Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Диамантина – Бразилиядағы муниципалитет, Минас-Жерайс штатында орналасқан. 2020 жылы оның шамамен халқы 47 825 адамды құрады, ал жалпы ауданы 3 870 км²-ге жетеді. Диамантина алғаш рет Арайал-ду-Тижуко деп аталған, ол колониялық дәуірде, 18 ғасырдың басында салынған. Атынан көрініп тұрғандай, Диамантина 18 және 19 ғасырларда алмаз өндірудің маңызды орталығы болды. Бразилия барокко архитектурасының жақсы сақталған мысалы – Диамантина, ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұра тізіміне енген. Минас-Жерайс штатындағы тағы да бірнеше тарихи қалалар бар: Оуро-Прето, Сан-Жуао-дель-Рей, Мариана, Тирадентес, Конгонхас және Сабара.
Diamantina (dʒiamɐ̃ˈtʃinɐ) is a Brazilian municipality in the state of Minas Gerais. Its estimated population in 2020 was 47,825 in a total area of 3,870 km2. Arraial do Tijuco (as Diamantina was first called) was built during the colonial era in the early 18th century. As its name suggests, Diamantina was a center of diamond mining in the 18th and 19th centuries. A well preserved example of Brazilian Baroque architecture, Diamantina is a UNESCO World Heritage Site. Other historical cities in Minas Gerais are Ouro Preto, São João del Rei, Mariana, Tiradentes, Congonhas and Sabará.
Статистикалық шағын аймақ
Диамантина – келесі муниципалитеттерді қамтитын статистикалық микроаймақ: Диамантина, Датас, Фелисио дос Сантос, Гувея, Президент Кубичек, Сан-Гонсало-ду-Рио-Прето, Сенатор Модестина Гонсалвес және Куто-де-Магалхаес-де-Минас. Бұл аймақтың ауданы 7 348 км² және 2006 жылы халық саны 80 063 адамды құрады. 2000 жылғы халық тығыздығы 11,2 адам/км² болды.
Diamantina is a statistical micro region that includes the following municipalities: Diamantina, Datas, Felício dos Santos, Gouveia, Presidente Kubitschek, São Gonçalo do Rio Preto, Senador Modestino Gonçalves, and Couto de Magalhães de Minas. The area of this region is 7,348 km2 and in 2006 the population was 80,063 inhabitants. The population density (2000) was 11.2 inhabitants/km2.
Тарихқа дейінгі дәуір
Португалдықтар келгенге дейін, 16 ғасырда (алғашқы хабарламалар Жекитиньоня және Сан-Франсиску өзендерімен жорықтар жасаған экспедицияларды айтады), Диамантина, қазіргі Минас-Жерайс штатының барлық аймағы сияқты, Макро-Же тілдеріне жататын үнді халықтарымен мекенделген.
Before the arrival of Portuguese settlers, in the 16th century (the first reports give account of expeditions that went up the Jequitinhonha and São Francisco Rivers), Diamantina, like the entire region of the current state of Minas Gerais, was occupied by indigenous peoples of the Macro Jê languages.
Алмаздарды табу және барлау
Диамантина 1713 жылы Падуаның қамқоршысы – әулие Антонийге арналған шағын шіркеу салынған кезде Аррайал до Тежуко ретінде құрылды. 1729 жылы алмастар табылғанда бұл аймақ қарқынды дамыды. XVIII ғасырдың соңында ол Минас генерал-капитанындағы үшінші ең ірі елді мекен болды, астана Вила-Рикадан (қазіргі Оуро-Прето) кейін, және халқы гүлденген Сан-Жуао-дель-Рейге шамалас болды. XVIII ғасырда португалдықтар пайдаланған алмастардың көптеп жергілікті өндірісіне байланысты қала өсті. Алғашқыда ол Arraial do Tejuco (немесе Tijuco) (тупи тілінде tyîuka, "бұзылған су"), Tejuco және Ybyty'ro'y (тупи сөзі, "суық тау" деген мағынаны білдіреді, ybytyra ("тау") мен ro'y ("суық") сөздерінің қосылуынан пайда болған) деп аталды. XVIII ғасырда қала колониялық Бразилиядағы ең бай адам, Жауа Фернандес де Оливейраның әйелі болған, босатылған құл Чика да Силваны баспана ретінде қабылдағанымен әйгілі болды. Диамантина 18-ғасырда батыс әлеміндегі ең ірі алмаз өндіруші орталық болды, ал тоғыз жыл бойы Португалия корольдігі бұл аймақта алмастардың табылуы туралы хабардар болған жоқ. Бұл жағдайды 1729 жылы Капитанияның губернаторы Д. Лоуренсу де Алмейда анықтады. Португалияның жауабы Минас-Жерайстың алмаз аймақтарына толық бақылау орнату болды. 1734 жылы Алмаз интендентурасы құрылды, оның режимі толығымен бақылаушы және авторитарлық болды. Португалияның алмаз кен орындарына монополиясы 1845 жылға дейін сақталды.
Diamantina was founded as Arraial do Tejuco in 1713, with the construction of a chapel that honored the patron Saint Anthony of Padua. The locality had strong growth when the Diamonds were discovered in 1729. At the end of the 18th century, it was the third largest population in the Captaincy General of Minas, behind the capital Vila Rica, today Ouro Preto, and with a population similar to that of the prosperous São João del Rei. In the 18th century it grew due to the large local production of diamonds, which were exploited by the Portuguese crown. It was initially known as Arraial do Tejuco (or Tijuco) (from the Tupi tyîuka, "rotten water"), Tejuco and Ybyty'ro'y (Tupi word meaning "cold mountain", by the junction of ybytyra ("mountain").) and ro'y ("cold"). During the 18th century, the city was famous for having sheltered Chica da Silva, a freed slave who was the wife of the richest man in Colonial Brazil, João Fernandes de Oliveira. Diamantina represented the largest mining of diamonds in the western world in the 18th century, and for nine years, the Portuguese Crown was not aware of the discovery of diamonds in the region, which was done by the governor of the Captaincy, in 1729, the then D. Lourenço de Almeida. Portugal's response was to impose full control over the diamond regions of Minas Gerais. In 1734, the Intendency of Diamonds was created, whose regime was totally controlling and authoritarian. The Portuguese Crown's monopoly over diamond deposits lasted until 1845.
Тарихи мұраға кірігу, оны тарихи мұраға айналдыру және жаңа тарих
Диамантина муниципалитетінен 1831 жылы ғана бөлініп шықты және аймақта табылған алмастардың көптігіне байланысты атын Диамантина деп өзгертті. Бұл кешігу отарлық биліктің жергілікті жерлерге бақылау қажеттілігімен байланысты болды, себебі 18-ші ғасырдың ортасында халық саны аймақтың бас қаласы Вила-ду-Принсипе-ду-Серро-Фриодан көп болған. XIX ғасырдың соңындағы Диамантинадағы өмірді Элис Брант өзінің "Мина Вида де Менина" кітабында бейнелеген, ол кейіннен Элизабет Бишоппен қайта жарық көргеннен кейін бразилия әдебиетіндегі маңызды туындыға айналды. 1938 жылы Диамантина қала ретінде 100 жылдығын тойлады және Ұлттық тарихи және көркемдік мұра институтынан "Ұлттық тарихи мұра" атағын алды. Юселино Кубичек штат үкіметіне, содан кейін Республика Президентігіне келгеннен кейін Диамантинада көптеген жақсартулар жасалды, мысалы, Диамантина Федералдық стоматология мектебі, Тижуко қонақ үйі, Джулия Кубичек атындағы мемлекеттік мектеп және Диамантина спорт алаңы құрылды. 1999 жылы Біріккен Ұлттар Ұйымының Білім, ғылым және мәдениет ұйымы оны "адамзат мұрасы" деп жариялады.
Diamantina emancipated itself from the municipality of Serro only in 1831, changing its name to Diamantina because of the large volume of diamonds found in the region. The delay was due to the need for greater local control by the colonial authorities, since in the mid 18th century the population was larger than that of Vila do Príncipe do Serro Frio, head of the region. Life in Diamantina at the end of the 19th century was portrayed by Alice Brant in her book Minha Vida de Menina, which became a landmark in Brazilian literature after being rediscovered by Elizabeth Bishop. In 1938, Diamantina celebrated its 100th anniversary as a city, receiving the title of "National Historic Heritage" from the National Institute of Historic and Artistic Heritage. With the arrival of Juscelino Kubitschek to the state government and later to the Presidency of the Republic, many improvements were made in Diamantina, such as the foundation of the Federal School of Dentistry of Diamantina, the Hotel Tijuco, the Júlia Kubitschek State School and the Diamantina Sports Square. In 1999, it was elevated to the category of "heritage of humanity" by the United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization.
Орналасқан жері
Диамантина штаттың астанасы Белу-Оризонттен шамамен 292 километр солтүстікке қарай, таулы аймақта орналасқан. Қалалық орталықтың биіктігі 1114 метрді құрайды. Бразилияның маңызды өзендерінің бірі – Жекитинхонья өзені, қалалық орталықтың шығысында ағып жатыр. Диамантина штаттың астанасымен федералды тас жол BR 259 арқылы, Курвело қаласынан өтіп байланысады. Диамантина әуежайы Белу-Оризонтеге жүйелі рейстерді жүзеге асырады. Муниципалитет құрамында 1998 жылы құрылған Бірібирі мемлекеттік паркі бар, онда Бірібирі тарихи ауылы орналасқан. Ілеспе муниципалитеттер: Ольхос-д’Агуа және Бокайува (Солтүстік); Карбонита, Сенатор Модестино Гонсалвес, Сан-Гонсало-ду-Рио-Прето және Куто-де-Магалхаес-де-Минас (Шығыс); Санто-Антонио-ду-Итамбе, Датас, Серро және Монжолос (Оңтүстік); Аугусто-де-Лима, Буэнополис және Энгенхиру Наварру (Батыс).
Diamantina is located 292 kilometers almost directly north of the state capital, Belo Horizonte, in a mountainous area. The elevation of the municipal seat is 1,114 meters. The Jequitinhonha River, one of Brazil's most important rivers, flows to the east of the municipal seat. Diamantina is linked to the state capital by federal highway BR 259, by way of Curvelo. Diamantina Airport has regular flights to Belo Horizonte. The municipality contains the Biribiri State Park, created in 1998, which contains the historic village of Biribiri. Neighboring municipalities are: Olhos d'Água and Bocaiúva (N); Carbonita, Senador Modestino Gonçalves, São Gonçalo do Rio Preto, and Couto de Magalhaes de Minas (E); Santo Antônio do Itambé, Datas, Serro and Monjolos (S); Augusto de Lima, Buenópolis, and Engenheiro Navarro (W).
Экономикалық қызмет
Негізгі экономикалық қызмет түрлері туризм, қызмет көрсету, шағын өнеркәсіп және ауыл шаруашылығы болып табылады. 2005 жылы ЖІӨ 184 миллион реалды құрады, оның 140 миллионы қызмет көрсетуден, 23 миллионы өнеркәсіптен және 8 миллионы ауыл шаруашылығынан түсті. 2006 жылы 73 000 гектар жерге 1248 шаруа қожалығы орналасқан. Олардың тек 24-інде ғана трактор болды. Ірі қара малдың саны 14 000 басқа жетті.
The main economic activities are tourism, services, small industry and agriculture. The GDP in 2005 was R$184 million, with 140 million coming from services, 23 million from industry, and 8 million from agriculture. In 2006 there were 1,248 rural producers on 73,000 hectares of land. Only 24 of the establishments had tractors. There were 14,000 head of cattle.
Диамантинаның танымал тұрғындары
Чика да Сильва, құлдықта болған африкалық бразилиялық халық қаһарманы, аймақта бірінші ханым болды, ол люзо-бразилиялық билеушіге үйленгеннен кейін; шамамен 1730 жылы туған. Оның тарихы әндерге және басқа тілдерге аударылған танымал телесериалдарға бейімделді. Элис Дейрелл Кальдейра Брант (псевдоним: Хелена Морли), оның күнделігі Minha vida de menina (ағылшын тіліне "Хелена Морлидің күнделігі" деп аударылған) бразилиялық әдебиеттегі классика; 1880 жылы туған; 1970 жылы қайтыс болды. Юсселино Кубичек де Оливейра, жаңа астана – Бразилианың құрылуына жауапты, 1956 жылдан 1961 жылға дейін Бразилия президенті; 1902 жылы туған. Жозе Виейра Куто де Магалхаес, бразилиялық генерал және фольклорші; 1837 жылы туған. Олимпио Мурао Фильхо, бразилиялық генерал және Жоғарғы әскери сот төрағасы; 1900 жылы туған. Ромуло Баррал, бразилиялық джиу-джитсу спортшысы. Ол Винисиус Магалхаестің қара белдеуіне ие және Грейси Барра командасы үшін өнер көрсетіп, көптеген чемпионаттарда жеңіс тудырды. Ромуло Баррал – "Meio Pesado" салмақ санатындағы бразилиялық джиу-джитсудың ең үздік спортшыларының бірі. Құдайдың қызметшісі Бенина Виктима де Иса, католик монах (1907-1981).
Chica da Silva, an enslaved African Brazilian folk heroine became first lady in the region, after having married a Luso Brazilian ruler; born circa 1730. Adaptations of her story were made into songs and famous soap operas translated into other languages. Alice Dayrell Caldeira Brant (pseudonym: Helena Morley), whose diary Minha vida de menina (translated into English as The Diary of Helena Morley) is a classic in Brazilian literature; born in 1880; died 1970. Juscelino Kubitschek de Oliveira, responsible for the creation of the new capital, Brasília, President of Brazil from 1956 to 1961; born in 1902. José Vieira Couto de Magalhães, Brazilian general and folklorist; born in 1837. Olímpio Mourão Filho, Brazilian general and President of the Superior Military Court; born in 1900. Rômulo Barral, Brazilian Jiu Jitsu competitor. He has a black belt under Vinicius Magalhaes and competes for Gracie Barra, where he has won numerous championships. Rômulo Barral is one of the top Brazilian Jiu Jitsu fighters in the "Meio Pesado" weight division. Servant of God Benigna Victima de Jesus, Catholic nun (1907 1981).
Достық қалалар
Diamantina сонымен қатар Чехиядағы Třeboň қаласымен де ынтымақтасады.
Diamantina also cooperates with Třeboň in the Czech Republic.