Британдық «Минотавр» бронефрегаты: тарихы мен сипаттамасы
HMS Minotaur (1863)
HMS Minotaur: британдық броненос фрегаты. Royal Navy үшін салынған, қару-жарақ пен теңіздік қасиеттерін бағалау үшін пайдаланылған. Тарихы, қызметі туралы толық ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық "Минотавр" класындағы броньды фрегаттардың бас кемесі.
Lead ship of the British Minotaur class armoured frigates
HMS "Минотавр" 1860 жылдары Корольдік теңіз күштері үшін салынған броньды фрегаттардың бас кемесі болды. "Минотавр" кемесі суға түсірілгеннен бастап, пайдалануға берілгенге дейін шамамен төрт жылға жуық уақыт кетті, себебі ол қару-жарағы мен әртүрлі желкенді жабдықтарын сынау үшін пайдаланылды. Кеме өзінің активті қызметінің көп бөлігін Ла-Манш эскадрильясының флагманы ретінде өткізді, соның ішінде 1887 жылы Виктория патшайымның Алтын юбилейлік теңіз парадында. 1893 жылы ол оқу кемесіне айналды, ал 1905 жылы Харвичтегі оқу мектебінің бөлігі болғанда, корпусы қайта жабдықталды. "Минотавр" 1922 жылы металл тескілеуге сатылды және келесі жылы бөлшектелді. Бұл алдында ол бірнеше рет қайта аталды.
HMS Minotaur was the lead ship of the armoured frigates built for the Royal Navy during the 1860s. Minotaur took nearly four years between her launching and commissioning because she was used for evaluations of her armament and different sailing rigs. The ship spent the bulk of her active career as flagship of the Channel Squadron, including during Queen Victoria's Golden Jubilee Fleet Review in 1887. She became a training ship in 1893 and was then hulked in 1905 when she became part of the training school at Harwich. Minotaur was renamed several times before being sold for scrap in 1922 and broken up the following year.
Дизайн және сипаттама
Минотавр класындағы бронефрегаттар темір кеменің кеңейтілген нұсқасы болды, олар ауыр қару-жарақ, броня және қуатты қозғалтқыштармен жабдықталған. Олар өз алдыңғы кемелерінің бортындағы қаптамалы орналасуын сақтап қалды, бірақ 50 зеңбірекке арналған олардың қабырғалары толыққанды брондалған. Әрқайсысы Ахилл кемесінен гөрі ірі, егіз пішіндес шаншармен жабдықталған. Минотавр класындағы кемелердің ұзындығы перпендикулярлар арасында 400 фут (122 м), ал жалпы ұзындығы 411 фут (125 м) болды. Олардың ені 58 фут (18 м), суға бату тереңдігі 26 фут (8 м) құрады. Кемелердің корпусы 15 су өткізбейтін көлденең бөлімдермен бөлінген және қозғалтқыш пен қазандық бөлімшелерінің астында қос түбі болды. Минотавр "тамаша теңіз кемесі және тұрақты зеңбірек платформасы, бірақ бу күшімен қиын басқарылатын және желкенмен жүргенде іс жүзінде басқаруға келмейтін" деп есептелді. 1875 жылы бумен басқарылатын руль орнатылғаннан кейін оның маневрлік қасиеттері айтарлықтай жақсарды және ол "біздің теңіз флотындағы ең жақсы маневр жасайтын кемелердің бірі" деп бағаланды. Адмирал Джордж А. Баллард Минотавр мен оның әпкелерін "өз заманындағы толық мачталы флоттың ең нашар жүретін кемелері" деп сипаттады, сондай-ақ "ешқандай кеме осы кемелерге қарағанда жабдыққа көп шығын кетірген емес". 1893–1894 жылдары, активті қызметтен алынғаннан кейін Минотаврдың екі мачтасы алынып, барк ретінде қайта жабдықталды.
The Minotaur class armoured frigates were essentially enlarged versions of the ironclad with heavier armament, armour, and more powerful engines. They retained the broadside ironclad layout of their predecessor, but their sides were fully armoured to protect the 50 guns they were designed to carry. Each was equipped with a plough shaped ram that was also more prominent than that of Achilles. The Minotaur class ships were 400 feet (122 m) long between perpendiculars and 411 feet (125 m) long overall. They had a beam of 58 feet (18 m) and a draft of 26 feet (8 m). The ships displaced The hull was subdivided by 15 watertight transverse bulkheads and had a double bottom underneath the engine and boiler rooms. Minotaur was considered "an excellent sea boat and a steady gun platform, but unhandy under steam and practically unmanageable under sail" as built. Steam powered steering improved her manoeuvring qualities significantly when it was installed in 1875 and she was judged "one of our very best manoeuvrers we have in the Navy" enough to steam at Admiral George A. Ballard described Minotaur and her sisters as "the dullest performers under canvas of the whole masted fleet of their day, and no ships ever carried so much dress to so little purpose." In 1893–4, after her withdrawal from active service, Minotaur had two masts removed and was re rigged as a barque.
Қару-жарақ
Минотавр класының кемелері негізгі палубада 40 қанаты бар 110 фунттық артқыдан зарядталатын зеңбіректермен және жоғары палубада айналмалы тіреулерде 10 қосымша зеңбіректермен жабдықталмақ болған. Зеңбірек Армстронгтың жаңа дизайны болды, бірақ енгізілгеннен кейін бірнеше жылдан соң сәтсіз екені дәлелденді. Минотавр класының кемелеріне жеткізілмес бұрын зеңбірек алынып тасталды. Олардың орнына, қаптамалы және қанаты бар зеңбіректермен қаруланды. Төрт 9 дюймдік және 20 7 дюймдік зеңбірек негізгі палубада орнатылды, ал төрт 7 дюймдік зеңбірек жоғарғы палубада қуғынға түсіруге арналған зеңбіректер ретінде орнатылды. Кемеге сондай-ақ салют беру үшін сегіз латунь гаубица берілді. Зеңбірек тесіктері соншалықты кең болды, әр зеңбірек корпустан 30° алға және артқа оқ атуға мүмкіндік берді. 14 калибрлі 9 дюймдік зеңбірек снарядының салмағы ал зеңбірек өзінің салмағы болды. Оның оралым жылдамдығы болды және тұмсығындағы ұнтақталған темір броняны тесіп өтуге қабілетті еді. 16 калибрлі 7 дюймдік зеңбірек салмағы және снарядты атуға мүмкіндік берді. Ол броняны тесіп өту қабілетімен танымал болды. 1875 жылы Минотавр 17 9 дюймдік зеңбіректерден тұратын біртекті қарумен қайта жабдықталды, олардың 14-і негізгі палубада, екеуі алға қарай қуғынға түсіруге арналған, ал біреуі артқа қарай қуғынға түсіруге арналған. Үлкен зеңбіректерді орнату үшін зеңбірек тесіктері қолмен кеңейтілді, әрқайсысы 250 фунт стерлингке бағаланды. Шамамен 1883 жылы екі артқыдан зарядталатын зеңбірек екі 9 дюймдік қанаты бар зеңбіректің орнына қойылды. 1891–92 жылдары төрт жылдам атуға арналған (QF) 4,7 дюймдік (120 мм) зеңбірек, сегіз QF 3 фунттық Hotchkiss зеңбірегі, сегіз пулемет және екі торпеда түтігі орнатылды.
The armament of the Minotaur class ships was intended to be 40 rifled 110 pounder breech loading guns on the main deck and 10 more on the upper deck on pivot mounts. The gun was a new design from Armstrong, but proved a failure a few years after its introduction. The gun was withdrawn before any were received by any of the Minotaur class ships. They were armed, instead, with a mix of and rifled muzzle loading guns. All four nine inch and 20 seven inch guns were mounted on the main deck while four seven inch guns were fitted on the upper deck as chase guns. The ship also received eight brass howitzers for use as saluting guns. The gun ports were wide which allowed each gun to fire 30° fore and aft of the beam. The shell of the 14 calibre 9 inch gun weighed while the gun itself weighed It had a muzzle velocity of and was credited with the ability to penetrate a of wrought iron armour at the muzzle. The 16 calibre 7 inch gun weighed and fired a shell. It was credited with the ability to penetrate armour. Minotaur was rearmed in 1875 with a uniform armament of 17 nine inch guns, 14 on the main deck, two forward chase guns and one rear chase gun. The gun ports had to be enlarged to accommodate the larger guns by hand, at a cost of £250 each. About 1883 two breech loading guns replaced two 9 inch muzzle loading guns. Four quick firing (QF) 4.7 inch (120 mm) guns, eight QF 3 pounder Hotchkiss guns, eight machine guns and two torpedo tubes were installed in 1891–2.
Қару-жарақ
Минотавр класындағы кемелердің бүкіл қабырғасы, жоғарғы және негізгі палубалар арасындағы кеменің алдыңғы бөлігінен басқа, ұштарынан ортаға қарай тарылатын, ұнтақталған темір бронямен қорғалған. Броня су сызығынан 5 фут (2 метр) төменге дейін созылды. Жоғарғы палубадағы алдыңғы қаруларды қорғау үшін бір ғана 5,5 дюймдік көлденең бөлімше болды. Броняның артында қарағаштан жасалған қабырғалар орналасқан. Кеменің жалпы құны 478 855 фунт стерлинг болды. Минотавр, ақыры Портсмутте Канал эскадрильясының флагманы ретінде қолданысқа кірістірілді және 1873 жылға дейін осы мәртебесін сақтап қалды. 1872 жылы, Белфаст шығанағынан шығып бара жатқанда, кеме темір кемеге шағылысуға жақын болды. Минотаврдың бастиясы мен алдыңғы жоғарғы мачтасы зардап шекті, бірақ Беллерофон тек шағын су шашуға ұшырады. 1873 жылы кеме ұзақ мерзімді жөндеуге жіберілді және 1875 жылы Канал эскадрильясына қайта қосылғанда бұрынғы орнына оралды. 1876 жылы Минотавр Корольдік теңіз күштерінде тұрақты түрде электрлік іздеу шамдары орнатылған алғашқы кеме болды. 1882 жылы кеме Мысырға британдық шабуыл кезінде ел маңындағы теңіз операцияларына қатысты және 11 шілдеде британдық эскадрилья портың қорғанысын бомбалағаннан кейін Александрияға келді. Ол 1882 жылдың қазан айына дейін Мысыр маңындағы белсенді қызметте болды, кейде жағалаудағы нысаналарды атқылап тұрды. 1886 жылдың 24 желтоқсанында Тагус өзенінде HMS Monarch кемесімен соқтығысып, оған ауыр зақым келтірді. 1887 жылдың 28 ақпанында Испанияның Виго қаласының жанындағы рифке шағылысқан британдық бу кемесінің жолаушыларын және экипажын құтқарып алды. Кеме 1854 жылы Севастополь қоршауында Виктория кресімен марапатталған вице-адмирал сэр Уильям Хьюетттің флагманы болды. Минотавр 1887 жылдың соңында Портсмутте демалысқа жіберілді және 1893 жылға дейін резервке жіберілді, содан кейін Портлендте оқу кемесі болды. 1904 жылдың наурыз айында HMS Boscawen II деп аталды және 1905 жылы оқу мектебінің бөлігі ретінде Харвичке ауыстырылды. Кеме 1906 жылдың 11 маусымында HMS Ganges деп, ал 1908 жылдың 25 сәуірінде Ganges II деп аталып қайта жаңартылды. 1922 жылдың 30 қаңтарында металл тескілеріне сатылды.
The entire side of the Minotaur class ships was protected by wrought iron armour that tapered from at the ends to amidships, except for a section of the bow between the upper and main decks. The armour extended 5 feet (2 m) below the waterline. A single 5.5 inch transverse bulkhead protected the forward chase guns on the upper deck. The armour was backed by of teak. The ship cost a total of £478,855. Minotaur finally commissioned in Portsmouth as the flagship of the Channel Squadron, a position which she retained until 1873. In 1872 the ship nearly rammed the ironclad as they were leaving Belfast Lough. Minotaur lost her bowsprit and fore topgallant mast, but Bellerophon only suffered some minor flooding. She paid off for a long refit in 1873 and resumed her position in 1875 when she rejoined the Channel Squadron. Minotaur became the first ship in the Royal Navy to receive a permanent installation of an electric searchlight in 1876. In 1882, she took part in naval operations off Egypt during the British invasion of the country, arriving in Alexandria just after the British squadron there had bombarded the port's defences on 11 July. She remained on active service off Egypt, sometimes shelling shore positions, until October 1882 when she sailed for Malta. On 24 December 1886, she collided with in the Tagus, severely damaging HMS Monarch. On 28 February 1887, she rescued the passengers and crew of the Brithsh steamship , which was wrecked on a reef off Vigo, Spain. The ship was the flagship of Vice Admiral Sir William Hewett, who had earned the Victoria Cross in the siege of Sevastopol in 1854, during Queen Victoria's Golden Jubilee Fleet Review on 23 July 1887. Minotaur was paid off at the end of 1887 in Portsmouth and assigned to the Reserve until 1893 when she became a training ship at Portland. She was renamed HMS Boscawen II in March 1904 and transferred in 1905 to Harwich as part of the training school The ship was renamed 11 June 1906 as HMS Ganges and then to Ganges II on 25 April 1908. She was sold on 30 January 1922 for scrap.