан кейін, егер резиденттік бағдарлама отбасылық медицинада болса, Канаданың Корольдік дәрігерлер және хирургтар колледжі немесе Канаданың отбасылық дәрігерлер колледжі (CFPC) сертификациясын алуға құқылы болады. Көптеген университеттер қазір CFPC-мен бірлесіп "күшейтілген дағдылар" сертификаттарын ұсынады, бұл отбасылық дәрігерлерге шұғыл медицина, паллиативтік күтім, ана мен баланың денсаулығы және ауруханалық медицина сияқты әртүрлі салаларда оқу мүмкіндігін береді. Сонымен қатар, отбасылық медицина резиденттурасын сәтті аяқтаған түлектер отбасылық медицина саласындағы зерттеулерге қатысу үшін "Клиникалық ғалымдар бағдарламасына" өтініш бере алады. Мексикада резиденттураны аяқтағаннан кейін дәрігерлер "маман" дәрежесін алады, бұл оларды практика саласына қарай сертификациялауға және феллоу болуға құқылы етеді. Оңтүстік Африкада резиденттураны сәтті аяқтау денсаулық сақтау кеңесінің маман ретінде сертификатталуына және Оңтүстік Африканың Медицина колледждерінің феллоуы болуға мүмкіндік береді. АҚШ-та бұл бірнеше мамандық колледждері мен академияларының сертификациясын алуға және олардың мүшелігіне/феллоу болуға құқық береді.