Ашық кәсіпорын – жұмысқа алу немесе жұмыста болу үшін кәсіподаққа қосылу міндетті емес. «Жұмысқа құқық» заңдарының әсері, артықшылықтары мен кемшіліктері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кәсіподақ төлемі немесе мүшелік талап етілмейтін жұмыс орны.
Place of employment where union paying or membership is not required
Ашық жұмыс орны – жұмысқа қабылдану немесе жұмысты жалғастыру шарты ретінде кәсіподаққа қосылу немесе оны қаржылық тұрғыдан қолдау талап етілмейтін жұмыс орны.
An open shop is a place of employment at which one is not required to join or financially support a union (closed shop) as a condition of hiring or continued employment.
Ашық және жабық дүкендер
Ашық және жабық кәсіподақ арасындағы басты айырмашылық – кәсіподаққа мүше болу талабы. Ашық кәсіподақтардың пайдасы мен зияны туралы түрлі пікірлер кездеседі.
The major difference between an open and closed shop is the requirement for union membership. There are a variety of opinions regarding the benefits and negatives of open shops.
Ашық дүкендердің артықшылықтары мен кемшіліктері
АҚШ-та "жұмыс істеу құқығы" заңдарының енгізілуі кейбір жақтастардың пікірінше, жалпы үлесті төмендеткенмен, экономикалық өсімді арттырған. Дегенмен, мұндай тұжырымдар күмәнді, себебі экономиканың кәсіподақтар белсенді болған салаларындағы жұмыспен қамту, инвестициялар және табыс осы заңдардың қабылдануымен тікелей байланысты емес.
In the United States, the introduction of 'right to work' laws has been linked with lower overall benefits but higher economic growth by some proponents. Such conclusions are debatable, however, as employment, investment, and income in traditionally unionized sectors of the economy cannot be correlated to the passage of such laws.
Одақтың дәлелдері
Ашық цех – жұмысшылардың көпшілігі таңдаған кәсіподақ, жұмыс берушімен келісімдер жасасуда барлық қызметкерлердің өкілі ретінде әрекет ететін, бірақ кәсіподаққа мүше болу жұмысқа қабылдау шарты емес, фабрика, кеңсе немесе басқа да кәсіпорын. Кәсіподақтар, XX ғасырдың басында АҚШ жұмыс берушілері қабылдаған ашық цехқа қарсы шығып, оны кәсіподақтарды өнеркәсіптен ығыстыру әрекеті деп қарастырды. Мысалы, құрылыс кәсіптік кәсіподақтары әрдайым белгілі бір мамандықтар мен географиялық аймақтардағы еңбек күшін бақылауға сүйенді, бұл кәсіподақ стандарттарын сақтау және сол саладағы жұмыс берушілермен ұжымдық келіссөздер орнату құралы болды. Осы мақсатта, кәсіподақтар құрылыс кәсіподақтарының, сондай-ақ музыканттарды, портовый жұмысшыларды, мейрамхана қызметкерлерін және уақытша және салыстырмалы түрде қысқа мерзімді жұмыс істейтіндерді жұмыс берушілер тек өз мүшелерін ғана жұмысқа алуын талап етуі керек деп мәлімдеді. Ашық цех 1920 жылдары ұсынылған «Америкалық жоспардың» да маңызды бөлігі болды. Осы кезеңде ашық цех құрылыс кәсіподақтарына ғана емес, сонымен қатар жаппай өндіріс кәсіподақтарына да бағытталды. Кәсіподақтар бұл ұсынылған саясаттар жұмыс берушілерге кәсіподақ мүшелерін жұмысқа алуда кемсітуге мүмкіндік береді және кез келген ұжымдық келіссөздерге қарсы тұруға әкеледі деп санайтын.
Open shop means a factory, office, or other business establishment in which a union, chosen by a majority of the employees, acts as representative of all the employees in making agreements with the employer, but union membership is not a condition of being hired. Unions have argued against the open shop adopted by United States employers in the first decade of the twentieth century, seeing it as an attempt to drive unions out of industries. For example, construction craft unions have always relied on controlling the supply of labor in particular trades and geographical areas as a means of maintaining union standards and establishing collective bargaining relations with the employers in that field. In order to do that, unions argued, construction unions—and to a lesser extent unions representing musicians, longshore workers, restaurant employees, and others who work on a transitory and relatively brief basis—must require that employers hire only their members. The open shop was also a key component of the American Plan introduced in the 1920s. In that era the open shop was directed not only at construction unions but also unions in mass production industries. Unions again felt that these proposed policies would give employers the opportunity to discriminate against union members in employment and would also lead to a steadfast opposition to collective bargaining of any sort
Құқықтық мәртебе
АҚШ еңбек заңы ашық шартты оның ең қатаң түрінде тыйымдайды: ол жеке сектордағы жұмыс берушілерге қызметкерлерді кәсіподақ мүшесі болғандықтан жұмысқа алудан бас тартуға тыйым салады, сондай-ақ кәсіподаққа қосылғысы келмейтін қызметкерлерге қатысты кемсітушілікке жол бермейді. Ашық шарттың жұмсақ түрі, онда ашық шарт жұмыс берушінің кәсіподақ мүшелерін жұмысқа алу кезінде артық бағалаудан бас тартуын білдіреді, заңды. Ұлттық еңбек қатынастары заңы құрылыс жұмыс берушілеріне жұмысқа алудан бұрынғы келісімдер жасауға рұқсат берсе де, олар өздерінің жұмыс күшін кәсіподақ жіберген жұмысшылар қорынан алуға келіседі, бірақ жұмыс берушілер мұндай келісімдерге заңды түрде міндетті емес. Кәсіподаққа мүше емес құрылыс жұмыс берушілері өздерінің қызметін сипаттау үшін «нағыз жұмыс орны» деген сөз тіркесін де қолданады. Көп жағдайда бұл терминдер бір-бірімен алмастырыла береді. Дегенмен, ашық шарт мәселесіне қатысты әртүрлі тараптар оларды әртүрлі мағынада қолдануы мүмкін. Ашық жұмыс орны жұмыс құқығы саласындағы заңдарды қабылдаған штаттарда да заңмен рұқсат етілген. Мұндай жағдайларда жұмыс берушілер кәсіподақтың қауіпсіздік талаптарын міндетті етуге құқылы емес және қызметкерді кәсіподақ төлемақысын төлемегені үшін жұмыстан босатуға болмайды.
United States labor law outlaws the open shop in its extreme form: it prohibits private sector employers from refusing to hire employees because they are union members just as it prevents discrimination against employees who do not wish to join unions. The open shop in its milder form, in which the open shop represents only an employer's refusal to favor union members for employment, is legal. Although the National Labor Relations Act permits construction employers to enter into pre hire agreements, in which they agree to draw their workforces from a pool of employees dispatched by the union, employers are under no legal compulsion to enter into such agreements. Non union construction employers have also adopted the phrase "merit shop" to describe their operations. In many connotations, the terms are interchangeable. However, may be used differently by different sides of the open shop issue. The open shop is also the legal norm in those states that have adopted right to work laws. In those cases, employers are barred from enforcing union security arrangements and may not fire an employee for failure to pay union dues.
Канада
Ашық цех термині Канадада да ұқсас қолданылады, көбінесе құрылыс мердігерлеріне қатысты, олар кем дегенде ішінара кәсіподақ емес жұмыс күшін пайдаланады. Канадалықтар Құқықтар және бостандықтар Хартиясымен кепілдендірілген бірігу еркіндігіне ие, бұл еркіндікке бірікпеу құқығы да кіреді. Канаданың әртүрлі провинцияларында бірнеше "ашық цех" ұйымдары құрылды. Бұл ұйымдардың көпшілігі шағын мердігерлерді қолданыстағы еңбек заңнамасы жеткілікті түрде қорғамайды деп мәлімдейді. Еңбек заңнамасы Канадада провинциялық құзыреттің ішінде болғандықтан, заңдар провинциядан провинцияға өзгереді. Дегенмен, олардың ортақ тұстары бар. Онтарио провинциясында ашық цех мердігерлерінің қарсылығына қарамастан, Либералдық үкімет жақында Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезеңнің көп бөлігінде қолданылған, картаға негізделген сертификаттау жүйесін қайта енгізді. Картаға негізделген сертификаттау тек құрылыс саласында ғана қайта жаңартылды. Ол жұмысшыларға мүшелік негізінде ерекше келіссөз жүргізуші агентті куәландыруға мүмкіндік береді, бұл кейде "көпшілік қол қою" деп те аталады. Кейбір сарапшылар бұл жүйе қызметкерлердің бизнес-агенттердің шалақ әрекеттеріне ұшырауына қауап тудырады деп санайды. Басқалары бұл жүйе кәсіподақтарға қарсы тұратын жұмыс берушілердің өз қызметкерлеріне қарағанда табиғи артықшылығын жояды деп мәлімдейді. Кейбір қауымдастықтар кәсіподақ мүшесі құрылыс мердігерлеріне де қосылуға рұқсат береді. Канаданың Христиандық Еңбек Ассоциациясы немесе CLAC, дәстүрлі емес мүшелік ережелері бар кәсіподақпен жұмыс істейтін бірнеше компания қауымдастықтың мүшелері болып табылады. CLAC-тің тамыры Нидерландыдағы христиандық еңбек қозғалысына дейін жетеді.
The term open shop is also used similarly in Canada, mostly in reference to construction contractors that have at least a partially non union workforce. Canadians enjoy the freedom to associate, guaranteed by the Charter of Rights and Freedoms, inherently including the right not to associate. In various Canadian provinces, certain 'open shop' organizations have formed. Many of these organizations claim that small contractors are not adequately protected by current labour legislation. As labour law is a provincial jurisdiction in Canada, the laws vary from province to province. However, there is some common ground. Despite opposition from open shop contractors, in Ontario, the Liberal government recently reinstituted the card based certification system that was in place for most of the post World War II period. Card based certification was reinstated only for the construction industry. It allows workers to certify an exclusive bargaining agent on the basis of membership, sometimes known as "majority sign up". Some observers claim that this system creates a risk of employees being misled by business agents. Others assert that it overcomes the natural advantage that employers in opposition to unionization have over their employees. Some of these associations permit construction contractors that are unionized to join. Several companies whose employees are represented by the Christian Labour Association of Canada or CLAC, a union with non traditional rules of membership, are members of the association. CLAC's roots trace to the Christian labour movement in the Netherlands.
Janus v. AFSCME
Janus v. American Federation of State, County, and Municipal Employees, Council 31, US (2018) – АҚШ еңбек құқығына қатысты сот ісі. Бұл іс үкіметтердің қызметкерлерінен жұмысқа орналасу шарты ретінде кәсіподақ төлеуін талап етуі Бірінші түзетуді бұзу болып табыла ма, жоқ па деген мәселені қарастырады. 2015 жылдың ақпан айында Иллинойс штатының республикалық губернаторы Брюс Раунер әділ үлестіру келісімдерінің конституцияға қайшы екенін және сөз бостандығына қатысты Бірінші түзетуді бұзатынын мәлімдеді. 2015 жылдың наурыз айында Иллинойс штатының үш мемлекеттік қызметкері, Иллинойс штатындағы Liberty Justice Center және Вирджиния штатындағы National Right to Work Legal Defense Foundation адвокаттары арқылы іске араласу үшін заңдық шаралар қолданды. 2015 жылдың мамырында Раунер істен шығарылды, себебі федералды судья губернатордың мұндай талап қоюға құқығы жоқ екенін шешті, бірақ іс жаңа атаумен – Janus v. AFSCME деп жалғасты. Іс Иллинойс штатының балаларды қолдау маманы Марк Янус есімімен аталды. Янус АҚШ Штаттық, округтік және қалалық қызметкерлердің Американдық федерациясына төлем жасауға міндетті емес екенін мәлімдеді, өйткені мұндай төлем Янус келіспейтін саяси мәлімдемелерді қаржыландыру болып табылады. Мұндайға 1977 жылы АҚШ Жоғарғы Сотының Abood v. Detroit Board of Education ісі бойынша қабылданған шешімінен кейін рұқсат берілді. Іс Янус пайдасына шешілді, сондықтан кәсіподаққа мүше емес адамдар кәсіподақпен жасалған әділ үлестіру келісіміне сәйкес төлем жасауға міндетті емес.
Janus v. American Federation of State, County, and Municipal Employees, Council 31, US (2018) is a US labor law case, concerning whether governments violate the First Amendment when they require their employees to pay fees to a union as a condition of employment. In February 2015, Illinois Republican Governor Bruce Rauner filed suit, claiming that fair share agreements are unconstitutional and a violation of the First Amendment right to free speech. In March 2015, three government workers from Illinois represented by attorneys from the Illinois based Liberty Justice Center and Virginia based National Right to Work Legal Defense Foundation took legal action to intervene in the case. In May 2015, Rauner was dropped from the case, after a federal judge ruled that the governor did not have standing to bring such a suit, but the case proceeded under a new name, Janus v. AFSCME. The case is named after Mark Janus, an Illinois child support specialist covered by a collective bargaining agreement. Janus claimed that he should not need to pay fees to the American Federation of State, County and Municipal Employees because doing so constitutes paying for political speech with which Janus disagrees. This became permissible after a 1977 decision by the US Supreme Court in Abood v. Detroit Board of Education. The outcome of the case was in favor of Janus and as such non union members cannot be compelled to pay fees in accordance with a given fair share agreement that is in place with respect to a union.