Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1945 жылы 2 поршеньді қозғалтқышы бар британдық авиалайнер, Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі авиалайнер.
British airliner with 2 piston engines, 1945
the post World War II airliner
Викерс VC.1 Викинг – британдық екі қозғалтқышпен жабдықталған, қысқа қашықтыққа арналған авиалайнер. Ол Викерс Веллингтон бомбалаушы ұшағынан жасалған және Суррейдегі Вейбридж қаласының жанындағы Бруклендсте Викерс Армстронгс Лимитед компаниясымен құрастырылған. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін «Виконт» сияқты турбовинтті ұшақтарды әзірлеу кезеңінде Викинг британдық әуе компаниялары үшін маңызды авиалайнер болды. Тәжірибелік модель Rolls Royce Nene турбореактивті қозғалтқыштарымен жабдықталды және 1948 жылы әлемдегі алғашқы таза реактивтік көліктік ұшақ ретінде алғашқы ұшуын жасады. Vickers Valetta және Vickers Varsity – осы авиалайнердің әскери мақсаттағы модификациялары.
The Vickers VC.1 Viking is a British twin engine short range airliner derived from the Vickers Wellington bomber and built by Vickers Armstrongs Limited at Brooklands near Weybridge in Surrey. After the Second World War, the Viking was an important airliner with British airlines, pending the development of turboprop aircraft like the Viscount. An experimental airframe was fitted with Rolls Royce Nene turbojets and first flown in 1948 as the world's first pure jet transport aircraft. Military developments were the Vickers Valetta and the Vickers Varsity.
Жобалау және әзірлеу
Әуе кемесін өндіру министрлігі Vickers Armstrongs Limited компаниясынан Әуе министрлігінің 17/44 нұсқауы бойынша үш прототиптік Wellington көлік ұшағына тапсырыс берді. Нұсқау, Brabazon комитеті (әсіресе Airspeed Ambassador және Armstrong Whitworth Apollo) ұсынған жетілдірілген жобалар дайын болғанша қызмет ететін, бейбіт уақыттағы қажеттілікке сәйкес, қысқа және орта қашықтыққа арналған уақытша жолаушылар ұшағы үшін жасалған. Ұшақтың дамуын жылдамдату үшін Wellington ұшағының қанаты мен шассисі пайдаланылды, бірақ фюзеляжы жаңа болды. Бастапқы келісім-шарт Wellington көлік ұшағына қатысты болғанымен, аяқталғаннан кейін Viking деген ат таңдалды. Бұл ұшақ 1946 жылғы 23 сәуірде апатқа ұшырады. Үш прототиптің сәтті сынақтан өткеннен кейін Әуе кемесін өндіру министрлігі 50 ұшаққа тапсырыс берді. BOAC ұшағының алғашқы рейсі 1946 жылғы 23 наурызда жасалды. Прототиптер кейіннен Корольдік әуе күштерімен сынақтар үшін пайдаланылды, нәтижесінде әскери нұсқаларға тапсырыс берілді (Viking C2 (12 данасы жүк/көлік ретінде тапсырыс берілді) және жетілдірілген Valetta C1). Бастапқы 19 ұшақ (кейін Viking 1A деп аталды) 21 жолаушыны тасыды, олардың металл фюзеляждары болды, ал қанаттары мен құйрық бөлігі, қанаттың қозғалтқыш бөлігінен басқа, матамен қапталған геодезиялық конструкциядан жасалған. Тұтынушылардың пікірлеріне сәйкес, келесі 14 дана, Viking 1 деп аталды, металл қанаттары мен құйрық бөлігімен жабдықталды. Келесі нұсқасы, Viking 1B, 28 дюймге (71 см) ұзын болды, 24 жолаушыны тасыды, жаңартылған Bristol Hercules поршеньді қозғалтқыштарымен жабдықталды және 115 данасы өндірілді. Бұл топтың бірі өндіріс кезінде екі Rolls Royce Nene турбореактивті қозғалтқыштарымен жабдықталуы үшін өзгертілді, алғашқы рейсі 1948 жылғы 6 сәуірде жасалды. 1948 жылғы 25 шілдеде, Блерионың Ла-Манш бұғазын кесіп өтуінің 39 жылдығына орай, 618 типті Nene Viking таңертең Хитроудан Париждегі (Виллакублай) әуежайына ұшып, Блерионың әйелі мен ұлына (FAI хатшысы) хаттарды жеткізді, олар әуежайда оны күтіп алды. 222 мильдік (357 км) сапарға бар болғаны 34 минут кетті. Ол түстен кейін Лондонға қайтып ұшты. 12000 фут (3658 м) биіктікте максималды жылдамдыққа жетті және орташа жылдамдығы құрады. 1954 жылы ол Өнімдер министрлігінен сатып алынып, Eagle Aviation компаниясымен Hercules 634 поршеньді қозғалтқыштарына айтарлықтай түрлендірілді, осылайша олардың паркіне қосылды. Өндіріс 1948 жылы аяқталды, оның ішінде RAF үшін 16 ұшақ, оның төртеуі Корольдің рейсі үшін болды. Бірақ 1952 жылы BEA кейбіреулерін 38 жолаушыға арналған конфигурацияға бейімдеді, бұл максималды жүк көлемін арттырды. Барлық Viking ұшақтарында артқы дөңгелек шассисі болды. 58-Viking (c/n 158) әскери Valetta прототипі болды, оның 262 данасы RAF үшін өндірілді. Осы нығайтылған, бірақ сыртқы түрі ұқсас типтің өндірісі 1952 жылы аяқталғаннан кейін, үш дөңгелекті шассисі бар ұшу класы, Varsity деп аталатын, Корольдік әуе күштеріне (RAF) жеткізіле бастады. Олардың барлығы RAF қызметіне қабылданды, ал екіншісі Швеция әуе күштеріне жіберілді. 161 Varsity ұшағының өндірісі 1954 жылдың қаңтарына дейін Hurn зауытында жұмыс істеді және олар ұзақ қызмет өмірін көрсетеді. Мысалдары Бруклендс мұражайында, Императорлық соғыс мұражайында және Ньюарк әуе мұражайында сақталған.
The Ministry of Aircraft Production ordered three prototype Wellington Transport Aircraft to Air Ministry Specification 17/44 from Vickers Armstrongs Limited. The specification was for a peacetime requirement for an interim short medium haul passenger aircraft to serve until the more advanced designs specified by the Brabazon Committee (in particular, the Airspeed Ambassador and Armstrong Whitworth Apollo) could be developed. To speed development the aircraft used the wing and undercarriage design from the Wellington but the fuselage was new. Although the original contract referred to Wellington Transport Aircraft, on completion, the name Viking was chosen. This aircraft crashed on 23 April 1946 Following successful trials of the three prototypes the Ministry of Aircraft Production ordered 50 aircraft. The first BOAC aircraft flew on 23 March 1946. The prototypes were then used for trials with the Royal Air Force which led to orders for military versions (the Viking C2 (12 ordered as freighter/transports) and the modified Valetta C1). The initial 19 production aircraft (later designated the Viking 1A) carried 21 passengers, they had metal fuselages and except for the wing inboard of the nacelles fabric clad geodetic wings and tail units. Following feedback from customers, the next 14 examples, known as the Viking 1, featured stressed metal wings and tail units. The next variant, the Viking 1B, was 28 in (71 cm) longer, carrying 24 passengers with up rated Bristol Hercules piston engines, achieved a production run of 115. One of this batch was changed during production to so that it could be fitted with two Rolls Royce Nene turbojet engines, with its first flight on 6 April 1948. On 25 July 1948, on the 39th anniversary of Blériot's crossing of the English Channel, the Type 618 Nene Viking flew Heathrow–Paris (Villacoublay) in the morning carrying letters to Bleriot's widow and son (secretary of the FAI), who met it at the airport. The flight of 222 mile (357 km) took only 34 minutes. It then flew back to London in the afternoon. It obtained a maximum speed of at 12000 feet (3658 m) and averaged In 1954 it was bought from the Ministry of Supply and underwent the substantial conversion to Hercules 634 piston engines by Eagle Aviation to join their fleet. Production finished in 1948, including 16 for the RAF of which four were for the King's Flight, but in 1952 BEA adapted some to a 38 passenger layout, taking the maximum payload up from All Vikings featured a tailwheel undercarriage. The 58th Viking (c/n 158) became the prototype of the military Valetta, of which 262 were produced for the RAF. When production of this strengthened but externally similar type ended in 1952, a flying classroom version with tricycle undercarriage was already being delivered to the Royal Air Force (RAF), called the Varsity. All but one of those entered RAF service, the other example going to the Swedish Air Force. The production of 161 Varsities kept the Hurn works busy until January 1954, and they enjoyed a long service life. Examples are preserved at Brooklands Museum, the Imperial War Museum Duxford and the Newark Air Museum.
Пайдалану тарихы
Бірінші "Викинг" ұшағы 1945 жылғы 22 маусымда Викерстің Суррейдегі Вислидегі ұшу сынақтарына арналған әуежайынан бас сынақ ұшқышы Джозеф "Матт" Саммерс ұшырды. Ал үшінші ұшақ 1946 жылғы 20 сәуірде Борнмут маңындағы Хурн қаласындағы BOAC компаниясына жеткізілді. BOAC компаниясына жеткізілген тоғыз дана, оның ішінде қалған екі прототипті қоса, British European Airways (BEA) 1946 жылғы 1 тамызда Еуропа ішінде авиалайнерлерді пайдалану үшін құрылды және осы алғашқы VC.1 "Викингтер" жаңа авиакомпанияға берілді. Жаңа құрылған BEA компаниясы 1946 жылғы 20 тамызда Нортхольттан Ослоға сынақ рейсін жүргізгеннен кейін, Нортхольт пен Копенгаген әуежайы арасында 1946 жылғы 1 қыркүйекте алғашқы тұрақты "Викинг" рейсі басталды. Барлығы 163 "Викинг" ұшағы салынды. "VC" әріптері Vickers Commercial дегенді білдірді, бұл 1919 жылғы Vimy Commercial ұшағының "VC" белгісін қайталады. Vickers компаниясы көп ұзамай "VC" әріптерін қолдануды тоқтатты, оның орнына 49x және 600 сериясындағы типтік нөмірлерді пайдаланды, олар нақты клиент-әуе компаниясын көрсетті. BEA компаниясы өздерінің үлкен "Викингтер" паркін сегіз жыл бойы көптеген еуропалық және Ұлыбританиялық магистральдық бағыттарда пайдаланды. 1951 жылдан бастап қалған парк 27 орынның орнына 36 орынға дейін өзгертіліп, "Адмирал класы" деп аталды. BEA компаниясы 1954 жылдың соңына дейін "Викинг" ұшағын пайдаланды, содан кейін соңғысын заманауи және қысыммен жабдықталған Airspeed Ambassador және Vickers Viscount ұшақтары алмастырды. BEA өздерінің "Викингтерін" бірнеше Ұлыбританияның тәуелсіз әуе компанияларына, олардың өсіп келе жатқан жоспарлы және чартерлік бағыттар желілерінде пайдалану үшін сатты. Кейбіреулері басқа еуропалық операторларға сатылды. Бұрынғы BEA Viking 1B ұшағы Араб легионының әуе күштері үшін, негізінен Иордания королі үшін VIP ұшағы ретінде жабдықталды. Көптеген "Викингтер" 1960 жылдардың ортасына қарай қызметтен шығарылды және қазір әлемде тек алты ғана сақталған, оның екеуі Ұлыбританияда, екеуі де ұзақ мерзімді күрделі қалпына келтіру жұмыстарында.
The first Viking was flown from Vickers' flight test airfield at Wisley, Surrey, by chief test pilot Joseph "Mutt" Summers on 22 June 1945 and the third aircraft built was delivered to BOAC at Hurn near Bournemouth on 20 April 1946. Upon the delivery of nine examples to BOAC for development flying, including the two remaining prototypes, British European Airways (BEA) was established on 1 August 1946 to operate airliners within Europe and these first VC.1 Vikings were transferred to the new airline. After a trial flight from Northolt to Oslo on 20 August 1946 by the newly formed BEA, the first regular Viking scheduled service commenced between Northolt and Copenhagen Airport on 1 September 1946. In all 163 Vikings were built. The initials "VC" stood for Vickers Commercial, echoing the "VC" precedent set by the earlier Vimy Commercial of 1919. Vickers soon ceased to use the 'VC' letters, instead using type numbers in the 49x and 600 series, which indicated the specific customer airline. BEA operated their large fleet of Vikings on many European and UK trunk routes for eight years. From 1951, the remaining fleet was modified with 36, instead of 27 seats, and named the "Admiral Class". BEA operated the Viking until late 1954, when the last was displaced by the more modern and pressurised Airspeed Ambassador and Vickers Viscount. BEA sold their Vikings to several UK independent airlines for use on their growing scheduled and charter route networks. Some were sold to other European operators. An ex BEA Viking 1B was fitted out as a VIP aircraft for the Arab Legion Air Force, mainly for the use of the King of Jordan. Most Vikings had been retired from service by the mid 1960s and there are now only six extant worldwide with two surviving examples in the UK, both being under long term major restoration.