Кіріспе
Канадалық продюсер, режиссер және кинорежиссер Вероника Теннант (туған 15 қаңтар 1946 ж.) – канадалық продюсер, режиссер және кинорежиссер, сондай-ақ Канаданың Ұлттық балетінің бұрынғы басты бишісі. Ол Англияның Лондонында дүниеге келген, 1955 жылы ата-анасы және қарындасымен бірге Канадаға көшіп келді. Төрт жасынан билеген ол 18 жасында Канаданың Ұлттық балетіне қабылданған ең жас адам болды. Алғашқы дебютін Джон Кранконың хореографиясындағы «Ромео мен Джульетта» балетінде Эрл Краулмен бірге басты рөлдегі Джульетта рөлінде орындады. 1989 жылдың ақпанында сол балетте Джульетта рөлін соңғы рет биледі. 1989 жылдың қарашасында өткен ресми қоштасу галасында «Жизель», «Вашингтон сквері», «Кансион», «Масада», «Онегин» балеттерінен би үзінділері, сондай-ақ Кранконың «Шығарған қызды бауырымдау» балетінен бұрын орындалмаған соңғы па-де-де көрсетілді. Джеймс Нойфелд өзінің «Бейге құмарлық» атты кітабында: «Вероника Теннант Канаданың Ұлттық балетінің құрамында толыққанды мансап пен көркемдік бедел құрды. Компанияның ең сүйікті балериналарының бірі, ол сонымен қатар Канаданың мәдени өмірінде ұлттық деңгейде танымал тұлға, елдің өміріндегі мәдени құндылықтардың маңыздылығын көрсете білген шешен спикер болды» деп жазды. 1976 жылға қарай ол Ұлттық балеттің жұлдызына айналып, Солтүстік Америка, Еуропа және Жапонияға Михаил Барышников, Рудольф Нуреев және Энтони Доуэлл сияқты бишілермен бірге гастрольдік сапарлар жасады. 1964 жылдан 1989 жылға дейінгі мансабында ол сэр Фредерик Эштон, Роланд Петит, Жири Килиан, Джон Ноймейер сияқты әйгілі хореографтардың балеттерінде ойнады, сондай-ақ Джеймс Куделька, Энн Дичберн және Константин Патсалас сияқты канадалық хореографтарды қолдады. Оның қойылымдарының ішінде «Жизель», «Ла Сильфида», «Наполи», «Ұйқыдағы сұлулық», «La Fille mal gardée», «Онегин», «Түс», «Той», «Вашингтон сквері», «Хедда», «Mad Shadows», «Parranda Criolla», «Kraanerg», «Жаңадан келгендер», «Қараңғылықтың сыбырлары» және «Әлем» балеттері бар, онда ол көбінесе басты рөлдерді ойнады. Ол екі балалар кітабының авторы: біріншісі – Рита Брианскидің суреттерімен суреттелген «Сахнада, өтінемін» (1977 ж. жарық көрген), екіншісі – бұрынғы мәнерлі сырғанаушы Толлер Кранстонның суреттерімен суреттелген «Жаңғақжаңғақ» (1985 ж. жарық көрген), бұл кітаптар Э.Т.А. Гофманның әңгімесіне негізделген. Продюсер, режиссер және кинорежиссер ретінде оның биге қатысты фильмдері мен деректі фильмдері CBC, CTV және Bravo сияқты арналарда көрсетілді. Олардың ішінде «Бейнелеушілерге өмір үшін салют/Danser pour la Vie» (1994–95), «Марджи Гиллис: "Жай жүректер таңғажайып уақытта"» (1996), «Карен Каин: "Қазіргі уақытта билеу"» (1998), «Солтүстік жарық – Көріністер мен армандар» (2003), «SwanS» (2004) және «Селия Франка: Tour de Force» (2006) бар. Оның бірнеше туындысы Канада кино және теледидар академиясының «Gemini Awards» сыйлығына ие болды. Теннант жиі қонақ спикер, жүргізуші және баяндамашы ретінде, сондай-ақ актриса ретінде шақырылады. Ол 1992 жылы Шоу фестивалінде Леонард Бернштейннің «On the Town» операсындағы басты рөлді, ал 1997 жылы Пол Томпсонның режиссерлігімен өткен 22 спектакльдік ұлттық турнеде Тимоти Финдли, Сильвия Тайсон және Джо Силимен бірге «Пианошылдың қызы» рөлін ойнады. Теннант сонымен қатар қоғамдық өмірге белсенді қатысып, әртүрлі өнер кеңестеріне (Торонто өнер сыйлықтары қоры, Гленн Гулд қоры, Бишілер ауысу ресурстық орталығы) және қайырымдылық шараларына үлес қосады. 1992 жылдан бері ЮНИСЕФ-тің құрметті төрағасы болып табылады. 2015 жылы ол 2015 жылғы Панамерикан ойындарына арналған көпсалалық жоба «NIÁGARA: A Pan American Story» жобасын ойлап, режиссерлік етті.
Veronica Tennant, (born January 15, 1946) is a Canadian producer, director, and filmmaker and a former principal dancer of the National Ballet of Canada. She was born in London, England and moved to Canada with her parents and sister in 1955. Dancing from the age of four, by the age of 18, she became the youngest person ever to enter the National Ballet of Canada. She made her debut as Juliet in the principal role in Romeo and Juliet with partner Earl Kraul on a choreography by John Cranko. She gave her last performance dancing Juliet again in the same ballet in February 1989. Her official farewell gala in November 1989 includes dance excerpts from Giselle, Washington Square, Canciones, Masada, Onegin as well as a final pas de deux that she never performed before from Cranko's The Taming of the Shrew. James Neufeld wrote in his book Passion to Dance. The National Ballet of Canada "Veronica Tennant has built a major career and impressive artistic reputation almost entirely within the National Ballet of Canada. One of the company's best loved ballerinas, she was also a figure of national prominence on the Canadian cultural scene, an eloquent spokesperson for the importance of cultural values in the life of the nation". By 1976, she was a star at the National Ballet and touring across North America, Europe and Japan with Mikhail Baryshnikov, Rudolf Nureyev, and Anthony Dowell, among others, as prima ballerina. During her career from 1964 to 1989, she performed in many ballets by legendary choreographers; Sir Frederick Ashton, Roland Petit, Jiri Kylian, John Neumeier, and championed Canadian choreographers such as James Kudelka, Ann Ditchburn and Constantin Patsalas. Among her performances she appeared in Giselle, La Sylphide, Napoli, The Sleeping Beauty, La Fille mal gardée, Onegin, The Dream, A Party, Washington Square, Hedda, Mad Shadows, Parranda Criolla, Kraanerg, The Newcomers, Whispers of Darkness and Realm in which she mostly interprets the leading roles. She wrote two children books: the first, On stage, Please : A Story illustrated by Rita Briansky (published in 1977) and the second, The Nutcracker illustrated by the former figure skater Toller Cranston (published in 1985) based on the story of E. T. A. Hoffmann. As a producer, director and filmmaker, her films and documentaries related to dance were broadcast on channels like CBC, CTV and Bravo. Among them Salute to Dancers for Life/Danser pour la Vie (1994–95), Margie Gillis: Wild Hearts in Strange Times (1996); Karen Kain: Dancing in the Moment (1998); Northern Light Visions and Dreams (2003); a pairing of SwanS (2004) and Celia Franca: Tour de Force (2006). Several of her productions have been awarded with Gemini Awards given by the Academy of Canadian Cinema & Television. Tennant is often invited as guest speaker, host and narrator as well as an actor. She performed in the leading role of Leonard Bernstein's On the Town at the Shaw Festival in 1992, and in the title role in The Piano Man's Daughter with Timothy Findley, Sylvia Tyson and Joe Sealy in a 22 performance national tour under the direction of Paul Thompson in 1997. Tennant is also involved in her community contributing on various artistic boards (Toronto Arts Awards Foundation, Glenn Gould Foundation, Dancer Transition Resource Centre) and charitable events. She has been honorary chair of UNICEF since 1992. In 2015, she conceived and directed NIÁGARA: A Pan American Story, a multidisciplinary project for the 2015 Pan American Games.
Марапаттар
Вероника Теннантқа Брок университеті, Йорк университеті, Саймон Фрейзер университеті, Макгилл университеті және Торонто университеті құрметті доктор дәрежесі берілді. Ол көбінесе негізгі спикер ретінде талғамымен келеді. Ол бірнеше сыйлықтарға ие болды, оның ішінде Торонто өнер сыйлығы және Нью-Йорк қаласындағы Канада клубының өнер мен әдебиет сыйлығы. 1975 жылы ол Канада орденінің офицері атанды және 2003 жылы серіктес атағына ие болды. 2001 жылы ол Канаданың Даңқ аллеясына енгізілді. 2006 жылы ол Канада Корольдік қоғамының мүшесі болды. 2004 жылы Теннант Канаданың сахна өнеріндегі ең жоғары наградасы – өмір бойы шығармашылық жетістіктері үшін генерал-губернатордың сахна өнері сыйлығын алды.