Снейлбич: Англиядағы қарт қоршаны кенішінің тарихы
Snailbeach
Снейлбич – ағылшын ауылы, Шропширде орналасқан. Бұрынғы қарындас кені, тарихы рим дәуіріне дейін барып жетеді. Қоршаған орта және тарихи саяхаттар үшін тамаша!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Snailbeach – Англиядағы Шропшир округінде, Шрусбери қаласының жанында орналасқан ауыл. 2011 жылғы халық санағының мәліметтері Вортен ауылында келтірілген. Бұл ауыл бұрын ірі қорғасын кеніне ие болған.
Snailbeach is a village in Shropshire, England, located near Shrewsbury at The population details taken at the 2011 census can be found under Worthen. The village was formerly home to a large lead mine.
Ерте тарих
Жергілікті қорғасын кенішінің жұмысшылары үшін ауыл салынды – Снайлбич кеніші, ол рим дәуіріне дейін салынған деп есептеледі. Кеніште Британияда сақталған қорғасын кенішінің ең жақсы беткі ғимараттары бар, оның ішінде Корнуоллдық двигатель үйі де бар. Оны Шропшир кеніштері қоры басқарады. Снайлбич кеніші Шропширдегі ең ірі қорғасын кеніші болды және Еуропадағы кез келген кеніштің бір гектарынан ең көп қорғасын шығарылған деп айтылады. Кеншілер негізінен қорғасын кенін (галена) өндіргенімен, барит, кальцит, фторшпат, күміс және мырыштан да аз көлемде алынған.
A village was built for workers at the local lead mine – Snailbeach Mine, which reputedly dates back to Roman times. The mine has some of the best preserved surface buildings of a lead mine left standing in Britain including a Cornish Engine House. It is managed by the Shropshire Mines Trust. Snailbeach Mine was the biggest lead mine in Shropshire and it is reputed to have yielded the greatest volume of lead per acre of any mine in Europe. Although the miners mainly extracted lead ore (galena) from the mine, smaller quantities of barytes, calcite, fluorspar, silver and zinc were also obtained.
ХХ ғасырдың аяғы
1955 жылы Снайлбичте жер асты кен өндіру тоқтатылды. 1955 жылдан бері тек үйінділерді қайта өңдеу және оларды үйлерге тас себу үшін пайдалану жүргізілді. Мұндағы бариттер апаттан кейін отын ұяларын сөндіру үшін Виндскейл ядролық реакторына жіберілді. Жергілікті тұрғындар 1970 жылдарға дейін үйінділерде жұмыс істеуді жалғастырды. Кен орнында қандай-да бір кен қалған деген қауесет бар, бірақ кеннің қайта ашылуы күмәнді. Ескі шахтерлер өте жауапкершілікпен жұмыс істеген және кейінгі ұрпаққа көп кен қалдырмаған. Кен орны су басып, жабдықтары алынып тасталғаннан кейін, оны қайта ашудың құны күрт өседі және бұл мүмкіндік әдетте тым қымбатқа түседі. Аймақта қалған қорғасынның көп бөлігі Ритон қамалының астында болуы мүмкін. Өкінішке орай, егер оны таба алса, шахтерлер қорғасын кен қабаттарының үстіне жету үшін кем дегенде 300 метр тереңдікке қазуы керек. Бұл тым терең және тым қымбат, сондықтан Шропширде қорғасын өндіру қайтадан ірі өнеркәсіпке айналуы екіталай. Шропшир округі кеңесі үкіметтік гранттарды пайдаланып, 1990 жылдардың басында ауыл тұрғындары үшін кейбір беткі жұмыстарды қауіпсіз ету үшін ауқымды жұмыс жүргізді. Сонымен қатар, олар көптеген жер үсті ғимараттарын сатып алып, оларды сақтап қалды немесе жартылай қираған күйінен қалпына келтірді. Ауылдың солтүстік жағындағы ақ үйінді, бұл жергілікті маңызды орын болған, кенді қалпына келтіру жұмыстарының аясында абаттандырылып, ағаштар отырғызылды.
Underground mining ceased in Snailbeach in 1955. Since 1955 only some reworking of the spoil heaps for spar, to use as pebble dash on buildings, has occurred. Barytes from here was sent to the Windscale nuclear reactor to smother fuel cells after an accident. Locals carried on working the tips until the 1970s. Although some ore is said to have been left standing in the mine, it does not seem likely that the mine will reopen. The old miners were very thorough in their working and rarely left much ore for later generations. Once a mine has been allowed to flood and the machinery removed the cost of reopening the mine increases dramatically and the prospect usually becomes too expensive. Any large amounts of lead remaining in the area are likely to be below the Ritton Castle area. Unfortunately miners would probably have to dig at least 1,000 feet down before they reach the top of the lead deposits, if they could find them. This is too deep and too expensive so lead mining in Shropshire is unlikely to become a major industry ever again. The Shropshire County Council, using government grants, did extensive work in the early 1990s to make some of the shallow workings safe for the villagers. At the same time, they acquired many of the surface buildings and preserved these or restored them from a semi derelict condition. The white spoil tip on the northern edge of the village, which had been a local landmark, was landscaped and planted with trees as part of the mining reclamation works.
Қорғасын шахтасы
Шропшир шахталар қоры Шропшир кеңесі тапсырмасы бойынша Snailbeach ауылдық аймағын басқарады. Кеңес көптеген шахта ғимараттары мен жерге ие және мемлекеттік меншіктегі нысандарға тегін кіруге рұқсат береді; экскурсиялар барысында көрермендерге әдетте қол жетімді емес ерекшеліктер көрсетілуі мүмкін.
The Shropshire Mines Trust manages the Snailbeach Countryside Site on behalf of Shropshire Council, which owns many of the mine buildings and much of the land and gives free access to visit the publicly owned sites; guided tours can include such features otherwise not accessible.
Ауылдық нысандар
Snailbeach-те Англия шіркеуі, Әулие Люк шіркеуі, методист шіркеуі мен зират, сондай-ақ ауылдық клуб бар. Ауылдық клубтың ішінде Екінші дүниежүзілік соғыста қаза болған жергілікті ерлерге арналған дөңгелек пішіндес соғыс ескерткіш тақтасы орналасқан.
Snailbeach contains a Church of England church, St Luke's, a Methodist Chapel and cemetery, and, a village hall. The latter contains a circular war memorial tablet to the local men who died serving in the Second World War.