Кіріспе
Қаржылық өнім – қаржы нарықтарында қолданылатын бағалы қағаздар түрі. Коммерциялық қағаз – жаһандық қаржы нарығында, әдетте 270 күннен кем мерзімге белгіленген кепілсіз вексель. Жай тілмен айтқанда, бұл "мәнді менің қарызым" сияқты, бірақ оны сатып алуға және сатуға болады, себебі оның сатып алушылары мен сатушылары оны кейін ақшаға сәтті айырбастауға болатынына сенімді, бұл эмитент компанияның кредиттік тұрақтылығын бағалауға негізделген. Коммерциялық қағаз – ірі корпорациялардың қысқа мерзімді қарыздық міндеттемелерін (мысалы, жалақы төлеу) өтеу үшін қаражат алуға арналған ақша нарығындағы бағалы қағаз, және ол тек банк немесе компанияның нотада көрсетілген мерзімінде номиналды соманы төлеу уәдесімен қамтамасыз етіледі. Кепілдікпен қамтамасыз етілмегендіктен, мойыншасы танымал кредиттік рейтингтік агенттіктің жақсы кредиттік рейтингісіне ие фирмалар ғана коммерциялық қағаздарын ақылға қонымды бағамен сата алады. Коммерциялық қағаз әдетте номиналдық құнынан төмен бағамен сатылады және, әдетте, коммерциялық қағаздың қысқа мерзімділігіне байланысты облигацияларға немесе корпоративтік облигацияларға қарағанда төмен пайыздық ставкаларды ұсынады. Әдетте, нотаның мерзімі неғұрлым ұзақ болса, эмитент мекеме төлейтін пайыздық мөлшерлеме де соғұрлым жоғары болады. Пайыздық мөлшерлеме нарықтық жағдайларға байланысты өзгеруі мүмкін, бірақ көбінесе банктердің ставкаларынан төмен болады. Коммерциялық қағаз, қысқа мерзімді міндеттеме болғанымен, әдетте бірнеше жылға созылатын (Еуропада) немесе шексіз (АҚШ-та) жалғасатын үнемі жаңару бағдарламасының бөлігі ретінде шығарылады.
the type of security used on financial markets
Commercial paper, in the global financial market, is an unsecured promissory note with a fixed maturity of usually less than 270 days. In layperson terms, it is like an "IOU" but can be bought and sold because its buyers and sellers have some degree of confidence that it can be successfully redeemed later for cash, based on their assessment of the creditworthiness of the issuing company. Commercial paper is a money market security issued by large corporations to obtain funds to meet short term debt obligations (for example, payroll) and is backed only by an issuing bank or company promise to pay the face amount on the maturity date specified on the note. Since it is not backed by collateral, only firms with excellent credit ratings from a recognized credit rating agency will be able to sell their commercial paper at a reasonable price. Commercial paper is usually sold at a discount from face value and generally carries lower interest repayment rates than bonds or corporate bonds due to the shorter maturities of commercial paper. Typically, the longer the maturity on a note, the higher the interest rate the issuing institution pays. Interest rates fluctuate with market conditions but are typically lower than banks' rates. Commercial paper, though a short term obligation, is typically issued as part of a continuous rolling program, which is either a number of years long (in Europe) or open ended (in the United States).
Шолу
АҚШ заңдарында белгіленгендей, коммерциялық қағаздардың мерзімі тоғыз айдан (270 күннен) ертерек бітеді және олар тек операциялық шығындарды немесе ағымдағы активтерді (мысалы, тауар-материалдық қорларды және дебиторлық қарыздарды) қаржыландыру үшін қолданылады, ал жер, ғимараттар немесе жабдықтар сияқты тұрақты активтерді қаржыландыру үшін пайдаланылмайды. Осы талаптарға сай келген жағдайда, олар АҚШ федералдық үкіметінің реттеуіне жата бермейді, яғни АҚШ Қағаздар және биржа комиссиясында тіркеуге алынуы міндетті емес. Коммерциялық қағаз – бұл заңмен танылатын құралдың бір түрі, онда қатысушы тараптардың құқықтары мен міндеттемелері Бірыңғай коммерциялық кодекстің үшінші және төртінші тарауларымен реттеледі. Бұл заңдар жиынтығы 50 штаттың 49-ы қабылдаған, Луизиана штаттарында бұл ереже қолданылмайды. 2009 жылдың соңында АҚШ-та 1700-ден астам компания коммерциялық қағаздар шығарды. 2008 жылдың 31 қазанында АҚШ Федералдық резервтік жүйесі 2007 жылдың соңындағы маусымдық түзетулер бойынша мынадай мәліметтерді ұсынды: жалпы сомадағы коммерциялық қағаздардың құны 1,7807 триллион долларды құрады; оның 801,3 миллиард доллары «активтермен қамтамасыз етілген», ал 979,4 миллиард доллары қамтамасыз етілмеген; соңғысының 162,7 миллиард долларын қаржы емес корпорациялар, ал 816,7 миллиард долларын қаржы корпорациялары шығарды. АҚШ-тан тыс жерлердегі халықаралық Еуро коммерциялық қағаздар нарығындағы қарыздың жалпы сомасы 500 миллиард доллардан асып, негізінен евро, доллар және фунт стерлингпен есептелген құралдардан тұрады.
Тарих
Коммерциялық несие (сауда кредиті) корпорациялар шығарған міндеттеме қағаздары түрінде кем дегенде 19 ғасырдан бері бар. Мысалы, Голдман Сакс банкін құрған Маркус Голдман 1869 жылы Нью-Йоркте коммерциялық қағаздармен сауда жасаумен айналыса бастады.
Шығару
Коммерциялық қағаздар – қысқа мерзімді міндеттеме болғанымен – бірнеше жылға созылатын (Еуропадағыдай) немесе мерзімі шексіз (АҚШ-тағыдай) ұзақ мерзімді, үздіксіз жаңару бағдарламасының бөлігі ретінде шығарылады. Ұздіксіз коммерциялық қағаздар бағдарламасы бағдарламадағы жеке коммерциялық қағаздардан (олардың мерзімі 270 күнтізбелік күннен аспауы тиіс) әлдеқайда ұзақ болғандықтан, қағаздың мерзімі біткенде, міндеттемелердің қалған сомасына жаңа шығарылған коммерциялық қағаздармен алмастырылады. Егер мерзімі 270 күнтізбелік күннен кем болса, эмитент ҚҚҚ-ға (SEC) тіркеу туралы өтініш беруге міндетті емес, бұл кешігуге және қосымша шығындарға әкелуі мүмкін. Кредитті берудің екі жолы бар. Эмитент бағалы қағаздарды ақша нарығы қорлары сияқты, сатып алып, ұзақ сақтайтын инвесторларға тікелей сата алады. Балама ретінде, ол қағазды дилерге сатады, ол оны нарықта өткізеді. Коммерциялық қағаздардың дилерлік нарығында ірі бағалы қағаздар фирмалары мен банк холдинг компанияларының еншілес кәсіпорындары қатысады. Бұл фирмалардың көпшілігі АҚШ мемлекеттік облигацияларын да сатады. Коммерциялық қағаздарды тікелей шығаратын компаниялар көбінесе жиі және үлкен көлемде қарыз алу қажеттілігі туындайтын қаржы ұйымдары болып табылады және делдалды пайдаланбастан қағаздарды сатуды экономикалық тұрғыдан тиімді деп есептейді. АҚШ-та тікелей эмитенттер шамамен 5 базалық пункт немесе жылдық 0,05% дилерлік комиссиясын үнемдейді, бұл әр 100 миллион долларға 50 000 долларға тең. Бұл үнемдеу қағазды сату үшін тұрақты сату қызметкерлерін ұстауға жұмсалатын шығындарды өтеуге мүмкіндік береді. АҚШ-тан тыс елдерде дилерлік комиссиялар көбінесе төмендеу болады.
Қалыптастыру
Егер міндеттемелер орындалмаса, коммерциялық қағаздарды шығарушы (ірі корпорация) 6 айға қызмет көрсетуден шеттетіледі және кредиттік рейтингтер қазіргі деңгейден "Дефолт" деңгейіне төмендетіледі. Жоғары сапалы коммерциялық қағаздар бойынша дефолттар сирек кездеседі және олар орын алғанда алаңдаушылық тудырады. Назарға алуға болатын мысалдар: 1970 жылдың 21 маусымында Penn Central АҚШ Банкроттық кодексінің 7-тарауы бойынша банкротқа өтініш берді және шамамен 77,1 миллион долларлық коммерциялық қағаздарды төлемеді. Бұл коммерциялық қағаздар нарығында шамамен 3 миллиард долларлық сатылымның күрт төмендеуіне әкелді, нәтижесінде Федералдық резервтік жүйе коммерциялық банктерге дисконттық терезе арқылы қарыз алуға рұқсат беру арқылы араласуға мәжбүр болды. Бұл Penn Central-дің коммерциялық қағаздарының эмитент-дилері Goldman Sachs-тың клиенттеріне айтарлықтай жүк болды. 1997 жылдың 31 қаңтарында Mercury Finance, маңызды автокөлік несие берушісі, 17 миллион долларлық қарызын төлемеді, ол кейін 315 миллион долларға дейін өсті. Әсері шағын болды, өйткені дефолт экономиканың өркендеген кезінде болды. 2008 жылдың 15 қыркүйегінде Lehman Brothers екі ақша қорының құнын түсіріп, АҚШ Федералдық резервтік жүйесінің ақша нарығы қорларына араласуына себеп болды.
On June 21, 1970, Penn Central filed for bankruptcy under Chapter 7 of the U. S. Bankruptcy Code and defaulted on approximately $77.1 million of commercial paper. This sparked a runoff in the commercial paper market of approximately $3 billion, causing the Federal Reserve to intervene by permitting commercial banks to borrow at the discount window. This placed a substantial burden on clients of the issuing dealer for Penn Central’s commercial paper, Goldman Sachs. On January 31, 1997, Mercury Finance, a major automotive lender, defaulted on a debt of $17 million, rising to $315 million. Effects were small, partly because default occurred during a robust economy. On September 15, 2008, Lehman Brothers caused two money funds to break the buck, and led to Fed intervention in money market funds.