Жапондық P1Y Ginga бомбалаушы ұшағы: Екінші дүниежүзілік соғыстағы IJN-нің жылдам, ұзақ қашықтықтағы, торпеда тасуға қабілетті ұшағы. Техникалық қиындықтар мен қозғалтқыш мәселелері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапондық шабуылдық бомбалаушы ұшақ
Japanese attack bomber aircraft
Йокосука P1Y Гинга (銀河, "Галактика") – Екінші дүниежүзілік соғыста Жапон Императорлық Әскери-теңіз күштері үшін жасалған екі қозғалтқышты, құрлықта қолданылатын бомбалаушы ұшақ. Бұл Mitsubishi G4M ұшағының ізбасары және оған одақтастар "Франц" деген ат берген.
The Yokosuka P1Y Ginga (銀河, "Galaxy") was a twin engine, land based bomber developed for the Japanese Imperial Navy in World War II. It was the successor to the Mitsubishi G4M and given the Allied reporting name "Frances".
Жобалау және әзірлеу
P1Y ұшағы Жоқсука әскери-әуе техникалық арсеналымен 15 Ши әскери техникалық талабына сәйкес жобаланды. Онда Zero ұшағымен шайқасқан жылдамдық, G4M ұшағымен шайқасқан қашықтық, 907 кг (2000 фунт) бомбалық жүк және бомба тастаумен қатар торпеда тасу мүмкіндігі талап етілді. Осының салдарынан құрылыс артық күрделілікке, өндірісте қиындықтарға және нашар техникалық қызмет көрсетуге ұшырады. Накадзима Хомарэ қозғалтқыштарының жеткілікті түрде сенімді болуымен байланысты мәселелер P1Y2 S түнгі жойғыш нұсқасында оларды Мицубиси Касеймен алмастыруға әкелді. Гинганың ағымдағы сыртқы түрі Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Жапонияның алғашқы оқтәрізді пойыздары (Шинкансен) үшін ұқсас аэродинамикалық дизайнды жасаған инженер Мики Таданаоға тиесілі, ол Жапония Ұлттық Теміржолдары (JNR) компаниясында жұмыс істеген.
The P1Y was designed by the Yokosuka Naval Air Technical Arsenal to Navy specification 15 Shi, calling for a fast bomber with speed matching the Zero, range matching the G4M, a 907 kg (2,000 lb) bombload, and the ability to dive bomb as well as carry torpedoes. As the result, the construction suffered from excess complexity, difficulty of manufacture, and poor serviceability. Problems with the availability of enough reliable Nakajima Homare engines led to their replacement by the Mitsubishi Kasei in the P1Y2 S night fighter version. The streamlined design of the Ginga is attributed to Miki Tadanao, an engineer who after World War II went on to create a similar aerodynamic design for Japan's earliest bullet trains (Shinkansen), while working with the Japan National Railways (JNR).
Пайдалану тарихы
Бірінші ұшу 1943 жылдың тамызында өтті. Накадзима 1002 дана жасады, оларды бес Кокутай (Әуе топтары) басқарды. Олар Қытай, Тайвань, Мариан аралдары, Филиппин, Рюкю аралдары, Шикоку және Кюсюдегі әуеайлақтардан жердегі орта және торпедалық бомбалаушылар ретінде қолданылды. Соғыстың соңғы кезеңдерінде P1Y Окинава операциясының «Тан Но. 2» аясында АҚШ Әскери-теңіз күштеріне қарсы камикадзе ұшағы ретінде пайдаланылды. Түнгі истребитель нұсқасы – P1Y2 S Kyokko (極光, "Аврора"), Mitsubishi Kasei қозғалтқыштарымен жабдықталған, радармен және Schräge Musik стиліндегі жоғарыға қарай атуға арналған, сондай-ақ алға қарай атуға арналған 20 мм зеңбіректермен жабдықталды. Каваниси 96 дана өндірді, бірақ B-29 Superfortress-ке қарсы жеткіліксіз биіктіктегі өнімділігіне байланысты, көптегендері қайтадан Гинга бомбалаушыларына айналдырылды.
The first flight was in August 1943. Nakajima manufactured 1,002 examples, which were operated by five Kōkūtai (Air Groups), and acted as land based medium and torpedo bombers from airfields in China, Taiwan, the Mariana Islands, the Philippines, the Ryukyu Islands, Shikoku, and Kyūshū. During the last stages of the war the P1Y was used as a kamikaze aircraft against the United States Navy during the Okinawa Campaign in Operation Tan No. 2. A night fighter version, the P1Y2 S Kyokko (極光, "Aurora"), with Mitsubishi Kasei engines, was equipped with radar and Schräge Musik style upward firing as well as forward firing 20 mm cannon. A total of 96 were produced by Kawanishi, but due to inadequate high altitude performance against the B 29 Superfortress, many were converted back to Ginga bombers.