Кіріспе

Диамантина – Бразилиядағы муниципалитет, Минас-Жерайс штатында орналасқан. 2020 жылы оның шамамен халқы 47 825 адамды құрады, ал жалпы ауданы 3 870 км²-ге жетеді. Диамантина алғаш рет Арайал-ду-Тижуко деп аталған, ол колониялық дәуірде, 18 ғасырдың басында салынған. Атынан көрініп тұрғандай, Диамантина 18 және 19 ғасырларда алмаз өндірудің маңызды орталығы болды. Бразилия барокко архитектурасының жақсы сақталған мысалы – Диамантина, ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұра тізіміне енген. Минас-Жерайс штатындағы тағы да бірнеше тарихи қалалар бар: Оуро-Прето, Сан-Жуао-дель-Рей, Мариана, Тирадентес, Конгонхас және Сабара.

Статистикалық шағын аймақ

Диамантина – келесі муниципалитеттерді қамтитын статистикалық микроаймақ: Диамантина, Датас, Фелисио дос Сантос, Гувея, Президент Кубичек, Сан-Гонсало-ду-Рио-Прето, Сенатор Модестина Гонсалвес және Куто-де-Магалхаес-де-Минас. Бұл аймақтың ауданы 7 348 км² және 2006 жылы халық саны 80 063 адамды құрады. 2000 жылғы халық тығыздығы 11,2 адам/км² болды.

Тарихқа дейінгі дәуір

Португалдықтар келгенге дейін, 16 ғасырда (алғашқы хабарламалар Жекитиньоня және Сан-Франсиску өзендерімен жорықтар жасаған экспедицияларды айтады), Диамантина, қазіргі Минас-Жерайс штатының барлық аймағы сияқты, Макро-Же тілдеріне жататын үнді халықтарымен мекенделген.

Алмаздарды табу және барлау

Диамантина 1713 жылы Падуаның қамқоршысы – әулие Антонийге арналған шағын шіркеу салынған кезде Аррайал до Тежуко ретінде құрылды. 1729 жылы алмастар табылғанда бұл аймақ қарқынды дамыды. XVIII ғасырдың соңында ол Минас генерал-капитанындағы үшінші ең ірі елді мекен болды, астана Вила-Рикадан (қазіргі Оуро-Прето) кейін, және халқы гүлденген Сан-Жуао-дель-Рейге шамалас болды. XVIII ғасырда португалдықтар пайдаланған алмастардың көптеп жергілікті өндірісіне байланысты қала өсті. Алғашқыда ол Arraial do Tejuco (немесе Tijuco) (тупи тілінде tyîuka, "бұзылған су"), Tejuco және Ybyty'ro'y (тупи сөзі, "суық тау" деген мағынаны білдіреді, ybytyra ("тау") мен ro'y ("суық") сөздерінің қосылуынан пайда болған) деп аталды. XVIII ғасырда қала колониялық Бразилиядағы ең бай адам, Жауа Фернандес де Оливейраның әйелі болған, босатылған құл Чика да Силваны баспана ретінде қабылдағанымен әйгілі болды. Диамантина 18-ғасырда батыс әлеміндегі ең ірі алмаз өндіруші орталық болды, ал тоғыз жыл бойы Португалия корольдігі бұл аймақта алмастардың табылуы туралы хабардар болған жоқ. Бұл жағдайды 1729 жылы Капитанияның губернаторы Д. Лоуренсу де Алмейда анықтады. Португалияның жауабы Минас-Жерайстың алмаз аймақтарына толық бақылау орнату болды. 1734 жылы Алмаз интендентурасы құрылды, оның режимі толығымен бақылаушы және авторитарлық болды. Португалияның алмаз кен орындарына монополиясы 1845 жылға дейін сақталды.

Тарихи мұраға кірігу, оны тарихи мұраға айналдыру және жаңа тарих

Диамантина муниципалитетінен 1831 жылы ғана бөлініп шықты және аймақта табылған алмастардың көптігіне байланысты атын Диамантина деп өзгертті. Бұл кешігу отарлық биліктің жергілікті жерлерге бақылау қажеттілігімен байланысты болды, себебі 18-ші ғасырдың ортасында халық саны аймақтың бас қаласы Вила-ду-Принсипе-ду-Серро-Фриодан көп болған. XIX ғасырдың соңындағы Диамантинадағы өмірді Элис Брант өзінің "Мина Вида де Менина" кітабында бейнелеген, ол кейіннен Элизабет Бишоппен қайта жарық көргеннен кейін бразилия әдебиетіндегі маңызды туындыға айналды. 1938 жылы Диамантина қала ретінде 100 жылдығын тойлады және Ұлттық тарихи және көркемдік мұра институтынан "Ұлттық тарихи мұра" атағын алды. Юселино Кубичек штат үкіметіне, содан кейін Республика Президентігіне келгеннен кейін Диамантинада көптеген жақсартулар жасалды, мысалы, Диамантина Федералдық стоматология мектебі, Тижуко қонақ үйі, Джулия Кубичек атындағы мемлекеттік мектеп және Диамантина спорт алаңы құрылды. 1999 жылы Біріккен Ұлттар Ұйымының Білім, ғылым және мәдениет ұйымы оны "адамзат мұрасы" деп жариялады.

Орналасқан жері

Диамантина штаттың астанасы Белу-Оризонттен шамамен 292 километр солтүстікке қарай, таулы аймақта орналасқан. Қалалық орталықтың биіктігі 1114 метрді құрайды. Бразилияның маңызды өзендерінің бірі – Жекитинхонья өзені, қалалық орталықтың шығысында ағып жатыр. Диамантина штаттың астанасымен федералды тас жол BR 259 арқылы, Курвело қаласынан өтіп байланысады. Диамантина әуежайы Белу-Оризонтеге жүйелі рейстерді жүзеге асырады. Муниципалитет құрамында 1998 жылы құрылған Бірібирі мемлекеттік паркі бар, онда Бірібирі тарихи ауылы орналасқан. Ілеспе муниципалитеттер: Ольхос-д’Агуа және Бокайува (Солтүстік); Карбонита, Сенатор Модестино Гонсалвес, Сан-Гонсало-ду-Рио-Прето және Куто-де-Магалхаес-де-Минас (Шығыс); Санто-Антонио-ду-Итамбе, Датас, Серро және Монжолос (Оңтүстік); Аугусто-де-Лима, Буэнополис және Энгенхиру Наварру (Батыс).

Экономикалық қызмет

Негізгі экономикалық қызмет түрлері туризм, қызмет көрсету, шағын өнеркәсіп және ауыл шаруашылығы болып табылады. 2005 жылы ЖІӨ 184 миллион реалды құрады, оның 140 миллионы қызмет көрсетуден, 23 миллионы өнеркәсіптен және 8 миллионы ауыл шаруашылығынан түсті. 2006 жылы 73 000 гектар жерге 1248 шаруа қожалығы орналасқан. Олардың тек 24-інде ғана трактор болды. Ірі қара малдың саны 14 000 басқа жетті.

Диамантинаның танымал тұрғындары

Чика да Сильва, құлдықта болған африкалық бразилиялық халық қаһарманы, аймақта бірінші ханым болды, ол люзо-бразилиялық билеушіге үйленгеннен кейін; шамамен 1730 жылы туған. Оның тарихы әндерге және басқа тілдерге аударылған танымал телесериалдарға бейімделді. Элис Дейрелл Кальдейра Брант (псевдоним: Хелена Морли), оның күнделігі Minha vida de menina (ағылшын тіліне "Хелена Морлидің күнделігі" деп аударылған) бразилиялық әдебиеттегі классика; 1880 жылы туған; 1970 жылы қайтыс болды. Юсселино Кубичек де Оливейра, жаңа астана – Бразилианың құрылуына жауапты, 1956 жылдан 1961 жылға дейін Бразилия президенті; 1902 жылы туған. Жозе Виейра Куто де Магалхаес, бразилиялық генерал және фольклорші; 1837 жылы туған. Олимпио Мурао Фильхо, бразилиялық генерал және Жоғарғы әскери сот төрағасы; 1900 жылы туған. Ромуло Баррал, бразилиялық джиу-джитсу спортшысы. Ол Винисиус Магалхаестің қара белдеуіне ие және Грейси Барра командасы үшін өнер көрсетіп, көптеген чемпионаттарда жеңіс тудырды. Ромуло Баррал – "Meio Pesado" салмақ санатындағы бразилиялық джиу-джитсудың ең үздік спортшыларының бірі. Құдайдың қызметшісі Бенина Виктима де Иса, католик монах (1907-1981).

Достық қалалар

Diamantina сонымен қатар Чехиядағы Třeboň қаласымен де ынтымақтасады.