АҚШ Конституциясының діни тест талап етуге тыйым салатын ережесі
No Religious Test Clause
АҚШ Конституциясының діни тестке қатысты ережесі: мемлекеттік қызметке тағайындау үшін діни сенім талап етілмейді. Діни бейтараптық пен мемлекеттік басқару туралы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Құрама Штаттары Конституциясының қағидалары
Provision of the United States Constitution
Америка Құрама Штаттары Конституциясының діни талаптардан бас тарту туралы қағидасы – VI баптың 3-тармағы: «Жоғарыда аталған сенаторлар мен өкілдер, әрбір штаттың заң шығарушы органының мүшелері, сондай-ақ Америка Құрама Штаттарының және әрбір штаттың барлық атқарушы және сот органдары осы Конституцияны қолдауға ант беруге немесе растауға міндетті; бірақ Америка Құрама Штаттарының кез келген лауазымына немесе қоғамдық сенімге ие болу үшін ешқандай діни талап қойылмайды». Бұл қағида тікелей барлық федералды және штаттық лауазым иелерінің Конституцияны қолдауға ант беруін немесе растауын талап ететін тармақтан кейін келеді. Бұл тармақ Америка Құрама Штаттары Конституциясының бастапқы жеті бабында дінге жасалған жалғыз тікелей сілтеме болып табылады. Осы тармақтағы діни талаптарға тыйым салу федералды лауазым иелерін және қызметкерлерін, сондай-ақ «штаттық заң шығарушы органдардың және [ ] штаттардың» лауазым иелерін қорғайды. Шіркеу мен мемлекеттің бөлінуін жақтаушылар бұл тармақты Конституцияны жасаушылардың шіркеу мен мемлекет арасындағы кез келген араласудан немесе үкіметті діни сенімдер мен тәжірибелерді анықтаушы ретінде тартудан аулақ болу ниетінің мысалы ретінде келтіреді. Бұл маңызды, өйткені бұл тармақ Конституцияның бірінші түзетуінен бұрын жасаушылардың бастапқы сөздерін көрсетеді.
The No Religious Test Clause of the United States Constitution is a clause within Article VI, Clause 3: "Senators and Representatives before mentioned, and the Members of the several State Legislatures, and all executive and judicial Officers, both of the United States and of the several States, shall be bound by Oath or Affirmation, to support this Constitution; but no religious Test shall ever be required as a Qualification to any Office or public Trust under the United States." It immediately follows a clause requiring all federal and state office holders to take an oath or affirmation to support the Constitution. This clause contains the only explicit reference to religion in the original seven articles of the U. S. Constitution. The ban on religious tests contained in this clause protects federal officeholders and employees as well as the officeholders of "State Legislatures, and [ ] the several states". This clause is cited by advocates of separation of church and state as an example of the "original intent" of the Framers of the Constitution to avoid any entanglement between church and state, or involving the government in any way as a determiner of religious beliefs or practices. This is significant because this clause represents the words of the original Framers, even prior to the Establishment Clause of the First Amendment.
Өмірбаян
17-18 ғасырларда Англияда түрлі сынақ актілері қабылданды. Олардың басты мақсаты – Англия шіркеуінің мүшесі емес адамдарды, әсіресе католиктерді және "басқа дінге" жатқан протестанттарды мемлекеттік қызметке тағайындаудан шеттету еді. Үкімет қызметкерлері Англия монархының шіркеудің басшысы екендігіне және олардың Рим папасы сияқты шетелдік билікке адал болмауына ант беруге міндетті болды. Кейінгі актілерде лауазым иелерінен денесі мен жанының мән-жайынан және қасиеттілерге табынудан бас тарту талап етілді. Мұндай заңдар Еуропаның көптеген елдерінде кең таралған еді, онда көптеген мемлекеттердің мемлекеттік діні болған. Он үш колонияның көптеген отарлаушылары өз дінін еркін өркендету үшін Англиядан кетіп қалған. Көп жағдайда колониялық үкіметтер ресми дін орнатып, тұрғындарды негіздеуші сектаның сенімдерін қабылдауға мәжбүрледі. Корольдік үкіметтің діни жақпаруын есінде сақтап, Конституцияға осы бапты қосу арқылы Негізін қалаушылар сынақ актілерінің қайта оралуын болдырмақшы болды. Атап айтқанда, Оңтүстік Каролина штабынан келген делегат Чарльз Пинкни – онда протестанттық ағым мемлекеттік дін ретінде қабылданған – 6-бапқа осы бапты енгізді және ол аз қарсылықпен қабылданды.
A variety of Test Acts were instituted in England in the 17th and 18th centuries. Their main purpose was to exclude anyone not a member of the Church of England—the official state religion—from holding government office, notably Catholics and "nonconforming" Protestants. Government officials were required to swear oaths, such as the Oath of Supremacy, that the monarch of England was the head of the Church and that they possessed no other foreign loyalties, such as to the pope. Later acts required officials to disavow transubstantiation and the veneration of saints. Such laws were common throughout Europe, where numerous countries had a state religion. Many colonists of the Thirteen Colonies had left England in part in search of a place where they could practice their own religion. In many cases the colonial governments established an official religion, requiring residents to adhere to the beliefs of the founding sect. With the royal government's religious favoritism fresh in their memory, the Founders sought to prevent the return of the Test Acts by adding this clause to the Constitution. Specifically, Charles Pinckney, delegate from South Carolina—where a Protestant denomination was the established state religion—introduced the clause to Article VI, and it passed with little opposition.
Қасам айту
Жоғарғы Сот бұл ережеге кеңінен түсіндіріп, Конституциядан өзге нәрсеге қызмет етуге қабылданған кез келген ант жарамсыз екенін мәлімдеді. Ex parte Garland ісінде Сот, үкіметтің кешірілген Конфедерация шенеуніктеріне таңуға тырысқан адалдық сертін күштен шығарды. Шенеуніктерге президенттің толық кешірімі берілгендіктен (олардың әлеуетті қылмыскер статусына негізделген аргументті жоққа шығарып), Сот шенеуніктерді және судьяларды адалдық серт беруге мәжбүрлеу конституцияға қайшы екенін шешті.
The Supreme Court has interpreted this provision broadly, saying that any required oath to serve anything other than the Constitution is invalid. In the case of Ex parte Garland, the Court overturned a loyalty oath that the government had tried to apply to pardoned Confederate officials. As the officials had already received full presidential pardons (negating an argument based on their potential status as criminals), the Court ruled that forcing officials and judges to swear loyalty oaths was unconstitutional.